ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 45 ข้าเหรินชางเหอเป็นเศษขยะเท่านั้นเองหรือ?

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 45 ข้าเหรินชางเหอเป็นเศษขยะเท่านั้นเองหรือ?

ร่างเหี่ยวแห้งได้สั่นสะท้าน แสงสีขาวในดวงตาของเขาสว่างขึ้น

เห็นได้ชัดว่าเขาประหลาดใจกับคำกล่าวของฉู่เซวียน

เก้าดินแดนห้าสิบแผ่นดินอยู่สุดขอบมุมของพิภพหมื่นสวรรค์?

พิภพหมื่นสวรรค์ไร้ขอบเขตและทรงพลังเพียงใดกัน?

เขาไม่ได้สงสัยในคำกล่าวของฉู่เซวียน ผู้อยู่ตรงหน้าเขาอาบไล้แสงเทวะเจ็ดสี ไม่อาจหยั่งรู้ เพียงมองคราเดียวก็สามารถบอกได้ว่าชายผู้นี้เป็นยอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ร่างเหี่ยวแห้งไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าวงกลมแสงนี้เชื่อมต่อกับสถานที่นี้ได้อย่างไร

ต้องรู้ว่าแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ก็ไม่สามารถเชื่อมต่อกับสถานที่ที่เขาอยู่ได้

หลังจากฉู่เซวียนเอ่ยขึ้น เขาเองก็แปลกใจที่ทำให้อีกฝ่ายตกใจ เนื่องจากเขาสัมผัสได้ว่าร่างเหี่ยวแห้งนั้นมีพลังมหาศาลเพียงใด

แม้ว่าร่างเหี่ยวแห้งจะถูกพลังแห่งความตายกัดกร่อน แต่เขาก็ยังทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เหนือกว่าขอบเขตจักรพรรดิ

อีกฝ่ายดูเหมือนจะติดอยู่ที่นี่

หากเป็นคนอื่นติดอยู่ที่นี่และถูกพลังแห่งความตายกัดกร่อนอย่างต่อเนื่องก็คงเป็นเรื่องของเวลาว่าจะตกตายตอนไหน

“ข้าจะไปพิภพหมื่นสวรรค์ได้อย่างไร” ร่างเหี่ยวแห้งเอ่ยถาม

“ความแข็งแกร่งของเจ้าอ่อนด้อยเกินไป เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะรู้” ฉู่เซวียนตอบในทันที

“เป็นไปไม่ได้!”

ร่างเหี่ยวแห้งกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ตอนที่ข้าเหรินชางเหอติดอยู่ที่นี่ ข้าอยู่ที่ขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุดแล้ว ในเก้าดินแดนห้าสิบแผ่นดิน ข้าถือเป็นหนึ่งในยอดฝีมือชั้นแนวหน้าของพิภพ ข้าไม่มีคุณสมบัติที่จะรู้ได้อย่างไร”

ฉู่เซวียนแอบตกใจ ขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุด!

ยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุดถูกขังไว้ที่นี่ สถานที่นี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

ทว่าฉู่เซวียนเก่งในการแสดง

หากเขาได้รับข้ารับใช้ขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุด คงจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างมาก

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉู่เซวียน มีเพียงวิธีเดียวคือใช้ตราประทับเมล็ดวิญญาณกับเหรินชางเหอ

แต่เหรินชางเหอจะต้องเต็มใจยอมรับตราประทับเมล็ดวิญญาณของเขา!

เมื่อได้ปลูกฝังตราประทับเมล็ดวิญญาณแล้ว เหรินชางเหอจะไม่มีทางต่อต้านขัดขืน ต่อให้ช่องว่างในความแข็งแกร่งระหว่างเหรินชางเหอกับฉู่เซวียนจะมากมายมหาศาล

นี่เป็นหนึ่งในความแข็งแกร่งของตราประทับเมล็ดวิญญาณ

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ตราประทับเมล็ดวิญญาณถูกทำลาย ฉู่เซวียนก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

เพื่อที่จะหลอกลวงยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุด เขาต้องวาดภาพอันน่าอัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่มากพอที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนเป็นแค่ตัวหมาก ต่อให้จะมีความแข็งแกร่งในขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุดก็ตาม

“ขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุด?”

