ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 45 การต่อสู้ระหว่างบอส!
ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 45 การต่อสู้ระหว่างบอส!
ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 45 การต่อสู้ระหว่างบอส!
ภายในป่าอันมืดมิด
ภายในถ้ำที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง
กลุ่มครึ่งคนครึ่งสัตว์ร่างกายกำยำ ลำตัวปกคลุมด้วยหมอกควันสีดำ เดินออกมาทีละตัว
พวกมันเงยหน้าที่น่าเกลียดขึ้น ดวงตาสีแดงเพ่งมองไปยังกลิ่นอายร้อนแรงที่พุ่งมาแต่ไกล
“พลังธาตุไฟที่รุนแรงมาก”
“เป็นจอมเวทเหรอ?”
“หรือนักเล่นแร่แปรธาตุ?”
“หรือนักรบกระบี่ธาตุ?”
“หรือว่า... ผู้กล้า?”
เสียงแหบแห้งที่แยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิงดังมาจากปากของครึ่งคนครึ่งสัตว์เหล่านี้
พวกมันแยกแยะพลังธาตุที่เข้มข้นและเกรี้ยวกราดในอากาศอย่างระมัดระวัง
จากนั้น ก็ได้ข้อสรุป
“ไม่ใช่ทั้งหมดนั่น”
“เป็นมารร้าย มาจากต่างโลก เป็นมารร้ายที่มีจำนวนมากกว่าพวกเรา”
“ฆ่าพวกมันซะ”
“ทำไม่ได้หรอก”
“งั้นก็อัญเชิญท่านราชันมาร”
“ให้ท่านราชันมารฆ่าพวกมัน”
“รวมถึงผู้ที่อัญเชิญพวกมันมาด้วย”
“ให้ท่านราชันมารฆ่าผู้ที่อัญเชิญพวกมันมา”
ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
เหล่าสัตว์ประหลาดที่มีชื่อเรียกรวมกันว่า [แม่ทัพเทพมาร] แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่แตกต่างกัน
ระหว่างทาง มีเงาจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกัน กลายร่างเป็นมารเสื่อมทรามทีละตัว
ติดตามพวกมันไป
——
เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงตัวแรกที่ซูเฉินอัญเชิญมา
นำหน้าพวกเดียวกันไปยังส่วนลึกของป่ากว้างใหญ่
ระหว่างทาง มารเสื่อมทรามที่ถูกเพลิงที่มันพัดพาไปด้วยเผาผลาญจนมอดไหม้ มีจำนวนมากกว่าร้อยตัวแล้ว
สำหรับสัตว์ประหลาดชั้นต่ำที่ปรากฏตัวขึ้นเป็นครั้งคราว
เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงตัวนี้ ไม่ได้สนใจเลย
มันปฏิบัติตามคำสั่งของซูเฉิน ค้นหาสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่า
จากนั้นก็ปะทะเข้ากับกลุ่มครึ่งคนครึ่งสัตว์กลุ่มหนึ่ง
พวกนี้ แข็งแกร่งกว่ามารเสื่อมทรามมาก
พวกมันทนทานต่อเปลวเพลิงที่เหมือนจะเผาผลาญทุกสิ่ง ราวกับว่าไม่รู้สึกเจ็บปวด พุ่งเข้าโจมตีเจ้าแห่งการระเบิดเพลิงที่มีร่างกายใหญ่โตกว่าพวกมันหลายเท่า
พร้อมกับมารเสื่อมทรามรอบข้าง ที่กรูกันเข้ามา
“เอ๊ะ เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงตัวนั้น เจอบอสแล้วเหรอ?”
ฟางม่านที่สังเกตเห็นเจ้าแห่งการระเบิดเพลิงตัวแรกหยุดเดิน แล้วเริ่มสร้างพายุทอร์นาโดเพลิงอยู่กับที่ หลังจากใช้ทักษะบัฟกลุ่มไปแล้ว ก็ถามซูเฉินด้วยความสนใจ
เพราะระยะห่างไกลเกินไป ภาพจึงเบลอ เธอจึงแยกไม่ออก
ได้แต่ถามซูเฉินที่เป็นผู้ที่อัญเชิญมันมา
“ใช่แล้ว เจอบอแม่ทัพเทพมารแล้ว”
ผ่านการเชื่อมต่อระหว่างผู้ที่อัญเชิญและสิ่งที่ถูกอัญเชิญ ซูเฉินรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงเจอบอสแล้ว จึงออกคำสั่งให้สิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญทั้งหมดไปที่นั่น
แค่จำนวนอย่างเดียว พวกแม่ทัพเทพมาร ถึงจะทุ่มสุดตัว ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้
“บอสสู้กับบอส แค่คิดก็สนุกแล้ว” ฟางม่านที่ได้คำตอบที่แน่ชัด ดวงตาเป็นประกาย “เสียดาย ทักษะสอดแนมของฉันไปไม่ถึงไกลขนาดนั้น ไม่งั้นฉันจะต้องดูให้ชัด ๆ เลย”
“ถ้าเธออยากดู พวกเราก็เข้าไปใกล้ ๆ ได้ แต่ผมกลัวว่าพวกแม่ทัพเทพมารจะทนไม่ไหว”
ซูเฉินที่ใช้ทักษะ [ความพิโรธแห่งมารเพลิง] ไปแล้วพูด
ตอนนี้ ป่าที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดแห่งนี้ ด้านนอกถูกล้อมรอบด้วยสิ่งมีชีวิตที่เขาอัญเชิญมา ด้านในก็กำลังรุกคืบเข้าไป
การจะหามารเสื่อมทรามที่ยังมีชีวิตอยู่ข้างหลังเจ้าแห่งการระเบิดเพลิงและเอลฟ์เพลิงผลาญ
ค่อนข้างยาก
ดังนั้น การเข้าไปดูสถานการณ์ข้างหลังสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญมา ก็ไม่มีปัญหา
ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มของเขาก็ไม่กลัวสัตว์ประหลาดพวกนั้นอยู่แล้ว
เพียงแต่พวกแม่ทัพเทพมาร ในช่วงเวลาที่พวกเขากำลังเดินทางไป
คงจะตายไปแล้ว
เพราะ เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงและเอลฟ์เพลิงผลาญรอบ ๆ ต่างก็มารวมตัวกันที่นั่น
จากนั้น เพลิงที่ร้อนแรงก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
มารเสื่อมทราม แม่ทัพเทพมาร แม้แต่ออร่าแห่งความมืดมนของพวกมัน
ก็ถูกเผาผลาญจนมอดไหม้ในเปลวเพลิง
[คุณสังหารบอสแม่ทัพเทพมารระดับ 40 ได้รับค่าประสบการณ์ 16,000 แต้ม]
[คุณสังหารบอสแม่ทัพเทพมารระดับ 40 ได้รับค่าประสบการณ์ 16,000 แต้ม]
[ปัจจุบันไม่สามารถเพิ่มระดับได้ โปรดทำภารกิจเลื่อนขั้น]
[คุณสังหาร...]
