(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 506 กระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 506 กระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต

ติงเยว่, เซียวเหลียง และศิษย์คนอื่น ๆ ได้เข้าสู่ส่วนลึกของดินแดนกู่หวงแล้ว ซึ่งอยู่นอกอาณาเขตของกฎแห่งเต๋าสวรรค์ ดังนั้นฉู่เซวียนจึงไม่รู้ว่าสถานการณ์ที่แน่นอนของพวกเขาเป็นอย่างไร

อย่างไรก็ตาม ศิษย์เหล่านี้ได้ทิ้งแก่นโลหิตไว้เบื้องหลัง หากพวกเขาตาย พวกเขาย่อมเกิดใหม่ในโลกใบเล็กได้อย่างแน่นอน

ฉินหยิงกำลังรอให้ฉินเค่ออวิ๋นตื่นขึ้นในเขตแดนลับ

ฉู่เซวียนมองดู เกือบจะถึงเวลาที่ฉินเค่ออวิ๋นจะตื่นขึ้นแล้ว

เวลาเจ็ดสิบสามปีใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว ฉู่เซวียนมั่นใจว่ารางวัลจะต้องเป็นปราณต้นกำเนิดโลกอีกครั้ง ซึ่งหมายความว่าเขาจะเข้าใกล้เกณฑ์ล้านลี้มากขึ้น

ฉู่เซวียนรอการมาถึงของเหตุการณ์สำคัญในปี 73 อย่างสบายใจ

ทันใดนั้นรางวัลของระบบก็ปรากฏขึ้น

"ศิษย์ของท่าน ติงเยว่ ได้หลอมรวมกับสมบัติแห่งความโกลาหล เส้นชีพจรกระบี่ของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง โชคชะตาได้ผันเปลี่ยน และฐานพลังยุทธ์ของเขาพุ่งสูงขึ้น ได้รับรางวัล วิชาลับเส้นทางเต๋า: กระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต!"

ฉู่เซวียนตะลึงงัน

เป็นเวลานานแล้วที่ศิษย์ของเขาคนใดคนหนึ่งได้กระตุ้นรางวัลจากระบบ และเขาได้ละทิ้งความเป็นไปได้นี้ไปนานแล้ว

ไม่คาดคิดเลยว่าติงเยว่จะทำให้เขาประหลาดใจ

เส้นชีพจรกระบี่เปลี่ยนไปหลังจากหลอมรวมกับสมบัติแห่งความโกลาหล?

เขาได้รับโชคมหาศาลในแผ่นดินบรรพกาล

สมที่เป็นแผ่นดินในแกนกลางของเก้าดินแดน มีความลับและโอกาสมากมายซ่อนอยู่ภายใน

ฉู่เซวียนไม่มีทางรู้ว่าติงเยว่ได้รับสมบัติประเภทใด ท้ายที่สุด กฎแห่งเต๋าสวรรค์ไม่ได้ครอบคลุมอาณาเขตส่วนนั้น

ถึงกระนั้น เพื่อที่จะสามารถเปลี่ยนเส้นชีพจรกระบี่และกระตุ้นรางวัลของระบบได้ เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่สมบัติธรรมดา

ฉู่เซวียนตรวจสอบรางวัล

"วิชาลับเส้นทางเต๋ากระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต เพิกเฉยต่อห้วงมิติและกาลเวลา การโจมตีครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำลายทุกสิ่ง"

มันเป็นวิชาลับเส้นทางเต๋าที่ทรงพลังมาก สามารถใช้โจมตีระยะไกลได้

เนื่องจากมันไม่สนใจห้วงมิติและกาล จึงทำให้มันไม่เกิดการล่าช้า มันสามารถเพิกเฉยต่อการสกัดและค่ายกลได้

อย่างไรก็ตาม ระยะการโจมตีที่ได้ผลนั้นขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของผู้ใช้เช่นกัน

ฉู่เซวียนมองขึ้นไปที่ความโกลาหล ด้วยวิชาลับเส้นทางเต๋านี้ เขาสามารถโจมตีศัตรูในความโกลาหลที่อยู่นอกเก้าดินแดนได้โดยไม่ต้องก้าวออกจากบ้านของเขา

ยอดเยี่ยม!

