(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 603  พี่ใหญ่(2)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 603  พี่ใหญ่(2)

แม้จะถูกสังหาร และถูกโยนลงไปในหุบเหวโกลาหล แต่เจตนาการต่อสู้ของหวู่ก็สามารถอยู่รอดมาได้จนถึงจุดนี้ ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่ง และความอุตสาหะของเขา

เห็นได้ชัดว่าผู้ที่สังหารเขารู้เรื่องนี้เช่นกัน มิฉะนั้นพวกเขาคงไม่โยนศพของหวู่ลงไปในหุบเหวโกลาหลเพื่อพยายามทำลายโอกาสในการฟื้นคืนชีพของเขา

ดังนั้น หวู่จึงไม่พูดเกินจริงเมื่อเขากล่าวว่าเขามั่นใจว่าตนสามารถทะลวงขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพีได้หากเขามีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้

ฉู่เซวียนรู้สึกว่าเป็นไปได้

แน่นอนว่ามันขึ้นอยู่กับโชคของเขาด้วย

บางทีหวู่ไม่รู้ว่าการมีเส้นทางเต๋าสิบล้านลี้นั้นยากเย็นเพียงใด

ไม่ใช่แค่การมีความเข้าใจที่เพียงพอ หรือการทำให้รากฐานของเส้นทางแห่งเต๋ามั่นคง

ในขั้นตอนนี้จำเป็นต้องมีโชคชะตา!

สิ่งนี้ต้องการปราณโกลาหลแห่งการสรรค์สร้าง หรือสมบัติอื่นที่คล้ายคลึงกัน

อีกวิธีหนึ่งคือการเข้าใจด้วยตนเอง และหลอมรวมเข้ากับโลกที่พวกเขาสร้างขึ้น เมื่อนั้นพวกเขาจะสามารถบรรลุได้

ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนติดอยู่ที่ขั้นตอนนี้ และไม่สามารถก้าวข้ามมันได้

แม้แต่คนที่แข็งแกร่งพอ ๆ กับเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาล หากพวกเขาไม่ได้รับสมบัติสูงสุดที่เกี่ยวข้องกับการสรรค์สร้าง พวกเขาจะต้องใช้เวลาอีกนานจึงจะเข้าใจร่องรอยแห่งการสรรค์สร้าง แล้วจึงทำการพัฒนาต่อไปได้

หากหวู่โชคดีพอที่จะได้รับสมบัติเช่นนี้ มันก็เป็นไปได้ที่จะทะลวงผ่าน อย่างไรก็ตาม สมบัติดังกล่าวมีน้อยมาก

กุญแจสำคัญที่ทำให้ฉู่เซวียนทะลวงผ่านได้อย่างง่ายดายคือกายาสามพันโกลาหลแห่งการสรรค์สร้างของเขา ซึ่งสามารถสร้างปราณโกลาหลแห่งการสรรค์สร้าง

“การมีความมั่นใจเป็นเรื่องที่ดี แต่เจ้ารู้วิธีทะลวงผ่านจากขอบเขตเบิกโลกาหรือไม่”

ฉู่เซวียนถามด้วยรอยยิ้ม

เขารู้ว่าหวู่คงไม่รู้

เขาคิดว่าตนจะสามารถทะลวงผ่านได้หากรู้ข้อมูลเชิงลึกมากเพียงพอ และหลอมรวมโลกที่เขาสร้างไว้ในเส้นทางเต๋า

หวู่อาจรู้สึกว่าเขามีความเข้าใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเกี่ยวกับเส้นทางเต๋า จนถึงจุดที่เขาจะไม่มีปัญหาในการขยายเส้นทางเต๋าไปไกลกว่าสิบล้านลี้

เขาอาจมีวิธีของตนเองในการรวมโลกของเขาเข้ากับเส้นทางเต๋า ซึ่งน่าจะมาจากความมั่นใจของเขา

แน่นอนว่าหวู่ตอบอย่างภาคภูมิใจว่า “ข้ามีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเส้นทางเต๋า ด้วยวิธีของข้า ข้าจะสามารถรวมโลกของข้าเข้ากับเส้นทางเต๋า และทำให้รากฐานเส้นทางเต๋ามั่นคง”

“สิ่งที่ข้าต้องการคือเวลา”

ฉู่เซวียนส่ายหัวและยิ้ม

“หวู่ เจ้ามีความสามารถมาก และมั่นใจในตนเอง อย่างไรก็ตาม ยอดฝีมือขอบเขตเบิกโลกาจำนวนนับไม่ถ้วนที่มีความเข้าใจไร้ขีดจำกัด พวกเขาได้รวมโลกเข้ากับเส้นทางเต๋า แต่ก็ยังไม่สามารถทะลวงผ่านขอบเขตเบิกโลกาได้”