……
ในข้อความแจ้งเตือน เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงและเอลฟ์เพลิงผลาญก็ไม่มีอุปสรรคใด ๆ แล้ว เริ่มเดินทางไปยังพื้นที่ที่ยังไม่ได้สำรวจของป่า
“มีข้อความแจ้งเตือนการสังหารแม่ทัพเทพมารแค่ห้าตัวเหรอ?”
ซูเฉินที่สังเกตเห็นว่าจำนวนบอสที่ตายไปยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของที่ระบุไว้ในแผนที่ กำลังจะขับรถศึกของกษัตริย์แล้วใช้ [สายฟ้าฟาด] ไปเก็บของที่ดรอปมา ก็หยุดชะงัก
ง้างธนู
[ความพิโรธแห่งมารเพลิง]!
ตู้ม!
เจ้าแห่งการระเบิดเพลิงที่ได้รับการเพิ่มพลัง พุ่งลงสู่พื้นพร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกโชน ค้อมหัวให้เขา
ข้างหลัง เหล่าหญิงสาวที่อยากรู้อยากเห็นว่าซูเฉินจะได้ของอะไรมาบ้าง ก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป
“สัตว์ประหลาดรอบ ๆ ก็ถูกกำจัดหมดแล้ว เดินแค่ไม่กี่ก้าวก็ต้องอัญเชิญมาอีกตัว... นี่กำลังอวดว่ามีบอสระดับแดงจรัสเป็นลูกน้องเหรอ?”
ฟางม่านรู้สึกชาไปทั้งตัว
สวีอิงที่อยู่ข้าง ๆ แสดงความเห็นด้วย “คงจะเป็นเพราะอยากให้ปลอดภัยมั้ง มีลูกน้องเยอะ ๆ ก็อุ่นใจกว่า”
“ถ้าฉันมี ฉันก็จะอวดเหมือนกัน” จงจิ้งเหยาพูดอย่างตรงไปตรงมา
ลั่วหว่าที่เพิ่งคุยกับพวกเธอเสร็จ ยังคงเงียบ
เธอมองซูเฉินที่ใช้ยาฟื้นฟูพลังเวทขนาดใหญ่แบบไม่คิดอะไรมาก
ก็รู้ว่าอีกฝ่ายมียาเยอะแยะ
ในเมื่อค่าพลังเวทเหลือเฟือ
จะอัญเชิญสัตว์ประหลาดเพิ่มอีกสักหน่อย ก็ไม่เห็นเป็นไร
ส่วนลู่ชิงเกอ ยังคงพยายามเดาอาชีพของซูเฉิน
และซูเฉินที่ถูกมองว่ากำลังอวดลูกน้อง ส่ายหัวเล็กน้อย พูดว่า “ข้อความแจ้งเตือนการสังหารแม่ทัพเทพมารมีแค่ห้าตัว แต่ในแผนที่บอกว่าที่นี่มีแม่ทัพเทพมารตั้งสิบเอ็ดตัว”
“อย่างนี้นี่เอง...” ฟางม่านรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันที เธอเกาแก้มเบา ๆ แล้วไอ “ขอโทษ ฉันเข้าใจผิด”
ผู้ครอบครองอาชีพหลายคนมักจะระมัดระวังตัวมากเกินไป
เพราะอยู่ในต่างโลก ต้องระวังตัวไว้ก่อนเสมอ
บทเรียนแรกที่ทุกคนได้เรียนรู้เกี่ยวกับความรู้ของผู้ครอบครองอาชีพ
ก็คือความรอบคอบ
ด้วยระดับปัจจุบันของซูเฉิน ถึงแม้จะมีไอเทมช่วยชีวิตและองครักษ์ลับ
แต่ถ้าจัดการเองได้ จะต้องไปพึ่งพาคนอื่นทำไม?
สมเหตุสมผลมาก
ในทางกลับกัน เธอกลับแสดงความอิจฉาออกมา
“ไม่เป็นไร” ซูเฉินบอกว่าเขาไม่ถือสา จากนั้นก็พูดว่า “เธอไม่ได้เข้าใจผิดหรอก”
ฟางม่าน: “?”