ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 11 รองจ้าวลัทธิมารสิ้นชีพ

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 11 รองจ้าวลัทธิมารสิ้นชีพ

ลูู่เฉียงเป็นรองจ้าวลัทธิมารสาขาเมืองฉู่ในแคว้นฉินและมีพลังยุทธ์อยู่ในขอบเขตวิญญาณขั้นที่สาม

ด้วยพลังยุทธ์ขอบเขตวิญญาณ เดิมทีลูู่เฉียงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นหนึ่งในผู้นำสาขาเมืองฉู่ แต่ที่เขาได้รับตำแหน่งนี้เพราะเขาเก่งในการหลบซ่อนตัว

ครั้งหนึ่งเขาเคยซ่อนตัวใกล้ยอดฝีมือขอบเขตว่างเปล่าขั้นที่ห้าถึงครึ่งเดือนโดยไม่ตรวจพบ

ด้วยความสามารถนี้จึงทำให้เขาไต่เต้าขึ้นมาเป็นรองจ้าวลัทธิมารสาขาเมืองฉู่

ในเวลานี้ลัทธิมารสาขาเมืองฉู่กำลังถูกตระกูลฉู่กวาดล้าง เมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลฉู่หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของแคว้นฉิน ลัทธิมารก็รับมือไม่ได้แม้แต่น้อย

ลูู่เฉียงถึงกับจ่ายอย่างหนักเพื่อให้สาวกมารแฝงตัวเข้าไปทำลายอาณาเขตตระกูลฉู่ และบังคับให้ตระกูลฉู่ถอนคนบางส่วนเพื่อช่วยบรรเทาสถานการณ์อันล่อแหลมที่ลัทธิมารเผชิญอยู่

แต่สุดท้ายสาวกมารที่ส่งไปก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับอาณาเขตตระกูลฉู่

เมื่อเผชิญกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นจากตระกูลฉู่ ลูู่เฉียงจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องจ่ายอย่างหนักอีกครั้งเพื่อซื้ออาภรณ์ซ่อนเร้นแล้วลงมือด้วยตนเอง

ด้วยความสามารถในการหลบซ่อนของลูู่เฉียงบวกกับอาภรณ์ซ่อนเร้น ทำให้เขาแอบเข้าไปในอาณาเขตตระกูลฉู่ได้ไม่ยากเย็น

แน่นอนว่าเขาไม่สามารถแอบเข้าไปถึงจวนตระกูลฉู่ได้

ในจวนตระกูลฉู่เต็มไปด้วยยอดฝีมือมากมาย โดยเฉพาะฉู่เทียนหมิงที่อยู่ในขอบเขตว่างเปล่าขั้นสูงสุดหรือแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งรวมศูนย์ ไม่ว่าความสามารถในการหลบซ่อนของลู่เฉียงจะดีเลิศเพียงใด เขาจะถูกพบตัวทันทีหากเข้าใกล้มากเกินไป

ความสามารถอันเป็นเอกลักษณ์ของยอดฝีมือขอบเขตว่างเปล่าคือพลังวิญญาณและเจตจำนงวิญญาณผสานเข้ากับความว่างเปล่า ทำให้ตรวจจับการเคลื่อนไหวแม้เพียงน้อยนิดได้ ไม่ว่าความสามารถในการหลบซ่อนของลู่เฉียงจะดีเลิศเพียงใด เขาก็ไม่มีทางหลีกเลี่ยงการตรวจจับของยอดฝีมือขอบเขตว่างเปล่า

ทว่าจุดประสงค์ของลู่เฉียงคือทำลายอาณาเขตตระกูลฉู่เท่านั้น เขาเพียงต้องการปล่อยหมอกพิษเพื่อก่อความวุ่นวายภายในตระกูลฉู่และบังคับให้ตระกูลฉู่ถอนยอดฝีมือกลับไปปกป้องดินแดนของตนเองเพื่อลดแรงกดดันที่ลัทธิมารเผชิญอยู่

หมอกพิษที่ลู่เฉียงนำมาในครั้งนี้รุนแรงกว่าหมอกพิษที่สาวกมารสองคนก่อนนำมา และยังกำจัดยากยิ่งกว่าอีกด้วย

