ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 403 ออกสู่โลกภายนอก
ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 403 ออกสู่โลกภายนอก
ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 403 ออกสู่โลกภายนอก
จักรวาลแนวคิด สำหรับหงอี้แล้ว คือห้วงดาราอันไร้ที่สิ้นสุด
เขาพบว่า จิตตระหนักรู้ของเขาในจักรวาลแนวคิด สามารถแผ่ขยายออกไปได้อย่างจำกัดยิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น จักรวาลบางแห่ง เขาก็แค่สัมผัสได้อย่างเลือนราง หรือแม้แต่จักรวาลบางแห่ง เขาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะค้นพบ
นั่นหมายความว่า จักรวาลเหล่านั้นทรงพลังอย่างมาก
เขาไม่สามารถหลุดพ้นจากจักรวาลเหล่านั้นได้ จึงไม่อาจมองเห็นภาพรวมของจักรวาล ไม่อาจมองทะลุแก่นแท้ของจักรวาล แต่ทว่า จักรวาลบางแห่ง เขากลับมองทะลุได้ในพริบตา นั่นหมายความว่าจักรวาลเหล่านั้นค่อนข้างเล็กจ้อย
“ข้าไม่สามารถสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ...” วิญญาณโบราณพึมพำเบา ๆ
“จักรวาลแนวคิดนั้นกว้างใหญ่ไพศาลเกินไป”
“สิ่งมีชีวิตที่สามารถหลุดพ้นจากโลกของตัวเองได้ เมื่ออยู่ในจักรวาลแนวคิด กลับดูเล็กจ้อยยิ่งนัก...”
“สำหรับผู้หลุดพ้นมากมาย หรือแม้แต่สำหรับพวกเรา จักรวาลแนวคิดก็ยังคงเป็นเขตต้องห้าม!”
หงอี้ส่ายหัว
จักรวาลแนวคิด ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
หรือแม้แต่ ไม่สงบสุข
ตามปกติแล้ว ในจักรวาลแนวคิด จะมีเพียงจักรวาลจำนวนนับไม่ถ้วน
การมีอยู่ของแนวคิด จะมีอยู่แค่ในจักรวาลแต่ละแห่ง
จักรวาลเหล่านี้ จะมีอยู่ในจักรวาลแนวคิด
สิ่งมีชีวิตที่สามารถมองเห็นได้ในจักรวาลแนวคิด นอกจากผู้หลุดพ้นแล้ว ก็คงจะมีเพียงสมบัติล้ำค่าที่ท้าทายสวรรค์อย่างแท้จริง
สมบัติล้ำค่าที่หลุดพ้นจากจักรวาล หลุดพ้นจากฟ้าดิน
ในความทรงจำของโฉวจิ่ว เขาเดินทางในจักรวาลแนวคิดมานานนับไม่ถ้วน นอกจากจักรวาลแล้ว เขาก็ไม่เคยพบเจอสิ่งอื่นใด
บางครั้ง เมื่อพบเจอผู้หลุดพ้นคนอื่น ๆ เขาก็จะหลบเลี่ยงไปไกล ๆ
ดังนั้น จากความทรงจำของโฉวจิ่ว หงอี้จึงไม่ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากนัก
“พี่ชาย ตอนนี้พวกเราจะไปที่ไหน?”
“จำเป็นต้องลงไปยังจักรวาลเหล่านั้นหรือไม่?” เสี่ยวเสี่ยวซีเอ่ยถาม
“จักรวาลที่พวกเราสามารถมองทะลุได้ สำหรับพวกเราแล้ว ไม่มีโชคลาภใด ๆ ถือว่าเป็นการเดินทางก็แล้วกัน”
“จักรวาลที่พวกเรามองไม่ทะลุ อยากจะเข้าไปมันยากมาก การเข้าไปในจักรวาลเหล่านั้นก็อันตรายอย่างยิ่ง...”
