ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 38 บุกพระราชวังมารอย่างกล้าหาญ

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 38 บุกพระราชวังมารอย่างกล้าหาญ

ฉู่เซวียนไม่ได้สั่งให้คุนหวู่ทำลายลัทธิมารแห่งแคว้นจื่อเยว่ แต่เขากลับสั่งให้คุนหวู่ให้ไปสร้างความวุ่นวายที่เมืองหลวงของจักรวรรดิต้าเซี่ย

อานุภาพของระเบิดอัศนีค่อนข้างทรงพลัง โดยเฉพาะใช้กับผู้ฝึกยุทธ์มารแล้วมีประสิทธิผลเป็นอย่างยิ่ง

ระเบิดอัศนีคงสามารถทำให้จักรวรรดิต้าเซี่ยเกิดความแตกตื่นไม่น้อย

ทว่าไม่น่าจะสร้างความเสียหายมากนัก

ถึงกระนั้นเพียงระเบิดเมืองหลวงของจักรวรรดิต้าเซี่ยก็เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การโห่ร้องไปทั่วแล้ว

ด้วยประสิทธิผลของระเบิดอัศนีน่าจะสามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์มารขอบเขตรวมศูนย์ได้อย่างน้อยหลายคน

พลังยุทธ์ของคุนหวู่ยังอ่อนด้อยเกินไป หากฉู่เซวียนมอบระเบิดอัศนีแก่อีกฝ่ายมากเกินไป คุนหวู่คงไม่สามารถใช้ระเบิดทั้งหมดได้ทันเวลา ระเบิดอัศนีที่ไม่ได้ถูกใช้งานก็จะตกอยู่ในมือของจักรวรรดิต้าเซี่ยแทน

ดังนั้นฉู่เซวียนจึงมอบระเบิดอัศนีให้อีกฝ่ายเพียงไม่กี่ลูก

อีกอย่าง ไม่ใช่เรื่องดีนักหากคุนหวู่เอาระเบิดทั้งหมดไประเบิดนครหลวงมาร

เช่นนั้นจักรวรรดิต้าเซี่ยคงจะบ้าคลั่ง หนานโจวอาจตกอยู่ในความโกลาหลครั้งใหญ่

ฉู่เซวียนเองก็ไม่อยากก่อปัญหามากเกินไป หากสถานการณ์เลยเถิดเกินการควบคุมย่อมส่งผลมาถึงตระกูลฉู่ แล้วเขาคงจะเก็บตัวอยู่บ้านอย่างสงบสุขเพื่อสะสมความแข็งแกร่งได้อย่างไร?

หลังจากที่คุนหวู่ออกจากเมืองฉู่ เขาก็รีบไปยังจักรวรรดิต้าเซี่ยด้วยหัวใจที่ใกล้จะแตกสลาย

ตระกูลฉู่จะน่าสะพรึงกลัวเกินไป!

การกลับไปครั้งนี้คงเป็นการกลับไปครั้งสุดท้ายของเขา!

จักรวรรดิต้าเซี่ยถือเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในใจของผู้ฝึกยุทธ์มารของหนานโจว

นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นขุมอำนาจที่ใหญ่ที่สุดของผู้ฝึกยุทธ์มารของหนานโจว

ไม่มีผู้ฝึกยุทธ์มารคนใดกล้าที่จะท้าทายความยิ่งใหญ่ของจักรวรรดิต้าเซี่ย

คุนหวู่ไม่เคยคาดคิดว่าเมื่อตนเองใกล้หมดอายุขัยจะถูกบังคับให้ไปก่อความวุ่นวายที่จักรวรรดิต้าเซี่ย!

วันต่อมา เขาเดินทางมาถึงอาณาเขตจักรวรรดิต้าเซี่ย

อีกวันต่อมา เขาก็มาถึงเมืองหลวงของจักรวรรดิต้าเซี่ย

แววตาของคุนหวู่เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ เปี่ยมไปด้วยความศรัทธาและความมุ่งมั่นขณะที่ก้าวเข้าสู่นครหลวงมาร

ในไม่ช้าเขาก็มาถึงหน้าพระราชวังมาร

องครักษ์หน้าประตูของพระราชวังมารล้วนมีแต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตว่างเปล่า แม้ว่าพวกเขาจะอยู่แค่ขอบเขตว่างเปล่าขั้นที่หนึ่งหรือขั้นที่สอง ทว่าเห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของจักรวรรดิต้าเซี่ยนั้นน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