เมื่อหมอกพิษถูกปล่อยลงในอาณาเขตตระกูลฉู่ มันจะสร้างความเสียหายได้อย่างร้ายแรง

ลู่เฉียงหลีกเลี่ยงผู้พิทักษ์ของตระกูลฉู่ได้อย่างง่ายดาย แม้แต่ผู้พิทักษ์ขอบเขตวิญญาณก็ไม่สามารถค้นพบร่องรอยของเขา

หลังจากลูู่เฉียงเข้าสู่อาณาเขตตระกูลฉู่ได้สำเร็จ มุมปากของเขาก็โค้งขึ้น เวลานี้ตระกูลฉู่เป็นเป้านิ่งที่ได้แต่รอให้หมอกพิษถูกปล่อย

ที่นี่คือชายขอบของอาณาเขตตระกูลฉู่ ลู่เฉียงได้ตัดสินใจที่จะบุกเข้าไปต่อเพื่อเพิ่มผลลัพธ์ให้มากขึ้น ขั้นต่ำเขาก็ต้องเข้าไปใกล้ใจกลางของอาณาเขตตระกูลฉู่

ในอาณาเขตตระกูลฉู่ การป้องกันของส่วนนี้เปราะบางที่สุด สถานที่นี้ลู่เฉียงสามารถแอบเข้าไปได้ง่ายที่สุดและหลบหนีได้ง่ายที่สุดอีกด้วย

ลูู่เฉียงยังคงแอบเข้าไปต่อ แต่ก่อนเขาจะทันไปได้ไกลก็สังเกตเห็นบ้านหลังเล็กในระยะไกล

“รายงานที่สืบมาระบุว่าบุตรชายของฉู่ชิวหลัวถูกขับไล่ออกจากจวนบรรพชนดูเหมือนเขาจะอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้น”

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของลู่เฉียง เขามีความคิดที่กล้าหาญ!

ฉู่ชิวหลัวเป็นอัจฉริยะไร้ที่เปรียบของตระกูลฉู่ ครั้งหนึ่งเขาเคยสะกดข่มคนรุ่นเดียวกันในแคว้นฉิน

บุตรชายของเขาเป็นขยะก็ตาม ทว่าในท้ายที่สุด ฉู่เซวียนก็เป็นบุตรชายของฉู่ชิวหลัว หากเขาตาย ปีศาจเฒ่าฉู่เทียนหมิงคงไม่รู้สึกดีอย่างแน่นอน?

หากฉู่ชิวหลัวรอดกลับมายังตระกูลฉู่ และรู้ว่าบุตรชายของตนเองถูกปีศาจเฒ่าขับไล่ออกจากตระกูล ทำให้ถูกลัทธิมารสังหาร? ฉู่ชิวหลัวจะยังอยู่อย่างสงบสุขในตระกูลฉู่ได้อีกหรือ?

บางทีเขาอาจเปิดศึกกับปีศาจเฒ่าฉู่เทียนหมิงเลยก็ได้

ต่อให้บุตรชายของฉู่ชิวหลัวจะถูกขับไล่ออกมา แต่หากอีกฝ่ายต้องการกลับไปยังจวนบรรพชนข้ารับใช้จะกล้าหยุดเขาได้ยังไง?

ถึงฉู่เซวียนไม่สามารถกลับไปยังจวนบรรพชนได้ ทว่าการปล่อยหมอกพิษออกมารอบๆ จวนบรรพชนยังคงส่งผลกระทบต่ออาณาเขตตระกูลฉู่

“ช่างเป็นโอกาสเหมาะเจาะจริงๆ!”

ดวงตาของลู่เฉียงเป็นประกาย นี่เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทานมา!

ลู่เฉียงยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น นี่คือโอกาสที่ปีศาจเฒ่าฉู่เทียนหมิงสร้างขึ้นมาให้เขาด้วยตนเอง!

