(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 703 ฉู่เซวียนออกบ้าน(2)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 703 ฉู่เซวียนออกบ้าน(2)

พลังของอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ได้สั่นคลอนความโกลาหล

ฉู่เซวียนนั่งอยู่ในรถม้า ทั่วร่างของเขาอาบไล้ไปด้วยกลิ่นอายอันสง่างามจากอำนาจเทพเจ้าบรรพกาล

เฮยเยว่และคนอื่น ๆ ตกตะลึง

นี่คืออาจารย์ของพวกเขาหรือ?

ฉู่เซวียนก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน

ในที่สุดเขาก็สามารถออกไปข้างนอกเพื่ออวดโอ้ได้แล้ว!

ในที่สุดรถม้าดาราจตุวิญญาณก็ถูกนำไปใช้ประโยชน์

อสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ปกป้องแต่ละทิศของรถม้า และแต่ละตัวได้บรรลุขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพีแล้ว

เขาไม่รู้ว่าระบบจัดการให้ทั้งสี่ตนนี้กลายเป็นราชรถได้อย่างไร แต่มันก็ไม่สำคัญ

หลังจากตกตะลึงไปชั่วขณะ ซูเซียนเอ๋อร์ก็ฟื้นคืนสติและก้าวเข้าสู่เส้นทางดวงดาราอย่างตื่นเต้นก่อนจะขึ้นรถม้าไป

นางยืนอยู่ข้างฉู่เซวียนอย่างเชื่อฟัง ท้ายที่สุดแล้ว นางเป็นสาวใช้ของเขา ดังนั้นนางจึงมีหน้าที่ติดตามนายน้อยไป

ในช่วงเวลาต่อมา ฉู่อวิ๋นก็รีบวิ่งเข้าไปในรถม้า ศิษย์ของฉู่เซวียนทุกคนรีบก้าวไปบนเส้นทางดวงดาราด้านหลังรถม้า

พวกเขาตื่นเต้นมาก

“วันนี้ข้าจะสังหารยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล และเริ่มต้นยุคใหม่ในความโกลาหล” ฉู่เซวียนกล่าวอย่างไม่แยแส

การที่ศิษย์ของเขาได้เห็นโลกก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน เขาจะบอกกับยอดฝีมือในความโกลาหลว่าคนเหล่านี้เป็นศิษย์ของเขาเพื่อข่มขู่ยอดฝีมือเหล่านั้น และป้องกันไม่ให้ศิษย์ของเขาถูกรังแกเมื่อพวกเขาออกไปสู่ความโกลาหล

ภายนอกโลกศักดิ์สิทธิ์ ยอดฝีมือทั้งสี่คนถูกปกคลุมไปด้วยเลือด พวกเขารีบมารวมตัวกัน

พวกเขาตื่นเต้นมาก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะซื้อเวลาให้ผู้อาวุโสได้สำเร็จ

ผู้อาวุโสคนนั้นกำลังจะลงมือแล้ว!

สีหน้าของเจวี๋ยกลายบูดบึ้ง

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่เหลือก็ปรากฏเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดอยู่ค่อนข้างห่างไกล

โดยเฉพาะยอดฝีมือโบราณทั้งสองที่อยู่มาเนิ่นนานกว่าคนอื่น ๆ

ทั้งสองมองไปที่เต๋าสวรรค์ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่

เส้นทางดวงดาวแผ่ขยายไปสู่ความโกลาหลทำให้ผู้ที่เห็นต้องตื่นตาตื่นใจ เสียงคำรามของอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ดังขึ้น

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลคนใดที่มีศักดิ์ศรีและกลิ่นอายยิ่งใหญ่เช่นนี้?

เจวี๋ยมองไปที่คนอื่น ๆ

“มียอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลลึกลับ พวกเจ้าทุกคนอยากจะเข้าร่วมกับเขาหรือไม่?”

เสียงโบราณดังขึ้น

“เขาเป็นคนที่ไม่สามารถควบคุมได้ ไม่ต้องกังวล เราจะไม่นั่งดูเฉย ๆ เป็นแน่”

เจวี๋ยตะคอกอย่างเย็นชาในใจ

คนเหล่านี้เพียงปล่อยให้เขาทดสอบความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย

เจวี๋ยรู้ว่าคนเหล่านี้ล้วนกลัวการเติบโตและศักยภาพของเขา เช่นเดียวกับกฎแห่งการดับสูญของเขา

อีกฝ่ายกลัวว่าเมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นในระดับหนึ่งแล้ว เขาจะสามารถขัดขวางไม่ให้พวกเขาพัฒนาต่อไปได้

อย่างไรก็ตาม มันจะสำคัญอะไรหากเขามีศัตรูที่แข็งแกร่งมากขึ้นอีกหนึ่งคน?

