ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 209 อนาคตดับสิ้น

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 209 อนาคตดับสิ้น

[ภารกิจพิชิต 1 เสร็จสิ้นแล้ว]

หลังจากที่ซูเฉินส่งเหล่าเอลฟ์เทพนิยายออกไปได้ไม่ถึงสี่สิบวินาที

ภารกิจพิชิต 1 ของเขาก็ประกาศว่าเสร็จสิ้นแล้ว

“เร็วจริง ๆ”

ซูเฉินถอนหายใจเบา ๆ จากนั้นก็รีบไปยังอาณาจักรเอลฟ์ ไปยังดินแดนลับที่ถูกทำลาย

ตอนนี้ ที่นั่นมีเอลฟ์เทพนิยายหลายร้อยคนคอยคุ้มกันอยู่

มีความปลอดภัยสูงมาก

“อืม เอลฟ์เหมือนกับโรซ่าและออเดรย์เลยงั้นเหรอ เปิดหูเปิดตาจริง ๆ......อยากจะเที่ยวชมพระราชวังแห่งนี้ให้ทั่วจริง ๆ”

ตามหลังซูเฉิน เทรซเวียร์มองดูสถาปัตยกรรมเอลฟ์ที่ดูเก่าแก่และเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งกาลเวลา รู้สึกตื่นตาตื่นใจ

“ต่อไปนี้ เธอสามารถมาที่นี่ได้ทุกเมื่อ”

ซูเฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจ

“งั้นข้าก็จะรอดู”

เทรซเวียร์พยักหน้าอย่างแรง เมื่อคิดจะกอดแขนซูเฉิน กลับถูกโรซ่าแย่งไปก่อน

เอลฟ์จันทราผู้นี้ถึงกับมองเธอด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

“…”

เมื่อเห็นเช่นนั้น เทรซเวียร์กลับหัวเราะออกมา ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพียงแต่มองไปยังต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลนัก ต้นไม้นั้นสูงเพียงคนเดียว แต่กลับดูเหมือนเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้ และดูโดดเด่นมาก

“นั่นคือต้นแม่แห่งเอลฟ์งั้นเหรอ!?”

ซูเฉินเดินไปข้างหน้า ทันใดนั้นก็มีข้อความแจ้งเตือนจากมหาเจตจำนงปรากฏขึ้น

[ผู้ครอบครองอาชีพ ซูเฉิน คุณค้นพบท้นแม่แห่งเอลฟ์ (ระดับมหากาพย์)]

[คุณสามารถทิ้งไว้ที่เดิม หรือเก็บใส่กระเป๋าเป้ได้]

[ต้องการเก็บหรือไม่?]

เรื่องแบบนี้… ยังต้องถามอีกเหรอ

ถึงแม้ว่าจะไม่มีผลของฉายา [เพิ่มพลังร้อยเท่า] และฉายาอื่น ๆ ก็ตาม เมื่อเห็นสิ่งของสำคัญที่สามารถนำติดตัวไปได้ ก็ต้องเก็บไว้กับตัวให้ปลอดภัยที่สุด

ซูเฉินจึงเลือกที่จะเก็บมันไว้

จากนั้น ต้นแม่แห่งเอลฟ์ที่ดูเหมือนต้นอ่อนเล็กน้อย ก็กลายเป็นแสงพุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของซูเฉิน

ข้อความแจ้งเตือนของการเพิ่มพลังร้อยเท่าก็ปรากฏขึ้น

[คุณได้รับสิ่งของระดับมหากาพย์ *ต้นแม่แห่งเอลฟ์… เปิดใช้งานการเพิ่มพลังร้อยเท่า คุณได้รับสิ่งของระดับเทพนิยาย *ต้นไม้โลก]

“การลงทัณฑ์สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์!”