ลู่เฉียงมาที่เรือนสี่ประสานอย่างเงียบๆ

เพียงแต่ลู่เฉียงหารู้ไม่ว่าตอนที่เขาเข้ามาใกล้เรือนสี่ประสาน แมวน้อยน่ารักตัวหนึ่งกำลังเดินตามหลังเขาอยู่อย่างเงียบๆ

ลู่เฉียงโบกมือแล้วพลังวิญญาณที่ปะทุออกมาก็กลายเป็นอสรพิษและพุ่งไปยังห้องของฉู่เซวียน

พลังวิญญาณนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงและผันแปรรูปร่างได้ร้อยแปดพันเก้า!

มันคือสัญลักษณ์ของขอบเขตวิญญาณ!

ฉู่เซวียนถึงกับพูดไม่ออก พวกลัทธิมารเป็นบ้ากันไปหมดแล้วหรือ?

เหตุใดพวกมันถึงแอบเข้ามาทีละคนๆ  และเหตุใดสิ่งแรกที่พวกมันคิดคือจะควบคุมเขาได้อย่างไร?

ยิ่งกว่านั้นตระกูลฉู่ก็ไร้ประโยชน์เกินไป พวกเขาถูกแทรกซึมทุกครั้ง

ตอนที่ลูู่เฉียงเข้ามาใกล้เรือนสี่ประสาน ฉู่เซวียนก็สังเกตเห็นมันแล้ว

ฉู่เซวียนได้ทิ้งร่างพลังวิญญาณแทนตนเองเอาไว้ และร่างจริงของเขาหลบซ่อนอยู่ในมุมมืดของบ้าน

ร่างพลังวิญญาณที่ฉู่เซวียนทิ้งไว้นั้นมีชีวิตเหมือนกับคนจริงๆ จนแทบจะแยกไม่ออก และเขายังได้เจือปนร่องรอยของเจตจำนงวิญญาณเอาไว้อีกด้วย

หากไม่เห็นด้วยตาเปล่าก็ไม่อาจจะบอกได้ว่านั่นคือร่างปลอมของเขา

ลูู่เฉียงใช้พลังวิญญาณสร้างอสรพิษแล้วไปรัดร่างพลังวิญญาณของฉู่เซวียนอย่างรวดเร็ว

“บุตรชายของฉู่ชิวหลัวนี่มันขยะจริงๆ!”

ลู่เฉียงถอนหายใจอย่างสุดจะพรรณนา

เขากลัวว่านี่คือเหยื่อล่อจึงใช้พลังวิญญาณไปมัดฉู่เซวียน

อสรพิษพลังวิญญาณกลับมา

แต่ทันใดนั้นลู่เฉียงรู้สึกถึงความผิดปกติ

ร่างของฉู่เซวียนดูเหมือนผิดปกติ

แม้ว่าจะยังมีความผันผวนของเจตจำนงวิญญาณอยู่ แต่เหตุใดร่างของเขาถึงไม่เหมือนกับร่างที่มีเลือดเนื้อ?

แย่แล้ว!

เสียงระฆังเตือนใจของลู่เฉียงดังขึ้นอย่างรุนแรง นี้ไม่ใช่ร่างจริงของเขา แต่เป็นร่างที่ก่อขึ้นมาจากพลังวิญญาณ!

เหยื่อล่อ!

ปีศาจเฒ่าฉู่เทียนหมิงจอมเจ้าเลห์!

เขาประมาทเกินไป!

ลืมคิดไปว่าฉู่เซวียนอย่างไรก็เป็นบุตรชายของฉู่ชิวหลัว ไม่ว่าเขาจะเป็นขยะแค่ไหน ปีศาจเฒ่าฉู่เทียนหมิงจะไม่ปกป้องเลยได้อย่างไร?

ลูู่เฉียงถอยหนีอย่างรวดเร็ว เขาได้หลบหนีออกจากเรือนสี่ประสานพร้อมกับปล่อยหมอกพิษ

ผัวะ!

ทันใดนั้นไหล่ของลูู่เฉียงก็ทรุดลง!

