ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 424 สมองคงจะยังไม่ปกติ

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 424 สมองคงจะยังไม่ปกติ

เชื้อสายโดยตรงของราชวงศ์ต้าโจวสามคนที่มอบพรสวรรค์ระดับเทพนิยาย ได้ถูกซูเฉินรับมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างง่ายดาย

ท้ายที่สุดแล้ว มหาเจตจำนง ที่เป็นเสมือนเจตจำนงของโลก สำหรับสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกนี้แล้ว ก็คือสิ่งมีชีวิตสูงสุดเพียงหนึ่งเดียว

การได้รับความโปรดปรานจากเขา ถือว่าเป็นโชคลาภครั้งใหญ่ จึงไม่มีใครปฏิเสธ

แน่นอนว่า ค่าความจงรักภักดีนั้นไม่เต็ม

หรือพูดอีกอย่างก็คือ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดยกเว้นวิญญาณเทพ ล้วนเป็นเช่นนี้

แต่ซูเฉินมียาแท้จริง จึงไม่กลัวปัญหาค่าความจงรักภักดีต่ำ

หลังจากที่เพิ่มค่าความจงรักภักดีของผู้ใต้บังคับบัญชาเหล่านี้จนเต็มแล้ว

เขาก็เริ่มหลอมสร้างสิ่งของที่ต้องการ

เพียงแต่ ในขณะที่ซูเฉินกำลังใช้พลังอำนาจของมหาเจตจำนง สร้างพื้นที่สำหรับการหลอมสร้าง

โลกภายนอกนี้ ก็มีกลิ่นอายที่ลึกลับและไม่คุ้นเคย ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

เห็นได้ชัดว่า

โลกแห่งการฟื้นคืนของวิญญาณเทพ

ถูกกลุ่มอำนาจระดับเหนือขีดจำกัดที่ไม่รู้จัก จับตามอง

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าการกระทำของตนถูกค้นพบแล้ว

จึงไม่ปิดบังอีกต่อไป ความอาฆาตพยาบาทที่บริสุทธิ์ราวกับโคลนตม พุ่งเข้าใส่โดยตรง

“กลิ่นอายแบบนี้... เป็นศัตรูต่างโลกงั้นหรือ!?”

“ระดับเหนือขีดจำกัด... นี่คือระดับที่สูงกว่าที่ผู้อาวุโสหวงหลิวพูดถึงงั้นหรือ? แค่กลิ่นอายเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ลักษณ์เทพของฉันสั่นสะท้าน ไม่สามารถขยับได้... พลังอำนาจที่น่าเกรงขามเช่นนี้...”

“น่ากลัวจริง ๆ”

“เฮอะ ถึงจะเป็นระดับเหนือขีดจำกัดแล้วจะเป็นอย่างไร? พวกเราก็มีผู้ที่อยู่ในระดับนี้อยู่เช่นกัน นายท่าน ผู้อาวุโสหวงหลิว... ถ้าพวกเหนือขีดจำกัดเหล่านั้นกล้าปรากฏตัวขึ้นจริง ๆ แค่ดีดนิ้วก็สามารถกำจัดพวกมันได้นับครั้งไม่ถ้วน...”

วิญญาณเทพและสิ่งมีชีวิตที่มีพรสวรรค์สูงที่รับรู้ถึงการมาของศัตรูต่างโลก ก็เริ่มพูดคุยกันอย่างเงียบ ๆ

ในคำพูดของพวกเขา นอกจากความตกตะลึงในพลังของระดับเหนือขีดจำกัดแล้ว ก็ยังมีความมั่นใจในนายท่านและผู้อาวุโสของตนเอง

ถึงแม้พวกเขาจะเพิ่งเกิดมาไม่นาน และยังไม่เคยออกจากโลกแห่งการฟื้นคืนของวิญญาณเทพ แต่ก็ได้สัมผัสพลังของซูเฉินมาแล้ว เข้าใจดีว่านายท่านผู้นี้ แม้จะอยู่ในระดับเหนือขีดจำกัด ก็ยังคงเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด!

