ยอดกายากำราบยุค ตอนที่ 129 เทพสวรรค์ดับสูญ
ยอดกายากำราบยุค ตอนที่ 129 เทพสวรรค์ดับสูญ
ยอดกายากำราบยุค ตอนที่ 129 เทพสวรรค์ดับสูญ
ในชั่วขณะนั้น บรรยากาศโดยรอบพลันเงียบสงัด
เหล่าผู้บำเพ็ญที่หลบอยู่ไกลออกไปต่างก็ตกตะลึง บางคนถึงกับคิดว่าตนเองตาฝาด มองผิดไป
หรือว่ากำลังฝันอยู่ พวกเขาลูบตา จากนั้นจึงเปิดตาขึ้นอีกครั้ง
พบว่าหมอกโลหิตยังคงลอยอยู่กลางอากาศไม่ไกลนัก
ราวกับกำลังบอกเล่าความไม่ยินยอมและหวาดกลัวเมื่อครู่
"เงาร่างและแรงกดดันอันน่ากลัวเมื่อครู่ ข้าไม่ได้มองผิดไป"
"ผู้บำเพ็ญระดับเทพสวรรค์ถึงสามคนต่อสู้กับชายหนุ่มคนเดียว!"
"ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเทพสวรรค์คนหนึ่งที่ถูกทำลายจนวิญญาณแตกดับ"
"มิใช่เทพสวรรค์ธรรมดาสามัญ ยิ่งไปกว่านั้น ยังคงมาจากเผ่าหมื่นบรรพกาล!"
เหล่าผู้บำเพ็ญกล่าวพึมพำ ร่างกายสั่นเทา ไม่อยากจะเชื่อ
พวกเขาเดินทางผ่านมาที่นี่ ต้องการไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายที่อยู่ไม่ไกลนัก แต่ไม่คิดเลยว่าจะได้พบเจอกับภาพเหตุการณ์อันน่าตกใจเช่นนี้
เทพสวรรค์ ยืนหยัดอยู่เหนือผู้คน ในยามปกติ ยากที่จะเห็นพวกเขา แม้แต่ขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาก็ยังคงต้องหวาดกลัว
เมืองทั่วไป หากมีเทพสวรรค์คอยปกป้อง ก็สามารถอยู่ได้อย่างสงบสุขเป็นเวลาหนึ่งแสนปี
แต่ตอนนี้……
ในสายตาของพวกเขา เทพสวรรค์ผู้ไร้เทียมทานกลับถูกทำลายกลายเป็นหมอกโลหิต!
ยิ่งไปกว่านั้น!
ยังคงเป็นชายหนุ่มลึกลับผู้หนึ่ง!
"ชายหนุ่มลึกลับผู้นั้น แท้จริงแล้วเป็นผู้ใด?"
พวกเขายังไม่รู้ข่าวสารที่แพร่กระจายออกมาจากเมืองโบราณหวังเยวี่ย ในเวลานี้ สำหรับเงาร่างภายใต้แสงจันทร์ พวกเขามีเพียงความตกใจ
มองดูเหตุการณ์นี้ จอมสรรพสิ่งรุ่นเยาว์แห่งเผ่ามังกรโบราณมีสีหน้าซีดเผือด ปากอ้าค้าง ร่างกายเย็นยะเยือก ราวกับถูกแช่แข็ง
ในเวลานี้ หากมีผู้ใดนำไข่ใส่เข้าไปในปากของเขา เขาก็คงไม่รู้ตัว
"หากมอบเวลาให้บุตรเทพตระกูลกู้อีกหลายสิบปี เขาสามารถสังหารจอมสรรพสิ่งได้!"
ตอนนี้อยู่เพียงแค่ระดับหวนเอกา ยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ระดับสะพานเคราะห์ ก็สามารถสังหารเทพสวรรค์ได้อย่างง่ายดาย!
