(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 489 ทะลวงผ่าน(2)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 489 ทะลวงผ่าน(2)

สำหรับ ฉู่เซวียนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก เขาไม่สามารถรอได้นานมากเช่นนั้น

ยิ่งกว่านั้น มหาภัยพิบัติยุคแห่งมหาเต๋ากำลังใกล้เข้ามา ถึงกระนั้น เขาก็ทำได้เพียงอดทนและหวังว่าระบบจะให้สมบัติแก่เขาในขณะที่พยายามใช้แผนการต่าง ๆ เพื่อกระตุ้นรางวัลของระบบ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เป้าหมายส่วนใหญ่ของเขาหายไปแล้ว แม้ว่ายังมีปลาตัวใหญ่โดยเฉพาะอยู่หนึ่งตัว...

ยอดฝีมือลึกลับซึ่งกำหนดเป้าหมายไปที่เฮยเยว่ น่าจะเป็นเพราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดของนาง

ฉู่เซวียนคาดเดาว่ายอดฝีมือลึกลับนี้เป็นสิ่งมีชีวิตโกลาหล ถึงกระนั้น สิ่งนี้ก็ต้องการความอดทนเช่นกัน ดังนั้นฉู่เซวียนจึงทำได้เพียงขยายเส้นทางแห่งเต๋าของเขาวันแล้ววันเล่าจนกว่าจะมีโอกาสปรากฏขึ้น

หนึ่งเดือนต่อมา ในที่สุดเขาก็ทะลวงขีดจำกัดของขอบเขตเต๋าเก้านิรมิต เส้นทางเต๋าของเขาตอนนี้มีความยาว 100,000 ลี้

หลังจากบรรลุ ดวงดาราทั้งเก้าดวงในเส้นทางเต๋าของเขาก็รวมกันและควบแน่น ก่อนที่จะปรากฏขึ้นในเส้นทางเต๋าของเขา

ด้วยการเปลี่ยนแปลงของเส้นทางเต๋า ความแข็งแกร่งของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ฉู่เซวียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดเขาก็บรรลุ

ถึงกระนั้น นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นบทใหม่ของการฝึกฝน ดังนั้นเขาจึงต้องมีสมาธิและมีเหตุผล

เขามองไปที่เก้าดินแดนซึ่งยังคงขยายตัว ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมและพัฒนาไปได้ด้วยดี

หงหยวนชิว และผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋านิรมิตคนอื่น ๆ ต่างก็หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนจากการได้เห็นการโจมตีของยอดฝีมือสูงสุดในมหาเต๋า เช่นเดียวกับข้อมูลเชิงลึกจากการขยายตัวของเก้าดินแดน

พวกเขาก้าวหน้าอย่างมากในการขยายเส้นทางเต๋า 24 ถึง 36 ลี้ต่อวัน น่าเศร้าที่อัตราการเติบโตอย่างรวดเร็วเช่นนี้ไม่สามารถรักษาไว้ได้ตลอดไป

จากนั้นฉู่เซวียนมองไปที่ศิษย์ของเขา ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้น และวิถีเต๋าของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้น พวกเขาได้เข้าใจวิถีแห่งเต๋าแล้ว

ฉู่เซวียนตัดสินใจส่งต่อคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์ และวิชาเต๋าหมื่นวิถีให้กับศิษย์ของเขา

ตอนนี้มหาภัยพิบัติยุคแห่งเต๋ากำลังจะสิ้นสุดลง และมหาภัยพิบัติยุคแห่งมหาเต๋ากำลังจะมาถึง มันเป็นช่วงเวลาที่ดีในการฝึกฝน

บางทีศิษย์ของเขาอาจสามารถทะลวงขอบเขตเต๋านิรมิตในช่วงที่เกิดมหาภัยพิบัติ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เหมือนกับผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตเต๋านิรมิตคนอื่น ๆ เส้นทางเต๋าของพวกเขาจะถูกเปิดภายในเต๋าสวรรค์

แม้ว่าสิ่งนี้จะทำให้พวกเขาอ่อนแอกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋านิรมิตทั่วไป แต่เมื่อกฎแห่งเต๋าสวรรค์กลืนกินมหาเต๋า พวกเขาก็จะเหนือกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋านิรมิตคนอื่น ๆ

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาจึงตัดสินใจถ่ายเทพลังกฎแห่งเต๋าสวรรค์ให้กับศิษย์มากขึ้นเพื่อเร่งการฝึกฝน และความเข้าใจของพวกเขาเกี่ยวกับกฎแห่งเต๋าสวรรค์

ผ่านไปอีกครึ่งเดือน

ในช่วงครึ่งเดือน ฉู่เซวียนได้ขยายเส้นทางเต๋าของเขาออกไปมากกว่าหนึ่งพันลี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตเต๋านิรมิตคนอื่น ๆ แต่ชัดเจนว่าไม่เพียงพอที่จะทำให้ฉู่เซวียนพอใจ

เหล่าศิษย์ได้ตื่นขึ้นจากสภาวะรู้แจ้งแล้ว

“นายน้อยช่างยากแท้หยั่งถึงยิ่งนัก” ซูเซียนเอ๋อร์อุทานด้วยความชื่นชม

“ท่านพี่สิบสาม ท่านแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วหรือ?”

