ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 010 การประมูลเดี่ยว!
ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 010 การประมูลเดี่ยว!
ฟาร์มขั้นเทพกับประตูมิติตามใจนึก ตอนที่ 010 การประมูลเดี่ยว!
“ฟาร์มที่ถูกยึดคืนจะถูกนำมาประมูลโดยตรง?”
“พื้นที่ฟาร์มทรงพลังเกินไปแล้ว”
“ตั้งหนึ่งพันคน คนละร้อยหมู่ รวมแล้วก็หนึ่งแสนหมู่นะ...”
“แต่ว่า ในเวลานี้ คงมีไม่กี่คนหรอกที่สามารถเข้าร่วมการประมูลได้!”
“ในตอนนี้ แหล่งเงินทุนของคนอื่น ๆ ทั้งหมด ล้วนมาจากการกู้ยืม แม้จะอดอาหาร อดใช้จ่าย ก็มีเหรียญทองได้มากสุดแค่หนึ่งแสนเหรียญ”
“แต่ว่า พวกเขากล้าประมูลหรือ?”
“ถึงพวกเขาจะประมูลได้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร การจัดการที่ดินร้อยหมู่ ก็เหนื่อยแทบตายอยู่แล้ว แค่ปลูกให้เสร็จก็บุญแล้ว ยังจะประมูลที่ดินเพิ่มอีก ไม่ใช่เอาตัวเองไปตายเหรอ?”
“นั่นก็หมายความว่า ตอนนี้มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมการประมูลได้?”
เมื่อได้ยินคำว่าประมูล หงอี้ก็ตื่นเต้นและดีใจมากทันที
“แต่ว่า ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนในการประมูล”
“จะมีราคาขั้นต่ำ หรือแบ่งประมูลหรือเปล่านะ!”
……
หงอี้คิดในใจ
แต่ว่า เขาก็ยังคงเตรียมเงินทุนไว้
ตอนนี้ เขามีเหรียญทองมากกว่าหนึ่งล้านเหรียญ
แต่ว่า ก็ต้องกันเงินสำรองไว้ส่วนหนึ่งด้วย
การเพาะปลูกในครั้งต่อไป ต้องใช้เมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย แล้วยังต้องดูแลเรื่องกินเรื่องอยู่ของพวกทอเรนร้อยกว่าตัวอีก
สิ่งเหล่านี้ ล้วนต้องใช้เงิน
“ดูเหมือนว่า จะมีหลายอย่างที่ต้องใช้เงินนะ!”
“ต้องประหยัดเหรียญทอง!”
“เรื่องกินเรื่องอยู่ของพวกทอเรน บางทีอาจจะนำอาหารจากโลกความเป็นจริงเข้ามาได้”
หงอี้คิดในใจ
ยังไงเขาก็มีพื้นที่ระบบ
“เวรเอ๊ย! ราคาสินค้าในโลกความเป็นจริงตอนนี้ คงจะถูกมากแน่ ๆ”
“พวกธัญพืชต่าง ๆ ฉันก็ต้องรีบซื้อมาตุนไว้เยอะ ๆ”
“ถึงพื้นที่ฟาร์มจะไม่รับซื้อ ฉันก็สามารถเอาไปขายที่ต่างโลกได้!”
ทันใดนั้น เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หงอี้ก็ตื่นเต้นมาก
หงอี้ก็รู้ว่า ถึงราคาธัญพืชในโลกความเป็นจริงจะลดลง แต่ก็คงไม่ถูกจนเกินไป
เพราะว่า สิ่งของในพื้นที่ฟาร์ม แพงกว่าในโลกความเป็นจริงมาก
พวกเจ้าของฟาร์มย่อมอยากกินอาหารจากโลกความเป็นจริงมากกว่า
“ติ๊ง! การประมูลเริ่มต้นแล้ว!”
ไม่นาน สิบนาทีก็ผ่านไป
พร้อมกับเสียงแจ้งเตือน หงอี้ก็พบว่า จู่ ๆ ก็มีหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในสนาม
หน้าจอนั้นเป็นภาพฉาย
มีปุ่มสองปุ่ม
ปุ่มหนึ่งเขียนว่า เข้าร่วมการประมูล อีกปุ่มหนึ่งเขียนว่า รับชม
“รับชมด้วยเหรอ?”
“ถ้าฉันเข้าร่วมการประมูล ฉันจะถูกฉายไปที่สนามประมูลหรือเปล่านะ?”