เจวี๋ยมั่นใจว่าตนจะต้องกลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่แข็งแกร่งที่สุด

รถม้าพุ่งขึ้นมาจากโลกศักดิ์สิทธิ์และลัดเลาะไปตามเส้นทางดวงดาวที่ดูเหมือนจะปรากฏอยู่ใต้วงล้อของมัน

บนรถม้านั้นมีสิ่งมีชีวิตอันสง่างามที่ไม่สามารถมองดูได้โดยตรง

แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลก็สามารถสัมผัสถึงความยิ่งใหญ่และพลังของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่ลึกลับนั้นได้

แม้ว่าใบหน้าของเขาจะไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่เขาดูเหมือนเทพเจ้าที่ลงมาจากสรวงสวรรค์

ในขณะนี้ พวกเขาทั้งหมดตกตะลึง รวมถึงยอดฝีมือทั้งสี่ที่เพิ่งบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหล

นี่คือผู้อาวุโสลึกลับคนนั้นหรือ?

เขายิ่งใหญ่และสง่างามมาก!

เมื่อเปรียบเทียบกับยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลคนอื่น ๆ นี่มันแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด

นอกจากนี้ นั้นใช่อสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่หรือไม่?

ไม่แปลกใจเลยที่อสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่จะหายไป ปรากฎว่าพวกเขายอมจำนนต่อสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้

จากนั้น พวกเขาก็มองดูผู้คนบนเส้นทางดวงดารา

นี่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ที่โดดเด่นในลานประลองเต๋าสวรรค์หรือไม่?

ผู้อาวุโสคนนี้คือคนที่ฝึกฝนพวกเขาหรือ?

ไม่น่าแปลกใจเลยที่อีกฝ่ายสามารถเอาชนะอวตารของพวกเขาได้

เมื่อฉู่เซวียนปรากฏตัว ยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนที่ให้ความสนใจเต๋าสวรรค์ก็ตกตะลึง

บรรพชนทั้งสามอดไม่ได้ที่จะโผล่ออกมาจากที่ซ่อนด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลอื่น ๆ อีกมากมาย

ช่างน่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้?

คนผู้นี้สง่างามมากจนไม่สามารถมองดูเขาโดยตรงได้

ฉู่เซวียนมีความสุขมาก

เส้นทางดวงดาราแผ่ขยายไปสู่ความโกลาหล ในขณะที่ราชรถเคลื่อนผ่านเส้นทางดวงดาว อำนาจเทพเจ้าบรรพกาลก็เปล่งประกายความยิ่งใหญ่ออกมา

เขากำลังมองดูยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลคนอื่น ๆ จากด้านบน

หากไม่รวมยอดฝีมือสี่คนที่เพิ่งบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหล มียอดฝีมือความโกลาหลสูงสุดเจ็ดคน ซึ่งมีจำนวนไม่มากนัก

ฉู่เซวียนเดาว่ามันเกี่ยวข้องกับเส้นทางสู่ขอบเขตปฐมโกลาหลที่ถูกปิดกั้น

เขามองดูความโกลาหล

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เซวียนสังเกตความโกลาหลจากภายนอกเต๋าสวรรค์ ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นความโกลาหลที่กว้างใหญ่ทั้งหมดในระยะสายตาของเขา

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเพียงภาพมายาเท่านั้น แม้เขาจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล แต่ก็ไม่สามารถมองเห็นปลายขอบของความโกลาหลจากที่นี่ได้

เขามองเข้าไปในระยะไกล

มีหุบเหวโกลาหลที่น่าสะพรึงกลัวและมีกฎปฐมความโกลาหลเก่าแก่พันอยู่รอบ ๆ นอกจากนี้ ดูเหมือนจะมีบางอย่างซ่อนอยู่ใต้หุบเหวนั้น

เขามองเห็นหุบเหวเล็ก ๆ อีกสองแห่งซึ่งไม่ได้ถูกล้อมรอบด้วยพลังของกฎปฐมโกลาหลเก่าแก่นั้น แต่กลับมีพลังแห่งการดับสูญบรรจุอยู่ภายในนั้นอย่างชัดเจน

ที่จริงแล้วมียอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลสองคนที่ถูกปราบปรามที่นั่น!

ส่วนคนที่ปราบปรามพวกเขานั้น...

เห็นได้ชัดว่าเป็นเจวี๋ย

คนผู้นี้ไม่ใช่คนดีจริง ๆ

นอกจากนี้ ด้วยพลังกฎแห่งการดับสูญของเขา มันทำให้เขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

ดวงตาของเจวี๋ยเป็นประกายด้วยแสงเย็นในขณะที่เขาพูดว่า “ในความโกลาหล ไม่มีเคยมียอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลเช่นเจ้ามาก่อน เจ้ามาจากที่ใด?”

“เจ้าได้เปลี่ยนมหาเต๋าแห่งเก้าดินแดน และรบกวนความโกลาหล เจ้าต้องให้คำอธิบายเรื่องนี้!”

ฉู่เซวียนมองดูเขา

“เจ้าปิดกั้นเส้นทางสู่ขอบเขตปฐมโกลาหล และทำให้การเติบโตของความโกลาหลอ่อนแอลง เจ้าสมควรได้รับการลงโทษหรือไม่?”

