คนอื่นเพิ่มระดับ ส่วนข้าบำเพ็ญเซียน ตอนที่ 014 ใบหน้าราวกับองค์รัชทายาท!

คนอื่นเพิ่มระดับ ส่วนข้าบำเพ็ญเซียน ตอนที่ 014 พรสวรรค์สีเขียว ใบหน้าราวกับองค์รัชทายาท!

[อัจฉริยะมรรคกระบี่]: พรสวรรค์สีเขียว พรสวรรค์โดยกำเนิดของเจ้าที่มีต่อกระบี่เหนือกว่าคนทั่วไป ในมรรคกระบี่จัดว่ามีพรสวรรค์ยิ่งนัก

ซูซิงเห็นพรสวรรค์นี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถอนหายใจกล่าวว่า

“น่าเสียดาย อัจฉริยะมรรคกระบี่เป็นพรสวรรค์ที่ดี… แต่สำหรับข้าในตอนนี้ กลับไม่มีประโยชน์อันใด”

สิ่งสำคัญที่สุดของซูซิงในตอนนี้ คือการเพิ่มคุณสมบัติรากวิญญาณ หรือสะสมทรัพยากรการฝึกฝนให้มากขึ้น

[ภายในหอพัก เจ้าหยิบหินวิญญาณหนึ่งก้อนออกมา เริ่มต้นฝึกฝน]

[เจ้ารู้ว่ายังคงมีเวลากว่ายี่สิบวันก่อนที่ดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาครามจะเปิด ดังนั้นเจ้าจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝนและเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับการทำฟาร์ม]

[ยี่สิบวันให้หลัง ตบะของเจ้าทะลวงไปยังระดับหลอมปราณขั้นสี่]

[วันที่ 18 พฤศจิกายน ปีศักราชใหม่ 2023 วันนี้ เจ้าออกเดินทางไปยังเมืองจินหลิง]

[วันรุ่งขึ้น เจ้าพบกับจิ้นฉงเสวี่ยโดยบังเอิญ ภายใต้ความพยายามของเจ้า พวกเจ้าพบกับดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาครามโดยบังเอิญ]

[พวกเจ้าเข้าไปในดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาคราม]

[พวกเจ้ารับภารกิจทำฟาร์ม เจ้าตั้งใจทำฟาร์มเช่นเคย ในเวลาว่างก็ช่วยจิ้นฉงเสวี่ยทำฟาร์ม]

[หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง ชายชรามอบรางวัลภารกิจให้พวกเจ้า]

[เจ้าได้รับหินวิญญาณ 40 ก้อน และข้าววิญญาณ 40 จิน]

[เจ้าขอให้ชายชราเปลี่ยนหินวิญญาณเป็นข้าววิญญาณ]

[ชายชราตกลง เจ้าได้รับข้าววิญญาณแปดสิบจิน]

[เจ้าออกจากดันเจี้ยน พักอยู่ในเมืองจินหลิงหลายวัน ไม่นานก็กลับไปยังจิงตู]

[เจ้าเริ่มต้นอาชีพเดิม ขายอุปกรณ์ เริ่มต้นสะสมทุนอีกครั้ง]

[เจ้าทุ่มเทพลังทั้งหมดให้กับการเพิ่มตบะหลอมปราณ ข้าววิญญาณแปดสิบจินเจ้าไม่ได้ใช้เลย]

[ห้าปีให้หลัง เจ้าถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย ในตอนนี้เจ้ามีทรัพย์สินมากกว่าหนึ่งร้อยล้าน และด้วยหินวิญญาณที่เพียงพอ ตบะของเจ้าเพิ่มขึ้นถึงระดับหลอมปราณสมบูรณ์ขั้นยิ่งใหญ่]

[ปีที่เจ็ด น้องสาวของเจ้าเสียชีวิต เจ้าไปร่วมงานศพของนาง]

[ปีที่สิบ หยูอ้วนเสียชีวิต เจ้าไปร่วมงานศพของเขา]

[ปีที่สิบเอ็ด ตลาดผันผวน ทรัพย์สินของเจ้าเพิ่มขึ้นสิบเท่า]

[ปีที่สิบห้า หนึ่งเดือนก่อนที่สัตว์ร้ายขนาดยักษ์จะบุกโจมตี ตบะของเจ้าทะลวงผ่าน]

[เจ้าก้าวเข้าสู่ระดับสร้างรากฐาน อายุขัยสองร้อยปี]

[หนึ่งเดือนให้หลัง สัตว์ร้ายขนาดยักษ์บุกโจมตี]

[เจ้าชูนิ้วกลางใส่สัตว์ร้ายขนาดยักษ์…]

[เจ้าตายแล้ว อายุสามสิบหกปี]

[พรสวรรค์ ตายตาไม่หลับ ของเจ้าทำงาน…]

[ติ๊ง การจำลองครั้งนี้จบลงแล้ว!]