หงอี้คิดในใจ
แต่ว่า เขาก็ยังคงเลือกที่จะเข้าร่วมการประมูลอย่างแน่วแน่
ในเวลานี้ เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการเก็บของดีราคาถูก
ถ้าพลาดไป ก็คงน่าเสียดายมาก
ในฐานะเจ้าของฟาร์ม หงอี้จะไม่รังเกียจที่ดินของตัวเองมากเกินไป
“หืม โชคดี แค่แสดงหมายเลขฟาร์มของตัวเองเท่านั้น...”
เมื่อเห็นหมายเลขของตัวเองปรากฏขึ้นกลางหน้าจอขนาดใหญ่ โดยไม่มีรูปโปรไฟล์หรืออะไร หงอี้ก็ยิ้มออกมาทันที
ตอนนี้ เขายังไม่อยากเปิดเผยตัวตน
รวยแบบเงียบ ๆ ค่อย ๆ พัฒนา นั่นคือสิ่งที่หงอี้ต้องการ
ถ้าถูกเปิดเผย คงจะวุ่นวายน่าดู
“ไม่มีใครเข้าร่วมการประมูลเลยเหรอ?”
เมื่อเห็นหน้าจอว่างเปล่า มีเพียงหมายเลขของตัวเอง หงอี้ก็ยิ้มอย่างมีความสุข
ในแง่ของทรัพย์สิน เขาคือที่หนึ่งของโลกอย่างแน่นอน ในแง่ของความมั่นใจและความแข็งแกร่งของฟาร์ม เขาก็คือที่หนึ่งของโลกอย่างแน่นอน
“มีแค่เจ้าของฟาร์มหมายเลข 8888 คนเดียวที่เข้าร่วมการประมูลเหรอ?”
“เวรเอ๊ย! นี่มันเหมือนกับการเก็บปลาตายชัด ๆ!!”
“ปัญหาคือ ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกัน มีที่ดินหนึ่งหมื่นหมู่แล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ เขาจะจัดการไหวหรือ?”
……
คนที่รับชมมีไม่น้อย เมื่อเห็นว่ามีแค่หงอี้คนเดียวที่เข้าร่วมการประมูลบนหน้าจอขนาดใหญ่ ทุกคนก็รู้สึกทั้งอิจฉาและริษยา
“ติ๊ง! หากไม่มีใครเข้าร่วมการประมูลภายในห้านาที สนามประมูลที่ดินจะยกเลิกการประมูลโดยอัตโนมัติ!”
เมื่อไม่มีใครเข้าร่วมการประมูลเป็นเวลานาน ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในทุกฟาร์ม
“เวรเอ๊ย...”
“หมายความว่า นี่ไม่ให้โอกาสฉันเก็บปลาตายเลยเหรอ?”
ในใจของหงอี้มีม้าหมื่นตัววิ่งผ่าน
แต่เขาก็เข้าใจ การประมูลที่มีคนเดียว จะเรียกว่าการประมูลได้ยังไง?
“ไม่ได้การ เปิดเผยก็เปิดเผย!”
“ต้องให้คนเข้าร่วมการประมูล!”
“ของถูกแบบนี้ ไม่เก็บไม่ได้!”
สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หงอี้หยิบโทรศัพท์ออกมา
“ฮ่า ๆ...”
“จะยกเลิกการประมูลแล้ว!!”
“ก็นะ จะมีของดีกินคนเดียวได้ยังไง!”
“ตอนแรกฉันยังลังเลว่าจะประมูลดีไหม ตอนนี้ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ประมูลเด็ดขาด!!”
“ฉันไม่ได้ คนอื่นก็อย่าหวังจะได้!!”
“มีเงินแล้วไง มีความสามารถแล้วไง พวกเราไม่ร่วมมือด้วย แล้วนายจะทำอะไรได้?”
……
ในชั่วขณะหนึ่ง คนที่อิจฉาก็กลายเป็นคนสมน้ำหน้า
“ฮัลโหล...”
“ฉันกำลังยุ่งอยู่นะ...”
……
หงอี้โทรไปนานมาก กว่าจะติด
ปลายสาย มีเสียงหวานใสดังขึ้น
“ฉันรู้ว่าเธอกำลังยุ่งอยู่ แต่ว่าเธอช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”
หงอี้ถามเบา ๆ
“ว่ามาสิ!”
หญิงสาวปลายสาย ไม่ถามอะไร ตอบตกลงทันที ทำให้หงอี้รู้สึกอบอุ่นในใจ
โลกเปลี่ยนไป แต่เธอยังคงเหมือนเดิม
“ช่วยฉันเข้าร่วมการประมูลหน่อย!”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หงอี้ก็พูดขึ้น