ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 249 สำนักงานใหญ่จะถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงทำลายแล้ว

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 249 สำนักงานใหญ่จะถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงทำลายแล้ว

สำนักงานใหญ่สหพันธ์ ภายในประตูดวงดาวที่เชื่อมต่อไปยังโลกภายนอก

ร่างสี่ร่างที่สวมเสื้อคลุมยาวหลากสีสันปรากฏขึ้น

มองจากอาชีพที่อยู่เหนือหัวของพวกเขา และสัญลักษณ์ที่หน้าอกก็สามารถรู้ได้ว่า

ทั้งสี่คนนี้ ล้วนเป็นผู้ครอบครองอาชีพธรรมดา [จอมเวท]

แต่ระดับของพวกเขากลับเป็นระดับ 100 ที่ผู้ครอบครองอาชีพธรรมดาส่วนใหญ่ไม่อาจเทียบได้

“ไม่ได้กลับมาที่โลกหลักนานแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ทุกครั้งที่มหาเจตจำนงยึดครองโลกใหม่ได้ โลกหลักก็จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หากประตูดวงดาวนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ในสำนักงานใหญ่ พวกเรากลับมาคงหาสำนักงานใหญ่สหพันธ์ไม่เจอ”

[จอมเวท] ผู้หนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงิน ถือกระบี่ยาว มองไปรอบ ๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ

เพื่อนร่วมทางอีกสามคนพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็มีคนหนึ่งพูดขึ้น “หวังว่าข่าวที่โลกหลักส่งมาจะไม่ผิดพลาด ขอให้เป็นวิธีการได้รับอุปกรณ์ที่มั่นคงจริง ๆ พูดตามตรง ฉันระดับ 100 มาเกือบยี่สิบปีแล้ว อุปกรณ์ที่ใช้ก็ยังเป็นชุดเซ็ตระดับตำนาน มีเพียงแหวนสองวงที่เป็นระดับมหากาพย์ ต่อสู้กับศัตรูต่างโลกทีไร ก็ลำบากทุกที”

เมื่อพูดจบ สีหน้าของ [จอมเวท] เสื้อคลุมสีน้ำเงินก็ปรากฏความไม่พอใจ “อย่างน้อยนายก็ยังมีแหวนระดับมหากาพย์สองวง ฉันมีแค่รองเท้าบูทระดับมหากาพย์คู่เดียว แถมยังเป็นระดับ 80 อีก พวกนายรู้ไหมว่าศัตรูต่างโลกหนีรอดจากมือฉันไปได้กี่ตัว เพราะความคล่องแคล่วของฉันไม่พอ!”

“พอแล้ว พอแล้ว พวกนายมีอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ ฉันไม่มีสักชิ้น ชุดเซ็ตระดับตำนานระดับ 95 ไม่ว่าจะหยิบชิ้นไหนออกมา ก็สู้ของพวกนายไม่ได้ มีก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะมาบ่นอีก” เพื่อนร่วมทางอีกคนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“เอาล่ะ เอาล่ะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเถียงกัน” [จอมเวท] เสื้อคลุมสีแดงที่ไม่ได้พูดอะไรออกมาตั้งแต่แรก พูดขึ้นเพื่อไกล่เกลี่ย “สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือรีบไปหาผู้บัญชาการใหญ่ลั่ว แล้วให้เขาอธิบายวิธีการได้รับอุปกรณ์ ไม่ว่าจะต้องใช้วัสดุหรือสิ่งของอะไร พวกเราก็จะให้เขา”

“ให้เขา?” [จอมเวท] เสื้อคลุมสีน้ำเงินเบิกตากว้าง “นายไม่รู้จักนิสัยของลั่วเอี๋ยนคนนั้นเหรอ เหมือนกับร่างเวทของเขานั่นแหละ หากพวกเราไม่ต่อรองราคา เขาจะโก่งราคาพวกเรา”

“การเก็บเกี่ยวของพวกเรามาหลายสิบปีก็ไม่น้อย หากเขากล้าเรียกราคา” [จอมเวท] เสื้อคลุมสีแดงหัวเราะออกมาเบา ๆ “ยิ่งกว่านั้น การใช้วัสดุที่พวกเราไม่ได้ใช้ แลกกับอุปกรณ์ที่เหมาะสม ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย”

“นายลืมไปแล้วหรือว่าที่พวกเราสามารถก้าวมาถึงจุดนี้ เหนือกว่าผู้ครอบครองอาชีพหายากหลายคน ก็เพราะความพยายามของพวกเราเอง หากไม่มีอุปกรณ์ที่เพิ่มค่าสถานะได้อย่างมั่นคง ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งพวกเราจะถูกกำจัด”

“พูดแบบนี้ก็ถูก...”

