(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 699 ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลปรากฏตัว(3)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 699 ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลปรากฏตัว(3)

"เป็นเวลานานแล้วที่ผู้น้อยบรรลุฐานพลังยุทธ์นี้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบผู้อาวุโสในวันนี้ ได้โปรดชี้แนะผู้น้อยว่าตัวข้านั้นจะฝ่าคอขวดนี้ได้อย่างไร!"

เมื่อเจวี๋ยมองดูเทพเจ้ายักษ์โกลาหล เขาก็รู้สึกราวกับว่ามีภูเขาที่น่าสะพรึงกลัวลงมาทับเขา ร่างกายใหญ่โตของเขาก้มลงทันที

จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงบนพื้น

การจ้องมองเพียงครั้งเดียวทำให้เขา ซึ่งเป็นยอดฝีมือที่ใกล้จะบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหลต้องตกอยู่ในสภาพนี้

จากนี้ ใคร ๆ ก็เห็นได้ว่าช่องว่างระหว่างพวกเขานั้นใหญ่โตเพียงใด

เมื่อเผชิญกับตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับมดปวก!

เทพเจ้าบรรพกาลเบิกความว่างเปล่า, เทพเจ้าบรรพกาลแห่งความว่างเปล่าทำลายล้าง และบรรพชนอสูรต่างก็ประหม่า และคาดหวังยอดฝีมือความโกลาหลสูงสุดคนนี้จะตอบอย่างไร

เขาจะไม่ฆ่าเทพเจ้ายักษ์โกลาหลใช่หรือไม่?

ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ก็กังวลอย่างมากเช่นกัน ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง

พวกเขาเฝ้ารอคำตอบของเจวี๋ย แต่พวกเขาก็กังวลว่าตัวตนนี้จะสังหารพวกเขาทั้งหมดด้วยการโบกมือ

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงของเจวี๋ยก็ดังขึ้น

"เจ้าจะทะลวงผ่านไปได้อย่างไรหากเจ้าไม่มีความเข้าใจเพียงพอ ทำใจให้สงบ ทำความเข้าใจตนเอง และค้นหาความหมายที่แท้จริงของความโกลาหล เมื่อเจ้าทำได้ เจ้าจะทะลวงผ่านไปได้"

“หากไม่เข้าใจ ก็จะเป็นอย่างนี้ตลอดไป”

“จะทะลวงผ่านหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเอง เจ้าไม่สามรถบังคับมันได้”

เทพเจ้ายักษ์โกลาหลเงียบ

ยอดฝีมือที่เหลือเงียบ

ยอดฝีมือทั้งสี่ที่รู้ความจริงเกือบจะยอมแพ้แล้ว

คำพูดของอีกฝ่ายเป็นเพียงการพูดลอย ๆ

เข้าใจความหมายที่แท้จริงของความโกลาหล?

พวกเขามีถึงคอขวดแล้ว ดังนั้นพวกเขาจะขาดความเข้าใจได้อย่างไร?

ความหมายที่แท้จริงของความโกลาหลคือกฎแห่งปฐมโกลาหล

หากเส้นทางถูกปิดกั้น แล้วพวกเขาจะเข้าใจได้อย่างไร?

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของผู้อาวุโส”

เสียงของเทพเจ้ายักษ์โกลาหลสั่นเทาเล็กน้อย

ราวกับว่าเขากำลังตื่นเต้น

หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความโกรธ

อย่างไรก็ตามเขาไม่กล้าที่จะแสดงมัน

เขาไม่กล้าเปิดเผยเงื่อนงำที่อาจถูกค้นพบ

แม้ว่าเสียงของเขาจะสั่นเทา แต่เขาก็ยังให้ความรู้สึกตื่นเต้น

เขาไม่อยากตาย!

บางทียังมีความหวังอยู่ภายในเต๋าสวรรค์?

การลงมาของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลหมายความว่าเต๋าสวรรค์นั้นผิดปกติ

เป็นไปได้หรือไม่ว่ามีวิธีที่จะทะลวงผ่านโดยใช้เต๋าสวรรค์ และอีกฝ่ายมาที่นี่เพื่อปิดกั้นมัน?

ความคิดต่าง ๆ ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา

เจวี๋ยพยักหน้าอย่างนุ่มนวล และมองไปที่ฉินด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

"น่าสนใจจริง ๆ เจ้ารอดพ้นจากพลังของข้า และกลายเป็นวิญญาณแห่งเต๋าสวรรค์ ตัดกรรมในอดีตทั้งหมด เจ้ามีความสามารถพอตัว"

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ สีหน้าของฉินก็มืดลง

“เจ้าเป็นผู้หนุนหลังเทพเจ้าบรรพกาลแห่งคุก?”

"เป็นเช่นนั้น"

“ข้าไม่สนว่าเจ้าจะรอดพ้นจากภัยพิบัตินี้ได้อย่างไร ข้าจะให้เจ้าเลือก ยอมเป็นทาสของข้า หรือไม่ก็ยอมตาย”

เจวี๋ยมองลงมาที่ฉิน

ฉินเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ และเขามีหน้าที่รับผิดชอบในการรักษากฑระเบียบของเต๋าสวรรค์

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีอำนาจบางอย่างภายในเต๋าสวรรค์

เพื่อควบคุมเต๋าสวรรค์ ดังนั้นจะต้องควบคุมสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายและอ่อนโยนที่สุดในการควบคุมเต๋าสวรรค์

เจวี๋ยยังต้องการค้นหาต้นกำเนิดของเต๋าสวรรค์โดยอาศัยฉิน

ความจริงที่ว่าฉินสามารถมีชีวิตอยู่ทั้งยังตบตาเขาได้ แสดงให้เห็นว่าเต๋าสวรรค์นั้นผิดปกติเพียงใด

หากเขาไม่มาเอง เขาคงไม่รู้ว่ามีคนหนีรอดจากเงื้อมมือของเขาไปแล้ว

“ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ ไม่มีทางที่ข้าจะเป็นทาสของเจ้า” ฉินเย้ยหยัน

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลแล้วอย่างไร?

วิธีเดียวที่จะฆ่าเขาคือทำลายเต๋าสวรรค์ หรือแยกเขาออกจากเต๋าสวรรค์

ฉินรู้ว่าเต๋าสวรรค์นั้นไม่ได้เรียบง่าย และมันจะไม่ดูนั่งเฉย ๆ และเฝ้าดูเขาถูกทำลาย

“นั่นไม่ใช่คำตอบที่ข้าอยากได้ยิน” เจวี๋ยพูดอย่างเย็นชา

เขายกมือขึ้นและคว้าฉิน

ปัง ปัง

ฉินระเบิดทันทีและหายไป

เจวี๋ยตะคอก

ตราบใดที่เต๋าสวรรค์ไม่ถูกทำลาย สิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์จะไม่ตาย?

อย่างไรก็ตาม เต๋าสวรรค์จะหยุดเขาได้อย่างไร

เขาเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล!

เขาเอื้อมมือไปที่เต๋าสวรรค์โดยตรง

“ในเมื่อเจ้าไม่ยอมเป็นทาส เช่นนั้นก็หายไป!”

มือขนาดยักษ์ยื่นออกไปยังเต๋าสวรรค์ พลังการปฏิเสธแห่งเต๋าสวรรค์ปรากฏขึ้น พลังแห่งกฎปรากฏขึ้น และสายฟ้าก็ฟาดลงมา

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถจับมือนี้ได้

ร่างของฉินปรากฏขึ้นภายในเต๋าสวรรค์ เฝ้าดูมือขนาดใหญ่ลงมาอย่างเงียบ ๆ

อวตารของเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลในเต๋าสวรรค์ล้วนสั่นสะเทือน และพวกเขารวมตัวกันเพื่อออกห่างจากมือที่ลงมา

ร่างของจ้าวมังกรปรากฏขึ้น เขามองดูชั่วครู่ แล้วหายตัวไปในเต๋าสวรรค์

กิ่งก้านของบุปผากลืนวิญญาณสั่นไหว และมันก็หายไปในเต๋าสวรรค์ทันที

มือยักษ์ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวเกินไป

มันเหนือกว่าเต๋าสวรรค์ทั้งหมด

นี่คือขอบเขตปฐมโกลาหล!