ผู้ฝึกยุทธ์มารทุกคนที่สามารถบรรลุขอบเขตรวมศูนย์ได้จะต้องยอมจำนนต่อนครหลวงมาร หากไม่มีคำสั่งอันใด พวกเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากจักรวรรดิต้าเซี่ย

นี่คือกฎของจักรวรรดิต้าเซี่ย ผู้ฝึกยุทธ์มารคนใดที่ละเมิดกฎนี้จะถูกสังหารโดยไร้ความปรานี

ถึงแม้จักรวรรดิต้าเซี่ยจะทรงอำนาจ ทว่าก็ไม่ได้ปราศจากศัตรู โดยเฉพาะอดีตจักรพรรดิมารได้ปิดด่านเก็บตัวฝึกฝน จักรวรรดิต้าเซี่ยก็เริ่มควบคุมตัวเอง ไม่ได้รุกรานแคว้นหรือขุมอำนาจอื่นต่อไป

“หยุด!”

องครักษ์หน้าพระราชวังมารเห็นคุนหวู่เดินหลังค่อมตรงมา เขาก็ตะโกนทันที

คุนหวู่เงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มอย่างเย็นชา “ไม่มีผู้ฝึกยุทธ์มารคนใดกล้าล่วงเกินดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้ฝึกยุทธ์มาร วันนี้ข้าคุนหวู่จะเป็นคนแรกที่บุกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้ฝึกยุทธ์มาร!”

“เจ้ากล่าววาจาอันใดออกมา?”

องครักษ์คิดว่าตนเองหูฝาด

ชายชราใกล้ลงโลงคนนี้กำลังจะบุกพระราชวังมารงั้นหรือ?

แม้แต่คนบ้าที่ไม่กลัวความตายก็ยังไม่กล้าย่างเท้าเข้ามา!

หากมีใครหาญกล้าท้าทายอำนาจของจักรพรรดิมาร คนผู้นั้นคงมีชีวิตเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย

ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์มาร พวกเขารู้ดีกว่าใครว่าวิธีการของผู้ฝึกยุทธ์มารนั้นโหดร้ายเพียงใด

ร่างกายของคุนหวู่ตั้งตรงขึ้นก่อนกลิ่นอายอันแข็งแกร่งจะถูกปลดปล่อยออกมา พลังยุทธ์ขอบเขตว่างเปล่าขั้นสูงสุดของเขาได้ปะทุออกมาให้ทุกคนรับรู้

“จำเอาไว้ ข้ามีนามว่าคุนหวู่!”

ในเวลานี้คุนหวู่ไม่ได้ดูแก่ชราและไร้เรี่ยวแรงอีกต่อไป ดาบกระดูกสีดำสนิทปรากฏขึ้นในมือของเขา

ใบดาบดูราวกับกระดูกซี่โครงยาว

แท้จริงแล้วมันคือกระดูกซี่โครง มันเป็นอาวุธวิญญาณที่คุนหวู่ได้หลอมสร้างมาจากผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตว่างเปล่าที่เขาสังหารด้วยพลังลี้ลับต่าง ๆ

“ข้าอยากสุกสกาวดั่งอัญมณีในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต! ข้าต้องการให้ผู้ฝึกยุทธ์มารทั่วโลกจดจำว่าครั้งหนึ่งเคยมีผู้ฝึกยุทธ์มารนามว่าคุนหวู่ ผู้ซึ่งบุกพระราชวังมารอย่างกล้าหาญ!”

“นามของข้าคุนหวู่จะถูกจดจำไว้ในประวัติศาสตร์ของหนานโจวตลอดกาล เมื่อข้าตาย ไปมรดกของข้าจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์!”

คุนหวู่คิดอย่างรอบคอบแล้ว ไม่ว่าในกรณีใด เขาก็ไม่สามารถต่อต้านเจตจำนงวิญญาณของฉู่เซวียนได้

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงขอประกาศวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ ณ ที่นี้

ถึงอย่างไรเขาต้องตายอยู่ดี ทว่าก่อนจะตาย เขาขอทิ้งนามของตนเองไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์ของผู้ฝึกยุทธ์มารของหนานโจว บางทีอาจปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์ของอนุชนคนรุ่นหลังหลังทั้งหมดของหนานโจว

หลายปีต่อมา บางคนยังจดจำได้ว่ามีผู้ฝึกยุทธ์มารนามว่าคุนหวู่ได้บุกพระราชวังมารอย่างกล้าหาญ!