[จอมเวท] เสื้อคลุมสีน้ำเงินครุ่นคิด

ในตอนนั้นเอง

พนักงานต้อนรับหลายคนปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขา ก่อนจะโค้งคำนับพร้อมกัน “ยินดีต้อนรับเหล่ายอดฝีมือกลับสู่โลกหลัก ผู้บัญชาการใหญ่ลั่วยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง”

“ยินดีต้อนรับ? ฉันว่าเขารอไม่ไหวที่จะขอผลประโยชน์จากพวกเราแล้วล่ะ” [จอมเวท] เสื้อคลุมสีน้ำเงินหัวเราะเยาะ ไม่ได้ทำอะไรพนักงานต้อนรับเหล่านั้น “เส้นทางในสำนักงานใหญ่ไม่ได้เปลี่ยนไปใช่มั้ย”

“มีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างมาก ตอนนี้ต้องอาศัยค่ายกลเคลื่อนย้ายแบบใหม่ถึงจะสามารถเข้าไปในโลกเล็ก ๆ ของผู้บัญชาการแต่ละคนได้” พนักงานต้อนรับคนหนึ่งพูดอย่างสุภาพ

“ลั่วเอี๋ยนคนนั้นชอบทำอะไรแปลก ๆ” [จอมเวท] เสื้อคลุมสีน้ำเงินพึมพำ ก่อนจะโบกมือ “นำทางไป”

“เชิญทางนี้”

พนักงานต้อนรับคนหนึ่งหยิบเข็มทิศค่ายกลออกมา แตะเบา ๆ ก็ปรากฏค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ขึ้นมา

ผู้ครอบครองอาชีพจอมเวททั้งสี่คนเดินเข้าไป จากนั้นก็สังเกตเห็นว่าพนักงานต้อนรับคนอื่น ๆ ยังคงยืนอยู่ที่เดิม จึงถามด้วยความสงสัย “พวกเขาจะต้อนรับยอดฝีมือคนอื่น ๆ หรือ?”

หลังจากได้รับคำตอบที่แน่ชัด

ทั้งสี่คนมองหน้ากัน

ในใจต่างก็เชื่อมั่นว่าเรื่องที่สหพันธ์มีวิธีการได้รับอุปกรณ์จำกัดอาชีพที่มั่นคงนั้นเป็นเรื่องจริง

ต้องรู้ว่า คนที่กลับมาจากประตูดวงดาว ล้วนเป็นยอดฝีมือที่ต่อสู้กับศัตรูต่างโลกมานานหลายสิบปี

คนแบบนี้ นอกจากโลกหลักจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ มิฉะนั้นพวกเขาจะไม่กลับมา

แต่ตอนนี้ พวกเขากลับมาแล้ว ก็แสดงว่า...

การอัปเกรดอุปกรณ์ของพวกเขา มีความหวังแล้ว

“หากมีภารกิจพิชิต ก็อย่าไปสนใจ เข้าใจไหม”

ภายในบ้านต้นไม้ จูหยวนเอ๋อร์กำลังย้ำเรื่องนี้กับซูเฉินอย่างจริงจัง

ตอนนี้ เรื่องที่มหาเจตจำนงมีปัญหา ผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงหลายคนต่างก็รู้

เธอก็เช่นกัน เพียงแต่เธอกลัวว่าศิษย์ของเธอจะได้รับอันตรายจากความไม่มั่นคงของมหาเจตจำนง

“ไม่ต้องกังวล อาจารย์หยวนเอ๋อร์” ซูเฉินกระแอมไอ “ผมเคยบอกแล้วว่าช่วงนี้จะอยู่บ้าน หลอมสร้างอุปกรณ์”

“ผลประโยชน์จากภารกิจพิชิต สู้ผมอยู่บ้านหลอมสร้างอุปกรณ์ไม่ได้”

คำพูดนี้อาจจะดูเกินจริงไปบ้าง แต่ที่จริงแล้วไม่ได้เกินจริงขนาดนั้น

ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันของซูเฉิน หากหลอมสร้างชุดเซ็ตระดับเทพนิยายที่เหมาะสมกับตัวเอง และหลอมสร้างไอเทมพิเศษอื่น ๆ อีกเล็กน้อย พัฒนาโลกสองแห่งที่เขาครอบครองและคนรับใช้ วีรชน ให้ดี

ก็เพียงพอแล้ว

ไม่จำเป็นต้องไปเสี่ยงอันตรายในภารกิจพิชิต

เรื่องที่มหาเจตจำนงมีปัญหา เขาก็เคยได้ยินมาจากอาจารย์ คริสซิเลีย ลั่วเอี๋ยน และผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงคนอื่น ๆ จึงไม่ได้เพิกเฉย

ยังไงเขาก็มีฉายาเป็นไพ่ตาย

ถึงแม้จะพัฒนาอย่างช้า ๆ ความเร็วในการเพิ่มพลังก็จะไม่ช้าเกินไป

“นายเข้าใจก็ดีแล้ว”

จูหยวนเอ๋อร์ครางรับเบา ๆ ถามซูเฉินเกี่ยวกับรายละเอียดในโรงประมูลด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

เมื่อรู้ว่าไม่มีใครกล้ารังแกศิษย์สุดที่รักของเธอ ก็พยักหน้าเบา ๆ หยิบชาผลไม้บนโต๊ะขึ้นมาจิบ

จากนั้น

ก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ

เป็นข้อความจากสำนักงานใหญ่

จูหยวนเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอก็รู้ว่าหากไม่มีเรื่องสำคัญ สำนักงานใหญ่จะไม่ติดต่อมา

จึงเลือกรับสาย

จากนั้น ก็ได้ยินเสียงหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้น “จูหยวนเอ๋อร์ รีบเรียกศิษย์ของเธอมาช่วย!”

“สำนักงานใหญ่จะถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงทำลายแล้ว!!”