ยอดระบบรีเฟรชพลังพิเศษสุดแกร่ง ตอนที่ 0034 ระดับสี่ระยะกลาง
ยอดระบบรีเฟรชพลังพิเศษสุดแกร่ง ตอนที่ 0034 ระดับสี่ระยะกลาง
ยอดระบบรีเฟรชพลังพิเศษสุดแกร่ง ตอนที่ 0034 ระดับสี่ระยะกลาง
แม้ว่าฝ่ายวิทยาลัยจะมียอดฝีมืออยู่ไม่น้อย
แต่ในที่นี้กลับไม่มีปรมาจารย์ระดับเก้าแม้แต่คนเดียว
จึงไม่อาจโต้แย้งกับสวี่เหวินซ่าน ผู้ว่าราชการซีหนานระดับเก้าได้
ฝ่ายวิทยาลัยที่จนปัญญาจึงทำได้เพียงถกเถียงกัน
มหาวิทยาลัยนักรบในซีหนานไม่ได้มีเพียงแห่งเดียว!
มหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงมีประวัติศาสตร์สั้นที่สุดในบรรดามหาวิทยาลัยนักรบในซีหนาน
ภายใต้การชดเชยจากมหาวิทยาลัยนักรบอื่น ๆ มหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงจึงจำใจรับภารกิจนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ฐานทัพชิงซานยังอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียง
เพื่อให้สามารถสนับสนุนฐานทัพชิงซานได้อย่างรวดเร็วหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
มหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงจึงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
อย่างไรก็ตาม ภารกิจนี้ไม่ได้จบลงเพียงแค่การที่มหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงได้รับมอบหมาย
เหตุผลง่ายมาก เพราะมหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงมีหลายวิทยาลัย
วิทยาลัยใดก็ไม่อยากรับภารกิจนี้
นักรบระดับสี่ แต่ละวิทยาลัยมีเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น
ท้ายที่สุดแล้ว มหาวิทยาลัยนักรบหนานเจียงก็ยังคงขาดแคลนทรัพยากร
นักรบระดับกลางแต่ละคน ล้วนเป็นทรัพยากรที่มีค่า
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเจียงเฮ่อคังถึงปฏิบัติต่อหนิงอันเป็นอย่างดี
วิทยาลัยต่าง ๆ ถกเถียงกันเป็นเวลานานเพื่อเลือกบุคคลที่เหมาะสม
เวลาผ่านไป!
หนิงอันที่อยู่ในสภาวะฝึกฝนในความฝัน เวลาก็ผ่านไปโดยไม่รู้ตัว
“ระดับสี่ระยะกลาง!”
ในเวลานี้ ตบะของหนิงอันก็ทะลวงผ่านได้สำเร็จ
ใช้เวลาเกือบสองเดือน
ทะลวงผ่านระดับย่อยหนึ่งระดับ!
สำหรับนักรบหลายคน นี่เป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักรบระดับกลาง การที่จะทะลวงผ่านระดับย่อยหนึ่งระดับนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
แม้แต่อัจฉริยะฟ้าประทานบางคน ก็อาจต้องใช้เวลาถึงครึ่งปี
โชคดีที่ก่อนหน้านี้เขาอยู่ในระดับสามระยะต้นระยะสูงสุด บวกกับความเร็วในการฝึกฝนในความฝันที่เพิ่มขึ้นสามเท่า
ในที่สุดเขาก็ทะลวงผ่านระดับย่อยนี้ได้สำเร็จ
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่หนิงอันออกจากการปิดด่าน เขาก็เห็นข้อความเรียกตัวจากอธิการบดี
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น!?”
หนิงอันรู้สึกงุนงงในตอนแรก
แต่เขาก็ไม่ลังเล รีบออกเดินทางทันที!
ท้ายที่สุดแล้ว เจียงเฮ่อคังผู้นี้ก็ปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี
หลังจากมาถึงห้องทำงานอธิการบดี หนิงอันก็พบว่าสีหน้าของเจียงเฮ่อคังนั้นเคร่งขรึมมาก
“อธิการบดี เกิดเรื่องอะไรขึ้น!?”
หนิงอันยิ่งอยากรู้อยากเห็น จึงเอ่ยถามออกมาโดยตรง
เจียงเฮ่อคังเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรในทันที
เขาไม่คิดเลยว่าภารกิจนี้จะตกมาอยู่ที่วิทยาลัยโอสถ
หลังจากค้นหานักรบระดับสี่ในวิทยาลัยโอสถทั้งหมดแล้ว ก็ไม่มีใครเต็มใจรับตำแหน่งเจ้าแห่งฐานทัพชิงซาน!