[เจ้าสามารถเลือกรางวัลได้หนึ่งอย่างจากรายการต่อไปนี้: อัจฉริยะมรรคกระบี่ (พรสวรรค์), ระดับสร้างรากฐานขั้นหนึ่ง (ตบะ), ข้าววิญญาณแปดสิบจิน (สิ่งของ)]

[อัจฉริยะมรรคกระบี่]: พรสวรรค์สีเขียว ราคา 10,000 หน่วยพลังงาน

[ระดับสร้างรากฐานขั้นหนึ่ง]: ตบะ ราคา 1,000 หน่วยพลังงาน

[ข้าววิญญาณแปดสิบจิน]: สิ่งของ ราคา 80,000 หน่วยพลังงาน

ซูซิงไม่ลังเลมากนัก เลือกรางวัลข้าววิญญาณแปดสิบจิน

หน่วยพลังงานของซูซิงลดลงอย่างมาก เหลือเพียงหนึ่งแสนสองหมื่นกว่าหน่วยพลังงาน

แต่ในขณะเดียวกัน ถุงข้าววิญญาณหนึ่งถุงก็ปรากฏขึ้นในมือของซูซิง

ข้าววิญญาณนี้เปล่งประกายระยิบระยับ เมล็ดเต็มเมล็ด ทุกเมล็ดดูอ่อนนุ่มราวกับหยกขาว

ซูซิงหยิบข้าววิญญาณหนึ่งเมล็ดขึ้นมา ชิมแบบดิบ ๆ

รสชาติไม่ได้ขมอย่างที่คิด กลับอร่อยกว่าข้าวสวยธรรมดาเสียอีก

ในขณะเดียวกัน ปราณวิญญาณเล็กน้อยก็เข้าสู่ร่างกายของซูซิง ปรับปรุงร่างกายของเขา

ซูซิงชิมเพียงเมล็ดเดียว ก็เก็บข้าววิญญาณหนึ่งถุงนี้อย่างเสียดาย

แม้ว่าข้าววิญญาณจะอร่อย แต่หากเขากินในตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการดื่มยาพิษดับกระหาย ตัดอนาคตของตนเอง

มีเพียงการกินในโปรแกรมจำลอง และซื้อตบะในราคาต่ำ จึงจะสามารถใช้ประโยชน์ได้สูงสุด

“จริงด้วย แม้ว่าจะเป็นพรสวรรค์รากวิญญาณห้าธาตุผสม ขอเพียงมีหินวิญญาณมากพอ ก็สามารถทะลวงไปยังระดับสร้างรากฐานได้!”

ในใจของซูซิงเริ่มมีความหวัง การทะลวงไปยังระดับสร้างรากฐานจะทำให้พลังอำนาจของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่ซูซิงยังไม่สามารถนำตบะกลับมาจากโปรแกรมจำลองได้ เพราะสิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือการสะสมหินวิญญาณให้มากพอ

เพราะมีเพียงหินวิญญาณมากพอ จึงจะสามารถทำให้เขาก้าวหน้ามากขึ้นในโปรแกรมจำลอง

สิ่งที่น่าเสียดายสำหรับซูซิง คือพรสวรรค์สีเขียว อัจฉริยะมรรคกระบี่ ดูเหมือนจะไม่ธรรมดา แต่เขาต้องยอมแพ้ชั่วคราว

“หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้รับอีกครั้ง…”

ซูซิงหยิบหินวิญญาณหนึ่งก้อนออกมา เริ่มต้นฝึกฝน

ตอนนี้เขามีหินวิญญาณเก้าสิบสองก้อนครึ่ง การใช้หนึ่งหรือสองก้อนไม่ใช่ปัญหาใหญ่

และที่สำคัญที่สุด ซูซิงพบว่าหากเขาไม่เริ่มฝึกฝนในตอนนี้ เมื่อเข้าไปในดันเจี้ยน “สวนวิญญาณเมฆาคราม” ตบะของเขาก็ยังคงเป็นระดับหลอมปราณขั้นหนึ่ง

และการทำฟาร์มด้วยตบะระดับหลอมปราณขั้นหนึ่งนั้นช้าเกินไป ดังนั้นซูซิงต้องทำให้แน่ใจว่าตบะของเขาอยู่ในระดับหลอมปราณขั้นสี่ขึ้นไป จึงจะได้รับรางวัลมากขึ้น

ในหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ซูซิงทุ่มเทพลังทั้งหมดให้กับการเพิ่มตบะและเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับการทำฟาร์ม

แน่นอน บางครั้งเขาก็ยังคงพานักศึกษาใหม่ลงดันเจี้ยนเพื่อเพิ่มระดับและหาเลี้ยงชีพ

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ซูซิงใช้หินวิญญาณครึ่งก้อน ตบะเพิ่มขึ้นเป็นระดับหลอมปราณขั้นสอง

วันที่ 4 พฤศจิกายน ปีศักราชใหม่ 2023

วันนี้ ซูซิงเริ่มต้นการจำลองครั้งที่เก้า

“เริ่มต้นการจำลอง!”