“เจ้ารู้เหตุผลหรือไม่”

หวู่สะดุ้งเล็กน้อย

ตราบใดที่มีความเข้าใจมากพอ เส้นทางเต๋าของคนผู้นั้นก็จะชัดเจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากรวมโลกของตนเข้ากับเส้นทางเต๋า และทำให้เส้นทางเต๋ามีเสถียรภาพ

การมีเส้นทางเต๋าสิบล้านลี้นั้นเป็นสิ่งที่กำหนดได้ ซึ่งจะทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านขอบเขตเบิกโลกาไปขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพีได้

ในขอบเขตเต๋านิรมิต หลังจากบรรลุขอบเขตเต๋าเก้านิรมิตแล้วจะไม่สามารถทะลวงขอบเขตนิรมิตไร้ลักษณ์ได้โดยไม่ตัดเส้นทางเต๋า หรือก้าวข้ามมหาภัยพิบัติยุคแห่งมหาเต๋า

อย่างไรก็ตาม แม้จะบรรลุแล้ว เมื่อเส้นทางแห่งเต๋าถูกทำลาย ผู้ฝึกยุทธ์ก็จะตายเช่นกัน หากเส้นทางเต๋าได้รับความเสียหาย ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะลดลง และมีความเสี่ยงที่รากฐานการฝึกฝนจะได้รับผลกระทบ

ยอดฝีมือขอบเขตเบิกโลกาจะสร้างโลกบนเส้นทางเต๋าของพวกเขา จากนั้นเส้นทางเต๋าจะใช้โลกนั้นเพื่อสนับสนุนตนเอง สิ่งนี้ทำให้เส้นทางเต๋าสามารถยาวถึงล้านลี้ได้โดยไม่มีอันตรายใด ๆ

อย่างไรก็ตาม หากโลกนั้นไม่แข็งแกร่งพอ เมื่อโลกพังทลายลง เส้นทางแห่งเต๋าจะพังทลาย และอย่างน้อยที่สุด ความแข็งแกร่งก็จะลดลง

ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด รากฐานการฝึกฝนของพวกเขาจะเสียหาย และอาจถึงตายได้ นี่คือข้อผูกมัด

เมื่อโลกรวมเข้ากับเส้นทางเต๋าเท่านั้นที่สามารถหลุดพ้นจากข้อผูกมัดนั้นได้

ในขั้นตอนนั้น หากเส้นทางเต๋าพังทลาย มันสามารถควบแน่นได้อีกครั้ง

ดังนั้นเส้นทางเต๋ายาว 10 ล้านลี้จึงได้ชื่อว่าขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพี

หวู่มั่นใจในความสามารถของตัวเองมาก โดยเชื่อว่ามันจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ก่อนหน้านี้เขามั่นใจมากและดูถูกยอดฝีมือที่ติดอยู่ในคอขวดนี้ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ยินฉู่เซวียนพูดตอนนี้...

เขาเริ่มลังเล

เขาไม่ได้หยิ่งหรือมั่นใจแบบสุ่มสี่สุ่มห้า

“ขาดโอกาสหรือ?”

หลังจากคิดอยู่นาน หวู่ก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดยอดฝีมือเหล่านั้นถึงติดอยู่ที่คอขวดนี้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาต้องพิจารณาอย่างจริงจัง

‘พี่ใหญ่’ ของเขาคนนี้ทรงพลังมาก

เขาต้องเป็นคนที่อยู่เหนือขอบเขตเบิกฟ้าแยกปฐพี

เนื่องจากฉู่เซวียนได้ถามคำถามนี้ มันจึงชัดเจนว่าหวู่ได้คิดเรื่องนี้น้อยเกินไป

“การขาดโอกาสเป็นสิ่งหนึ่ง แต่ ‘โอกาส’ นี้ทำให้ยอดฝีมือขอบเขตเบิกโลกาจำนวนนับไม่ถ้วนถึงกับนิ่งงัน”

หวู่ตกอยู่ในห่วงความคิด

“นี่ไม่ใช่โอกาสธรรมดาที่เรากำลังพูดถึง” ฉู่เซวียนกล่าว

“หากไม่มีมัน ไม่ว่าเจ้าจะมีความเข้าใจมากเพียงใด เจ้าจะไม่สามารถทะลวงผ่านได้เมื่อโลกของเจ้ารวมเข้ากับเส้นทางเต๋า”

“พี่ใหญ่ มันเป็นโอกาสแบบใดกัน?” หวู่ถามด้วยความสงสัย

ฉู่เซวียนตระหนักได้ถึงบางอย่าง

บรรพชนรุ่นที่เจ็ดของเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นหน้าด้านจริง ๆ