ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 160 การเจรจาของอัศวิน

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 160 การเจรจาของอัศวิน

“ใต้เท้าวิญญาณเทพทั้งสอง การต่อสู้แบบนี้ คงจะยากที่จะได้ผลสรุปไม่ใช่หรือ”

“เมื่อครู่ข้าได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว... [ภารกิจ] ที่ผูกมัดข้าไว้ ได้หายไปแล้ว ข้าไม่มีเหตุผลที่จะเป็นศัตรูกับพวกท่านอีกต่อไป งั้นพวกเรายุติการต่อสู้เพียงเท่านี้ เป็นอย่างไร” เสื้อคลุมยาวครึ่งตัวเปล่งประกายเย็นยะเยือก อัศวินที่ชื่อไอเจล ปัดป้องลูกศรสองดอกอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร

เขาถูกพ่อแม่ทิ้งตั้งแต่เด็ก ถูกแม่มดคนหนึ่งเลี้ยงดูมา และยังได้รับพรวิเศษที่ว่าตราบใดที่เขาถือกระบี่ ก็สามารถป้องกันการโจมตีเวทมนตร์ทั้งหมดที่เข้ามาจากด้านหน้าได้ แต่การใช้พรวิเศษนี้ ก็มีข้อจำกัด

ในช่วงชีวิตก่อนหน้านี้ การใช้พรวิเศษนี้ จะทำให้เขาต้องพบกับคำสาปที่ทำให้เขาไม่มีโชคด้านเงินทองและความรัก

กระทั่งในช่วงสุดท้าย คำสาปนี้ยังทำให้ชีวิตของเขาสั้นลง

ตอนนี้ ในฐานะ [วิญญาณวีรชน]

คำสาปนี้ กลับกลายเป็นการกัดกร่อนพลังของเขา

ยิ่งใช้พรวิเศษนานเท่าไหร่ ยิ่งเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังของเขาก็จะยิ่งลดลงเร็วเท่านั้น กระทั่งทักษะทั้งหมดที่เขาเคยเรียนรู้ก็จะถูกลืมเลือนไปทีละน้อย

จนกระทั่งในที่สุด เขาอาจจะไม่สามารถถือกระบี่ได้อีกต่อไป

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงจบสิ้นแล้ว

ตอนนี้ ยืนอยู่ต่อหน้า [วิญญาณเทพต่างโลก] สองคนที่เขาไม่สามารถเอาชนะได้ ไอเจลรู้ดีว่าถ้ายังต่อสู้ต่อไป สิ่งที่รอเขาอยู่ ก็มีเพียงความพ่ายแพ้เท่านั้น

เพราะว่า ในเวลาไม่กี่ร้อยลมหายใจ พลังของเขาก็ลดลงไปมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว!

พูดตามตรง ไอเจลไม่อยากจะตายแบบนี้

ในฐานะ [วิญญาณวีรชน] ที่มีชีวิตเป็นอมตะ ถ้าได้กลับมาเกิดใหม่ ก็ต้องเที่ยวเล่นให้เต็มที่สิ?

ถ้าต้องตายเร็วขนาดนี้ มันก็น่าเสียดายเกินไปแล้ว

แต่ ไอเจลรู้ดีว่าเขาไม่มีทางชนะได้

ดังนั้น เขาจึงพยายามเกลี้ยกล่อมอีกฝ่าย ให้ยอมปล่อยเขาไป

อย่างไรก็ตาม

ไม่ว่าไอเจลจะพูดอย่างไร ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของ [วิญญาณเทพต่างโลก] ทั้งสองได้

ตรงกันข้าม พวกเธอกลับโจมตีอย่างต่อเนื่อง

ไอเจลรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังของเขากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว

“คราวนี้... ประมาทเกินไปแล้ว”

“ใครจะไปรู้ว่าผู้ที่เรียกตัวเองว่าเป็นผู้สร้างของพวกเรา จะตายแบบนี้ แม้แต่ [ภารกิจ] ก็หายไปด้วย…”

ไอเจล ผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอัศวินที่กล้าหาญและไม่กลัวตายในบทกวีและบันทึกประวัติศาสตร์ ตอนนี้กำลังคิดหาวิธีหนีอย่างปลอดภัย และรู้สึกไม่พอใจผู้ที่เรียกตัวเองว่าผู้สร้าง

ในเมื่อต้องตาย ก็ไม่น่าจะเปลี่ยน [ภารกิจ] ของเขาสิ?

แบบนี้ ถึงแม้เขาจะไม่เต็มใจ ก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้

แต่ตอนนี้ เขากลับได้รับอิสรภาพ

ดังนั้น เขาก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด...

โครม!

ในที่สุด

หลังจากเวลาผ่านไปหลายสิบลมหายใจ

กระบี่ในมือของไอเจล ก็ร่วงลงสู่พื้น

เขาไม่สามารถถืออาวุธได้อีกต่อไป และลืมวิธีการใช้กระบี่ไปแล้ว

“มาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ...”

“แต่... ข้ายังไม่อยากตาย” มองดูลูกศรเวทมนตร์สองดอกที่พุ่งเข้ามา ไอเจลเช็ดรอยยิ้มบนใบหน้า แล้วรีบถอยหลัง

ถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เขาก็ยังไม่ยอมแพ้

เพียงแต่ เขาอยากจะหนี แต่มันเป็นไปไม่ได้

เพราะว่า อัศวินผู้มีชื่อเสียงแห่งกองกำลัง [อัศวินสีฟ้า] ผู้นี้

ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู ไม่ใช่แค่โรซ่าที่กำลังง้างธนู และออเดรย์ที่ถือกระบี่วิ่งเข้ามาหาเขา

แต่ยังมี ซูเฉิน ที่กำลังมาถึง

และไกลออกไป มีหมอกดำกำลังแผ่ขยายเข้ามา

“เกิดอะไรขึ้น? ผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ทำไมยังไม่มีการอัพเดท [วิญญาณวีรชน] เลย?”

