ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 316 จุดประสงค์เดียวกัน

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 316 จุดประสงค์เดียวกัน

นอกประตูดวงดาว

ในเวลานี้ หุ่นเชิด วิญญาณก่อกำเนิด ดวงวิญญาณ และวิญญาณแยกธาตุจำนวนมาก กำลังปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา พวกเขาทั้งหมดต่างก็เบียดเสียดกันอยู่ที่นี่

เห็นได้ชัดว่า พวกเขากำลังรอคอยคำอนุญาตจากสำนักงานใหญ่สหพันธ์ในโลกหลัก

“เฮ้ ฉันว่าลั่วเอี๋ยนคนนั้น เมื่อก่อนทำอะไรก็รวดเร็วมาก ทำไมการเปิดประตูดวงดาวถึงได้ช้าขนาดนี้ ได้ยินมาว่าภารกิจชั่วคราวครั้งนี้ เขาก็ไม่ได้ทำหน้าที่ผู้บัญชาการใหญ่ ผลก็คือ สูญเสียผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดไปหลายคน เกินครึ่งยังเสียชีวิตด้วยน้ำมือศัตรูต่างโลกระดับต่ำ… คิดแล้วก็น่าโมโห ถ้าเป็นเขาที่ไปจัดการ คงจะมีคนรอดชีวิตมากกว่านี้”

ยักษ์หินสีเทาขนาดมหึมาเอ่ยขึ้น เสียงของเขาดังก้อง ทำให้ค่ายกลเวทมนตร์ที่ตั้งอยู่นอกประตูดวงดาวต้องเปิดใช้งานโหมดป้องกัน

“นายก็อย่าไปโทษเขา ภารกิจครั้งนี้ลั่วเอี๋ยนไม่ได้รับมอบหมายจากมหาเจตจำนง ถ้าเขาได้รับมอบหมาย เขาคงจะไม่ไปหรอก ได้ยินมาว่าในบรรดารองผู้บัญชาการ มีเพียงอันซูและฉุยซูที่ได้รับมอบหมาย แต่ฉุยซูมีเรื่องสำคัญต้องสืบสวน จึงไม่ได้ไป ส่วนอันซูก็พาคนไป… ตอนแรกคิดว่าจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก แต่พอไปถึง ก็ใกล้จะจบแล้ว พวกเขาไม่ต้องทำอะไรมาก ก็เรียบร้อย… ถือว่าโชคดีมาก”

ดวงวิญญาณที่เปล่งประกายสีฟ้าครามเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสงบ

“จริงด้วย ฉันแม้จะประจำการอยู่ที่ป้อมปราการ แต่ก็ยังคงให้ความสนใจกับความเสียหายของภารกิจชั่วคราว ได้ยินมาว่าเสียหายหนักมาก คิดว่าจะล้มเหลว แต่สุดท้ายก็สำเร็จ… เฮ้ ขีดจำกัดระดับ 220 แบบนี้ ศัตรูต่างโลกที่ระดับไม่เกิน 100 คงจะลำบากแล้ว… รอจนกว่าฉันจะเลื่อนขั้นเป็นผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัด จะไปจัดการกับจักรพรรดิเทพต่างโลกที่เคยต่อสู้กับฉัน ทำลายตำหนักของเขา…”

หุ่นเชิดตัวเล็ก ๆ เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“พวกเราต่อสู้กับศัตรูต่างโลกมานับพันปี หลายคนถึงกับตายไปแล้ว ไม่ได้อยู่จนถึงวันที่มหาเจตจำนงปลดล็อกขีดจำกัดระดับ ถึงแม้ว่าจะมีภารกิจที่ให้ขีดจำกัดระดับเป็นรางวัล แต่ฉันก็คิดว่าคงจะไม่มีใครทำสำเร็จ… แต่ปรากฏว่า มีรุ่นน้องที่น่าเกรงขาม ได้ยินมาว่ารุ่นน้องคนนั้นชื่อซูเฉิน เป็น [ปรมาจารย์หลอมสร้าง] สามารถหลอมสร้างทุกอย่าง ตอนนี้กลายเป็นที่ต้องการของผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกหลักแล้ว”

“ซูเฉิน? รุ่นน้องคนนี้ ฉันก็ให้ความสนใจตั้งแต่ที่เขากลายเป็นผู้ครอบครอง [อาชีพเอกลักษณ์] แล้ว ใครจะไปคิดว่าเขาจะเติบโตได้เร็วขนาดนี้ แค่ไม่นาน… ตอนนี้ก็มีพลังรบระดับเหนือขีดจำกัดแล้ว ต่อไปจะขนาดไหน? พวกนายก็เห็นภาพภารกิจแล้วใช่มั้ย ผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัดระดับ 125 ถูกสังหารในทันที ตอนนั้นฉันตกใจมาก ไม่รู้ว่าเขากับศัตรูต่างโลกคนนั้น ใครกันแน่ที่เป็นผู้แข็งแกร่งเหนือขีดจำกัด…”

“ตอนที่ฉันเพิ่งจะปลุกพลังอาชีพ ฉันคิดว่าผู้ครอบครองอาชีพระบบช่างตีเหล็กสามารถสร้างอุปกรณ์ได้ แต่สุดท้ายกลับพบว่าพวกเขาทำได้เพียงแค่เสริมสร้างอุปกรณ์ เสริมเวทมนตร์ให้กับอุปกรณ์เท่านั้น… ทำให้ฉันผิดหวังมาก ไม่ใช่ว่าก่อนยุคโบราณ ก่อนที่มนุษย์จะเริ่มพัฒนาเทคโนโลยี ช่างตีเหล็กสามารถสร้างอาวุธและอุปกรณ์ได้เหรอ? แต่ผู้ครอบครองอาชีพระบบ [ช่างตีเหล็ก] ของเรา แม้แต่เครื่องมือทำไร่ก็ยังสร้างไม่ได้… ตอนนี้กลับมี [ปรมาจารย์หลอมสร้าง] ปรากฏขึ้นมา สามารถสร้างทุกอย่าง แถมยังแข็งแกร่งมาก… เฮ้อ ชีวิตคนเรานี่มันคาดเดาไม่ได้จริง ๆ”