หงอี้ยิ้มพลางกล่าว “เว้นแต่ว่าจะพบเจอจักรวาลที่มหัศจรรย์บางแห่ง เช่น จักรวาลพลัง ที่มีเพียงพลังงานอันไร้ที่สิ้นสุด ไม่มีสิ่งมีชีวิตและเจตจำนงอื่น ๆ”
“จักรวาลเหล่านั้น เจ้าสามารถกลืนกินได้ใช่หรือไม่?” วิญญาณโบราณถามหงอี้
“อืม!”
“แต่กรรมของจักรวาลแนวคิดนั้น ยุ่งยากมาก”
“ดังนั้น ถ้าไม่จำเป็น ฉันจะไม่กลืนกินจักรวาลเหล่านั้นโดยเด็ดขาด”
หงอี้ส่ายหัว
หลังจากบรรลุเต๋าแล้ว กลับต้องระมัดระวังและรอบคอบมากยิ่งขึ้น
เพราะอันตรายที่สามารถพบเจอได้ในจักรวาลแนวคิด ล้วนเป็นภัยพิบัติที่น่ากลัวยิ่งนัก
พูดจบ หงอี้ก็หลับตาลง สัมผัสอย่างช้า ๆ
นานมาก เขาก็ลืมตาขึ้น
ในดวงตา มีความผิดหวังแวบผ่าน
โลกต่างมิติ โลกเทพฉิน หรือแม้แต่โลกที่เขาจากมา เขาก็ไม่สามารถสัมผัสได้จากที่นี่
นั่นหมายความว่า โลกเหล่านั้นอยู่ไกลจากเขาเกินไป
จักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุด ในจักรวาลแนวคิด เหมือนกับธุลีในห้วงดาราที่กว้างใหญ่ไพศาล อยากจะค้นหาจากที่นี่ มันยากมาก
สำหรับหงอี้ในตอนนี้ ไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มในมหาสมุทร
“แบบนี้ ระบบก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันที่บรรลุเต๋าแล้ว...”
หงอี้ยิ้มเล็กน้อย
แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอย่างมาก
ระบบของเขา แท้จริงแล้วเกิดขึ้นมาเองในจักรวาลแนวคิด หรือถูกผู้ยิ่งใหญ่ผู้รู้แจ้งทุกสิ่งสร้างขึ้นมา มอบให้กับผู้มีวาสนา?
“ไปที่เทพฉินก่อนเถอะ!”
“จากนั้นก็กลับไปกลืนกินเจตจำนงความว่างเปล่า...”
“ถึงเวลานั้น ก็จะเดินทางในจักรวาลแนวคิด...”
หงอี้พึมพำเบา ๆ
ตอนนี้ เขามั่นใจอย่างมาก
เขาไม่กล้าพูดว่าตัวเองไร้เทียมทานในจักรวาลแนวคิด
แต่ ถ้าต้องเผชิญหน้ากับเจตจำนงความว่างเปล่า เขาก็จะไม่ไร้พลังที่จะต่อสู้
“ฉันมีเรื่องต้องจัดการ”
“พวกเธอเต็มใจหรือไม่?”
หงอี้ยิ้มพลางถาม
“แน่นอน!”
วิญญาณโบราณยิ้ม
“พี่ชายไปที่ไหน ข้าก็จะไปที่นั่น...”
เสี่ยวเสี่ยวซียิ้มอย่างมีความสุข
“ไปกันเถอะ!”
หงอี้ยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็ติดต่อกับระบบ “ระบบ ไปยังเทพฉิน!”
“ได้!”
ระบบตอบรับในทันที
ดูเหมือนว่า สำหรับระบบแล้ว การค้นหาพิกัดของโลกเทพฉินในจักรวาลแนวคิดนั้นไม่ใช่เรื่องยาก
แสงหกเหลี่ยมที่มหัศจรรย์ ปกคลุมทั้งสามคนไว้ จากนั้นทั้งสามคนก็หายตัวไป
“ตูม!!”
“ตูม!!”
“ตูม!”