ฉู่เซวียนเย้ยหยันแล้วกล่าวว่า “กบก้นบ่อ!”

“ขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุดที่เจ้ากล่าวถึงนั้นเท่ากับขอบเขตราชาในพิภพหมื่นสวรรค์ บางทีเจ้าอาจจะไม่เข้าใจว่าขอบเขตราชานั้นอยู่ระดับใดในพิภพหมื่นสวรรค์ ดังนั้นวันนี้ข้าจะขยายขอบเขตอันไกลโพ้นของเจ้า ขอบเขตราชานั้นมีสถานะเท่ากับขอบเขตรวมศูนย์ในพิภพของเจ้า”

“ข้าขอถามเจ้าบ้าง รุ่นเยาว์ขอบเขตรวมศูนย์ในพิภพของเจ้ามีคุณสมบัติที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมเกี่ยวกับชะตากรรมในพิภพของเจ้าหรือไม่”

เหรินชางเหอตกตะลึง

“สถานะเท่ากับขอบเขตรวมศูนย์เท่านั้นเองหรือ?”

เช่นนั้นพิภพหมื่นสวรรค์ทรงพลังเพียงใดกัน?

ไม่น่าแปลกใจที่เขากล่าวว่าเก้าดินแดนห้าสิบแผ่นดินอยู่สุดขอบมุมของพิภพหมื่นสวรรค์

เหรินชางเหอไม่อาจยอมรับความจริงใหม่นี้ได้ชั่วขณะ

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ

ฉู่เซวียนหัวเราะในใจแล้วถามว่า “เจ้าใช้เวลานานเพียงใดในการฝึกฝนพลังยุทธ์มายังขอบเขตนี้?”

เมื่อได้ยินฉู่เซวียนกล่าวเช่นนั้น เหรินชางเหอก็มีความมั่นใจแล้วตอบอย่างภาคภูมิใจว่า “ข้าใช้เวลาเพียงหนึ่งหมื่นปีเท่านั้น!”

“จุ๊จุ๊จุ๊จุ๊จุ๊ ระดับพรสวรรค์ของเจ้าช่างต่ำตมนัก ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าใช้เวลาถึงหนึ่งหมื่นปี”

ฉู่เซวียนส่ายหัวและถอนหายใจ

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าในพิภพหมื่นสวรรค์ หากเจ้าสามารถฝึกยุทธ์ไปยังขอบเขตราชาได้ในหนึ่งร้อยปี โอ้ ข้าหมายถึงขอบเขตสวรรค์ พรสวรรค์ของเจ้าถือว่าระดับทั่วไปเท่านั้น”

“ในพิภพหมื่นสวรรค์ มีเพียงผู้สามารถบรรลุขอบเขตสวรรค์ได้ในสิบปีเท่านั้นที่จะถือว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์”

สมองของเหรินชางเหอถึงกับเบลอ เขากล่าวอย่างไม่เชื่อสายตาว่า “เป็นไปไม่ได้ สิบปีบรรลุขอบเขตสวรรค์? เป็นไปได้อย่างไร?”

ครั้งหนึ่งเขาเคยมีชื่อเสียงด้วยฉายาจ้าวสวรรค์ชางเหอ เขาฝึกยุทธ์ไปยังขอบเขตสวรรค์ได้ในหนึ่งหมื่นปี ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตื่นตกใจ ต่อมาก็ถูกเขากล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในบุตรแห่งสวรรค์ที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดในเก้าดินแดน

สุดท้ายเขาก็เศษขยะเองหรือ?

เขารู้สึกยอมรับไม่ได้

“เฮ้อ กบก้นบ่อมักจะไม่รู้ว่าโลกนี้กว้างใหญ่เพียงใด น่าสงสารเสียจริง” ฉู่เซวียนถอนหายใจ

“ท่านผู้อาวุโส พลังยุทธ์ของท่านอยู่ที่ขอบเขตไหนรึ?”

