(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 746 เสวี่ผิง(2)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 746 เสวี่ผิง(2)

เสวี่ยผิงยืนขึ้นด้วยความเคารพ ตอนนี้เขาได้เป็นศิษย์แล้ว เขาสงสัยว่าอาจารย์นั้นเป็นใครและมีนิสัยอย่างไร

ทั้งยังมีหัวประหลาดเช่นกัน...

บางทีหัวนั้นอาจเป็นจอมมารหรือไม่

ทันใดนั้นดวงตาของเลี่ยเทียนก็สว่างขึ้นพร้อมจ้องมองเสวี่ยผิง ซึ่งทำให้ผมของเสวี่ยผิงชูชัน

“วิญญาณสวรรค์เก้านิพพาน!” เลี่ยเทียนอุทานด้วยความตกใจ

ฉู่เซวียนเลิกคิ้ว

“ตาเฒ่า บอกเสวี่ยผิงว่ามีอะไรพิเศษในตัวเขาบ้าง อย่าพยายามทำให้มันฟังดูลึกลับนัก”

เลี่ยเทียนกลอกตา

ชายคนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร แต่เขาแกล้งทำเป็นรู้ทุกอย่าง

หลังจากยอมรับเสวี่ยผิงเป็นลูกศิษย์ของเขา ระบบจะมอบรางวัลให้เขา

ทว่าสิ่งที่ทำให้ฉู่เซวียนประหลาดใจคือระบบไม่ได้ให้รางวัลแก่เขาด้วยวิชายุทธ์ในครั้งนี้

นี่ก็หมายความว่าพรสวรรค์ของเสวี่ยผิงไม่จำเป็นต้องใช้วิชายุทธ์พิเศษใด ๆ

“ท่านรับเสวี่ยผิงเป็นศิษย์ เขามีกายาที่มีความสามารถสูงสุด ท่านได้รับรางวัล ตำราปฐมกาล”

ฉู่เซวียนดูคำอธิบายของรางวัล ตำราปฐมกาลประกอบด้วยพรสวรรค์และกายาสูงสุดประเภทต่าง ๆ ตลอดยุคสมัย

ในแง่หนึ่ง มันได้ชดเชยความรู้ของฉู่เซวียนในด้านนี้

ฉู่เซวียนกดรับรางวัลของเขาและพบคำอธิบายวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานอย่างรวดเร็ว

“วิญญาณสวรรค์เก้านิพพานนั้นเป็นกายาพิเศษ” เลี่ยเทียนกล่าว

“ว่ากันว่าคนที่มีร่างนี้ต้องพบกับมหาภัยพิบัติเก้าครั้งก่อนจึงจะสามารถปลุกพรสวรรค์ของตนได้อย่างเต็มที่”

“เมื่อพวกเขาปลดปล่อยความสามารถออกมา พวกเขามีศักยภาพที่จะบรรลุขอบเขตเหนือสูงสุดได้”

“อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาไม่สามารถเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติได้ พวกเขาจะต้องตาย”

ฉู่เซวียนดูคำอธิบายของตำราและตระหนักว่ามันตรงกับสิ่งที่เลี่ยเทียนพูด

เจ้าของกายาวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานจำเป็นต้องผ่านมหาภัยพิบัติทั้ง 9 ครั้ง และจะนิพพานหลังจากรอดชีวิตจากภัยพิบัติแต่ละครั้ง

หากพวกเขารอดพ้นจากภัยพิบัติทั้งเก้า พวกเขาจะไร้คอขวดก่อนที่จะบรรลุขอบเขตเต๋าปฐมกาล และในที่สุดจะสามารถไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขตเหนือสูงสุดได้

“ด้วยความสามารถพิเศษประเภทนี้ จึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะปลดปล่อยพรสวรรค์โดยกำเนิดออกมาอย่างเต็มที่ ท้ายที่สุด หากเขาไม่ระวัง เขาจะตายในช่วงพบพานมหาภัยพิบัติ”

โชคดีที่ผู้ที่มีกายาวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานได้รับพรจากโชคชะตา และจะไม่ตายง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม มีการกำหนดไว้ด้วยว่ากระบวนการพัฒนาของเสวี่ยผิงจะต้องลำบาก

ยิ่งไปกว่านั้น การมีโชคชะตาที่แข็งแกร่งอาจเปลี่ยนโชคร้ายกลายเป็นดีได้เช่นกัน

“มีข่าวลือว่าครั้งหนึ่งเคยมียอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดที่ครอบครองกายาวิญญาณสวรรค์เก้านิพพาน เขาเป็นคนเดียวที่ได้ผ่านภัยพิบัติทั้งเก้าครั้ง แม้ว่าเขาจะมาจากก่อนยุคของข้าก็ตาม”