เมื่อทั้งสามคนปรากฏตัวขึ้นในโลกเทพฉิน ฟ้าดินก็สั่นสะเทือน
“อืม?”
“พวกเธอเข้าไปในจักรวาลภายในของฉัน!”
หงอี้เอ่ยขึ้นในทันที จากนั้นก็นำเสี่ยวเสี่ยวซีและวิญญาณโบราณเข้าไปในจักรวาลภายในของเขา
“พี่ชาย เกิดอะไรขึ้น?”
ภายในจักรวาลภายใน เสี่ยวเสี่ยวซีถามหงอี้
“เต๋าสวรรค์ของโลกใบนี้แข็งแกร่งเกินไป!”
“พวกเธอเพิ่งจะปรากฏตัวขึ้น ก็ถูกเพ่งเล็งแล้ว!”
หงอี้กล่าวอธิบาย
“ข้าก็สัมผัสได้ นั่นคือปราณที่ทำให้พวกเราต้องตัวสั่น!”
วิญญาณโบราณยังคงหวาดกลัว “แต่ พวกเราบรรลุเต๋าแล้วนะ!”
“ฟ้าดินมีขนาดใหญ่เล็ก เต๋าก็มีแข็งแกร่งอ่อนแอ!”
“แค่บอกว่า โลกของพวกเธอ เมื่อเทียบกับฟ้าดินแห่งนี้แล้ว ยังคงห่างไกลกันมาก”
หงอี้ส่ายหัว
ในขณะเดียวกัน ภายในใจก็รู้สึกทึ่ง สมกับเป็นโลกเทพนิยาย
เมื่อครู่ เขาก็สัมผัสได้ เต๋าสวรรค์นั้นมาจากสวรรค์ที่เหนือเทพฉิน
น่าจะมาจากสวรรค์สามสิบสามชั้นฟ้า
“เต๋าสวรรค์ของโลกเทพนิยาย น่ากลัวจริง ๆ”
หงอี้พึมพำ
“แต่ เต๋าสวรรค์นี้ไม่ได้เพ่งเล็งฉัน”
“เป็นเพราะระบบหรือ?”
“ระบบช่างแข็งแกร่ง ลึกลับ และน่ากลัว...”
หงอี้คิดอย่างลับ ๆ เขาไม่คิดว่าเต๋าสวรรค์เทพนิยายจะให้เกียรติเขา
แค่บอกว่า เต๋าสวรรค์เทพนิยายให้เกียรติระบบ
หรือแม้แต่ เกรงกลัวระบบ
หรือพูดอีกอย่างก็คือ ระบบทำให้เขามีตัวตนที่สมเหตุสมผลในทุกโลก หรือแม้แต่เต๋าสวรรค์ก็ไม่กล้าหาเรื่องเขา
“แบบนี้ ในจักรวาลแนวคิดทั้งหมด ระบบก็ยังคงเป็นสมบัติล้ำค่า!”
“ด้วยระบบ ฉันจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษในจักรวาลแนวคิด”
“สามารถกลายเป็นนักเดินทางจักรวาลแนวคิดที่แท้จริง!”
“แต่ จักรวาลที่สามารถเดินทางได้อย่างอิสระ น่าจะเป็นจักรวาลที่ระบบกำหนด...”
หงอี้คาดเดา ภายในใจเต็มไปด้วยความยินดี
จากนั้น เขาก็สงบสติอารมณ์ลง เริ่มสำรวจเทพฉิน
เพียงแค่คิด เขาก็รู้ข้อมูลทั้งหมดแล้ว
ประตูสวรรค์และประตูยมโลกยังไม่เปิด
เก้ากระถางยังไม่รวมตัว มังกรฟ้ายังไม่ปรากฏ
เจ็ดแคว้นยังไม่รวมเป็นหนึ่ง
“โลกใบนี้... ผ่านไปแค่สิบปี...”
หงอี้พึมพำ “แต่ หานเสิ่นถูกฉินเสิ่นผนวกเข้าไปแล้ว...”