ยอดกายากำราบยุค ตอนที่ 5 วิชากระจกโพธิ์

ยอดกายากำราบยุค ตอนที่ 5 วิชากระจกโพธิ์

“กระจกมรรคาสวรรค์?”

กู้ฉางเซิงกล่าวถามด้วยความสงสัย เขาไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายใด ๆ กลับรู้สึกอบอุ่นราวกับสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ

ไม่นานนัก เขาก็ถูกกระจกบานนี้ดึงดูด

แสงเซียนอันร้อนแรงมากมายปะทุขึ้นบนร่างกายของเขา

ปราณโลหิตทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นทะเลอันกว้างใหญ่ ไร้ขอบเขต ราวกับขุมนรก แม้จะอยู่ห่างไกล เหล่าสมาชิกตระกูลกู้มากมายก็ยังคงรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

สมาชิกตระกูลกู้รุ่นเยาว์บางคนยังสงสัยว่าหากพวกเขาเข้าใกล้เกินไป ปราณโลหิตนี้คงจะทำให้ร่างกายของพวกเขาระเบิดออก กลายเป็นหมอกโลหิต

น่ากลัวยิ่งนัก

ชายชุดเทากล่าวอธิบายพร้อมกับรอยยิ้ม “กระจกมรรคาสวรรค์ เป็นสิ่งที่บันทึกระดับสูงสุดของแดนมรรคาสามพันแดน ใครก็ตามที่ได้รับการยอมรับจากมรรคาสวรรค์ ก็จะได้รับรางวัลจากกฎเกณฑ์มรรคาสวรรค์”

“อย่างไรก็ตาม กระจกมรรคาสวรรค์ที่หลงเหลืออยู่ในแดนเซียน มีเพียงสามบานเท่านั้น นอกจากกระจกระดับเนื้อหนังมังสา ยังมีกระจกระดับห้วงสมุทรปราณ และกระจกระดับหวนเอกา ฉางเซิง เจ้าได้รับการยอมรับจากกระจกบานนี้ แสดงว่าเจ้าได้ทำลายสถิติระดับสูงสุดเนื้อหนังมังสาที่สืบทอดมานานนับหมื่นปี”

ตลอดสามปีที่ผ่านมา การกระทำของกู้ฉางเซิงล้วนอยู่ในสายตาของเขา

กู้ฉางเซิงมิได้ถูกพลังเวทอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตสั่นคลอนจิตใจ ตรงกันข้าม เขากลับใช้ความพยายามอันยิ่งใหญ่ หลอมรวมพลังเวทเหล่านั้นเข้าสู่รากฐาน

ดังนั้น สายตาของเขาจึงเต็มไปด้วยความพึงพอใจและความยินดี

“เช่นนั้นหรือ แต่ท่านปู่บรรพชน ข้าอยากรู้ว่าผู้หลอมกายที่เคยทำลายสถิติระดับสูงสุดเนื้อหนังมังสาไว้ก่อนหน้านี้คือผู้ใด” กู้ฉางเซิงกล่าวถามด้วยความสงสัย

พลังสิบล้านจิน เมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญธรรมดาสามัญที่บรรลุระดับเนื้อหนังมังสาขั้นสูงสุด พลังหนึ่งแสนจิน แตกต่างกันถึงร้อยเท่า

ที่เขาสามารถบรรลุถึงระดับนี้ ได้รับผลประโยชน์จากการฝึกฝนอย่างหนักตลอดสามปี และพลังเวทอันน่ากลัวที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด

ชายชุดเทามีสีหน้าที่ซับซ้อน “เขาก็เป็นตัวประหลาดเช่นกัน ใช้เวลามากกว่าหมื่นปีในการหลอมกาย ฝ่าฝืนพันธนาการอายุขัย บรรลุถึงระดับสูงสุด คนรุ่นหลังเรียกเขาว่า มหาจักรพรรดิเพียรบำเพ็ญ”