มองดูเหตุการณ์นี้ นี่คือความคิดเดียวที่ปรากฏขึ้นในใจของพวกเขา
ในโลกนี้ ยังคงมีคนรุ่นใหม่ที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของบุตรเทพตระกูลกู้ได้หรือไม่?
ก่อนหน้านี้ พวกเขายังคงคิดว่าหากร่วมมือกันแปดคน ก็สามารถต่อกรได้อย่างไม่เดือนร้อน แต่ตอนนี้ การมีชีวิตรอดยังคงเป็นเรื่องยาก!
"พวกเราร่วมมือกันทำลายพลังปิดกั้นนี้ ทำให้ผู้พิทักษ์มรรคสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพวกเรา มิเช่นนั้น คืนนี้ พวกเราคงต้องตาย ณ ที่แห่งนี้…
"ข้าเสียใจยิ่งนัก ที่ไม่ได้นำอาวุธศักดิ์สิทธิ์ติดตัวมา วันนี้คงต้อง…"
เมื่อรู้สึกตัว ชายคนหนึ่งจึงตะโกนขึ้น แต่น้ำเสียงของเขากลับสั่นเทา
พวกเขาเสียใจอย่างยิ่ง รู้เช่นนี้ก็ไม่ควรเดินทางมายังหอคอยเซียนเวหา
สมบัติที่ตระกูลมอบให้ จะทำงานก็ต่อเมื่อพวกเขาตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตเท่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาใช้มันในยามปกติ
แต่ตอนนี้… กลับกลายเป็นสิ่งไร้ค่า
ในเวลานี้ พวกเขายิ่งเกลียดชังหลงอวี่มากขึ้น
สังหารยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ กู้ฉางเซิงยืนอยู่กลางอากาศ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
เบื้องหลัง คัมภีร์เต๋าทองคำปรากฏขึ้น อาวุธเทพมากมายพุ่งทะลักออกมา สังหารศัตรู
สีหน้าของเขาดูเย็นชา บนชุดขาวยังคงมีรอยโลหิตเล็กน้อย ราวกับเซียนที่จุติลงมาจากสวรรค์
เหล่าจอมสรรพสิ่งรุ่นเยาว์ที่สบตากับเขา รู้สึกราวกับว่ากะโหลกศีรษะถูกเปิดออก น้ำแข็งถูกเทลงมา ร่างกายเย็นยะเยือก
ธิดาหงส์สวรรค์ยิ่งแข็งค้างอยู่กับที่ ไม่กล้าลงมือ
นางหวาดกลัว!
สำหรับกู้ฉางเซิง นางหวาดกลัวถึงก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ร่างกายสั่นเทา
วูบ วูบ วูบ!
กู้ฉางเซิงเคลื่อนไหวอีกครั้ง สีหน้าสงบนิ่ง ต้องการใช้คนเหล่านี้หลอมวิชาไร้เทียมทานของเขา!
อาวุธเทพมากมายปรากฏขึ้นจากคัมภีร์เต๋าทองคำ พุ่งเข้าโจมตีพวกเขา
การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง คนทั้งห้าร่วมมือกัน แต่กลับไม่สามารถต้านทานได้!
พรวด!
แสงโลหิตสาดกระจาย น่ากลัวและเจิดจรัส
ภายในนั้น มีแสงเทพส่องประกาย ทุกหยดล้วนไม่ธรรมดา สามารถสร้างอัจฉริยะฟ้าประทานได้
จากนั้น พวกเขาคำรามลั่น พยายามต่อต้าน แต่กลับถูกกระแทกถอยหลัง โลหิตไหลริน
ตับและม้ามแทบจะแตกสลาย จิตวิญญาณสั่นเทา สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง และหวาดกลัว
กู้ฉางเซิงลงมืออย่างโหดเหี้ยม ไร้ซึ่งความปรานี ทุกกระบวนท่า ล้วนเป็นวิชาสังหาร!
