ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 229 จะแข็งแกร่งกว่าซูเฉินได้ยังไง

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 229 จะแข็งแกร่งกว่าซูเฉินได้ยังไง

“ไม่ใช่คนเดียวกันจริง ๆ ด้วย”

อาศัยสิทธิ์ของผู้ครอบครองโลกนี้ ซูเฉินก็เข้าใจถึงแก่นแท้ของเทพแห่งขุนเขาท้องทะเลผู้นี้ในทันที

เขาและหวงหลิวที่เขาเคยเอาชนะ มีชื่อและสิทธิ์เทพเดียวกัน แต่ที่จริงแล้วเป็นวิญญาณเทพที่ต่างกัน

คนหนึ่งผ่านกาลเวลามานาน อีกคนหนึ่งเป็นวิญญาณเทพที่เพิ่งเกิดใหม่ เพิ่งได้รับสิทธิ์เทพแห่งขุนเขาท้องทะเล

เพียงเท่านี้

“ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางรู้ความลับเหล่านั้น เว้นแต่จะได้พบกับศัตรูที่ ‘หวงหลิว’ ลงมาด้วยพลังเจตจำนงอีกครั้ง แต่โอกาสนั้นน้อยมาก แทบจะไม่ต้องพูดถึง”

“น่าเสียดายจริง ๆ”

ซูเฉินถอนหายใจเบา ๆ มองไปที่วีรบุรุษผู้กล้าหาญโบราณที่เขาเคยเอาชนะ ก่อนจะหันไปถามอันดาลิน่าที่อยู่ข้าง ๆ ว่า

“รู้สึกอย่างไรบ้าง”

“แก่นแท้ของพวกเขานั้นแปลกประหลาดมาก”

อันดาลิน่าตอบอย่างจริงจัง “แต่ทั้งหมดล้วนด้อยกว่าฉัน”

คำพูดที่ตรงไปตรงมานี้ ทำให้วิญญาณเทพและวิญญาณวีรชนบางคนที่อยู่ในที่นั้นรู้สึกไม่พอใจในทันที

อะไรคือทั้งหมดล้วนด้อยกว่าเธอ!?

เธอก็เป็นเพียงเทพบริวารธรรมดา ๆ คนหนึ่งของท่านซูเฉินเท่านั้น... เวรเอ๊ย!?

เมื่อวิญญาณเทพและวิญญาณวีรชนเหล่านี้รับรู้ถึงกลิ่นอายเทพมารอันกว้างใหญ่ไพศาลของอันดาลิน่า พวกเขาก็เก็บความไม่พอใจทั้งหมดไว้ในใจทันที

ท้ายที่สุดแล้ว หากพูดถึงระดับ

เทพมารนั้น เหนือกว่าพวกเขามากมายมหาศาล!

สำนักงานใหญ่สหพันธ์

นอกสนามประลอง

กู้หานเยี่ยนที่เพิ่งชนะหนึ่งพันครั้งติดต่อกัน เดินออกมาอย่างช้า ๆ บรรยากาศเย็นยะเยือกบนใบหน้าของเธอ ทำให้ผู้ครอบครองอาชีพรอบข้างเงียบกริบ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง ๆ กล้าเพียงแค่ส่งข้อความหากันในไอเทมสื่อสารและกลุ่ม

“นี่คืออัศวินแห่งความตายที่โด่งดังมากในช่วงนี้งั้นเหรอ!? ไม่ธรรมดาจริง ๆ แม้แต่ในโหมดสุ่มก็ยังสามารถชนะหนึ่งพันครั้งติดต่อกัน นี่คือความแตกต่างระหว่างผู้ครอบครองอาชีพอัจฉริยะและคนธรรมดางั้นเหรอ ฉันก็เป็นผู้ครอบครองอาชีพหายากนะ ทำไมถึงชนะได้แค่สามครั้งติดต่อกัน...”

