(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 533 ผู้พิทักษ์สังสารวัฏ(1)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 533 ผู้พิทักษ์สังสารวัฏ(1)

ข่าวลือของเส้นทางโบราณและมหาภัยพิบัติแห่งหุบเหวถูกเผยแพร่ผ่านผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋านิรมิตไปยังเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ในเก้าดินแดน

ไม่ว่าในกรณีใด ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋านิรมิต เหล่านี้เป็นบุคคลระดับตำนานในเก้าดินแดน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกเขาที่จะสร้างพันธมิตรเพื่อปกป้องเก้าดินแดน และโจมตีหุบเขาโกลาหล

ไม่ว่าในกรณีใด การเสี่ยงโชคทั้งหมดถือเป็นโอกาส โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ติดอยู่ในขอขวดขอบเขตเต๋าเป็นเวลานาน และไม่สามารถทะลวงผ่านได้

ฉู่เซวียนมองไปที่ดินแดนกู่หวง ถึงเวลาแล้วสำหรับตัวตนพิเศษนั้นที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของโลกผี และกลายเป็นผู้พิทักษ์สังสารวัฏ

มหาภัยพิบัติแห่งหุบเหวจะส่งผลให้เกิดการสูญเสียชีวิตจำนวนมากอย่างไม่ต้องสงสัย และสังสารวัฏจะมีบทบาทอย่างมากในการจัดการวิญญาณเหล่านี้

ฉู่เซวียนตัดสินใจที่จะทำให้สังสารวัฏเป็นที่รู้จักเพื่อให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในเก้าดินแดนรู้ถึงการมีอยู่ของมัน

ดังนั้นจึงจำเป็นต้องได้รับการคุ้มครองจากยอดฝีมือในการสร้างกฎ

ด้วยพลังปัจจุบันของสังสารวัฏ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะปราบปรามยอดฝีมือขอบเขตเต๋า

สหายผู้นั้นในแผ่นดินบรรพกาลเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะดูแลเรื่องนี้

นอกเหนือจากความจริงที่ว่าเส้นทางเต๋าของเขานั้นพิเศษและเขาคล้ายกับเผ่าพันธุ์ผี เขายังมีความแข็งแกร่งและศักยภาพเช่นกัน

หากเขาสามารถฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดดังเดิมได้ แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเต๋าเก้านิรมิตก็ไม่สามารถหลีกหนีกฎแห่งสังสารวัฏได้

นอกจากคนผู้นี้แล้ว ฉู่เซวียนยังมองไปที่จิตสำนึกของผู้ฝึกยุทธ์เต๋าสูงสุด

เขาอยู่ในห้วงมิติที่มืดมิดราวกับหุบเหว จิตสำนึกกระจัดกระจาย และล่องลอยอยู่ภายในนั้น

เขาอยู่ในสภาวะหลับไหล

ดูเหมือนว่าเมื่อเต๋าสูงสุดตกอยู่ในอันตรายจากการถูกกำจัด มันจะตื่นขึ้นและทำงานอีกครั้ง

ฉู่เซวียนหรี่ตาของเขา จิตสำนึกนี้มีความพิเศษมาก สอดคล้องกับความจริงที่ว่า เต๋าสูงสุดนั้นพิเศษ

มันไม่ได้จงใจแยกออกจากจิตสำนึกหลัก แต่เป็นเศษเล็กเสี้ยวจิตสำนึกหลังความตาย

อย่างไรก็ตาม แก่นแท้ต้นกำเนิดที่เหลืออยู่นั้นน้อยเกินไป ทำได้เพียงรักษาสถานะปัจจุบันไว้ และไม่สามารถกู้คืนได้

จี๋?

เขาเป็นบรรพชนรุ่นที่สามของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ผู้ก่อตั้งเต๋าสูงสุดใช่หรือไม่?

หลังจากที่ฉู่ผิงฟ่านเปลี่ยนแปลงเป็นเทพเจ้าโกลาหลบรรพกาล เขาน่าจะเทียบได้กับบรรพชนรุ่นที่สาม

น่าเสียดายที่เขาเหลือจิตสำนึกอยู่เพียงน้อยนิด ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถฟื้นคืนสภาพนั้นได้

หลังจากมองไปที่จิตสำนึกนี้ ฉู่เซวียนก็ตระหนักว่าเต๋าสูงสุดของฉู่ผิงฟ่านนั้นแตกต่างจากเต๋าสูงสุดของคนผู้นี้

แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นเต๋าสูงสุด แต่ก็ยังมีความแตกต่าง

ฉู่เซวียนไม่สามารถตัดสินได้ว่าสิ่งใดแข็งแกร่งกว่ากัน

เศษเสี้ยวจิตสำนึกที่กระจายอยู่ในห้วงมิติรวมตัวกันและตื่นขึ้น

“เจ้าเป็นใคร?”

“จี๋?”

เสียงของฉู่เซวียนดังก้องอยู่ในหัวของอีกฝ่าย

คนผู้นี้เป็นว่าที่ผู้รับวิถีเต๋าแห่งผี

หากอีกฝ่ายกลายเป็นผี เขาจะสามารถฟื้นตัว และสร้างเส้นทางการฝึกฝนเผ่าผีที่คล้ายกับเต๋าสูงสุด

เพีนงพริบตาเดียว เขาไม่สามารถค้นหาได้ว่าใครกำลังพูดกับเขา

“ทั้งใช่และไม่ใช่”

ฉู่เซวียนเลิกคิ้ว คำตอบนี้น่าสนใจ

ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างบรรพชนเต๋าสูงสุดนั้นไม่ได้ง่ายดายเลย

เขาตายไปแล้วจริงหรือ?

ฉู่เซวียนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคนแรกที่สร้างวิชายุทธ์ของมนุษย์

มีข่าวลือว่าเขาตายไปแล้ว

พรสวรรค์ของคนนั้นควรจะยิ่งใหญ่กว่านี้ใช่หรือไม่?

แม้ว่าหลังจากสังหารหมู่ยอดฝีมือจากหลากหลายเผ่าพันธุ์ และปิดถูกล้อม แต่เขาก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ คนผู้นั้นจะตายได้อย่างไร?

เขาคงจะหลบหนีไปในความโกลาหล

“เจ้าหมายถึงอะไรที่ว่าทั้งใช่และไม่ใช่? ในบรรดาผู้ฝึกยุทธ์เต๋าสูงสุดมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่มีความแข็งแกร่งเช่นนี้”

เสียงของฉู่เซวียนดังขึ้นในหัวของอีกฝ่าย

“เจ้าคือใคร?” จี๋ถามหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง