บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 14 เครื่องจักรรับเซียนหญิง

บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 14 เครื่องจักรรับเซียนหญิง

“วูบ”

แสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้า

“ไม่รู้ว่าเป็นผู้อาวุโสท่านใด”

“บินเร็วขนาดนี้ อย่างน้อยก็น่าจะเป็นผู้อาวุโสระดับหลอมปราณระยะปลายกระมัง”

“อาจจะเป็นผู้อาวุโสหลี่ก็ได้ เฮ้อ ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสหลี่จะไปงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระปีนี้หรือไม่ สิบปีก่อนข้าได้รับคำชี้แนะจากท่าน สิบปีมานี้ข้าพัฒนาขึ้นมาก”

ในป่าทึบเบื้องล่าง ผู้บำเพ็ญอิสระระดับหลอมปราณสองคนกำลังพูดคุยด้วยความอิจฉา

งานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระที่จัดขึ้นทุกสิบปีใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว

ผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนมากรอบ ๆ เทือกเขาสะบั้นเซียนกำลังเดินทางไปยังเทือกเขาสะบั้นเซียน

“ผู้อาวุโส พวกเรากำลังพูดถึงผู้อาวุโสอยู่เลย ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสจะมาจริง ๆ ดีจริง ๆ”

บนเทือกเขาสะบั้นเซียน เมื่อหลี่ซูมาถึง ผู้บำเพ็ญอิสระก็เข้ามาหา

สิบปีก่อน คำชี้แนะของหลี่ซูที่มีต่อผู้บำเพ็ญอิสระบนเทือกเขาสะบั้นเซียนนั้นมีประโยชน์ไม่น้อย ทำให้ผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้หลีกเลี่ยงเส้นทางที่ผิดพลาดได้หลายเส้นทาง

ตอนนี้เห็นหลี่ซูมาถึง ผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนมากต่างรู้สึกยินดี

คำชี้แนะของหลี่ซูนั้นเหมาะกับผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้

หากให้ผู้บำเพ็ญเซียนที่มีรากวิญญาณโดดเด่นมาชี้แนะพวกเขา ผลลัพธ์คงไม่ดีเท่าหลี่ซู

ให้คนธรรมดาไปเรียนรู้ประสบการณ์ของอัจฉริยะ ผลลัพธ์ย่อมมีไม่มาก

ผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ ถึงแม้จะเป็นผู้บำเพ็ญเซียน แต่ทุกคนต่างรู้จักตนเองดี

เมื่อเทียบกับสิบปีก่อน จำนวนผู้บำเพ็ญอิสระที่นี่เพิ่มขึ้นมาก มีคนหน้าใหม่จำนวนไม่น้อย

แน่นอน ก็มีคนที่หายไป

“ดูสิ นั่นคือผู้อาวุโสหลี่”

“ผู้อาวุโสหลี่ดูอ่อนเยาว์กว่าที่เล่าลือกันไว้”

“ไม่เพียงแต่อ่อนเยาว์ ผู้อาวุโสหลี่ยังดูสง่างามมาก!”

ผู้บำเพ็ญหญิงหลายคนที่อยู่ไกลออกไปเห็นหลี่ซู ดวงตาก็เป็นประกาย

หลังจากงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระครั้งที่แล้ว ชื่อเสียงของหลี่ซูในหมู่ผู้บำเพ็ญอิสระก็ยิ่งโด่งดังมากขึ้น

ผู้บำเพ็ญหญิงจำนวนไม่น้อยก็เข้ามาล้อมรอบ

หลังจากผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนมากทักทายหลี่ซูแล้ว ก็มีผู้บำเพ็ญอิสระบางส่วนอยากให้หลี่ซูชี้แนะ

หลี่ซูเพิ่งชี้แนะไปได้ไม่นาน แสงกระบี่สายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาใกล้

เขามองดู คนที่มาก็ยังคงเป็นผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋คนนั้น

ไม่ได้เจอกันสิบปี ความรู้สึกที่ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋มอบให้หลี่ซูนั้นแข็งแกร่งขึ้นมาก

จากที่จางเยวี่ยเอ๋อร์รู้ ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋สร้างฐานสำเร็จเมื่อสามสิบปีก่อน สิบปีก่อนตอนที่หลี่ซูพบเขา หลี่ซูรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋น่าจะอยู่ที่ระดับสร้างฐานขั้นสอง

แต่ตอนนี้ ความรู้สึกที่อีกฝ่ายมอบให้หลี่ซู…เข้าสู่ระดับสร้างฐานระยะกลางแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะอยู่ที่ระดับสร้างฐานขั้นสี่ หรืออาจจะเป็นระดับสร้างฐานขั้นห้า

หากหลี่ซูยังอยู่ที่ระดับสร้างฐานขั้นสาม คงไม่สามารถรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงตบะของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ

แต่หลังจากพลังของหลี่ซูเพิ่มขึ้นมาก ตบะของเขาก็สูงกว่าผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋มาก อีกทั้งอีกฝ่ายไม่ได้ปกปิดอะไร หลี่ซูจึงรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงตบะของอีกฝ่าย

ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋ไม่น่าจะมีนิ้วทองคำอะไร สิบปี ผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่ง ตบะในระดับสร้างฐานทะลวงไปถึงสามขั้น นับว่าหาได้ยากมาก

หากเป็นศิษย์นิกายเซียนที่มีคุณสมบัติโดดเด่น ก็อาจจะเป็นไปได้ แต่เจ้าหมอนี่…

หากคุณสมบัติของเจ้าหมอนี่ดีจริง ทำไมถึงไม่เข้าร่วมนิกายเซียนเล่า?

หลี่ซูแอบสะกดกลิ่นอายของตนเองลง

บางทีอาจจะเป็นสัญชาตญาณ การพบเจอผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋สองครั้ง ทำให้หลี่ซูรู้สึกว่าเจ้าหมอนี่ไม่ใช่คนดี

สิบปีก่อน ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋พาผู้บำเพ็ญอิสระสิบกว่าคนออกไป ครั้งนี้หลี่ซูไม่เห็นผู้บำเพ็ญอิสระสิบกว่าคนนั้น

หลังจากผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋มาถึง เห็นหลี่ซู ดวงตาก็เป็นประกาย

“ไม่คิดเลยว่าจะได้พบสหายเต๋าอีก สหายเต๋าคงชอบที่นี่ไม่น้อย”

ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋กล่าวด้วยความหมายแฝง

เรื่องที่หลี่ซูรับเซียนหญิงสามคนเข้ามาเป็นภรรยาติดต่อกันในงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระครั้งที่แล้ว ได้แพร่กระจายออกไปแล้ว

เจ้าหมอนี่ คงคิดว่าหลี่ซูมาครั้งนี้เพื่อผู้บำเพ็ญหญิงที่อ่อนเยาว์และงดงาม

ในระดับหนึ่งแล้ว

เจ้าหมอนี่เดาไม่ผิด

การที่หลี่ซูมาครั้งนี้ มีปัจจัยด้านนี้อยู่จริง

สิบปีมานี้ ถึงแม้ว่าเขาจะมีลูกหลานที่มีรากวิญญาณสิบคนแล้ว

แต่ว่า ต่อให้หนิงเสี่ยวหยู่พวกนางให้กำเนิดบุตรให้หลี่ซูอีก โอกาสที่ลูกหลานจะมีรากวิญญาณก็ลดลง

การแต่งงานระหว่างผู้บำเพ็ญเซียน โอกาสที่ลูกหลานจะมีรากวิญญาณนั้นสูงกว่าจริง ๆ

แต่หลังจากมีลูกหลานมากขึ้น ยิ่งมีมาก โอกาสนี้ก็ยิ่งลดลง

ยิ่งไปกว่านั้น สตรีคนหนึ่งไม่สามารถให้กำเนิดบุตรได้ไม่จำกัด

ต่อให้ร่างกายแข็งแรงแค่ไหน ถึงระดับหนึ่งแล้วก็ยากที่จะตั้งครรภ์

ดังนั้น หลี่ซูจึงเตรียมจะรับเซียนหญิงเข้าบ้านอีกหลายคนในงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระครั้งนี้

“สหายเต๋าก็เช่นกันไม่ใช่หรือ”

หลี่ซูตอบอย่างเรียบเฉย

“ฮ่า ฮ่า ข้าอยากหาผู้ช่วยเพิ่มอีกหน่อย ครั้งที่แล้วคนที่ไปป่าไม้ดำกับข้า ต่างก็ได้ผลเก็บเกี่ยวกลับมาไม่น้อย ตอนนี้พวกเขายังคงย่อยผลเก็บเกี่ยวเหล่านั้นอยู่ สหายหลี่ มาร่วมมือกับข้าเถิด หากพวกเราร่วมมือกัน สัตว์อสูรระดับสองคงหนีไม่พ้น”

ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋มาชวนหลี่ซูอีกครั้ง

หลี่ซูส่ายหน้า “ขออภัย ข้าไม่สนใจ”

ผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้บังคับ “เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ไม่รบกวนสหายหลี่แล้ว”

.

หลังจากผู้บำเพ็ญชายแซ่ไป๋จากไป หลี่ซูก็ยังคงชี้แนะผู้บำเพ็ญอิสระ

ผู้บำเพ็ญอิสระที่เดินทางมามีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ผู้บำเพ็ญอิสระรอบตัวหลี่ซูมีจำนวนมากที่สุด

กลางคืนมาเยือน

“ผู้อาวุโส นี่มอบให้ท่าน”

ตอนที่ใกล้จะแยกย้ายกัน ผู้บำเพ็ญหญิงคนหนึ่งยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งให้หลี่ซูด้วยความเขินอาย

นี่คือผู้บำเพ็ญหญิงที่มาจากแคว้นซื่อฉี

มีคนแรกก็มีคนที่สอง ไม่นานก็มีผู้บำเพ็ญหญิงอีกคนยัดผ้าปักหนึ่งผืนใส่มือหลี่ซู จากนั้นก็วิ่งหนีไปด้วยใบหน้าแดงก่ำ

เห็นผู้บำเพ็ญหญิงมอบของแทนใจให้หลี่ซูติดต่อกัน ทำให้ผู้บำเพ็ญอิสระคนอื่นอิจฉาจนแทบทนไม่ไหว

บนเทือกเขาสะบั้นเซียน ไม่เคยมีฉากแบบนี้มาก่อน

ผู้บำเพ็ญหญิงเหล่านี้ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นผู้บำเพ็ญหญิงที่มีคุณสมบัติจำกัด ไม่อาจสร้างฐานสำเร็จได้ แต่ในสายตาของปุถุชน พวกนางก็คือ“เซียนหญิง”

ก่อนจะพบคนที่ถูกใจ พวกนางไม่ยอมลดตัว

ในอดีต งานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระบนเทือกเขาสะบั้นเซียน การรวมตัวหนึ่งครั้ง หากมีคู่สมหวังสักคู่ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

แต่หลี่ซูมาสองครั้ง ก็มีผู้บำเพ็ญหญิงมอบของแทนใจให้

ยังมีมากกว่าหนึ่งคน

นี่มันเครื่องจักรรับเซียนหญิงชัด ๆ

ผู้บำเพ็ญอิสระบางส่วนกังวลว่า หากหลี่ซูมาอีกหลายครั้ง ผู้บำเพ็ญหญิงที่งดงามคงถูกเขารับไปหมด

ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญหญิงทุกคนที่จะงดงาม ยังมีผู้บำเพ็ญหญิงบางส่วนที่มีรูปร่างหน้าตาธรรมดา

แต่บางทีอาจจะเป็นเพราะรากวิญญาณ ผู้บำเพ็ญหญิงที่มีรากวิญญาณ รูปร่างหน้าตาโดยรวมจะดีกว่าปุถุชนที่ไม่มีรากวิญญาณ

ผู้บำเพ็ญหญิงสามคนที่มอบของแทนใจให้หลี่ซูเมื่อสิบปีก่อน ล้วนเป็นสตรีที่โดดเด่นในหมู่ผู้บำเพ็ญหญิง

ครั้งนี้ก็เช่นกัน ยังคงเป็นคนที่โดดเด่น

เพราะพลัง สถานะ เสน่ห์ และรูปร่างหน้าตาของหลี่ซู หากพวกนางไม่โดดเด่น ต่อให้มีใจให้หลี่ซู ก็คงรู้สึกด้อยค่า ไม่กล้าแสดงออก