ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 376 พวกเราต้องปกป้องเขาให้ดีที่สุด

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 376 พวกเราต้องปกป้องเขาให้ดีที่สุด

“พันธมิตรที่ประกอบด้วยผู้ข้ามมิติจากโลกหลัก...

“เป็นศัตรูที่น่ารำคาญจริง ๆ”

ลั่วเอี๋ยนเหยียบยืนบนร่างเวทเต่า มองดูท้องฟ้าที่เมฆเริ่มสลายตัว ถอนหายใจเบา ๆ

ต้องยอมรับว่า ผู้ข้ามมิติที่ปรากฏตัวเมื่อกี้ มีฝีมืออยู่บ้าง

ทำให้เขาต้องใช้ความพยายามอยู่พักหนึ่ง กว่าจะจัดการได้

ไม่แปลกใจเลยที่อันซูจะพ่ายแพ้

ระดับของรองผู้บัญชาการคนนี้ ยังไม่ถึงระดับผู้แข็งแกร่งที่สุด ถึงแม้จะมีของวิเศษที่ซูเฉินมอบให้ ก็ยังยากที่จะรับมือกับผู้ข้ามมิติเหล่านั้น

“ตอนนี้ไม่ใช่แค่สถานการณ์ในพื้นที่นิรันดร์แอตแลนติสที่ไม่ค่อยดี พื้นที่อื่น ๆ อีกหลายแห่งก็มีศัตรูระดับเหนือขีดจำกัดปรากฏตัวขึ้นมา กำลังพลก็ไม่พออยู่แล้ว... ผลสุดท้ายก็ยังมาเจอเรื่องแบบนี้อีก... ช่างน่ารำคาญจริง ๆ”

ลั่วเอี๋ยนบ่นเช่นนั้น มองดูอันซูที่ยังคงได้รับการดูแลจากเหล่าปรมาจารย์แพทย์ กล่าวว่า “ไม่ต้องกังวลมากนัก รอซูเฉินกลับมา แล้วให้เขาช่วยจัดการสถานะผิดปกติพวกนั้นให้”

อันซูที่กำลังหันมามองเขา ได้ยินดังนั้นก็ให้เหล่าปรมาจารย์แพทย์ออกไปก่อน แล้วจึงยิ้มแห้ง ๆ“ปัญหาของฉันไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือ... พันธมิตรผู้ข้ามมิติจากโลกหลักนี่มันเรื่องอะไรกันแน่”

จากปากของผู้ข้ามมิติที่สู้กันเมื่อกี้ อันซูได้รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นเพียงแค่หน่วยจู่โจมเล็ก ๆ เท่านั้น พันธมิตรนั้นมีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดอยู่จำนวนไม่น้อย

“เนโครแมนเซอร์ ปรมาจารย์หลอมสร้าง และหมอผี ต่างก็บอกว่าพลังของพวกเขานั้นแข็งแกร่งมาก แค่ประเมินคร่าว ๆ ก็ยังเหนือกว่าพวกเทพทั้งปวง” ลั่วเอี๋ยนพูดเช่นนั้นด้วยความรำคาญ “เพียงแต่มันลึกลับมาก พวกเขาดูเหมือน... จะให้ความสำคัญกับการโจมตีโลกหลักมาก”

“คนเหล่านี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของผู้ข้ามมิติที่ส่งมาทดสอบ... พวกเขารู้รายละเอียดไม่มากนัก”

“งั้นเหรอ...” อันซูถอนหายใจ “ฉันเพิ่งตรวจสอบมา ผู้ข้ามมิติเหล่านั้น บางคนยังมีครอบครัวอยู่ในโลกหลัก...”

“เรื่องพวกนั้นไม่ต้องสนใจหรอก” ลั่วเอี๋ยนโบกมือ “ในเมื่อกลายเป็นผู้ข้ามมิติไปแล้ว ก็ไม่ใช่คนของโลกหลัก แต่เป็นศัตรูของพวกเรา ยิ่งกว่านั้น พวกเขาก็ไม่ยอมรับตัวเอง ดังนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึง... ส่วนเรื่องครอบครัว พวกเขาก็เป็นมนุษย์ของโลกหลัก ได้รับการคุ้มครองจากผู้ครอบครองอาชีพ เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว”

อันซูได้ยินดังนั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้น หลังจากมองดูเหล่าผู้ครอบครองอาชีพรอบข้างอย่างลับ ๆ ก็พยักหน้าเบา ๆ

เขาจงใจพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เพื่อให้ลั่วเอี๋ยนที่เป็นผู้บัญชาการใหญ่ แสดงท่าทีให้กับผู้ครอบครองอาชีพที่หัวรุนแรงบางคนได้รับรู้ ถึงความจริงที่ว่าผู้ข้ามมิติเหล่านั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับโลกนี้อีกต่อไป

ด้วยวิธีนี้ ครอบครัวของผู้ข้ามมิติเหล่านั้น ถึงจะปลอดภัย

“สถานการณ์ของซูเฉินเป็นยังไงบ้าง?”

เห็นลั่วเอี๋ยนไม่ได้พูดถึงเรื่องผู้ข้ามมิติอีก อันซูจึงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามเรื่องอื่น

“ไม่ค่อยแน่ใจ น่าจะยังโอเคอยู่ มหาเจตจำนงบอกฉันว่าเขายังอยู่ในภารกิจ...” ลั่วเอี๋ยนนึกย้อนกลับไป “ฉันคิดว่าเขาน่าจะทำได้ดี สาเหตุที่ยังไม่กลับมา อาจเป็นเพราะเทพเจ้าที่นั่นมีจำนวนมากเกินไป หรือมีศัตรูที่รับมือยากก็ได้...”

“งั้นจะส่งกำลังเสริมไปไหม?” อันซูถามโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นสายตาแปลก ๆ ของลั่วเอี๋ยน ก็หัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันคิดมากไปหน่อย”

ด้วยพลังของซูเฉินที่เทียบเท่าระดับเหนือขีดจำกัด ถ้ามีศัตรูที่แม้แต่เขาก็ยังรับมือไม่ได้

งั้นกำลังเสริมจากโลกหลัก ก็คงเป็นการเพิ่มความสูญเสียโดยไม่จำเป็น

“ไม่ต้องกังวล รุ่นน้องคนนั้นจะจัดการภารกิจได้อย่างรวดเร็ว” ลั่วเอี๋ยนยิ้ม “ตอนนี้สิ่งที่ฉันกังวล คือเรื่องของผู้ข้ามมิติพวกนั้น”

“ส่วนสถานการณ์ในพื้นที่นิรันดร์แอตแลนติสและพื้นที่อื่น ๆ ปัญหาก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น”

ถึงแม้มหาเจตจำนงจะมีความสัมพันธ์ที่เป็นศัตรูกับโลกอื่น ๆ มากมาย

แต่พูดอย่างเคร่งครัด มหาเจตจำนงนั้นอยู่ในที่ลับ ส่วนพวกเขาอยู่ในที่แจ้ง

ฉันสามารถโจมตีพวกคุณได้ แต่พวกคุณโจมตีฉันไม่ได้

แต่กองกำลังพันธมิตรของผู้ข้ามมิตินั้นแตกต่างออกไป

พวกเขารู้พิกัดของโลกหลัก มีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดจำนวนมาก แถมยังมีความแค้นฝังลึกกับที่นี่...