เขากดรับรางวัลทันที

ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิชากระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขตยังคงพลุ่งพล่านอยู่ในใจของเขา ในขณะที่ฉู่เซวียนหมกมุ่นอยู่กับการทำความเข้าใจกับมัน

ในระดับของเขา เขายังต้องใช้เวลาระยะหนึ่งในการทำความเข้าใจวิชากระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับกฎในที่ลึกซึ้ง

หลังจากศึกษากระบี่ทำลายล้างไร้ขอบเขต ฉู่เซวียนก็กระตือรือร้นที่จะลองใช้พลังของมันกับโลกโกลาหลบรรพกาล แต่เขาก็ยับยั้งแรงกระตุ้นของเขาอย่างรวดเร็ว

เขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนและสูญเสียความได้เปรียบไปได้

หลังจากระงับแรงกระตุ้นของเขาแล้ว ฉู่เซวียนก็สงสัยว่า...

ติงเยว่ทำให้เขาประหลาดใจ แล้วศิษย์คนอื่น ๆ จะได้รับโอกาสที่ดีเช่นกันหรือไม่?

ฉู่เซวียนเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ในเชตแดนลับภายในแผ่นดินบรรพกาล ลูกบอลไฟกำลังลุกโชน

จากนั้นมันก็กลายเป็นร่างคน

กลิ่นอายของเปลวเพลิงนั้นโกลาหลและมีเสน่ห์เป็นพิเศษ ภายในเปลวเพลิงมีร่างหนึ่งกำลังลุกไหม้

เนื้อและเลือดของเขาหายไปแล้ว

สิ่งที่เหลืออยู่คือโครงกระดูก แม้แต่โครงกระดูกก็ยังถูกเผาไหม้ และมีเศษเสี้ยววิญญาณที่ริบหรี่อยู่ในกระโหลกนั้น

วิถีเต๋าที่เปราะบางกำลังปกป้องเศษเสี้ยววิญญาณอย่างคลุมเครือ

วิถีเต๋าดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลง แต่ก็ไม่สมบูรณ์

เศษเสี้ยวของจิตสำนึกกำลังสั่นสะเทือนภายในเปลวเพลิง และมันเต็มไปด้วยความโกรธ

"สิ่งมีชีวิตมดปลวกเช่นเจ้ากล้าที่จะละโมบแก่นแท้ต้นกำเนิดของข้ารึ?"

ทันใดนั้นเปลวไฟก็เปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม และกลิ่นอายแห่งความโกลาหลก็กระเพื่อมออกมาจากมัน ซึ่งแอบแฝงไปด้วยกลิ่นอายกาลเวลา ราวกับว่ามันคงอยู่นับนานนับไม่ถ้วน

“แม้จิตสำนึกของข้าจะเหลืออยู่เพียงน้อยนิด แต่ข้าก็ไม่ใช่สิ่งที่มดอย่างเจ้าจะครอบครองได้”

“พวกเราสิ่งมีชีวิตโกลาหลเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของเก้าดินแดน ใครก็ตามที่กล้ารุกรานพวกเราจะต้องตาย!”

เศษเสี้ยวจิตสำนึกภายในเปลวเพลิงคำราม

มันยังคงเผาโครงกระดูกในกองไฟ ขณะที่มันพยายามเผาโครงกระดูกให้เป็นเถ้าถ่าน

เซียงซิงรู้สึกว่าวิญญาณของเขากำลังจะละลาย

เกราะป้องกันกระดูกของเขาถึงขีดจำกัดแล้ว

หากเขาไม่ได้เกิดมาพร้อมกับกระดูกเพลิง และไม่เข้าใจคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์และคัมภีร์เต๋าหมื่นวิถี เขาคงกลายเป็นขี้เถ้าภายในเปลวเพลิงเหล่านี้

มันเป็นแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิตโกลาหล!

สิ่งมีชีวิตโกลาหลนี้เคยเป็นหนึ่งในผู้ปกครองของเก้าดินแดนที่ทรงอำนาจ

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดอีกฝ่ายก็ถูกปิดล้อมโดนสังหารที่นี่

แก่นแท้ต้นกำเนิดของเขารอดชีวิตมาได้และกำลังรอการฟื้นคืน หลังจากหลับใหลไปนาน ในที่สุดโอกาสที่จะได้ตื่นขึ้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว

อย่างไรก็ตาม เซียงซิงได้สะดุดเข้ามาในเขตแดนนี้โดยบังเอิญ จากนั้นจึงพยายามหลอมสร้างแก่นแท้ต้นกำเนิดเพื่อพลังอำนาจ

เซียงซิงไม่ยอมแพ้ วิถีเต๋าได้ปกป้องวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขา ตราบใดที่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาไม่ถูกทำลาย เขาก็ยังมีโอกาส