จากนั้น เขาก็ส่ายหน้า ดูเหมือนไม่ต้องการพูดถึงเรื่องนี้มากนัก

“ดูสิ เจ้าได้รับรางวัลอันใด”

ชายชุดเทากล่าวต่อ

เมื่อเขาพูดจบ บนกระจกมรรคาสวรรค์ในความว่างเปล่าก็ปรากฏคลื่นพลังมากมาย

ต่อมา แสงสลัวปกคลุมหน้าตำราโบราณเล่มหนึ่ง มันค่อย ๆ ลอยลงมา ตกอยู่ในมือของกู้ฉางเซิง

เห็นภาพนี้ เหล่าผู้อาวุโสตระกูลกู้ต่างก็รู้สึกอิจฉา

รางวัลเช่นนี้ มิได้ด้อยไปกว่าพลังอิทธิฤทธิ์ของตระกูลกู้

แน่นอน มิได้หมายความว่าวิชาเซียนและพลังอิทธิฤทธิ์ของตระกูลกู้อ่อนแอ

“วิชากระจกโพธิ์?” กู้ฉางเซิงกล่าวพึมพำเบา ๆ

ไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นวิชาลับที่ใช้จิตวิญญาณในการฝึกฝน สามารถทำให้จิตวิญญาณอยู่ในสภาวะที่สมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ

ฝึกฝนจิตวิญญาณ มองเห็นต้นกำเนิด มองเห็นจุดอ่อน

กระทั่งสามารถทำลายตราประทับชีวิตของศัตรู ใช้เพื่อมองเห็นตนเอง

พร้อมกันนั้น อักขระโบราณมากมายที่ลึกลับและกว้างใหญ่ดุจดวงดาวอันไร้ขอบเขต ทุกตัวอักษรต่างก็แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายเซียน ปรากฏขึ้นในหูของกู้ฉางเซิง

เขารู้สึกราวกับว่าได้เห็นเมล็ดโพธิ์งอกงาม เติบโต จนกลายเป็นต้นไม้สูงตระหง่าน

ใต้ต้นโพธิ์ มีพระโพธิสัตว์ยิ้มแย้ม มีพระพุทธเจ้าใช้นิ้วมือแตะดอกไม้ มีพระอรหันต์นั่งขัดสมาธิ……………เสียงสวดมนต์ดังก้องราวกับสายฝน ปกคลุมร่างกายของเขา

เดิมทีไม่มีต้นโพธิ์ กระจกก็มิใช่แท่น

จิตใจของเขาทั้งหมดเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

อยู่เหนือโลกีย์ ราวกับยืนหยัดอยู่นอกโลก

ความเย่อหยิ่งเล็กน้อยที่เกิดจากพรสวรรค์อันน่ากลัวของเขา ก็แปรเปลี่ยนเป็นความสงบนิ่งและความเฉยเมย

ระดับจิตใจก้าวขึ้นไปอีกขั้น

จากนั้น ภายในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของกู้ฉางเซิง ปรากฏแสงสีทองขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับดวงอาทิตย์อันยิ่งใหญ่ ขับไล่ความมืดมิดทั้งหมดออกไป

ไม่นานนัก แสงสีทองนี้ก็หยั่งรากลงสู่พื้น กลายเป็นต้นโพธิ์ แสงสีทองมากมายสาดส่องลงมา เบื้องล่างปรากฏเงาร่างขึ้นอย่างช้า ๆ

แม้จะมีเพียงสามขวบ แต่กลับราวกับจักรพรรดิเซียนรุ่นเยาว์

ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตามีแววฉลาด เป็นรูปลักษณ์ของกู้ฉางเซิง

“หนึ่งความคิด วิญญาณแท้ปรากฏ หนึ่งความคิด วิญญาณก่อกำเนิดก่อตัว หนึ่งความคิด ตำหนักดวงจิตเปิด…………” เห็นการเปลี่ยนแปลงของกู้ฉางเซิง ชายชุดเทาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยความตกใจ

การรวมตัวของวิญญาณก่อกำเนิด การก่อตัวของวิญญาณแท้ เป็นระดับที่ระดับตำหนักดวงจิตเท่านั้นจึงจะสามารถบรรลุได้

ไม่คิดเลยว่ากู้ฉางเซิงเพิ่งจะทะลวงระดับเนื้อหนังมังสา ก็สามารถเปิดตำหนักดวงจิตได้แล้ว

…………

พร้อมกันนั้น ตอนที่กระจกมรรคาสวรรค์ปรากฏตัวขึ้นเหนือตระกูลกู้ ทั่วทั้งแดนมรรคาหนานเซิ่งก็เกิดเสียงดังก้องกังวานของมหามรรค

เหล่าผู้บำเพ็ญมากมายเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงบนท้องฟ้า ปรากฏแสงสว่างเจิดจรัส นิมิตมากมายอันน่าอัศจรรย์

กิเลนเต้นระบำ หงส์แดงโบยบิน มังกรเขียวกางกรงเล็บ…………

เหล่าผู้บำเพ็ญทั้งหมดรู้สึกเบาสบายราวกับไร้น้ำหนัก ระดับตบะของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ชายชราที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่เบิกตากว้าง กล่าวด้วยความยินดี “เกิดเรื่องอันใดขึ้น? เหตุใดสวรรค์จึงมอบโชคลาภให้กับแดนมรรคาหนานเซิ่ง? กระทั่งพวกเราก็ได้รับผลประโยชน์?”

“ดูเหมือนว่าเสียงดังมาจากตระกูลกู้ คงมีผู้ใดทำลายบางสิ่งบางอย่าง และได้รับการยอมรับจากสวรรค์?”

“เป็นไปได้สูง เพราะสามปีก่อนเคยปรากฏนิมิตอันน่ากลัวยิ่งนัก ไม่แน่ อัจฉริยะฟ้าประทานของตระกูลกู้อาจจะทำบางสิ่งบางอย่าง”

ผู้คนต่างก็คาดเดาไปต่าง ๆ นานา พวกเขามองไปยังตระกูลกู้ด้วยความหวาดกลัวและความตกใจ

ณ แดนมรรคาอื่น ๆ ตัวตนที่เก่าแก่ก็รับรู้ถึงความผิดปกติ จิตเทวะอันยิ่งใหญ่กวาดผ่านท้องฟ้า หยุดอยู่เหนือแดนแห่งนี้ พวกเขาต่างตกตะลึง

“นี่…………”

“ระดับสูงสุดเนื้อหนังมังสาที่สืบทอดมานานนับหมื่นปีถูกทำลายลงแล้ว!”

“อัจฉริยะฟ้าประทานที่ตระกูลกู้ให้กำเนิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน… เป็นกายาปฐมโกลาหลอย่างแน่นอน มิเช่นนั้น คงมิอาจเกิดนิมิตอันน่ากลัวยิ่งนักเช่นนี้ได้”

“มหาสงครามแห่งยุคสมัยกำลังจะมาถึง ทางเข้าสู่ห้วงสมุทรโลกาจะปรากฏขึ้น น่าเสียดาย อัจฉริยะฟ้าประทานเช่นนี้มิได้ปรากฏตัวขึ้นในเชื้อสายของเรา อนาคตคนรุ่นเดียวกัน ล้วนต้องกลายเป็นเพียงบันไดให้เขาก้าวเดิน!” เงาร่างลาง ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ภายในความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตกล่าว ดวงตาทั้งสองข้างราวกับดวงอาทิตย์โลหิตสองดวง

“ทำไม? เจ้าต้องการลงมือสังหารเขาตั้งแต่ยังเด็กหรือ? อย่าลืมว่าตระกูลกู้ยังคงอยู่ในจุดสูงสุด พวกเราไม่ร่วมมือกับเจ้าแน่นอน” เสียงอันเย็นชาดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขากลัวตระกูลกู้อย่างยิ่ง