พร้อมกับเสียงตะโกนเบา ๆ ของเอลฟ์เทพนิยายตนหนึ่ง

ลำแสงอันบริสุทธิ์ปกคลุมท้องฟ้า โจมตีเกาะขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอันเดด จนกลายเป็นผุยผง

ท่ามกลางเกลียวคลื่นสูงหลายพันจ้าง

อันเดดตนหนึ่งที่แต่งกายอย่างหรูหรา ปรากฏตัวขึ้น

มันคือเจ้าของเกาะแห่งอันเดด ราชันอันเดด แองเจลสคาร์

ในฐานะที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากเทพแห่งความตาย ว่ากันว่าจะเป็นเทพบริวารคนต่อไป และยังเป็นผู้นำของกองทัพอันเดด

แองเจลสคาร์ไม่เคยพบเจอกับสถานการณ์ที่เทพเจ้าทั้งหมดบุกเข้ามาพร้อมกันเช่นนี้มาก่อน

มันรู้ดีว่าตัวเองหนีไม่พ้น จึงใช้โอกาสฟื้นคืนชีพที่เหลืออยู่ คิดที่จะเรียกเทพแห่งความตายมาจัดการกับเทพเจ้าที่ไม่รู้จักเหล่านี้

แต่เทพแห่งความตายกลับปฏิเสธการเรียกของมันโดยตรง

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายหมื่นปี!

แองเจลสคาร์ถึงกับตกตะลึง แต่ยังไม่ทันที่มันจะเรียกอีกครั้ง

ลูกศรดอกต่อไป ก็ทำให้ราชันอันเดดผู้นี้หายไปโดยสิ้นเชิง!

“ราชันเทพ โปรดคิดหาวิธีด้วย หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราเทพเจ้าทั้งหมดจะต้องจบชีวิตลงในโลกที่พวกเราสร้างขึ้นมา”

บนวังเทพที่สูงเสียดฟ้า

เทพแห่งความตาย อาร์โนลด์ ที่แองเจลสคาร์ฝากความหวังไว้ ตอนนี้กำลังขอความช่วยเหลือจากราชันเทพผู้มีผมขาวโพลน

“ใช่แล้ว ฝ่าบาทราชันเทพ กองทัพเอลฟ์ที่คนต่างโลกเหล่านั้นนำมา แม้แต่การต่อสู้แบบตัวต่อตัว พวกเราก็ยังไม่สามารถเอาชนะได้”

“ในฐานะราชันเทพ เทพเจ้าที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ ท่านต้องคิดหาวิธี…

ถึงแม้จะต้องใช้ลักษณ์เทพก็ตาม!”

“ต้นแม่แห่งเอลฟ์ก็ถูกพวกนั้นยึดไปแล้ว… ลักษณ์เทพของพวกเราจะเทียบได้กับสิ่งนั้นหรือ!?”

“อย่าพูดเช่นนั้นเลย ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือคิดหาวิธีรับมือ… ราชันเทพ เราเปิดช่องมิติไปยังอีกโลกหนึ่ง แล้วออกจากโลกนี้ไปสร้างโลกใหม่กันดีไหม!?”

“ช่องมิติที่สามารถให้เทพเจ้าเดินทางข้ามไปได้ ต้องใช้พลังเทพมหาศาล แม้แต่พลังเทพของพวกเรารวมกัน ก็ยังไม่สามารถเปิดได้ เมื่อครั้งที่เทพีแห่งเอลฟ์เดินทางออกไปครั้งหนึ่ง ก็ทำให้พลังเทพของพวกเราลดลงมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่เทพเจ้าทั้งหมดจะเดินทางไปพร้อมกัน ไม่ได้ ไม่ได้…”

เทพเจ้ารอบข้างต่างก็มีทั้งคนที่เห็นด้วยกับอาร์โนลด์ และคนที่เสนอความคิดเห็นหรือคัดค้าน

สรุปแล้ว วังเทพที่เคยดูยิ่งใหญ่และสง่างาม

ตอนนี้กลับกลายเป็นเสียงดังวุ่นวาย

แต่ในเวลานี้ ไม่มีเทพเจ้าตนใดที่จะพูดถึงเรื่องที่พวกเขาสูญเสียความสง่างามและท่าทางของเทพเจ้าไป