ตราบใดที่เขากินเปลวไฟนี้ เขาจะเกิดใหม่และกลายเป็นสิ่งมีชีวิตโกลาหล

หากเขารู้ว่าจิตสำนึกของสิ่งมีชีวิตโกลาหลนี้เพียงแค่หลับไหล เขาจะไม่เข้ามา

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็ได้แต่ยืนหยัดต่อไป

เซียงซิงจารึกอักขระที่เขาเข้าใจจากคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์อย่างต่อเนื่อง หากเขาทำสำเร็จ เขาจะสามารถโต้กลับและได้รับชัยชนะในที่สุด

เขาสามารถอยู่ได้จนถึงตอนนี้เพราะวิถีเต๋า

แน่นอนว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงเศษเสี้ยวจิตสำนึก และไม่สามารถปะทุพลังที่แท้จริงของแก่นแท้ต้นกำเนิดได้ มิฉะนั้น เซียงซิงจะกลายเป็นฝุ่นไปนานแล้ว

"ตาย ตาย!"

อย่างไรก็ตาม เซียงซิงอดทน แม้ว่ากระดูกของเขาจะมีร่องรอยการแตกร้าว แต่วิญญาณของเขาก็ยังไม่ถูกทำลาย

“เป็นไปไม่ได้ เจ้าจะปิดกั้นมันได้อย่างไร!”

จิตสำนึกนั้นเริ่มตื่นตระหนก

"เจ้าต้องตาย!"

เขตแดนลับเริ่มสั่นสะเทือน

จากนั้นเกราะกระดูกขนาดใหญ่ที่เสียหายก็ปรากฏขึ้นและรวมเข้ากับเปลวเพลิง

สิ่งเหล่านั้นคือซากของสิ่งมีชีวิตโกลาหลที่พ่ายแพ้

เซียงซิงรู้สึกได้ถึงอันตรายอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

โครงกระดูกตัดสินใจอย่างทันท่วงที และทันใดนั้นก็พุ่งไปข้างหน้า กระโจนใส่เกราะกระดูกขนาดใหญ่ที่เสียหาย

เกราะกระดูกของเขาแตกสลายทันที วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของวิถีเต๋า และอักขระที่จารึกสำเร็จเพียงครึ่งเดียว ได้หลบหนีเข้าไปในเกราะกระดูกที่เสียหาย

เขาต่อสู้เพื่อควบคุมเกราะกระดูกด้วยจิตสำนึก

แม้จะผ่านไปหลายปี เกราะกระดูกของสิ่งมีชีวิตโกลาหลยังคงทรงพลัง

โชคดีที่อักขระที่เขาเข้าใจจากคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์นั้นพิเศษมาก มันมีความสามารถในการรองรับทุกอย่าง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงสามารถควบคุมเกราะกระดูกได้

“เป็นไปไม่ได้ เจ้าเข้ามาได้อย่างไร”

พริบตาเดียวก็ตกใจ

เซียงซิงไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขายังคงมุ่งความสนใจไปที่การขับไล่และระงับจิตสำนึก

จิตสำนึกนี้อาจไม่ใช่จิตสำนึกดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิตโกลาหล แต่อาจเกิดในภายหลังและสืบทอดส่วนหนึ่งของความทรงจำของสิ่งมีชีวิตโกลาหลนั้น

เซียงซิงมองหาโอกาสที่จะทำลายจิตสำนึกนี้ตลอดเวลา เพื่อที่เขาจะได้ครอบครองเกราะกระดูก และรวมเข้ากับแก่นแท้ต้นกำเนิด

สิ่งมีชีวิตโกลาหลที่ลงมาที่นี่ควรเป็นตัวตนที่เข้าใจวิถีเต๋าแห่งไฟ

ซึ่งเหมาะสมกับเซียงซิงโดยสมบูรณ์

"ข้าจะฆ่าเจ้า!"

เศษเสี้ยวของจิตสำนักดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว

เปลวไฟได้ปะทุแรงขึ้นในขณะที่ยังคงเผาไหม้

แม้แต่วิถีเต๋าของเซียงซิงก็แสดงสัญญาณของความไม่มั่นคง

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขาจารึกอักขระมากขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นอายพิเศษก็ถูกปล่อยออกมา

ความเสียหายที่เกิดจากเปลวเพลิงลดลงอย่างต่อเนื่อง และตอนนี้เขาสามารถควบคุมร่องรอยของเปลวเพลิงได้บางส่วนแล้ว

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเซียงซิงเริ่มรับรู้ และมองหาโอกาสที่เหมาะสมในการโจมตี

“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”

ตู้ม!

ในที่สุดอักขระก็เสร็จสมบูรณ์และหลอมรวมเข้ากับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเซียงซิง

ในพริบตา พลังพิเศษของกฎก็ลอยขึ้นเต็มอากาศ

"กำราบ!"

เซียงซิงฉวยโอกาสนี้กวาดล้างจิตสำนึกทันที