ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 7 ปรมาจารย์หลอมสร้าง ไร้ขีดจำกัดทางอาชีพ!

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 7 ปรมาจารย์หลอมสร้าง ไร้ขีดจำกัดทางอาชีพ!

“เครื่องมือของอาชีพ [ช่างตีเหล็ก] ใช้ได้ทั้งหมดเลยเหรอ”

“งั้นก็ดีมากสิ... โหมดการหลอมสร้าง? อืม อาชีพของเธอยังมีคุณสมบัติแบบนี้อีกเหรอ”

“เข้าใจแล้ว เรื่องไอเทมที่เกี่ยวกับการเพิ่มพลังการหลอมสร้าง ฉันจะช่วยเธอหาเพิ่มนะ”

“ส่วนวัสดุที่เธอจะใช้เพิ่มระดับ ฉันเตรียมไว้ให้แล้ว ตั้งแต่ระดับเหล็กดำไปจนถึงระดับทองคำ แต่ละระดับตอนนี้มีหนึ่งล้านชิ้นก่อน ถ้าไม่พอฉันจะไปซื้อเพิ่มให้อีก...”

“หืม? ไม่ต้องเยอะขนาดนั้นก็ได้? ในฐานะผู้ครอบครองอาชีพ ต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อน ถ้าใช้ไม่หมดก็เอาไปขายก็ได้”

“ส่วนอุปกรณ์ ฉันเอามาให้เธอหลายแบบ ทั้งแบบต่อสู้ระยะประชิด ต่อสู้ระยะไกล และอาชีพสนับสนุน”

“เป็นแบบชุดทั้งหมด แม้แต่แบบที่จำกัดอาชีพก็มี”

“หนังสือทักษะก็เหมือนกัน”

“ลองดูว่ามีอันไหนที่เธอใช้ได้ตอนนี้หรือในอนาคตบ้าง”

เมื่ออาจารย์สาวร่างเล็กที่มีความสูงไม่ถึงหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตร กลับมาที่บ้านต้นไม้พร้อมกับยื่นแหวนมิติขนาดกลางสองวงให้เขาอีกครั้ง

ซูเฉินที่รู้ดีว่าอาจารย์ร่ำรวยขนาดไหน เปลือกตาก็ยังกระตุกเล็กน้อย

วัสดุตั้งแต่ระดับเหล็กดำไปจนถึงระดับทองคำ แต่ละระดับอย่างละหนึ่งล้านชิ้น

รวมถึงชุดอุปกรณ์มากมายที่ระดับไม่ต่ำกว่าทองคำ

พูดจริง ๆ

ซูเฉินรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกับว่าการมีอาชีพที่ดีตั้งแต่เริ่มต้น ยังไม่เท่ากับการมีอาจารย์ที่ดี!

อย่างน้อยในช่วงแรก ต่อให้เขาคิดจะใช้ [เพิ่มพลังร้อยเท่า] เพื่อก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาก็ต้องค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป!

ไหนเลยจะเหมือนตอนนี้ ที่มีทั้งวัสดุและชุดอุปกรณ์มากมายกองอยู่ตรงหน้า ให้เขาเลือกได้ตามใจชอบ?

“จุดเริ่มต้นแบบนี้ สิ่งที่ได้รับก็สูงกว่าจุดสูงสุดในชีวิตของใครหลายคนแล้ว”

ซูเฉินถอนหายใจในใจ แล้วเหลือบมองคทาเวทไม้โอ๊กที่จูหยวนเอ๋อร์ถืออยู่โดยไม่รู้ตัว

ในยุคที่ข้อมูลของผู้ครอบครองอาชีพถูกกำหนดโดยมหาเจตจำนง เหมือนกับเกมออนไลน์ในชาติที่แล้วของเขา

มีระบบผูกมัดไอเทมกับตัวละครอยู่

เว้นแต่เจ้าของจะเสียชีวิต มิฉะนั้น ต่อให้อุปกรณ์หายไป ก็สามารถตามกลับมาได้ด้วยการผูกมัด

