(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 669 บรรพชนมาร

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 669 บรรพชนมาร

บรรพชนมารนั้นแข็งแกร่งมาก และเป็นคนที่บรรลุขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพี และใกล้จะถึงขีดจำกัดของมันแล้ว

แม้ว่าฉินจะเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ แต่เขาก็อ่อนแอกว่าบรรพชนมารมาก

ภายใต้สถานการณ์ปกติ ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขาจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากบรรพชนมารได้แม้แต่ครั้งเดียว และจะตายโดยไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม ในฐานะสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ เขาจะพ่ายแพ้ แต่ก็จะไม่ตาย

เขาถือง้าวไว้ในมือและมองตรงไปที่บรรพชนมารโดยปราศจากความหวาดกลัว

“เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้”

“หากข้าเกิดในยุคเดียวกับเจ้า ข้าไม่มีทางอ่อนแอกว่าเจ้า”

“ไม่ว่าข้าจะฆ่าเจ้าได้หรือไม่ เราจะได้รู้หลังจากที่ข้าลงมือ” บรรพชนมารกล่าวอย่างใจเย็น

"เข้ามา"

กลิ่นอายของฉินก็ได้ปะทุขึ้น แสงสีทองพร่างพรายล้อมรอบร่างกายของเขาพร้อมกับเส้นทางเต๋าได้ปรากฏขึ้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงเส้นทางเต๋าของเขา แม้ว่ามันจะเป็นความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับมหาเต๋า แต่ตอนนี้มันได้รับการผสมผสานด้วยพลังของเต๋าสวรรค์

เส้นทางแห่งเต๋าของเขานั้นกว้างใหญ่ มีภูเขาและแม่น้ำ มีผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามา และสัญญาณแห่งชีวิต ความชรา ความเจ็บป่วย และความตาย

ทันทีที่เส้นทางเต๋าของเขาปรากฏขึ้น มันดึงความสนใจของยอดฝีมือที่อยู่ตรงนั้น

'เส้นทางเต๋านี้ไม่ธรรมดา!' เฉียงอุทานอยู่ภายในใจของเขา

ฉินเป็นคนที่สร้างวิชายุทธ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์คนแรก เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจมหาเต๋า และสร้างเส้นทางเต๋าสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยเฉพาะ

หากเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ถูกปราบปราม และเขาไม่ได้ถูกบังคับให้หลบหนีจากเก้าดินแดน...

หากเขามุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจกับมหาเต๋า เส้นทางแห่งเต๋าของเขาคงจะแข็งแกร่งและไม่ธรรมดายิ่งกว่านี้

"เจ้าคุ้มค่าพอที่ข้าจะเสียเวลา"

นี่เป็นครั้งแรกที่บรรพชนมารมองดูฉินราวกับคนเป็น

บรรพชนมารยกมือขึ้นแล้วประเคนหมัด

ตู้ม!

พลังมารที่กว้างใหญ่ได้ทำลายห้วงมิติไปหลายชั้น

ลำแสงสีทองพุ่งเข้าหาหมัดนั้น

อย่างไรก็ตาม มันกินเวลาเพียงสามลมหายใจก่อนจะสลายไป

ภูเขา แม่น้ำ และสิ่งมีชีวิตบนเส้นทางเต๋าได้หายไป

แม้แต่เทพเจ้ายักษ์โกลาหลก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่บรรพชนมารอย่างเคร่งขรึม

เขาสังหารฉินด้วยหมัดอันเรียบง่าย

สีหน้าของฉู่มืดลง

หากบรรพชนมารโจมตีเขา เขาจะไม่มีโอกาสหลบหนีแม้แต่น้อย

สีหน้าของจี๋นั้นเคร่งขรึม

สิ่งที่เขาขาดคือเวลา ตราบใดที่เขามีเวลา เขาจะสามารถเทียบเท่าหรือเหนือกว่าบรรพชนมารได้

เบื้องหลังวงแหวนแสงแต่ละวงคือเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลที่ทรงพลัง

ในขณะนี้ ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียด

บรรพชนทั้งสามได้รับการพิจารณาให้เป็นดาวเด่นในที่นี้

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามไล่ทันพวกเขาได้แล้ว และแข็งแกร่งกว่าพวกเขาบางคนเสียอีก