“ในรุ่นของข้า มียอดฝีมือคนหนึ่งที่ผ่านการนิพพานมาแล้วเจ็ดครั้ง และเป็นยอดฝีมือขอบเขตเต๋าปฐมกาล อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขาผ่านการนิพพานได้เพียงเจ็ดครั้ง เขาจึงไม่สามารถทะลุผ่านไปสู่ขอบเขตเหนือสูงสุดได้”

เสวี่ยผิงตกตะลึงในขณะที่เขาเงี่ยหูฟัง หัวใจของเขาสับสนวุ่นวายและไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

'ข้ามีความสามารถที่เพียงนั้นเลยหรือ?'

อย่างไรก็ตาม เขาต้องผ่านความยากลำบากเก้าครั้ง และสำเร็จเก้านิพพานก่อนที่เขาจะสามารถปลุกพรสวรรค์ได้อย่างเต็มที่?

นอกจากนี้ ขอบเขตเต๋าปฐมกาลคืออะไร?

ขอบเขตเหนือสูงสุดคืออะไร?

เขารู้เพียงเกี่ยวกับขอบเขตนักบุญเต๋า และขอบเขตราชันนักบุญเต๋าเท่านั้น...

มีข่าวลือเกี่ยวกับยอดฝีมือขอบเขตเต๋าศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งว่ากันว่าเป็นจุดสูงสุด แต่เต๋าปฐมกาลและขอบเขตเหนือสูงสุด... สิ่งนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

เขาตระหนักว่าความรู้ของเขาเกี่ยวกับโลกยังตื้นเขินเกินไป

เป็นไปได้หรือไม่ว่าอาจารย์ของเขาเป็นตัวตนที่เหนือธรรมชาติเช่นนี้?

ช่างเป็นโอกาสที่ดีอะไรเช่นนี้!

ไม่สำคัญว่าเขาจะกลายเป็นมารร้ายหรือไม่ ในโลกนี้ ความแข็งแกร่งคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

หัวใจของเสวี่ยผิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เจ้าของกายาวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานนั้นจำเป็นต้องผ่านมหาภัยพิบัติทั้งเก้าและผ่านการนิพพานเพื่อปลุกความสามารถอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ไม่ชัดเจนสำหรับทุกคนก็คือ เจ้าของกายาวิญญาณเก้านิพพานสวรรค์ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาตนเองเพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติเหล่านั้น

ในความเป็นจริง ด้วยการคุ้มครองของยอดฝีมือ จึงเป็นไปได้ที่จะสำเร็จนิพพานทั้งเก้าได้ภายในระยะเวลาอันสั้น และปลุกพรสวรรค์ของพวกเขาได้สำเร็จ

มีคำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในตำราปฐมกาล พรั่งพร้อมด้วยกลวิธี

หลังจากที่เลี่ยเทียนพูดจบ ฉู่เซวียนก็เดินเข้ามาและยิ้มอย่างลึกลับ

“ตาเฒ่า เจ้าพูดถูก อย่างไรก็ตาม การปลุกวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานนั้นไม่ใช่เรื่องยาก”

เลี่ยเทียนเหลือบมองเขา

“หากมันง่ายเช่นนั้น เหตุใดผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่ที่มีวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานจึงถูกมองว่าเป็นขยะ?”

เนื่องจากลักษณะพิเศษของมัน วิญญาณสวรรค์เก้านิพพานจึงได้รับการยกย่องอย่างสูงส่งก็ต่อเมื่อพวกเขาได้ผ่านการนิพพานจำนวนหนึ่งเท่านั้น

สำหรับผู้ที่ไม่ผ่านการนิพพาน พวกเขาก็เป็นแค่ขยะ และได้รับการปฏิบัติอย่างเลวร้าย

ในประวัติศาสตร์ มีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากที่มีวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานที่ไม่สามารถผ่านการนิพพานได้ และในที่สุดก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดา

ในประวัติศาสตร์มีเพียงสองหรือสามคนเท่านั้นที่กลายเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง

เลี่ยเทียนมั่นใจว่าความรู้และวิสัยทัศน์ของฉู่เซวียนไม่สามารถเปรียบเทียบกับเขาได้

ความเข้าใจของฉู่เซวียนเกี่ยวกับโลกตะวันสวรรค์รวมถึงกายาพิเศษต่าง ๆ ที่โลกนี้มียังขาดไปมาก