ดวงวิญญาณหลายตนก็พูดคุยกัน

น้ำเสียงของพวกเขาเต็มไปด้วยความชื่นชมและประหลาดใจที่มีต่อซูเฉินที่ถูกพูดถึงหลายครั้ง

“ดูเหมือนว่า พวกนายมาที่นี่ ก็เพื่อให้เขาช่วยหลอมสร้างสิ่งของสินะ?”

วิญญาณเพลิงคนหนึ่งถามขึ้น

แต่กลับได้รับคำถามกลับมาว่า “แล้วนายล่ะ ไม่ใช่เหรอ?”

“แค่ก ๆ…” วิญญาณเพลิงกระแอมไอ จากนั้นก็ยิ้มออกมา “ในเมื่อทุกคนมีจุดประสงค์เดียวกัน ก็มาพูดคุยกันหน่อยเป็นไง? เช่น สิ่งของที่ต้องการหลอมสร้าง… และรางวัลที่ต้องการมอบให้กับปรมาจารย์หลอมสร้างรุ่นน้องคนนั้น”

“ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาก แค่วัสดุระดับมหากาพย์ 30 ชิ้น อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ 50 ชิ้น และไอเทมช่วยชีวิตระดับมหากาพย์ 4 ชิ้น”

“ส่วนสิ่งของที่ต้องการหลอมสร้าง… พูดตามตรง ฉันต้องการ [ยาสร้างเชื้อสาย] ที่เข้ากับอาชีพของฉัน คุณภาพไม่ต้องสูงมาก แค่ระดับตำนานก็พอ”

เมื่อวิญญาณเพลิงพูดจบ ก็มีเสียงตกใจดังขึ้น “อะไรนะ? นายต้องการแค่ระดับตำนาน? นายพูดจริงเหรอ? นายรู้ไหมว่าปรมาจารย์หลอมสร้างคนนั้นสามารถหลอมสร้างสิ่งของระดับมหากาพย์ได้แล้ว แถมรางวัลที่นายให้ก็เป็นระดับมหากาพย์ ขอให้เขาหลอมสร้าง [ยาสร้างเชื้อสาย] ระดับมหากาพย์ มันก็สมเหตุสมผลนะ…”

คนอื่น ๆ ก็รู้สึกไม่เข้าใจเช่นกัน

มีคุณภาพสูงกว่า ทำไมถึงขอคุณภาพที่ต่ำกว่า?

ไม่ได้ให้รางวัลน้อยเสียหน่อย

“ข่าวของฉันไม่ได้ช้าขนาดนั้น” วิญญาณเพลิงหัวเราะออกมา เปลวไฟในดวงตากระพริบเบา ๆ “ปรมาจารย์หลอมสร้างคนนั้น ตอนนี้ไม่ใช่ว่าจะจ้างได้ง่าย ๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาช่วยผู้ครอบครองอาชีพเก่าแก่หลายคนแก้ไข [สถานะผิดปกติถาวร] ได้รับสมบัติมากมาย แค่ภารกิจชั่วคราวครั้งนี้ จาก [ไอเทมดรอป] ของผู้รอดชีวิตและศัตรูต่างโลก… พวกนายคิดว่าเขายังขาดแคลนสิ่งของระดับมหากาพย์เหรอ?”

“ตอนนี้พวกเราต่างหากที่ต้องพึ่งพาเขา เขาจะยอมช่วยหรือไม่ก็ยังไม่รู้ ดังนั้นฉันจึงต้องลดความต้องการลง เพื่อให้เขาตกลงง่ายขึ้น… ถึงแม้ว่าฉันจะอยากได้ [ยาสร้างเชื้อสาย] คุณภาพสูงกว่า แต่ไม่มีรางวัลที่เหมาะสม ก็คงจะยาก”

“ยิ่งกว่านั้น พวกนายก็รู้ดีว่าสำหรับผู้ครอบครองอาชีพที่ต่อสู้มาตลอด [เชื้อสาย] ที่เหมาะสมกับตนเองนั้นสำคัญแค่ไหน ถึงแม้จะเป็นเพียงระดับตำนาน หากใช้ได้ดี ก็ยังดีกว่า [เชื้อสาย] ระดับเทพนิยายที่ไม่เหมาะสม…”

เขาพูดเช่นนั้น แล้วก็หัวเราะออกมา “ยิ่งกว่านั้น พวกนายคิดว่าระดับมหากาพย์คือขีดจำกัดของเขาเหรอ?”

“ในโลกหลักของสหพันธ์มีข่าวลือว่ารุ่นน้องคนนี้มีความลับมากมาย ไพ่ตายมากมายนั้นไม่ต้องพูดถึง แค่คุณภาพของสิ่งของที่เขาหลอมสร้าง… ได้ยินมาว่าถึงระดับเทพนิยายแล้ว เพียงแต่ยังไม่เคยหลอมสร้างให้ใคร”

“ตราบใดที่เรานำสิ่งของที่เขาสนใจมา สิ่งของระดับเทพนิยาย… สำหรับเขาแล้ว ก็แค่เรื่องง่าย ๆ…”