“บางคนก็เกิดมาเพื่อเป็นผู้ครอบครองอาชีพ เธอคงไม่เคยเห็นผู้ที่ทำลายสถิติก่อนหน้านี้ พวกเขานั้นน่าทึ่งมาก ยิ่งกว่านั้น พวกเขายังเป็นนักเวทระยะไกลที่ค่อนข้างบอบบาง แต่กลับมีพลังป้องกันและพลังชีวิตที่หนากว่ารถถัง นักรบเวทที่สามารถใช้เพียงทักษะสนับสนุน กลับสามารถเอาชนะนักรบโล่ได้ด้วยหมัดเดียว และยังมีนักรบที่สามารถใช้ทั้งพายุคมกระบี่และเกลียวเพลิงได้... พูดตามตรง ในสนามประลอง ความรู้ของฉันถูกทำลายทุกวัน”

“ฉันจำได้ว่าการต่อสู้ครั้งที่หนึ่งพันในโหมดสุ่มของกู้หานเยี่ยน เป็นการต่อสู้กับทีมจักรกลที่ได้รับการจัดอันดับว่าเป็นระดับตำนาน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถผ่านด่านนี้ได้ หากเป็นโหมดอื่นก็ยังพอว่า... แต่ในโหมดสุ่ม ยิ่งชนะมากเท่าไหร่ อุปกรณ์ที่สุ่มได้ก็จะยิ่งแย่ลงเท่านั้น ด้วยอุปกรณ์ที่แย่ขนาดนั้น จะสามารถแสดงผลงานที่น่าทึ่งได้อย่างไร ในโลกนี้ ยังมีใครที่พึ่งพาอุปกรณ์มากกว่าผู้ครอบครองอาชีพแบบพวกเราอีกหรือ อุปกรณ์ไม่ดี ทุกอย่างก็จบ... เฮ้อ ไม่รู้ว่าทำไมสำนักงานใหญ่ถึงได้เปิดโหมดแบบนี้นะ”

“ถ้าตัวเองทำไม่ได้ ก็โทษว่าโหมดไม่ดี ตื่นได้แล้ว แทนที่จะสนใจเรื่องนี้ สู้คิดว่าจะไปที่ไหนหลังจากเลเวลอัพดีกว่า ช่วงนี้สหพันธ์มีการแข่งขันมากมายสำหรับผู้ครอบครองอาชีพ แค่ได้อันดับก็ถือว่าเป็นรายได้ที่ดีแล้ว ไม่ดีกว่าการไปฆ่าสัตว์ประหลาดหรือ ฉันไม่เข้าใจพวกที่ชอบทำตัวเด่นในโหมดนี้เลย มันมีประโยชน์อะไร”

“ใครบอก การที่กู้หานเยี่ยนสามารถชนะติดต่อกันได้มากขนาดนี้ ก็เป็นเพราะเธอถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงจับตามอง ถึงแม้ว่าครอบครัวของเธอจะค่อนข้างมีอิทธิพล แต่การที่เธอสามารถเป็นศิษย์ของผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงได้ ก็เป็นเพราะความสามารถของเธอ... ใครบ้างไม่อยากมีอาจารย์ที่เก่งกาจ ลองดูอัศวินแห่งความตายคนนี้สิ แม้แต่ผู้ครอบครองอาชีพระดับ 90 ก็ยังไม่กล้าเข้าไปยุ่ง”

“เก่งมาก เสี่ยวเยี่ยน การที่เธอชนะหนึ่งพันครั้งติดต่อกัน อาจารย์ของเธอคงจะมอบอุปกรณ์และหนังสือทักษะระดับสูงให้เธอแน่ ๆ”

ข้าง ๆ กู้หานเยี่ยนที่กำลังออกจากสนามประลอง มีวิเวียน เพื่อนสนิทของเธอยืนอยู่

“อาจารย์บอกว่าจะให้บัตรเชิญพิเศษกับฉัน” กู้หานเยี่ยนส่ายหัวเล็กน้อย กล่าวว่า “ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้อุปกรณ์และหนังสือทักษะของฉันก็ดีที่สุดแล้ว ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน”

“ระดับตำนานไม่ใช่ระดับที่ดีที่สุด” วิเวียนพูดอย่างแปลก ๆ “หากเธอมีอุปกรณ์และทักษะระดับเทพนิยาย ฉันถึงจะยอมรับคำพูดของเธอ”