ท้ายที่สุดแล้ว มันเกี่ยวข้องกับการดำรงอยู่ของพวกเขา

แม้แต่เทพเจ้าที่สามารถสร้างโลกลอร์ดและสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ขึ้นมา ก็ยังคงรู้สึกกังวล

“ข้ายังไม่ได้คิดหาวิธี” ภายใต้สายตาที่คาดหวังของเทพเจ้าทั้งหมด ราชันเทพในที่สุดก็พูดออกมา เพียงแต่เป็นการถอนหายใจเบา ๆ

“เดิมที อนาคตที่ข้ามองเห็น คือต้นแม่แห่งเอลฟ์เติบโตขึ้น เทพเจ้าทั้งหมดรวมถึงโลกนี้จะก้าวสู่ระดับที่สูงขึ้น สามารถเทียบเคียงกับเทพผู้สร้างที่แข็งแกร่งเหล่านั้นได้… แต่ตอนนี้ การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ ทำให้ดวงตาที่มองเห็นอนาคตของข้า มองไม่เห็นเส้นทางอนาคตที่เคยเห็นอีกต่อไปแล้ว”

“ตอนนี้ สิ่งที่ข้ามองเห็น มีเพียงภาพของพวกเราเทพเจ้าที่กำลังจะถึงกาลอวสาน”

เมื่อพูดจบ

สีหน้าของเทพเจ้าทั้งหมดก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

หากราชันเทพมองเห็นเพียงแค่จุดจบที่สอง พวกเขาก็คงจะยอมรับ

แต่ทำไม ถึงยังคงมีอนาคตที่สวยงามอยู่อีก

ทำไมอนาคตที่สวยงามนี้ ถึงถูกแทนที่

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินท่านราชันเทพพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน”

เทพแห่งความตาย อาร์โนลด์ มีสีหน้าร้อนรน เมื่อนึกถึงอนาคตที่เขาสามารถก้าวสู่ระดับที่สูงขึ้นได้ เขาก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้

ทำไมจุดจบที่เลวร้าย ถึงมาแทนที่จุดจบที่ดี

ไม่ใช่จุดจบที่ดี มาแทนที่จุดจบที่เลวร้าย

“อนาคตไม่ควรพูดถึงมากนัก แต่ตอนนี้… พวกเราไม่มีอนาคตที่ยาวไกลอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ก็พูดไปเถอะ” ท่าทางของราชันเทพนั้นค่อนข้างสงบเมื่อเทียบกับการถอนหายใจ

“ในเมื่อนี่คือโชคชะตาของพวกเรา ก็ยอมรับมันเถอะ”

“ข้าจะนั่งอยู่ที่นี่ รอคนต่างโลกเหล่านั้น”

เมื่อพูดจบ

เทพเจ้าทั้งหมดก็เงียบลง

ในโลกนี้ พวกเขาสามารถกำหนดโชคชะตาของกองทัพและทหารระดับต่ำได้

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า

จะมีมือที่มองไม่เห็นอีกข้างหนึ่ง

กำลังกำหนดโชคชะตาของพวกเขา…

“ข้าจะไม่ยอมแพ้ การต่อสู้ครั้งใหญ่ อาจจะมีโอกาสรอดก็ได้”

เมื่อเห็นว่าเทพเจ้าทั้งหมดรวมถึงราชันเทพต่างก็คิดหาวิธีไม่ได้ เทพสงครามที่อยู่ข้าง ๆ ที่ไม่เคยพูดอะไรมาก่อน ก็พูดออกมาอย่างใจเย็น หยิบหอกเทพและโล่เทพขึ้นมา หมุนตัวแล้วหายไป

เทพเจ้าทั้งหมดมองดูร่างที่จากไป ในทันที ความคิดที่จะต่อสู้ก็ผุดขึ้นมาในใจของเทพเจ้าบางตน

อย่างไรก็ตาม

ในเวลานี้ ยังไม่ทันที่เทพสงครามจะหายไปครบสามลมหายใจ

เทพเจ้าทั้งหมดก็รับรู้ได้ถึงการล่มสลายของเขา

ความคิดที่จะต่อสู้ที่เพิ่งจะผุดขึ้นมา

ก็หายไปในทันที