ร่างของเฮยเยว่ปรากฏขึ้นครู่หนึ่ง และหัวใจของนางสั่นสะท้านอย่างมาก ความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่เบื้องหลังมือยักษ์นี้เกินจินตนาการของนาง!

เต๋าสวรรค์ทรงพลังอย่างมากอยู่แล้ว

มันแข็งแกร่งกว่าเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาล อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนมันจะไม่สามารถต้านทานมือยักษ์ได้

นี่คือขอบเขตปฐมโกลาหลในตำนาน?

สีหน้าของติงเยว่และคนอื่น ๆ ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน พวกเขารู้สึกถึงพลังและความน่าสะพรึงกลัวของขอบเขตปฐมโกลาหล

ติงเยว่ได้แต่กำหมัดของเขา ในขณะที่เขาดูมือยักษ์ การกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้เท่านั้นที่จะทำให้เขาสามารถควบคุมโชคชะตาของตนเองได้อย่างแท้จริงใช่หรือไม่?

เสียงของฉู่เซวียนดังขึ้น

"นี่คือขอบเขตปฐมโกลาหล ข้าหวังว่าพวกเจ้าทุกคนจะกลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลในอนาคต และแม้กระทั่งก้าวข้ามความโกลาหล"

เสียงของฉู่เซวียนสงบ

ยันต์หยกเต๋าสวรรค์ปรากฏขึ้นในมือของเขา

ยันต์หยกเต๋าสวรรค์ในปัจจุบันเป็นเหมือนโลกใบเล็ก และดูไม่เหมือนยันต์หยกอีกต่อไป

มันเป็นโลกขนาดเล็กที่สร้างขึ้นโดยกฎแห่งเต๋าสวรรค์ เมื่อเขาชี้นิ้ว พลังของเต๋าสวรรค์ก็ได้รวมตัวกัน

ร่างของฉินหายไป

กฎแห่งเต๋าสวรรค์ปรากฏขึ้นทันที และกฎแห่งปฐมโกลาหลก็ปรากฏให้มองเห็นได้จาง ๆ ปิดกั้นมือยักษ์ที่ยื่นเข้ามา

ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะแสดงตัว

เหตุการณ์สำคัญ 100 ปียังมาไม่ถึง

เทพเจ้ายักษ์โกลาหลและยอดฝีมือคนอื่นตกใจ

เต๋าสวรรค์ปิดกั้นมือยักษ์ที่เอื้อมเข้ามา

สายตาของเจวี๋ยเปลี่ยนเป็นเย็นชา พลังสูงสุดรวมตัวกันรอบมือขนาดยักษ์ของเขาซึ่งเอื้อมมือไปยังเต๋าสวรรค์

"เต๋าสวรรค์เป็นตัวแปรในความโกลาหล มันจะสร้างความเสียหายให้กับความโกลาหลและจะต้องถูกควบคุม"

"จากนี้ไป พวกเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้เต๋าสวรรค์โดยไม่ได้รับอนุญาต อวตารของพวกเจ้าต้องออกจากเต๋าสวรรค์เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างตัวแปรเพิ่มเติม"

สีหน้าของเทพเจ้ายักษ์โกลาหลและคนอื่น ๆ เปลี่ยนไป

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลกำลังหยุดพวกเขาจากการเข้าใกล้เต๋าสวรรค์ และไม่อนุญาตให้อวตารของพวกเขาอยู่ในเต๋าสวรรค์ เป็นไปได้หรือไม่ว่าเต๋าสวรรค์มีวิธีที่จะทะลวงไปสู่ขอบเขตปฐมโกลาหล

ทุกคนเงียบ

เจวี๋ยไม่สนใจ ไม่มีใครสามารถฝ่าฝืนเจตจำนงของเขาได้ยกเว้นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล..