สุดท้าย สายตาของเจียงเฮ่อคังก็จับจ้องไปที่หนิงอัน
เหตุผลง่ายมาก เพราะหนิงอันมาจากฐานทัพชิงซาน จึงมีโอกาสสูงที่เขาจะตกลง
แต่ในใจของเจียงเฮ่อคังก็ยังคงลังเลอยู่ไม่น้อย
เพราะนี่จะทำให้ความเร็วในการฝึกฝนของหนิงอันล่าช้าลง
ตอนนี้หนิงอันได้แสดงศักยภาพออกมาไม่น้อย
ดังนั้น เขาจึงตั้งใจจะถามความเห็นของหนิงอันก่อน
“เจ้าแห่งฐานทัพชิงซานคนก่อนประสบอุบัติเหตุระหว่างการสนับสนุน”
“เสียชีวิตด้วยน้ำมือของสัตว์ประหลาด ทำให้ตำแหน่งว่างลง”
“แม้ว่าในภูมิภาคซีหนานจะมีนักรบระดับสี่อยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่มีใครสนใจ”
เจียงเฮ่อคังเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง
เรื่องนี้ยังถูกถกเถียงกันมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
แม้แต่หนิงอันก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย
รับตำแหน่งเจ้าแห่งฐานทัพชิงซาน!?
แค่คิดในมุมมองของบ้านเกิด หากเขากลับไป ก็สามารถดูแลครอบครัวได้
แต่มันจะมีประโยชน์อะไร!?
หากกลับไปที่ฐานทัพชิงซาน ก็จะมีข้อจำกัดมากมาย
ที่สำคัญที่สุดคือ ปัญหาเรื่องทรัพยากร
แน่นอน หากมองในมุมมองอื่น
มันก็ไม่เลว!
ตอนนี้ การฝึกฝนของหนิงอันส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการสุ่มพลังพิเศษ
การมีพลังพิเศษที่ดี มีความสำคัญมากกว่าสภาพแวดล้อม
ยิ่งไปกว่านั้น หากกลับไปที่ฐานทัพชิงซาน ก็ยังมีข้อดีอีกอย่าง
นั่นคือ เขาสามารถปกปิดตบะของตัวเอง และสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับวาสนาได้
สำหรับเขาในตอนนี้ การมีระบบอยู่ ก็แค่ต้องใช้เวลา
หากทางมหาวิทยาลัยให้เงื่อนไขที่ดีพอ เขาก็อาจจะยอมรับตำแหน่งเจ้าแห่งฐานทัพชิงซาน
ถึงแม้ในใจเขาจะคิดเช่นนั้น แต่สีหน้าของหนิงอันกลับแสดงความลำบากใจ
“อธิการบดี ถึงแม้ว่าฐานทัพชิงซานจะเป็นบ้านเกิดของผม”
“แต่สภาพแวดล้อมการฝึกฝนที่นั่นแตกต่างกันมากเกินไป”
“ผมยังคงต้องการทะลวงสู่การเป็นนักรบระดับสูง”
หนิงอันไม่ได้เกรงใจแม้แต่น้อย!
เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดของหนิงอัน แม้แต่เจียงเฮ่อคังก็ไม่อาจโต้แย้งได้
“เสี่ยวอัน เรื่องนี้จำเป็นต้องมีคนไป”
“ฐานทัพชิงซานไม่มีนักรบระดับสี่ประจำการมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว”
“ผู้ว่าราชการสวี่กำลังเร่งรัดอยู่!”
“ไม่งั้น เธอก็ไปประจำการชั่วคราวก่อนก็ได้”
เจียงเฮ่อคังพูดออกมาด้วยสีหน้าที่จนปัญญา
หลังจากพูดคุยกันนานเกือบหนึ่งชั่วโมง
ในที่สุดหนิงอันก็ยอมใจอ่อน!
ส่วนเงื่อนไขต่าง ๆ ไม่ใช่ปัญหา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่หนิงอันต้องการหินวิญญาณ ยิ่งเป็นเรื่องง่าย
มันดีกว่าการขอทรัพยากรหายากมาก
เจียงเฮ่อคังยังมอบหินวิญญาณหนึ่งล้านก้อนให้หนิงอันเป็นการส่วนตัว
นอกจากนี้ หนิงอันยังถือโอกาสยืมหินวิญญาณสิบล้านก้อนจากมหาวิทยาลัย
ไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยใด ๆ ตกลงกันว่าจะคืนภายในห้าปี
กล่าวได้ว่า หนิงอันถือโอกาสนี้ กอบโกยผลประโยชน์จากมหาวิทยาลัย