[ใช้พลังงาน 900 หน่วยพลังงาน พลังงานคงเหลือ 120,000 หน่วยพลังงาน จำนวนครั้งในการจำลองคงเหลือ: ไม่มี]

[เริ่มต้นการจำลอง!]

[การสุ่มพรสวรรค์สีขาวใช้พลังงาน 100 หน่วยพลังงาน พรสวรรค์สีเขียวใช้พลังงาน 1,000 หน่วยพลังงาน ต้องการสุ่มหรือไม่?]

“สุ่มพรสวรรค์สีเขียว”

ซูซิงสูดลมหายใจเข้าลึก นับรวมครั้งนี้ ก่อนที่ดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาครามจะเปิด เขามีโอกาสได้รับพรสวรรค์สีเขียวที่เกี่ยวข้องกับรากวิญญาณเพียงสามครั้ง

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีที่เจ้าได้รับพรสวรรค์สีเขียว ใบหน้าราวกับองค์รัชทายาท!]

[ใบหน้าราวกับองค์รัชทายาท]: รูปลักษณ์ของเจ้าดูโดดเด่นกว่าคนทั่วไป มีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามมากขึ้น และเจ้ายังคงมีพรสวรรค์ด้านการถ่ายภาพที่สูงขึ้นอย่างมาก

ซูซิง: “…”

‘ให้พรสวรรค์นี้กับข้ามีประโยชน์อะไร!’

ที่นี่คือโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน! ไม่ใช่เกมจีบสาว!

ซูซิงบ่นพึมพำในใจ

[ภายในหอพัก เจ้าส่องกระจกโดยไม่รู้ตัว เจ้าหลงใหลในความหล่อเหลาของตนเอง]

[บ่ายวันนั้น เจ้าพารุ่นน้องผู้หญิงปีหนึ่งลงดันเจี้ยนเพื่อเพิ่มระดับ ขณะที่รุ่นน้องผู้หญิงกำลังเพิ่มระดับ พวกนางไม่มีสมาธิ มักจะแอบมองเจ้า]

[ในบรรดานั้น หวังชิงเสวียนแอบมองเจ้าสองร้อยเจ็ดสิบแปดครั้ง]

[ต่อมา เจ้าได้รับคำเชิญจากรุ่นน้องผู้หญิงมากมายให้พาพวกนางลงดันเจี้ยน แม้แต่รุ่นน้องผู้หญิงปีสองก็ยังคงหวังว่าเจ้าจะพาพวกนางลงดันเจี้ยน]

[เจ้ารู้สึกเบื่อหน่าย ปฏิเสธคำขอของทุกคน]

[ขณะที่ไปกินข้าวที่โรงอาหาร มีนักศึกษาหญิงขอ WeChat ของเจ้า]

[แม้แต่แมวมองก็ยังคงเชิญเจ้าให้เดบิวต์ เสนอราคาที่สูงให้เจ้า]

[เจ้าจดจ่ออยู่กับการฝึกฝน ในสิบกว่าวันต่อมา ตบะของเจ้าเพิ่มขึ้นเป็นระดับหลอมปราณขั้นสี่]

[วันที่ 18 พฤศจิกายน ปีศักราชใหม่ 2023 วันนี้ เจ้าเดินทางไปยังเมืองจินหลิง]

[บนเครื่องบิน มีพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินขอ WeChat ของเจ้า และยังคงมอบน้ำส้มให้เจ้าหนึ่งแก้ว]

[เจ้ามาถึงเมืองจินหลิง วันรุ่งขึ้น เจอพบกับจิ้นฉงเสวี่ยโดยบังเอิญนอกเมืองจินหลิง]

[จิ้นฉงเสวี่ยเห็นเจ้าก็ตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นใบหน้าก็แดงก่ำโดยไม่รู้ตัว เบือนหน้าหนีโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้ามองเจ้า]

[เจ้าถือโอกาสถามทางจิ้นฉงเสวี่ย นางพาเจ้าไปตามทางลัด พวกเจ้าพบกับดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาคราม]

[เจ้าเข้าไปในดันเจี้ยนสวนวิญญาณเมฆาคราม]