พลังสูงสุดที่อยู่รอบ ๆ มือของเขายังคงทวีความรุนแรงขึ้น

อย่างไรก็ตาม กฎแห่งเต๋าสวรรค์ก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน และกฎแห่งปฐมโกลาหลก็แสดงออกมาอย่างคลุมเครือ

เจวี๋ยเลิกคิ้ว เต๋าสวรรค์ทรงพลังอย่างไม่คาดคิด มันสามารถเปิดใช้งานกฎแห่งปฐมโกลาหลเมื่อถูกโจมตีได้หรือ?

ยิ่งเป็นเช่นนั้น เขาก็ยิ่งต้องควบคุมมัน

เขาไม่ได้โจมตีโดยตรงด้วยกำลัง เพื่อไม่ให้ทำลายเต๋าสวรรค์และสร้างความเสียหายให้กับมัน

ฉินเป็นเพียงมดปลวกที่ไม่สำคัญ และถูกเพิกเฉยได้

สำหรับตอนนี้ ทุกอย่างยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้วิธีรุนแรง

เต๋าสวรรค์ที่สมบูรณ์นั้นมีค่ามากกว่า

ฉู่เซวียนยืนอยู่ในลานบ้าน เสริมสร้างกฎแห่งเต๋าสวรรค์และชี้นำกฎแห่งปฐมโกลาหลเพื่อต่อต้านการรุกรานของเจวี๋ย

เขาไม่ได้แสดงพลังมากเกินไปในทันใด

เขาต้องการให้เจวี๋ยมีความหวัง และซื้อเวลาสำหรับเหตุการณ์สำคัญ 100 ปีที่จะมาถึง

เพื่อให้สิ่งต่าง ๆ น่าเชื่อถือ เขาได้อนุญาตให้ส่วนหนึ่งของมือหลุดเข้ามาในเต๋าสวรรค์

เฮยเยว่และคนอื่น ๆ รู้สึกประหม่าจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

เมื่อเวลาผ่านไป เจวี๋ยก็ขมวดคิ้ว

เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ขณะที่เขากำลังลังเล กฎแห่งปฐมโกลาหลปรากฏขึ้นรอบมือขนาดใหญ่ ทันใดนั้นมันก็ฉีกรูในเต๋าสวรรค์ ในขณะนี้ กระแสของพลังแห่งกาลเวลาไหลเข้ามาแทนที่ ตรึงมือของเขาไว้ไม่ให้ก้าวไปข้างหน้า

เจวี๋ยตะคอกอย่างเย็นชา เขาออกแรงเพียงเล็กน้อย และพลังแห่งกาลเวลาก็ระเบิดและหายไป

ฉู่เซวียนโกรธมาก หากเขาไม่ต้องรอรางวัลครบรอบ 100 ปี เขาคงโจมตีและทุบเจ้าบัดซบนี่เละเทะแล้ว

หากเขายังลงมือต่อ เขาอาจจะเปิดเผยตนเองก่อนที่เหตุการณ์สำคัญ 100 ปีจะมาถึง

นี่คือสิ่งที่ฉู่เซวียนไม่ต้องการเห็น

แม้ว่าเขาจะถูกเปิดเผย แต่เขาก็ไม่ได้ออกจากลานเล็ก ๆ และรางวัลจะไม่หายไป

อย่างไรก็ตาม รางวัลสำหรับการซ่อนตัวและถูกเปิดเผยนั้นแตกต่างกันอย่างแน่นอน

การซ่อนตัวเท่านั้นจึงจะได้รางวัลที่ใจกว้างมากขึ้น นี่คือสิ่งที่เขาอนุมานจากความรู้ของเขาเกี่ยวกับระบบ

เขาเชื่อว่าสัญชาตญาณของเขาจะไม่ผิดพลาด