"จนถึงตอนนี้ยังไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างพวกเจ้าและคุณชายอีกหรือ? มิใช่ว่าจำนวนมากจะสามารถชดเชยได้" ฉู่ชิงเซวียนที่เฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง ดวงตาเป็นประกาย!
ได้เห็นคุณชายลงมือด้วยตาของตนเอง!
ชุดขาวราวกับหิมะ ท่วงท่าสง่างาม เดินทางไปมาท่ามกลางการต่อสู้ที่น่ากลัว!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังคงใช้เพียงกายเนื้อและพลังไร้เทียมทานในการต่อต้านการโจมตี!
กู้ฉางเซิงกำลังหลอมรวมพลังอิทธิฤทธิ์พรสวรรค์!
พร้อมกันนั้น เขาก็เหวี่ยงหมัดเข้าใส่เบื้องหน้า!
หมัดนี้มีพลังอำนาจอันน่ากลัวยิ่งนัก ในระดับเดียวกัน ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเคียงได้ ทำลายฟ้าดิน!
เสียงดังกึกก้อง สี่ทิศแปดทางสั่นสะเทือน
ทายาทเผ่าราชาบรรพกาลคนหนึ่งระเบิดออก จิตวิญญาณถูกกักขังไว้ภายในตำราสวรรค์!
"เร็วเข้า พวกเราร่วมมือกัน มิเช่นนั้น วันนี้ พวกเราคงต้องตาย ณ ที่แห่งนี้!"
"กายาปฐมโกลาหล ไร้ผู้ต่อต้าน ทายาทตระกูลกู้น่ากลัวยิ่งนัก……"
ในเวลานั้น ยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ที่เหลืออีกสองคนรู้สึกตัว สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ชายผู้มีระดับตบะเทพสวรรค์ระยะกลาง แววตาเย็นชา กล่าวขึ้น
เขามีชื่อเสียงโด่งดังมานานกว่าหนึ่งแสนปี จิตใจสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายน่ากลัวยิ่งนัก เหนือกว่าเทพสวรรค์ระยะกลางทั่วไป
ขณะที่เขากล่าว ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายดุร้าย ฝ่ามือข้างหนึ่งฟาดลงไป แปรเปลี่ยนเป็นตราประทับสีดำขนาดใหญ่ ปกคลุมลงมา
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน ราวกับกระดาษที่กำลังจะขาดออกจากกัน
พลังหนึ่งพันจวิน พลังเทพหมื่นสาย ระเบิดออกมา ราวกับคลื่นทะเลที่กำลังโถมเข้าใส่
"ดีมาก!" เห็นภาพนี้ กู้ฉางเซิงไม่หวาดกลัว ดวงตาเป็นประกาย เจตจำนงต่อสู้พุ่งทะยาน
เบื้องหลัง ประตูสีดำหกบานปรากฏขึ้น แต่ละบานมีพลังอำนาจอันน่าประหลาด สามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังแห่งสังสารวัฏหกวิถี
นั่นคือ วิชาสวรรค์โบราณวัฏจักรหกวิถี!
คลื่นพลังอันน่ากลัวยิ่งนักระเบิดออกมา
ยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ผู้นั้นกระเด็นออกไป ร่างกายเต็มไปด้วยโลหิต เกือบจะระเบิดออก วิญญาณแทบจะแตกสลาย ภายในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว น่ากลัวยิ่งนัก!
"พวกเราต้องร่วมมือกัน มิเช่นนั้น คงไม่มีชีวิตรอด!"
ยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ระยะปลายอีกคนหนึ่งหวาดกลัวอย่างยิ่ง ตะโกนขึ้น กะโหลกศีรษะเปล่งประกาย
จิตตระหนักรู้เทพสวรรค์อันน่ากลัวแปรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทรโลหิต พุ่งเข้าโจมตีกู้ฉางเซิงอย่างโหดเหี้ยม
ภายในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของกู้ฉางเซิง แสงสีทองแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่เทพ ส่องประกายเจิดจรัส จากนั้นก็ฟาดฟันลงไป!
