ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 657 วิกฤต

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 657 วิกฤต

ฉู่เซวียนช่วยฉิน และฉินได้กลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์

นอกจากนี้ ด้วยบุคลิกของฉินเขาจะพเนจรไปในความโกลาหลและคิดหาวิธีที่จะเสริมสร้างเต๋าสวรรค์เพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น

ฉู่เซวียนยังได้ล่อลวงฉินเล็กน้อย

เต๋าสวรรค์มีศักยภาพที่จะกลายเป็นกฏแห่งปฐมโกลาหล

นอกจากนี้ยังหมายความว่า เมื่อเต๋าสวรรค์กลายเป็นกฏแห่งปฐมโกลาหล ฉิน ในฐานะสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ก็จะกลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล

สิ่งนี้ได้จุดประกายวิญญาณแห่งการต่อสู้ของฉินมากขึ้น

ในการที่จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล เขาต้องคิดหาวิธีที่จะเสริมความแข็งแกร่งให้กับเต๋าสวรรค์

ในความเป็นจริง เขายังพยายามที่จะเข้าใจกฏแห่งปฐมโกลาหลในขณะที่อยู่ภายในเต๋าสวรรค์ และชักนำกฎแห่งปฐมโกลาหลให้ลงมา

"ท่านอยู่อย่างสันโดษและแอบช่วยเหลือใครบางคนจากเงื้อมมือของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล ได้รับรางวัล การฝึกฝนพลังยุทธ์ 10,000 ปี"

เขาได้เรียกรางวัลจากระบบ

ฉู่เซวียนมีความสุขมาก นี่เป็นกำไรที่คาดไม่ถึงและจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเขาอย่างมาก

ฉู่เซวียนกดรับรางวัลของเขา

ต้นกำเนิดกฎแห่งปฐมโกลาหลภายในมวลสารปราณโกลาหลแห่งการสรรค์สร้างสามพันลูกได้เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมากในทันที

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า

ฉู่เซวียนถอนหายใจ

หากไม่มีวิธีการฝึกฝนเพื่อก้าวข้ามความโกลาหล มันเชื่องช้าเกินไปที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาอย่างอดทนเช่นนี้ รางวัลนี้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าหลังจากฝึกฝนมาหนึ่งหมื่นปี

ในฐานะคนที่ฝึกฝนมาไม่ถึงร้อยปี นี่เป็นความอุตสาหะที่เชื่องช้ามาก

ตามที่คาดไว้ หลังจากทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปฐมโกลาหลแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มช้าลง

การก้าวข้ามความโกลาหลเป็นเหมือนภูเขาขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ไม่ได้

แม้ว่าเขาจะมีร่างกายพิเศษที่อนุญาตให้เขาก้าวข้ามความโกลาหล แต่ก็ยังยากเกินไปที่จะทำเช่นนั้น และต้องใช้เวลาสะสมหลายพันปี

ดังนั้นรางวัลครบรอบ 100 ปีจึงมีความสำคัญ

ด้วยวิธีการฝึกฝนเพื่อก้าวข้ามความโกลาหล ความเร็วในการฝึกฝนของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่มีวิธีการฝึกฝนเพื่อก้าวข้ามความโกลาหล แต่ฉู่เซวียนก็เหนือกว่ายอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลคนอื่น ๆ ซึ่งยังคงค้นหาเส้นทางที่จะก้าวข้ามความโกลาหล

อย่างน้อยที่สุด เขาก็กำลังเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง แม้จะช้าหน่อยก็ตาม

นอกเก้าดินแดน ความโกลาหลได้เงียบสนิท

จากนั้นเป้าม่อก็พูดขึ้น

"ฉินได้ก่อการกบฏและละเมิดศักดิ์ศรีของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล ดังนั้นเขาจึงถูกสังหาร!"

เสียงของเป้าม่อเต็มไปด้วยเจตนาสังหารในขณะที่เขาพูดต่อ "ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลไม่ได้โจมตีเผ่าพันธุ์มนุษย์ เพราะเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่คู่ควรกับความสนใจของเขา อย่างไรก็ตาม เราควรแก้ไขปัญหานี้แทนยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลและ ทำลายล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์!"

ขณะที่เขาพูด ขุมอำนาจต่าง ๆ ในปัจจุบันก็ตกตะลึง

ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลได้เคลื่อนไหวและสังหารฉิน

อย่างไรก็ตาม เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็รอดชีวิตมาได้

นี่เป็นเพราะความเมตตากรุณาหรือไม่?