“ระดับเทพนิยาย ตอนนี้ยังไม่มีใครได้รับเลย มันจะเป็นไปได้ยังไง...” กู้หานเยี่ยนกำลังจะปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว แต่ก็นึกถึงข้อมูลที่อาจารย์ของเธอบอกใบ้ให้เธอ

ซูเฉินที่เพิ่งพบกันไม่นาน

ว่ากันว่าในอนาคต เขาจะมีพลังในการได้รับสิ่งของระดับมหากาพย์และเทพนิยาย

เรื่องนี้ทำให้กู้หานเยี่ยนรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

แต่เธอมักจะเป็นคนที่ค่อนข้างสงบนิ่ง ไม่เหมือนกับวิเวียนที่ค่อนข้างใจร้อน

ดังนั้น เธอจึงไม่แสดงออกทางสีหน้า เพียงแค่แอบสังเกต

จากนั้น กู้หานเยี่ยนก็ค้นพบบางสิ่ง

จึงเข้าใจว่าสิ่งที่อาจารย์ของเธอบอกใบ้ให้เธอนั้น ไม่ใช่เรื่องโกหก

ดังนั้น ตอนนี้เธอจึงหยุดพูด

วิเวียนที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของเพื่อน เธอเพียงแค่ยิ้มออกมา “ฉันคิดว่าในอนาคต อาจจะมีโอกาสได้รับสิ่งของระดับเทพนิยายก็ได้นะ”

ความหมายที่แปลกประหลาดในคำพูดนี้ ทำให้กู้หานเยี่ยนรู้สึกประหลาดใจ เธอจึงถามว่า “หมายความว่ายังไง”

“ฮิฮิ เธอยังไม่รู้เหรอ” วิเวียนยิ้มออกมา

“ครั้งนี้ ในกิจกรรมที่จัดโดยมหาเจตจำนง มีรางวัลเป็นสิ่งของระดับเทพนิยายด้วยนะ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ก็ต้องขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่ง... ฉันคิดว่าเสี่ยวเยี่ยน เธอต้องทำได้แน่ ๆ อยากลองดูไหม”

“กิจกรรมที่สามารถได้รับสิ่งของระดับเทพนิยาย...” กู้หานเยี่ยนขมวดคิ้ว ถามว่า “เป็นกิจกรรมแบบไหนเหรอ”

ช่วงนี้ เธอเอาแต่เล่นโหมดสุ่มในสนามประลอง จึงไม่มีเวลาดูข่าวสารอื่น ๆ

“เป็นกิจกรรมภารกิจพิชิต” วิเวียนกล่าวอย่างจริงจัง

“มหาเจตจำนงจะคัดเลือกผู้ครอบครองอาชีพที่มีศักยภาพให้เข้าร่วมภารกิจพิชิต คนที่ทำผลงานได้ดีที่สุดจะได้รับรางวัลเป็นสิ่งของระดับเทพนิยาย และผู้ครอบครองอาชีพที่ได้รับการยอมรับจากมหาเจตจำนงก็สามารถได้รับสิ่งของระดับเทพนิยายเช่นกัน... ครั้งนี้ ดูเหมือนว่าจะไม่มีการจำกัดจำนวนด้วยนะ”

“ผู้ใหญ่ในบ้านฉันได้ยินแล้วก็บ่นว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติ ตอนนี้เขามีอุปกรณ์ระดับมหากาพย์เพียงสองชิ้นเท่านั้น แม้แต่สิ่งของระดับเทพนิยายเป็นแบบไหนก็ยังไม่เคยเห็น”

“ภารกิจพิชิตงั้นเหรอ...” กู้หานเยี่ยนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอคิดถึงตอนที่ได้พบกับซูเฉินในภารกิจพิชิตครั้งก่อนโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ส่ายหัว

“ฉันคงไม่มีโอกาสหรอก”

“หา!? วิเวียนตกตะลึง”ทำไมล่ะ เสี่ยวเยี่ยน เธอก็แข็งแกร่งมาก...”

“จะแข็งแกร่งกว่าซูเฉินได้ยังไง”

กู้หานเยี่ยนยิ้มออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความจนใจและ... ความปรารถนา