มหาสมุทรโลหิตกลายเป็นเถ้าธุลี!
"เป็นไปได้อย่างไร……"
ยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ผู้นั้นตกตะลึง มุมปากมีโลหิตไหลริน
กระทั่งจิตตระหนักรู้ เขาก็ยังคงด้อยกว่าทายาทตระกูลกู้
แต่ไม่นานนัก เขาก็นำอาวุธเทพสวรรค์ที่หลอมรวมมานานหลายหมื่นปีออกมา
นั่นคือกระถางม่วง!
กระถางม่วงตั้งตระหง่านอยู่กลางอากาศ!
เขากระตุ้นพลังเวททั้งหมด ใช้วิชาสมบัติสูงสุด ในเวลานี้ กระถางม่วงราวกับเทพที่ถูกอัญเชิญ กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และน่ากลัวยิ่งนัก
เสียงดังกึกก้อง แสงเทพมากมายส่องประกาย
ราวกับว่ามันตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโลก สุริยัน จันทรา และดวงดาวต่างก็หมุนรอบมัน
ภายในนั้น เงาร่างของสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น
ปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน ปราณโลหิตพุ่งทะยาน ราวกับมังกรแท้ บนศีรษะมีเขาปรากฏขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างใหญ่โตราวกับทะเลสาบ
"บรรพชนเผ่าชื่อโย่ว?"
เหล่าผู้บำเพ็ญโดยรอบตกตะลึง สีหน้าซีดเผือด ตะโกนขึ้นด้วยความหวาดกลัว
นี่คือราชาโบราณของเผ่าราชาบรรพกาล เคยปกครองดวงดาวมากมาย เคยปราบปรามยุคสมัยหนึ่ง
ภายในกระถางม่วง กลับมีเงาร่างของเขาปรากฏขึ้น แม้จะเป็นเพียงร่องรอยเล็กน้อย ก็ยังคงน่ากลัวยิ่งนัก
"เพียงแค่เงาร่าง มิใช่ตราประทับ" กู้ฉางเซิงมองดูอย่างไม่สนใจ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
"เงาร่างบรรพชนหลอมรวมกับกระถาง สามารถปราบปรามทุกสิ่ง!" ยอดฝีมือระดับเทพสวรรค์ผู้นั้นตะโกนขึ้น หลอมรวมโลหิตแก่นแท้ทั้งหมดเข้ากับกระถางม่วง ร่างกายเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็ว
เขาเคยใช้กระถางนี้ สังหารราชันเทพเผ่ามนุษย์มาแล้วหลายคน!
จากนั้น เงาร่างสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ก็ลืมตาขึ้น ปลดปล่อยแสงเทพอันน่ากลัว
ทั่วทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือน รูปอักขระมากมายราวกับมีชีวิต ส่องประกายเจิดจรัส กดทับลงมา
"อาวุธเทพสวรรค์เช่นนั้นหรือ? แตกสลาย!" เห็นภาพนี้ กู้ฉางเซิงลุกขึ้นยืน ตะโกนขึ้น
ปราณปฐมโกลาหลปกคลุมทั่วร่างกาย ราวกับกำลังแบกโลกมากมายเดินทาง กายาทองคำสรรค์สร้างดับสิ้นปฐมกาล แสดงพลังอำนาจออกมาอย่างเต็มที่!
จากนั้น เขาก็เหวี่ยงหมัดเข้าใส่!
เสียงดังกึกก้อง การสั่นสะเทือนทำให้ภูเขามากมายในระยะหลายพันลี้พังทลายลงมา
ปราณปฐมโกลาหลพุ่งทะยาน ราวกับโลกมากมายกำลังบดขยี้!
เงาร่างราชาโบราณแตกสลาย!
ชั่วขณะถัดมา เสียงดังขึ้น!
กระถางม่วง ปรากฏรอยร้าว จากนั้นก็แตกสลาย!