“วันนี้ ข้าจะลบตัวตนของเจ้าออกจากความโกลาหล!”

กลิ่นอายของเจวี๋ยระเบิดออกมา ความโกลาหลสั่นสะเทือนและชั้นของมิติก็แตกสลาย ทันใดนั้น ชั้นสูงสุดแห่งความโกลาหลก็ถูกเปิดเผย

กฎแห่งปฐมโกลาหลล้อมรอบบริเวณโดยรอบ ปกป้องชั้นสูงสุดแห่งความโกลาหล

ยอดฝีมือในความโกลาหลทั้งหมดหนีจากที่นี่

มันเป็นการต่อสู้ระหว่างยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล

แม้แต่คลื่นกระแทกเล็ก ๆ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขากลายเป็นเถ้าถ่าน!

“นับตั้งแต่ข้าบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหล ข้าก็ได้ปราบปรามยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลมามากมาย ข้าเกรงว่าวันนี้เจ้าก็จะกลายเป็นหนึ่งในนั้น!”

การปรากฏตัวของฉู่เซวียนน่าตกตะลึง แต่เจวี๋ยรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงยอดฝีมือที่โดดเด่นคนหนึ่งและไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัว

เทพเจ้ายักษ์โกลาหลและคนอื่น ๆ ก็ปล่อยกลิ่นอายของพวกเขาให้มุ่งเป้าไปที่เจวี๋ย นี่คือศัตรูที่พวกเขาเกลียดชัง

“พวกเจ้าเพิ่งทะลวงมาได้และยังไม่ทำให้การฝึกฝนของเจ้าเสถียร อย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า” เสียงโบราณดังขึ้น

กลิ่นอายของเขาระงับยอดฝีมือทั้งสี่คนไว้

ฉู่เซวียนเลิกคิ้ว แต่เขาไม่รีบร้อนที่จะโจมตี

เขามองไปที่ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลอีกหกคน

“เจ้าคิดอย่างไร?”

เขากำลังพิจารณาว่าควรจะฆ่าพวกเขาทั้งหกคนหรือไม่

หลังจากนั้นเขาจะปล่อยยอดฝีมือทั้งสองที่ถูกกักขัง

จากนั้นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลจะเป็นหนี้เขาและจะรับฟังคำแนะนำของเขา

ในแง่หนึ่ง เขาคงจะรวมความโกลาหลให้เป็นหนึ่งเดียวได้

“เจ้าต้องให้คำอธิบายแก่เรา เหตุใดเต๋าสวรรค์ถึงเกิดขึ้น? เจ้าตั้งใจจะทำอะไร?”

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลกล่าว

“คำอธิบาย? เจ้ามีค่าพอให้ข้าอธิบายหรือไม่?”

ฉู่เซวียนหัวเราะอย่างดูถูก

เขาลงจากรถม้าไปสู่เส้นทางแห่งดวงดานส

รูปร่างอันสง่างามอย่างไร้ที่ใดเปรียบของเขาเกือบจะทำให้เขาดูเหมือนเป็นจ้าวแห่งความโกลาหล

ในช่วงเวลาหนึ่ง หัวใจของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลสั่นไหวเล็กน้อย

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

คำพูดที่เขากำลังจะพูดถูกกลืนกลับทันที

กลิ่นอายบนร่างกายของเขาก็ถูกยับยั้งเล็กน้อยเช่นกัน

เขาไม่พูดอะไรและถอยออกไปเล็กน้อย

การเคลื่อนไหวของเขาถูกปิดบังไว้ ความสนใจของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่เหลือมุ่งเน้นไปที่ฉู่เซวียน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สังเกตเห็นสิ่งนี้

ฉู่เซวียนเลิกคิ้ว

สิ่งนี้เริ่มน่าสนใจ

นั่นคือยอดฝีมือโบราณในขอบเขตปฐมโกลาหลหรือไม่?

อีกฝ่ายสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติจึงรีบถอยออกไปทันที เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ข้องเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

สัญชาตญาณของคนผู้นี้ต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่

เป็นไปได้ว่าเขาต้องพึ่งพาความสามารถนี้เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหลในที่สุด

‘ข้าจะไม่ฆ่าคนผู้นี้’

เขาคิดว่ามันคงจะน่าเบื่อหากยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลในความโกลาหลทั้งหมดเป็นคนของเขา

จะต้องมีการแข่งขันอยู่เสมอ

สำหรับอีกห้าคนที่เหลือนั้นจะขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาจะเข้าใจสถานการณ์ได้หรือไม่

แต่เหนือสิ่งอื่นใด เจวี๋ยจะต้องถูกฆ่า

มิฉะนั้น เมื่อฉู่เซวียนก้าวข้ามความโกลาหล คนผู้นี้จะตัดเส้นทางสู่ขอบเขตปฐมโกลาหลอีกครั้งอย่างแน่นอน และมันจะคุกคามการเติบโตของเต๋าสวรรค์