ขนปุกปุยได้กระโดดขึ้นบนไหล่ของเขาโดยปราศจากสัญญาณเตือนหรือซุ่มเสียงใดๆ ลูู่เฉียงไม่มีโอกาสที่จะหลบแม้แต่น้อย

ลู่เฉียงหนังศีรษะด้านชา เหงื่อเย็นเยียบไหลออกมาจากหน้าผาก

ในช่วงเวลาวิกฤต พลังวิญญาณของเขาได้ปะทุขึ้นเพื่อกระแทกเจ้าสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่บนไหล่

ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ!

พลังวิญญาณของลู่เฉียงพลันสลายไป ทั้งใบหน้าและศีรษะของเขาถูกตบนับครั้งไม่ถ้วนด้วยความไวสูง

เขารู้สึกเพียงอุ้งเท้าอวบอ้วนเล็กๆ ที่ได้ฟาดทั้งใบหน้าและศีรษะด้วยความเร็วสูง

ใบหน้าของลู่เฉียงบวมเป๋งและศีรษะยังปูดนูน

ลู่เฉียงรู้สึกหน้ามืด ตัวสั่นทึ่ม และตาพรัวมัว!

เขากำลังหมดสติ!

ลูู่เฉียงต้องการต่อสู้ครั้งสุดท้ายด้วยความสิ้นหวัง แต่ก็ไร้ประโยชน์ ทันทีที่เขาล้มลง เขารู้ว่าตนเองจบสิ้นแล้ว!

ฉู่เซวียนเดินออกมาและมองไปยังลูู่เฉียงที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น เพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตวิญญาณขั้นที่สามก็กล้าเข้ามาจัดการเขาหรือ? กำลังรนหาที่ตาย

แมววิญญาณสวรรค์ลากลู่เฉียงมาอย่างง่ายดาย

เมื่อมองไปยังแมวน้อยน่ารัก ฉู่เซวียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ กรงเล็บเล็กๆ ของเจ้าแมวตัวนี้รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์

ด้วยการเคลื่อนไหวที่ทิ้งภาพติดตาชุดนั้น ลูู่เฉียงจึงลงไปนอนกองอยู่กับพื้นโดยไร้หนทางต่อต้าน

นี่แค่แมววิญญาณสวรรค์แสดงความเมตตานะ

แมววิญญาณสวรรค์ขึ้นไปนั่งบนไหล่ของลู่เฉียง คงแปลกหากเขาไม่ไหล่ทรุด

เมื่อมองไปยังลู่เฉียงที่นอนอยู่บนพื้น ฉู่เซวียนก็ขมวดคิ้ว เขาควรทำยังไงดี?

มอบตัวให้แก่ตระกูลฉู่?

มีแต่เสี่ยงที่จะเปิดเผยตัวเอง

งั้นก็สังหารมันแล้วกัน

บุปผากลืนวิญญาณโผล่ออกมาและยื่นดอกไม้ไปที่ร่างของลู่เฉียง มันแสดงท่าทางว่าอยากกิน

“กินเขาซะ”

ฉู่เซวียนพยักหน้า

บุปผากลืนวิญญาณเต็มไปด้วยความสุข รากของมันไต่ขึ้นไปบนร่างของลูู่เฉียง จากนั้นในไม่ช้าก็กลืนลู่เฉียงเข้าไป

ลู่เฉียงรองจ้าวลัทธิมารสาขาเมืองฉู่ได้สิ้นชีพจากไปอย่างสงบ

“ดูความทรงจำของเขา”

ฉู่เซวียนสั่งให้บุปผากลืนวิญญาณสกัดความทรงจำของลูู่เฉียง แล้วแสดงให้เขาเห็น

ลู่เฉียงเป็นรองจ้าวลัทธิมารสาขาเมืองฉู่?

สถานะของเขาไม่ต่ำต้อย

เพียงแต่ว่าเขาอ่อนแอเล็กน้อย

สำหรับความสามารถในการซ่อนเร้นของเขา มันไม่มีประโยชน์สำหรับฉู่เซวียน

ลู่เฉียงนำหมอกพิษมาก็เพื่อสร้างความหายนะอีกครั้ง ลัทธิมารทำได้แค่นี้หรือ?