“หวงหลิว” เผชิญหน้ากับศัตรูต่างโลกที่บุกเข้ามาใกล้โลกภายนอก อาจจะปรากฏตัวในอีกไม่กี่อึดใจ ซูเฉินพูดอย่างใจเย็น “ความเร็วในการจัดการ พยายามให้เร็วที่สุด”

“ฉันจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง” หวงหลิวรับคำสั่งอย่างสุภาพ จากนั้นก็ไม่ได้หายตัวไปเพื่อต่อสู้กับศัตรูโดยตรงเหมือนที่วิญญาณเทพรุ่นเยาว์คิด แต่กลับ... ยื่นมือไปยังทิศทางหนึ่งอย่างช้า ๆ

ในพริบตา

มือข้างนี้ ได้ทะลุผ่านความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ มาถึงเบื้องหน้าสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะบุกเข้าสู่โลกแห่งการฟื้นคืนของวิญญาณเทพ

จากนั้น

โลกทั้งปวงสั่นสะเทือน

โลกมิติระดับต่ำหลายหมื่นโลกที่อยู่ใกล้กับโลกแห่งการฟื้นคืนของวิญญาณเทพ แตกสลายและพังทลายในทันที!

โลกหลัก ดินแดนสมุทรเสียงเทพ

[อัศวินมังกรลาวา] ถังกุ้ย ที่เพิ่งถูกเปลี่ยนตัว มองดูการต่อสู้ที่น่าตื่นตะลึงอยู่ไกล ๆ สีหน้าที่ผ่อนคลายลงเล็กน้อยก็กลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง “จำนวนศัตรูที่บุกเข้ามามันผิดปกติมาก จากที่เคยเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ตอนนี้... กลายเป็นศัตรูระดับเหนือขีดจำกัดทั้งหมด... ผู้ที่อยู่ในระดับเหนือขีดจำกัดที่เข้ามาแทนที่พวกเรา จะรับมือไหวหรือ?”

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตนเองจะต้องตายที่นี่ แต่กลับมีกำลังเสริมมาช่วยเหลือ เพียงแต่ไม่ใช่ผู้ครอบครองอาชีพจากสำนักงานใหญ่สหพันธ์ แต่เป็นวิญญาณเทพตัวจริง หลังจากที่อีกฝ่ายใช้พลังลักษณ์เทพที่ยิ่งใหญ่ แช่แข็งช่องมิติทั้งหมด จึงได้บอกที่มาของตน

เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของ [ปรมาจารย์หลอมสร้าง] ซูเฉิน ได้รับคำสั่งให้มาปกป้องโลกหลักโดยเฉพาะ ครั้งนี้มาที่นี่ก็เพื่อช่วยเหลือ...

พูดตามตรง ถึงแม้ว่าจะมีบางคนสงสัยอยู่บ้าง

แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายแช่แข็งและทำลายช่องมิติทั้งหมดด้วยพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ คำพูดที่สงสัยก็ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้ ทุกคนต่างก็รู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงคือ เหนือดินแดนสมุทรเสียงเทพ ช่องมิติใหม่ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ การมาของศัตรูยิ่งรุนแรงกว่าเดิม พลังอำนาจก็เหนือกว่ามาก... ถึงขั้นระดับเหนือขีดจำกัด!

วิญญาณเทพที่มาช่วยเหลือ ไม่พูดอะไรมากนัก ก็ปิดผนึกดินแดนสมุทรเสียงเทพทั้งหมด สั่งให้ผู้ครอบครองอาชีพกลับไปยังสำนักงานใหญ่โดยเร็วที่สุด จากนั้นก็เข้าต่อสู้เพียงลำพัง จนถึงตอนนี้...

“เวรเอ๊ย ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ดินแดนสมุทรเสียงเทพแห่งนี้มันมีสมบัติอะไรกันแน่? ศัตรูต่างโลกพวกนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด หรือระดับเหนือขีดจำกัด ต่างก็ชอบบุกมาที่นี่... ตอนนี้ยังมามากมายขนาดนี้อีก?” ผู้แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา แม้แต่คำพูดก็ยังน่าตกใจ “โลกหลักของพวกเราเลื่อนขั้นเป็นระดับเหนือขีดจำกัด มันถูกต้องจริง ๆ หรือ? ตอนที่ยังเป็นระดับผู้แข็งแกร่งที่สุดยังดีกว่า อย่างน้อยศัตรูที่เจอก็ยังอยู่ในระดับเดียวกัน ไม่มีเรื่องยุ่งยากแบบนี้”