ชื่อเสียงของบรรพชนมารนั้นสมเกียรติแล้ว

สีหน้าของหลงอ๋าวนั้นเคร่งขรึม ช่วงเวลาที่บรรพชนมารเคลื่อนไหว เขารู้ว่าเขาอ่อนแอกว่าเล็กน้อย

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินผู้ชนะด้วยช่องว่างเล็กน้อย

บรรพชนเทพถอนหายใจอยู่ภายในใจ

เขายังคงล้าหลังบรรพชนมารเล็กน้อย ถึงกระนั้นก็ไม่ได้มีระยะห่างมาก เขาต้องทำให้ฐานพลังยุทธ์ลึกซึ้งขึ้น และทำให้ศรัทธาของเขามั่นคงกว่านี้

ไม่น่าแปลกใจที่ฉินไม่สามารถป้องกันการโจมตีของบรรพชนมารได้

แม้ว่าเขาจะเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ และมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่พลังของเต๋าสวรรค์ที่เขาสามารถใช้ได้นั้นมีจำกัด

ขณะที่ฉู่เซวียนเห็นบรรพชนทั้งสาม เขาก็ถอนหายใจ ทั้งสามทรงพลังมากจริง ๆ

หากไม่ใช่เพราะเส้นทางสู่ขอบเขตปฐมโกลาหลถูกปิดกั้น พวกเขาจะสามารถบรรลุขอบเขตปฐมโกลาหลได้ในอนาคตได้อย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่บรรพชนทั้งสามจะต้องจบลงเหมือเทพเจ้ายักษ์โกลาหล ติดอยู่ที่คอขวดไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้แม้แต่นิ้วเดียว

เมื่อเทียบกับเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลที่ทรงพลังแล้ว พวกเขาถือว่าเป็นรุ่นเยาว์และเป็นดาวเด่น อย่างไรก็ตาม บรรพชนทั้งสามได้ตามทันพวกเขา ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงความสามารถของพวกเขา

นอกจากนี้ พวกเขาทั้งสามได้สร้างเส้นทางเต๋าที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งส่งผลให้มีการสร้างเผ่าพันธุ์หลักทั้งสามขึ้น

ในความโกลาหล อีกร่างที่บรรลุขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพีก็ได้รีบเข้ามา

วงแหวนแสงปรากฏต่อหน้าเขา เขาเป็นเบี้ยอีกตัว

ฉู่เซวียนมองดู เทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลที่อยู่เบื้องหลังวงแหวนแสงไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเทพเจ้ายักษ์โกลาหล ซึ่งกำลังจะทะลวงไปสู่ขอบเขตปฐมโกลาหล

จนถึงตอนนี้ มีเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลสามคนที่บรรลุระดับนี้

ตู้ม!

พลังโชคชะตาแห่งเต๋าสวรรค์ปั่นป่วนและร่างหนึ่งได้ปรากฏขึ้น

สีหน้าของฉินนั้นบิดเบี้ยว

บรรพชนมารแข็งแกร่งมาก!

เขาไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้

เว้นแต่ว่าเขาจะสามารถระดมพลังของเต๋าสวรรค์ได้มากกว่านี้ เขาจะไม่สามารถต่อสู้กับบรรพชนมารได้

มีทางเดียวเท่านั้นที่จะแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งก็คือการเสริมความแข็งแกร่งให้กับเต๋าสวรรค์

หลังจากหายดีแล้ว ฉินก็กลับไปสู่ความโกลาหล

บรรพชนมารดูเหมือนจะไม่แปลกใจ

เขามองไปที่เต๋าสวรรค์แทน

"วิญญาณแห่งเต๋าสวรรค์? เป็นตัวเลือกที่ดี!"

"อย่างไรก็ตาม มันก็จำกัดเจ้าเช่นกัน นอกจากนี้ การฆ่าเจ้าไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้"

“มันเป็นทั้งการจำกัดและโอกาส” ฉินพูดอย่างเย็นชา

"ข้าไม่ใช่วิญญาณแห่งเต๋าสวรรค์ ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าด้วยพละกำลังของเจ้าได้"

บรรพชนมารนั้นแข็งแกร่ง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำลายเต๋าสวรรค์