มันไม่ใช่อย่างแน่นอน!

เผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่คู่ควรกับความสนใจและการกระทำของยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล

หากพวกเขาโจมตีตอนนี้และทำลายล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะได้รับอะไรบางอย่างจากยอดฝีมือคนนั้นหรือ?

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันเป็นโอกาสที่จะได้รับความโปรดปรานจากตัวตนในตำนาน

เมื่อตระหนักในสิ่งนี้ ยอดฝีมือจากขุมอำนาจหลักทั้งหมดก็ปะทุด้วยกลิ่นอายที่ทรงพลัง ซึ่งเพ่งเล็งไปที่ ฉู่, เซี่ย และจี๋

“ซี เจ้าจะรุกรานยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลและปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่อไปหรือไม่ แม้แต่อาจารย์ของเจ้าก็ยังต้องร่วมมือกับเราหากเขารู้เรื่องนี้” เป้าม่อมองไปที่เทพธิดาซีและพูดอย่างเย็นชา

เป็นบรรพชนเซียนแล้วอย่างไร?

ไม่ว่าบรรพชนจะทรงพลังเพียงใด เขาก็ไม่ใช่ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล เช่นเดียวกับบรรพชนอีกสามคน

สีหน้าของเทพธิดาซีเริ่มซับซ้อน แม้ว่านางจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ของเผ่าพันธุ์เซียนก็ไม่ยอม

ครั้งนี้ เผ่าพันธุ์มนุษย์ตกอยู่ในอันตรายอย่างแท้จริงจากการถูกทำลายล้าง

สีหน้าของฉู่มืดลง

เขาไม่ได้สงบอีกต่อไป

ไม่ว่าแผนการและพละกำลังของเขาจะไร้เทียมทานเพียงใด เขาก็หมดหนทางเมื่อเผชิญกับวิกฤตเช่นนี้

เมื่อเรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วโกลาหล...

เผ่าพันธุ์มนุษย์จะกลายเป็นเป้าหมายของขุมอำนาจหลักในความโกลาหลเนื่องจากตัวตนในตำนานนี้

กลิ่นอายของเซี่ยปะทุขึ้นในขณะที่เขากวัดแกว่งดาบ

เขาเตรียมพร้อมที่จะสู้ตายอยู่แล้ว

สีหน้าของจี๋นั้นสงบ

แม้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะตกอยู่ในอันตราย แต่ก็ถูกจำกัดให้อยู่ในความโกลาหล

มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อเก้าดินแดน

เผ่าพันธุ์มนุษย์จะไม่ถูกกำจัด

เขาไม่กังวลเกี่ยวกับการตกเป็นเป้าหมาย

ท้ายที่สุด นายท่านของเขาก็ยังเป็นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล

“ฉู่ วันนี้จะเป็นวันตายของเช้า!”

กลิ่นอายของเป้าม่อเพิ่มขึ้นและพลังมารของเขาก็เริ่มปั่นป่วน

"เหยา ได้เวลาลงมือแล้ว!"

เหยาก้าวออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

ฉู่มองไปรอบ ๆ พวกเขาถูกเพ่งเล็งไว้ด้วยกลิ่นอายของยอดฝีมือหลายคน

แทบจะไม่มีทางหลบหนีได้แม้แต่น้อย

คุนกู่ ผู้ซึ่งกระจายโลกและเส้นทางเต๋าไปแล้วเริ่มควบแน่นอีกครั้งเพื่อฟื้นตัว

ฉู่มองไปที่เซวียนและสุ่ยเหลียน

“นี่คือภัยพิบัติของมนุษยชาติ ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า พวกเจ้าออกไปได้”

เซวียนและสุ่ยเหลียนไม่ขยับ แต่สีหน้าของพวกเขามีความมุ่งมั่น

ถิงมองพี่สาวของเขาและตื่นตระหนก เขาพูดว่า "พี่สาว อย่าโง่เขลา"

“ใช่ อย่าโง่เขลา” ฉู่พยักหน้า

เป็นครั้งแรกที่ความประทับใจของถิงที่มีต่อฉู่ดีขึ้น

เป้าม่อได้กระตุ้นต่อ

"ฉู่ ถึงเวลาแล้วที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ของเจ้าจะต้องถูกกำจัด หยุดดิ้นรนได้แล้ว"

ฉู่มองไปที่เป้าม่อสายตาของเขาเฉียบคม

“เป้าม่อ ถึงข้าจะตาย ข้าจะลากเจ้าลงไปด้วย!”