องครักษ์ตาเบิกกว้าง ชายชราคนนี้บ้าไปแล้วหรือ?

การฝึกฝนวิชามารทำให้สมองของชายชราคนนี้มีปัญหาหรือ?

สักวันข้าคงจะไม่กลายเป็นแบบนี้ใช่หรือไม่?

ปัง!

คุนหวู่ลงมือเคลื่อนไหว อย่างที่คาดไว้ การเคลื่อนไหวแรกของเขาคือการขว้างระเบิดอัศนีออไป

องครักษ์ทั้งสองมีพลังยุทธ์ขอบเขตว่างเปล่าขั้นที่หนึ่งหรือขั้นที่สองเท่านั้น พวกเขาต่างไม่ถึงว่าคุนหวู่จะกล้าลงมือจริง ๆ

ไม่มีทางที่พวกเขาจะรับมือกับแรงระเบิดได้ ทั้งคู่ตัวกระจายตกตายไปทันที!

ปัง!

คุนหวู่รีบพุ่งตรงไปยังพระราชวังมารแล้วตัดประตูของพระราชวังมารด้วยการฟันครั้งเดียว

“บังอาจ!”

กลิ่นอายอันทรงพลังปรากฏขึ้นจากภายในพระราชวังมารทันทีที่คุนหวู่พุ่งเข้าไป องครักษ์ขอบเขตว่างเปล่าขั้นที่แปดหลายคนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ในระยะไกล กลิ่นอายของยอดฝีมือขอบเขตรวมศูนย์หลายคนก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน พวกเขาต่างรีบเข้ามาสมทบ

ในระยะไกล กลิ่นอายของยอดฝีมือขอบเขตจริงแท้ก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน

แววตาของคุนหวู่เป็นประกายด้วยความบ้าคลั่ง เนื่องจากความตายของเขาเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงปรารถนาที่จะตกตายไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความรุ่งโรจน์

อย่างน้อยเขาก็ยังละทิ้งชื่อเสียงเรียงนามเอาไว้ในหน้าหนังสือประวัติศาสตร์ได้

ต่อให้ผ่านไปหลายพันปีก็ยังมีคนสามารถจดจำนามของเขาได้ จดจำการกระทำอันรุ่งโรจน์และความกล้าหาญของเขา!

คุนหวู่รีบตรงไปยังส่วนลึกของพระราชวังมาร พยายามหลีกเลี่ยงองครักษ์ขอบเขตว่างเปล่าที่กระโจนเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“ตายเสีย!”

ในชั่วพริบตา เขาก็พุ่งเข้าไปในพระราชวังมารได้ 100 เมตร หลังจากนั้นก็ถูกขัดขวางด้วยยอดฝีมือขอบเขตรวมศูนย์ และเผชิญกับมือขนาดใหญ่ที่พยายามคว้าตัวเขาเอาไว้

ระเบิดอัศนีพลันปรากฏขึ้นในมือของคุนหวู่

เขารีบเปิดใช้งานแล้วโยนมันไปยังมือนั้น

เปลือกตาของยอดฝีมือขอบเขตรวมศูนย์พลันกระตุก เขารีบสกัดกั้นการโจมตี เนื่องจากรู้สึกถึงอันตรายร้ายแรงที่เล็ดลอดออกมาจากระเบิดอัศนี

เปรี้ยง!

ไม่นานก็ปรากฏสายฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง อานุภาพอันน่าสะพรึงถูกปลดปล่อยออกมาทันที

การระเบิดทำให้สิ่งปลูกสร้างพังทลายลง รวมถึงผู้ฝึกยุทธ์มารขอบเขตรวมศูนย์ผู้นั้นก็แตกดับไปพร้อมกับระเบิด!

คุนหวู่ยังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในพระราชวังมาร

การระเบิดรุนแรงจนสั่นสะเทือนไปทั่วนครหลวงมาร

ผู้ฝึกยุทธ์มารทั้งหมดหันมองไปในทิศทางของพระราชวังมารด้วยความตื่นหนก

เกิดอะไรขึ้น?

หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวเรื่องชายชราผู้หาญกล้าบุกพระราชวังมาร ทำการสังหารเหล่าองครักษ์ได้แพร่กระจายออกไป ดวงตาของผู้ฝึกยุทธ์มารต่างพากันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

ทุกคนรีบไปยังพระราชวังมาร ต้องการเห็นว่าผู้ใดกันที่หาญกล้าท้าทายอำนาจของจักรพรรดิมาร

วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่ “ระทึกขวัญ” ที่สุดในประวัติศาสตร์ของพระราชวังมาร

ผู้ฝึกยุทธ์มารขอบเขตว่างเปล่าขั้นสูงสุดซึ่งเหลืออายุขัยเพียงน้อยนิดก็ได้บุกเข้าไปในพระราชวังมารและเหล่าสังหารองครักษ์เช่นกัน

เขาอาศัยสมบัติลับอันทรงพลังสังหารองครักษ์ขอบเขตรวมศูนย์ รวมถึงทำลายสิ่งปลูกสร้างหลายสิบแห่ง ทั้งยังทำให้ยอดฝีมือขอบเขตจริงแท้สองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส

ในตอนท้าย เขาได้เปล่งเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดและระเบิดตัวเองภายในพระราชวังมาร!

“ฮ่าฮ่า ข้าคุนหวู่ตกตายอย่างรุ่งโรจน์ ผู้ฝึกยุทธ์มารที่ไม่กล้าบุกพระราชวังมารหาใช่ผู้ฝึกยุทธ์มารอย่างแท้จริงไม่ ข้าจะบุกเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้ฝึกยุทธ์มารถึงแม้จะต้องตกตาย!”

“จงจำเอาไว้ ข้ามีนามว่าคุนหวู่!”

ในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์มารที่เฝ้าดูอยู่ ผู้ฝึกยุทธ์มารหลายคนที่กำลังจะหมดอายุขัยพลันรู้สึกว่าเลือดของพวกเขาต่างเดือดพล่านขึ้นมา พวกเขาอดใจไม่ไหวที่จะบุกเข้าไปในพระราชวังมาร

ผู้ฝึกยุทธ์มารคนอื่นรอบตัวพวกเขาหวาดกลัวมากจนพากันรีบหนี

มารดามันเถอะ ชายคนนี้สติแตกไปแล้วหรือ?

เขากล้าแม้แต่จะยั่วยุศักดิ์ศรีของจักรพรรดิมาร?

ไม่สำคัญว่าตนเองจะตายเช่นไร เขาไม่กลัวว่าตระกูล ลูกหลานและศิษย์ของเขาจะมีเกี่ยวข้องกับการกระทำของตนเองหรือ?

ทว่าอีกฝ่ายดูมีเกียรติอย่างมาก เขาอาจถือเป็นผู้ฝึกยุทธ์มารที่แท้จริงเพียงผู้เดียว

นี่เป็นครั้งแรกที่ศักดิ์ศรีของพระราชวังมารถูกท้าทายโดยผู้ฝึกยุทธ์มาร ทุกคนต่างพากันรีบออกจากบริเวณพระราชวังมารเพราะเกรงจะถูกเอี่ยวไปด้วย

พวกเขาไม่กล้าหายใจเสียงดัง ต่างกลัวว่าจะถูกยอดฝีมือของจักรวรรดิต้าเซี่ยหมายหัว

“มารดามันเถอะ!”

ภายในท้องพระโรงอันใหญ่โต จักรพรรดิมารองค์ปัจจุบันมีสีหน้าดูไม่ดีอย่างมาก รวมถึงสีหน้าของชนชั้นสูงของจักรวรรดิต้าเซี่ยก็บูดบึ้งเช่นกัน

“นำตระกูลและศิษย์ของเขามาที่นี่ ข้าอยากให้พวกเขาประสบชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย!”

จักรพรรดิมารคำราม

ไม่มีผู้ฝึกยุทธ์มารคนใดเคยหาญกล้าท้าทายศักดิ์ศรีของจักรพรรดิมารมาก่อน เขากลายเป็นจักรพรรดิมารคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ถูกผู้ฝึกยุทธ์มารท้าทายอำนาจ เป็นผลให้เขารู้สึกว่าศักดิ์ศรีของเขาถูกทำลาย!

“ข้าเกรงว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์มารเดียวดาย ไม่มีแม้แต่ผู้สืบทอด”

คนผู้หนึ่งกล่าวขึ้นอย่างหมดหนทาง

หลายคนรู้สึกว่าเมื่อคุนหวู่เริ่มทำเช่นนี้ ผู้ฝึกยุทธ์มารเดียวดายอาจเลียนแบบเพื่อทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์

จักรพรรดิมารคงจะถูกตบหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นอันแน่