“ถ้าไม่มีระบบผูกมัดไอเทม ต่อไปเวลาฉันหลอมสร้างอุปกรณ์ให้อาจารย์หยวนเอ๋อร์ ก็สามารถเพิ่มพลังให้ได้อีก”

“หวังว่าตอนนั้นจะมีฉายาเพิ่มพลังหมื่นเท่าอะไรทำนองนี้นะ”

ระหว่างที่ความคิดกำลังแล่นไปไกล เขาตัดสินใจบางอย่าง

ตอนนี้ซูเฉินปิดการใช้งานฉายาไปก่อน แล้วกวาดตามองอุปกรณ์ในแหวนมิติ

[หอกเยือกแข็ง] [ต่างหูท่วงทำนอง] [ร่องรอยผู้เป็นอมตะ] [มงกุฎราชาสไลม์]...

ตั้งแต่อาชีพต่อสู้ระยะประชิดอย่าง [คนเถื่อน] [มือกระบี่ใหญ่] [ปรมาจารย์ยุทธ์] ไปจนถึงอาชีพต่อสู้ระยะไกลอย่าง [นักขับขานเพลงรบ] [พ่อมด] [จอมเวทตะกละ]...

ทั้งอาชีพธรรมดาและอาชีพหายาก...

มีทุกประเภท เรียกได้ว่าครบครัน

เขาลองเปิดดูข้อมูลของ [กระบี่หนักนักล่า] ที่อาชีพธรรมดา [นักรบ] สามารถใช้ได้

[กระบี่หนักนักล่า] (ระดับทองคำ)

(เพิ่มพลังโจมตี * 200)

(เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ * 3000)

(เพิ่มความเสียหายจากการโจมตีกายภาพ 10%)

(เมื่อผู้ครอบครองอาชีพต่อสู้ระยะประชิดติดตั้ง จะเพิ่มความเสียหายของทักษะกายภาพทั้งหมด 25%)

(มีโอกาส 35% ที่จะล็อคเป้าหมายหนึ่งคน สร้างตราประทับ สร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 3 เท่า เป็นเวลาสิบวินาที)

(ต้องใช้พลังโจมตี 300 และเป็นอาชีพต่อสู้ระยะประชิดระดับ 15)

(ปัจจุบันพลังโจมตีและระดับไม่เป็นไปตามเงื่อนไข ไม่สามารถติดตั้งได้ชั่วคราว)

...

“ปัจจุบันพลังโจมตีและระดับไม่เป็นไปตามเงื่อนไข... นี่หมายความว่าอุปกรณ์ต่อสู้ระยะประชิด ฉันใช้ได้?”

หลังจากดูอุปกรณ์ต่อสู้ระยะประชิดอีกหลายชิ้น ซูเฉินพบว่าอุปกรณ์ต่อสู้ระยะประชิดทั้งหมด แม้แต่แบบที่จำกัดอาชีพ เขาก็สามารถใช้ได้ เพียงแต่ปัจจุบันพลังโจมตีและระดับไม่เป็นไปตามเงื่อนไขเท่านั้น!

“หรือว่าอุปกรณ์ทุกอาชีพฉันจะใช้ได้หมด...”

สายตาของเขามองไปที่อุปกรณ์ต่อสู้ระยะไกลทันที

[คทาเวทสูญวิญญาณ] [บันทึกภัยพิบัติ] [ลูกแก้วธาตุ]...

เช่นเดียวกับอุปกรณ์ต่อสู้ระยะไกลที่จำกัดอาชีพ

เหมือนกับอุปกรณ์ต่อสู้ระยะประชิด นอกจากคุณสมบัติและระดับแล้ว

ไม่มีข้อจำกัดทางอาชีพเลย!

“ปรมาจารย์หลอมสร้างนี่มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ...”

ซูเฉินตกใจมาก

ตั้งแต่มหาเจตจำนงปรากฏตัวขึ้น มีข่าวลือมากมายในสหพันธ์ว่าอุปกรณ์ทรงพลังของอาชีพ [หายาก] หรือแม้แต่ [เอกลักษณ์] ไม่มีใครใช้ได้!