“แกอย่าพูดจาเหลวไหล!” [อัศวินมังกรลาวา] ถังกุ้ย หันกลับมาตวาด ดวงตาของเขามีมังกรปรากฏขึ้น ปล่อยกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ออกมา “เพื่อที่จะได้โอกาสก้าวสู่ระดับที่สูงกว่า ผู้แข็งแกร่งที่สุดมากมายต้องตายอย่างน่าเสียดาย ตอนนี้พวกเรามีโอกาสนี้แล้ว ถึงแม้จะยากลำบากแค่ไหน ก็ไม่มีทางพลาด... มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างในโลกหลักได้!”

“ถ้าเป็นอย่างที่แกพูด หยุดอยู่ที่ระดับผู้แข็งแกร่งที่สุด วันหนึ่งมีกลุ่มอำนาจระดับเหนือขีดจำกัดบุกเข้ามา มหาเจตจำนงก็ปกป้องพวกเราไม่ได้ แกจะทำอย่างไร!?”

“เฒ่าถัง อย่าโกรธไปเลย... หมอนี่เพิ่งรอดตายมา สมองคงจะยังไม่ปกติ” เห็นว่าถังกุ้ยโกรธจริง ๆ ผู้ครอบครองอาชีพคนหนึ่งจึงเข้ามาไกล่เกลี่ย “อย่าไปถือสาเขาเลย...”

“ไม่ถือสาเขา?” ถังกุ้ยแค่นเสียงหัวเราะเยาะ มองไปรอบ ๆ เหล่าผู้ครอบครองอาชีพ “ในพวกแก มีกี่คนที่ไม่คิดแบบเขา?”

“เพียงแต่เขาเป็นคนพูดออกมาก่อนเท่านั้น”

เมื่อพูดจบ ในที่สุดก็มีผู้ครอบครองอาชีพคนหนึ่งทนไม่ไหว ชี้ไปที่ดินแดนสมุทรเสียงเทพที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด กล่าวว่า “แกดูสิ พวกเราสู้มานานแค่ไหนแล้ว? ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่ตายไปมีกี่คน? แค่สองครั้งนี้ที่พวกเราต้องยึดพื้นที่นิรันดร์และโลกขั้นสูงกลับคืนมา บวกกับการปกป้องโลกหลักในหลาย ๆ ที่... โลกหลักของพวกเราบอกว่าพลังลดลงอย่างมากก็ไม่ผิด พูดว่าสถานการณ์ตอนนี้แย่กว่าก่อนที่จะเลื่อนขั้นก็ถูกต้อง”

“พวกเราไม่มีพื้นฐานที่จะเลื่อนขั้นเป็นระดับเหนือขีดจำกัด จำนวนผู้แข็งแกร่งที่สุดก็น้อยเกินไป ถึงแม้ว่าจะมีคุณสมบัติแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครก้าวสู่ระดับเหนือขีดจำกัดอย่างแท้จริง... ฮ่า กลุ่มอำนาจที่ไม่มีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดอย่างแท้จริง จะเรียกว่ากลุ่มอำนาจระดับเหนือขีดจำกัดได้หรือ?”

“งั้นเหรอ?” ถังกุ้ยจ้องมองเขาอย่างเย็นชา ถามด้วยพลังจิต “แล้ว[ซูเฉิน]เล่า?”

“ตัวเขาเอง และผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เช่น วิญญาณเทพที่มาช่วยพวกเราเมื่อกี้ ล้วนมีพลังรบระดับเหนือขีดจำกัด”

“...นี่...” ผู้ครอบครองอาชีพที่พูดจาโผงผางเมื่อกี้ พูดไม่ออก เขาสนใจแต่ความสูญเสียของผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกหลัก และไม่พอใจที่ถังกุ้ยตำหนิทุกคน ทำให้ในช่วงเวลาเร่งรีบนี้ เขาได้ลืม [สิ่งมีชีวิตพิเศษ] ที่สำคัญที่สุดไป!