“แถวกู่ฮวาโจว มีใครอยู่แถวนั้นไหม? ช่วยถ่ายวิดีโอหน่อยสิ?”

“เพิ่งหลับไปสองชั่วโมง เพื่อนร่วมห้องก็ปลุก บอกว่า [วิญญาณวีรชน] ปรากฏตัวที่กู่ฮวาโจวอีกแล้ว... แต่มีแค่สองวิดีโอเอง? บอสที่อัพโหลดวิดีโอ ช่วยเร่งหน่อยได้ไหม? ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ฉันจะโอนเงินให้สองหยวน”

“แค่ครึ่งชั่วโมงพวกนายก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ? ฉันรอมาสามชั่วโมงแล้วนะ! ได้ดูแค่คลิปสั้น ๆ ... ส่วนที่เหลือ เหมือนจะถูกตัดไปหมดแล้ว ตอนนี้ฉันสงสัยมากว่าคนที่อัพโหลดวิดีโอ ถูก [วิญญาณวีรชน] จัดการไปแล้วรึเปล่า”

“+1 คห. บนคิดเหมือนฉันเลย [วิญญาณวีรชน] แบบนี้ ต้องมีคนที่เชี่ยวชาญการทำนายทายทักอยู่แน่ ๆ พวกเขาคงไม่อยากให้ใครเห็นหน้า... คงจะไปจัดการกับคนที่อัพโหลดวิดีโอไปแล้วล่ะ…”

บนโลกออนไลน์ เพราะ [วิญญาณวีรชน] คนหนึ่งโกรธมาก จึงไม่มีการถ่ายทอดสด [วิญญาณวีรชน] อีกต่อไป

ผู้ชมจากต้าโจวและสหภาพทางตะวันตกสุดที่กำลังรอคอยการอัพเดท ต่างก็รู้สึกผิดหวัง

แต่ ถึงแม้พวกเขาจะคาดเดาอย่างไร ก็ยังไม่มีการอัพเดทใด ๆ

จนกระทั่ง มีคนโพสต์รูปภาพที่ค่อนข้างพร่ามัวขึ้นมา

ทำให้คนที่กำลังรอคอย หยุดพูด

ในรูปภาพ เป็นภาพของกู่ฮวาโจว ที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกดำที่ดูน่ากลัว

“สวัสดีทุกคน ตอนนี้ฉันอยู่ที่กู่ฮวาโจว เพิ่งขับรถมาเที่ยวที่นี่ ได้ยินข่าวว่ามี [วิญญาณวีรชน] ปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันจึงขับรถเข้าไปดู... ทันใดนั้นก็เจอกับสถานการณ์แบบนี้ ฉันได้ยินคนที่ออกมาจากข้างในบอกว่า ตอนนี้ [วิญญาณวีรชน] ที่กำลังต่อสู้กันในกู่ฮวาโจว มีคนที่ตายไปแล้ว... ส่วนที่เหลือ อย่างน้อยก็ต้องมีมากกว่าสิบคน!” คนที่โพสต์รูปภาพพูดด้วยความมั่นใจ ทำให้การสนทนาคึกคักขึ้นมาอีกครั้ง

“โห... ที่แท้ก็เป็นเพราะ [ผู้สร้าง] ตายไปงั้นเหรอ?”

บนก้อนเมฆของภูเขาตงโหลวซาน

หลินเฮ่อหมิงที่นั่งสมาธิอยู่ ได้ทำนายทายทักอย่างเงียบ ๆ

หมอกที่ปกคลุมอยู่ ก็จางหายไปในทันที

ต้นกำเนิดของ [วิญญาณวีรชน] ก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

“ฉันคิดว่าต้องมีคนควบคุมอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้... ตายง่ายไปหน่อย แต่ก็ไม่แปลก เพราะต้องเผชิญหน้ากับ [เทพเจ้า] คนนั้น” เขาพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ

ก่อนหน้านี้ เขาได้ทำนายทายทักมาหลายครั้ง

คิดว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากให้คนรู้เรื่อง [วิญญาณวีรชน] และ [เทพเจ้า] จึงได้ไปหาโอรสสวรรค์แห่งต้าโจว เพื่อให้เขาประกาศเรื่องนี้ เพื่อทำลายแผนการบางอย่างของอีกฝ่าย

แต่หลังจากที่เขาถูกคนที่ [ภารกิจ] บอกว่าเป็น [วิญญาณวีรชนต่างโลก] แต่จริง ๆ แล้วเป็นเทพเจ้า ทำร้ายจนเกือบตาย เขาก็รู้ว่าเรื่องราวทั้งหมด ไม่ได้เป็นแบบที่เขาคิด

ตอนนี้ ทุกอย่างกระจ่างแล้ว

“ตอนนี้ คงต้องบำเพ็ญเพียรต่อแล้วสินะ” หลินเฮ่อหมิงคิดอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้นคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน

เพราะรอบข้างเขา ตอนนี้มีกลุ่มคนแต่งกายแปลกตา ยืนอยู่

พวกเขาดูเหมือนคนโบราณ แต่พลังที่แผ่ออกมา กลับน่ากลัวยิ่งนัก