ถ้าสู้กันจริง ๆ

โลกหลักคงมีคนไม่มากนัก ที่สามารถพึ่งพาได้

“จริงด้วย นี่เป็นเรื่องที่น่าปวดหัว”

อันซูก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

ตอนนี้ปัญหาใหญ่ที่สุดของโลกหลัก คือยังไม่มีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดอย่างแท้จริง พลังและทรัพยากรยังไม่เพียงพอ ถ้าต้องสู้กับโลกที่มีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัด โอกาสที่จะเสียเปรียบมีมาก

“ถ้ามีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดเพิ่มขึ้นอีกหน่อยก็คงจะดี” ลั่วเอี๋ยนพูดออกมาจากใจ “อย่างน้อยความกดดันของฉันก็จะลดลงบ้าง”

“ตอนนี้คงทำไม่ได้หรอก”

อันซูยิ้มแห้ง ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นติด ๆ กัน ทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับสูงของโลกหลักต้องออกไปปฏิบัติภารกิจทั้งหมด แม้แต่ผู้ครอบครองอาชีพที่ไม่ค่อยสนใจสำนักงานใหญ่ก็ยังต้องออกไป จะมีเวลาที่ไหนไปเพิ่มระดับ

“ก่อนหน้านี้ ฉันเคยคุยกับมหาเจตจำนง เขาบอกว่า ถึงแม้จะปิดบังพิกัดเหมือนเมื่อก่อน ก็ยังมีโลกที่มีผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดจำนวนไม่น้อยที่สามารถตรวจจับได้ เว้นแต่ว่าผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดของพวกเราจะเพิ่มจำนวนมากขึ้น ถึงจะมีช่วงเวลาที่สงบสุข...” ลั่วเอี๋ยนพูดเช่นนั้น พร้อมกับหัวเราะเยาะ “ดังนั้นตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้ เขาจึงไม่ได้ปิดบังพิกัดโดยเจตนา”

อันซูคิดในใจว่า ไม่แปลกใจเลยที่ช่องมิติของโลกหลักจะปรากฏขึ้นทุกวินาที ทำให้ผู้ครอบครองอาชีพที่รับผิดชอบการตรวจสอบต้องวิ่งวุ่นไปมา แม้แต่เขาที่เป็นรองผู้บัญชาการก็ยังต้องลงมือเอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้บัญชาการและผู้ครอบครองอาชีพในพื้นที่อื่น ๆ

“ความกดดันที่เขามอบให้นั้นหนักหนาสาหัสเกินไป ถ้าผู้ครอบครองอาชีพของโลกหลักแบกรับไม่ไหว ก็คงจะลำบาก... หลังจากนี้ ฉันจะลองติดต่อมหาเจตจำนง แล้วเกลี้ยกล่อมเขาดู...”

เมื่อคิดถึงผลลัพธ์ อันซูจึงพูดขึ้นมา

เขาไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงแค่พูดความคิดของตัวเองออกมาหลังจากไตร่ตรองอย่างรอบคอบ

“ถ้าเขาฟังคำเกลี้ยกล่อม ช่องมิติก็คงไม่ปรากฏขึ้นบ่อยขนาดนี้หรอก” ลั่วเอี๋ยนแค่นเสียงหัวเราะ “โชคดีที่เขาไม่ได้มอบหมายภารกิจที่หนักหนาสาหัสให้กับซูเฉิน... เขาคือความหวังในอนาคตของโลกหลัก พวกเราต้องปกป้องเขาให้ดีที่สุด”

“เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพเอกลักษณ์” อันซูตอบ “แต่เราก็ต้องเตรียมการป้องกันไว้ให้พร้อม”

“หลังจากที่เขากลับมา ก็อย่าให้เขาออกไปไหนอีก ให้เขาเพิ่มระดับในสนามทดสอบจนถึงระดับผู้แข็งแกร่งที่สุด หรือไม่ก็ให้เขาอยู่บ้านหลอมสร้างอาวุธและเพิ่มระดับทักษะก็ได้”

“ฉันคิดว่าค่าประสบการณ์ที่เขาสะสมไว้ น่าจะเพียงพอที่จะทำให้เขากลายเป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงแล้ว”