เหรินชางเหอที่เงียบมานานก็ถามด้วยความขมขื่น

เขาเชื่อคำกล่าวของฉู่เซวียนแล้ว

ขั้นแรกสำเร็จ

ฉู่เซวียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “หากข้าบอกเจ้าไปจะมีประโยชน์อันใด ช่องว่างระหว่างเจ้ากับเทพองค์นี้ก็เหมือนกับช่องว่างระหว่างขอบเขตมนุษย์กับขอบเขตสวรรค์”

เหรินชางเหอสูดหายใจเข้าลึกๆ พลังแห่งความตายพุ่งเข้าไปในปากทำให้เขาสำลัก

เขาใช้เวลาอยู่สักพักกว่าจะฟื้นตัว

เขารู้สึกตื่นเต้น บางทีนี่อาจเป็นวาสนาของเขา

“ท่านผู้อาวุโสช่วยข้าด้วย!”

ฉู่เซวียนกล่าวอย่างลึกลับว่า “ที่นี่ค่อนข้างพิเศษ โชคลาภและเคราะห์กรรมเป็นของคู่กัน หากเจ้าสามารถเข้าใจความลี้ลับนี้ได้ เจ้าย่อมสามารถทะลวงผ่านคอขวดของเจ้าในตอนนี้ได้”

หากแม้แต่ผู้อาวุโสยังคิดว่าสถานที่นี้พิเศษจะต้องมีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับที่นี่

เหรินชางเหอยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “ข้าถูกติดอยู่ที่นี่มากว่าหนึ่งแสนปี แต่ไม่สามารถเข้าใจสิ่งใดได้เลย มีเพียงถูกพลังแห่งความตายของที่นี่กัดกร่อน ข้าเกรงว่าข้าจะอยู่ห่างจากความตายไม่ไกลเสียแล้ว”

“ในเมื่อเจ้ารู้ถึงอันตรายแล้ว เหตุใดเจ้ามาที่นี่? เจ้ารู้ไหมว่าที่นี่อยู่ที่ไหน”

“ข้ารู้ ดินแดนกู่หวง ถ้ำเทพร่วงหล่น” เหรินชางเหอกล่าวอย่างหดหู่

ก่อนที่เขาจะพบกับฉู่เซวียน แม้ว่าเขาจะถูกขังอยู่ที่นี่ แต่เขาก็ยังมีความภาคภูมิใจ

สถานที่ที่สามารถกักขังเขาเหรินชางเหอได้ ย่อมกักขังยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุดคนใดก็ได้ในโลกอันกว้างใหญ่นี้

ตอนนี้เหรินชางเหอเศร้าใจเป็นอันมาก

ปรากฎว่าเขาได้แต่จ้องมองท้องฟ้าจากก้นบ่อ

ต่อหน้าผู้มีพรสวรรค์ที่แท้จริง เขากลับเป็นแค่ขยะ!

ฉู่เซวียนจดจำชื่อถ้ำเทพร่วงหล่นของดินแดนกู่หวงหนึ่งในเก้าดินแดน ตอนนี้เขารู้จักชื่อดินแดนหนึ่งแล้ว

“ในเมื่อเราพบกันโดยบังเอิญย่อมถือว่าเป็นโชคชะตา เทพองค์นี้จะมอบคำชี้แนะแก่เจ้าสักหน่อย”

ฉู่เซวียนกล่าวว่า “พลังแห่งความตายมิใช่ความตาย พลังแห่งความตายจึงสามารถเป็นพลังแห่งชีวิตได้ เมื่อเผชิญหน้ากับความตายก็จะรู้แจ้งวัฏจักรแห่งความเป็นตาย หากเจ้าสามารถรู้แจ้งมหาเต๋านี้ได้ เจ้าจะหลบหนีและทะลวงผ่านคอขวดไปได้”

เหรินชางเหอเริ่มพึมพำกับตัวเองและตกอยู่ในภวังค์

เขาติดอยู่ที่นี่โดยหลบหนีออกไปไม่ได้เป็นเวลาหนึ่งแสนปี เขาไม่เคยรู้เลยว่าถ้ำเทพร่วงหล่นจะมีวาสนาอยู่เช่นกัน

วาสนาอยู่ที่ไหน?

ยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนที่เคยสำรวจถ้ำเทพร่วงหล่นในดินแดนกู่หวงล้วนตกตายทั้งหมด

ในตอนแรกเหรินชางเหอคิดว่าเขาเหนือกว่าใคร เขาคิดว่าตนจะเป็นคนแรกที่หลบหนีออกจากที่นี่ได้

สุดท้ายเขากลับติดอยู่ที่นี่อย่างไร้ค่า

“เผชิญหน้ากับความตายก็จะรู้แจ้งวัฏจักรแห่งความเป็นตาย?”

เหรินชางเหอพึมพำกับตนเอง เขารู้สึกว่าคำแนะนำที่ได้รับจากผู้อาวุโสเป็นกุญแจสำคัญในการหลุดพ้นออกจากสถานที่แห่งนี้ และเป็นกุญแจสำคัญในการทะลวงคอขวดของขอบเขตสวรรค์ขั้นสูงสุด

ทว่าเขาจะเข้าใจและพลิกความตายเป็นชีวิตได้อย่างไร

ตัวเขากำลังถูกพลังแห่งความตายกัดกร่อน และคงจะตกตายในไม่ช้านี้ เขาจะสามารถรู้แจ้งวัฏจักรแห่งความเป็นตายได้หรือ?

“ท่านผู้อาวุโส...”

ฉู่เซวียนขัดจังหวะเหรินชางเหอโดยไม่รอให้เขากล่าวต่อ “เข้าสู้ความรู้แจ้งเถิด อย่าตามหาคำตอบก่อนจะเกิดความรู้แจ้ง ความรู้แจ้งของทุกคนต่างแตกกัน สอดคล้องกับมหาเต๋าที่แตกต่างกัน”

“เจ้าหนุ่มอย่าใจร้อนนัก เจ้าติดอยู่ที่นี่มาแสนปีแล้ว มีอะไรให้ใจร้อนเล่า?

“เทพองค์นี้มองเห็นว่าเจ้าจะอยู่รอดไปอีกพันปี รีบร้อนไปเหตุใด”

“ท่านกล่าวถูก ท่านผู้อาวุโส!” เหรินชางเหอกล่าวด้วยความเคารพ

ใช่ รีบร้อนไปเหตุใด

แม้ว่าเขาจะเป็นขยะเมื่อเทียบกับผู้มีพรสวรรค์ แต่ในเก้าดินแดนห้าสิบแผ่นดินเขายังเป็นหนึ่งในยอดฝีมือชั้นแนวหน้า เขาไม่ได้ด้อยกว่าใครในที่นี่

หากคนอย่างเขาไม่สามารถเข้าใจวัฏจักรแห่งความเป็นตาย ในโลกอันกว้างใหญ่นี้ ใครอีกจะเข้าใจได้?

“ขอบคุณสำหรับคำสั่งสอนขอรับ!”

เหรินชางเหอเริ่มไตร่ตรองและทำความเข้าใจความลี้ลับที่เก็บซ่อนไว้ในสถานที่แห่งนี้

ขั้นต่อไปสำเร็จ

ตอนนี้เหรินชางเหอต้องแก้ปัญหาการกัดกร่อนของพลังแห่งความตาย หากภัยคุกคามนี้ได้รับการแก้ไข ฉู่เซวียนก็ไม่มีปัญหาในการรับเหรินชางเหอเป็นข้ารับใช้หรือศิษย์ในนาม

ข้ารับใช้อาจจะยากกว่าเล็กน้อย แต่ศิษย์ในนามไม่ใช่ปัญหา

สิ่งสำคัญที่สุดคือเหรินชางเหอต้องไม่มีความคิดกบฏเมื่อได้รับตราประทับเมล็ดวิญญาณ มิเช่นนั้นด้วยความแข็งแกร่งของเหรินชางเหอ ฉู่เซวียนก็ไม่สามารถฝังตราประทับเมล็ดวิญญาณได้สำเร็จ