ฉู่อวิ๋นถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“พอสมควร” ฉู่เซวียนตอบอย่างนอบน้อม

…

“การฝึกฝนพลังเต๋าเป็นการดูดซับเต๋าอวิ้นเข้าสู่ร่างกาย ละทำการหลอมสร้างวิถีเต๋า วันนี้ข้าจะสอนคัมภีร์เต๋าหมื่นวิถีแก่เจ้า”

ฉู่เซวียนส่งต่อคัมภีร์เต๋าหมื่นวิถีให้กับลูกศิษย์ของเขาเป็นครั้งแรก

หลังจากที่เหล่าศิษย์เข้าใจทุกอย่างแล้ว เขาก็กล่าวว่า “เหนือขอบเขตเต๋าคือขอบเขตเต๋านิรมิต พวกเจ้าจะต้องเปิดเส้นทางเต๋า แม้ว่าพวกเจ้ายังห่างไกลจากการบรรลุ ตราบใดที่พวกเจ้าทำงานหนัก วันนั้นจะมาถึง พวกเจ้าย่อมสามารถบรรลุขอบเขตเต๋านิรมิต”

“วันนี้ข้าจะสอนคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์ให้พวกเจ้าเช่นกัน”

เสียงของฉู่เซวียนดูราวกับจะมีเจตจำนงของมหาเต๋า เขากำลังสั่งสอนเหล่าศิษย์ และส่งต่อคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์

หลังจากการบรรยายของฉู่เซวียน เหล่าศิษย์ค่อย ๆ ทำความเข้าใจในคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์

ความสามารถของทุกคนนั้นแตกต่างกัน ดังนั้นความเข้าใจจึงแตกต่างกันโดยธรรมชาติ

ติงเยว่และศิษย์หลักคนอื่น ๆ มีความสามารถมาก

ฉินหยิงและเหรินชางเหออ่อนกว่าเล็กน้อย

ตู้หยวนและฉู่อวิ๋นนั้นบกพร่อง

เฟิงคงไม่ได้อ่อนเลย

ฉู่เซวียนสอนคัมภีร์เต๋าแห่งการเริ่มต้นสัมบูรณ์แก่เฟิงคงเช่นกัน เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นผู้ติดตามของเขาอยู่แล้ว

ถึงกระนั้น ด้วยความช่วยเหลือของฉู่เซวียน พวกเขาทั้งหมดจะสามารถเข้าถึงขอบเขตเต๋านิรมิตได้ในที่สุด

ในขณะที่ศิษย์ของเขายังคงอยู่ในสถาวะรู้แจ้ง ฉู่เซวียนก็เริ่มมุ่งเน้นไปที่การขยายเส้นทางเต๋าของเขาอีกครั้ง

เขาไม่สามารถพักผ่อนหย่อนใจได้แม้แต่วันเดียว

ภายในหนึ่งเดือน เหล่าศิษย์ตื่นขึ้นทีละคนและเดินทางต่อไปในเก้าดินแดน แข่งขันกับอัจฉริยะจากเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ และบดขยี้ศัตรูมากมาย

ตามคำแนะนำของฉู่เซวียน ติงเยว่ และคนอื่น ๆ เริ่มมุ่งหน้าไปยังดินแดนกู่หวง

จุดหมายสุดท้ายของพวกเขาคือการสำรวจดินแดนกู่หวง

ตอนนี้ไม่มีใครในเก้าดินแดนที่สามารถคุกคามพวกเขาได้

เฮยเยว่ไม่ได้ไปกับพวกเขา

นางอยู่ในอาการงุนงงและดูไม่ค่อยดีนัก

ฉู่เซวียนรู้ว่าสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดของนาง

ตอนนี้เฮยเยว่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋าขั้นที่ 10

นางน่าจะกระตุ้นอะไรบางอย่าง ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตโกลาหลนั้น

ฉู่เซวียนสงสัยว่าอีกฝ่ายได้รับส่วนที่ไม่สมบูรณ์ของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดของเฮยเยว่

“ท่านอาจารย์”

เฮยเยว่ตื่นขึ้นและคุกเข่าลงบนพื้นพร้อมพูดว่า “ข้าสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกจากความมืด ดูเหมือนว่าจะมาจากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สมบูรณ์ของข้า”

“เจ้าเพียงแค่รออย่างเงียบ ๆ หากไม่ออกจากเก้าดินแดนย่อมไม่มีอันตราย”

ฉู่เซวียนหยุดชั่วขณะและพูดต่อ “เป็นเรื่องดีที่ยอดฝีมือจับตามองเจ้า รอให้เขาตามหาเจ้า รอให้เขาคืนวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สมบูรณ์ และให้โอกาสเจ้า”

เฮยเยว่ตกตะลึง

“เข้าใจแล้วท่านอาจารย์”

ฉู่เซวียนพยักหน้า

เฮยเยว่เป็นศิษย์ที่เขาไว้วางใจมากที่สุดและมีประสิทธิภาพมาก นางยังมีส่วนร่วมในการดำเนินการตามแผนยันต์เต๋าสวรรค์ เร่งความคืบหน้าของการขยายแผนการไปสู่เก้าดินแดน

เขาไม่จำเป็นต้องเอ่ยชัดเจนเกินไป เฮยเยว่สามารถเข้าใจสิ่งที่เขาหมายถึง และรู้ว่าต้องทำอะไร

“ท่านอาจารย์ เป็นอุบัติเหตุหรือการจงใจที่ทำให้ดวงวิญญาณของข้าไม่สมบูรณ์?”

เฮยเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังถาม

ฉู่เซวียนไม่ทราบคำตอบ แต่เขาจะไม่พูดเช่นนั้น นั่นจะทำลายภาพลักษณ์ของเขาในฐานะยอดฝีมือที่รอบรู้และลึกลับในหัวใจของศิษย์ของเขา