เหตุผลนั้นง่ายมาก

หาผู้ใช้ไม่ได้

เพราะอาชีพที่อุปกรณ์เหล่านั้นจำกัดไว้ ยังไม่ปรากฏตัว หรือไม่ก็เสียชีวิตไปแล้วด้วยสาเหตุต่าง ๆ!

“[จอมเวทคำสาป] [มือกระบี่เวทมนตร์] [ผู้บำเพ็ญแท้]... อุปกรณ์จำกัดอาชีพ [หายาก] ที่อาจารย์หยวนเอ๋อร์เอามาให้ ดูจากแผงข้อมูล พอฉันคุ้นเคยและระดับถึงขั้น ฉันก็ใช้ได้ทั้งหมด...”

ความรู้สึกที่สงบลงไปแล้ว กลับมาปั่นป่วนอีกครั้งเพราะคุณสมบัติของอาชีพ [ปรมาจารย์หลอมสร้าง]

การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของซูเฉิน ตกอยู่ในสายตาของจูหยวนเอ๋อร์

ดวงตาของเธอเป็นประกายเล็กน้อย แล้วถามขึ้นว่า “ไม่มีอันไหนใช้ได้เลยเหรอ”

“อุปกรณ์ของ [ช่างตีเหล็ก] ก็มีอยู่บ้าง ฉันจะลองหาดูอีกที”

“อย่าเสียใจไปเลย”

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูเฉินก็รู้สึกตัว หันไปมองสายตาที่เป็นห่วงของอาจารย์ แล้วรีบอธิบายว่า “ไม่... ผมไม่ได้เสียใจ”

“แต่ผมดีใจ”

“อาจารย์หยวนเอ๋อร์ อุปกรณ์ที่ท่านเอามาให้ผม... ดูเหมือนว่าผมจะใช้ได้ทั้งหมด ไม่มีข้อจำกัดทางอาชีพ”

“แค่ยังไม่ถึงระดับและค่าคุณสมบัติที่กำหนด ตอนนี้จึงติดตั้งไม่ได้ชั่วคราว”

“ดีใจ?” ดวงตาคู่สวยของจูหยวนเอ๋อร์ฉายแววสงสัย “ปกติเวลาเธอดีใจ เธอจะขมวดคิ้วแบบนี้เหรอ...”

ซูเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วลูบใบหน้าที่ดูเคร่งเครียดของตัวเอง ก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ “แฮ่ม ท่านสนใจจุดที่มันแปลก ๆ นะ”

เขาสามารถใช้อุปกรณ์ได้หลายอาชีพ!

นี่ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญ!

จูหยวนเอ๋อร์พยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าเธอใช้อุปกรณ์ได้หลายอาชีพขนาดนั้น งั้นปรมาจารย์หลอมสร้างอย่างเธอก็เก่งมากจริง ๆ”

“พูดตามตรง ผมก็คิดแบบนั้น” เมื่อเห็นใบหน้าจริงจังของอาจารย์ ซูเฉินก็รู้สึกผ่อนคลายและยิ้มออกมา

จากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ดูหนังสือทักษะ

“ไม่รู้ว่าทักษะก็จะเป็นแบบเดียวกันรึเปล่า”

เมื่อเปิดแหวนมิติอีกวงหนึ่ง ภายในเต็มไปด้วยหนังสือทักษะที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ปล่อยประกายเจิดจรัสที่สามารถพบได้ในระดับทองคำขึ้นไปเท่านั้น

[ดาวตก] [ค่ายกลกระบี่อัคคี] [ผู้พิทักษ์เงือก·อัญเชิญ] [สายฟ้าลูกโซ่]...

เช่นเดียวกับอุปกรณ์ มีทั้งแบบต่อสู้ระยะประชิดและระยะไกล ซูเฉินลองพลิกดูคร่าว ๆ

ตามที่เขาคาดไว้ หนังสือทักษะก็ไม่มีข้อจำกัดทางอาชีพเช่นกัน!

ตราบใดที่ ระดับและคุณสมบัติเป็นไปตามเงื่อนไขก็สามารถเรียนรู้ได้!