บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 10 รับเซียนหญิงสามคนติดต่อกัน

บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 10 รับเซียนหญิงสามคนติดต่อกัน

“ตระกูลหลี่ช่างมีเรื่องน่ายินดีไม่ขาดสาย”

“ใช่แล้ว ได้ยินมาว่าบรรพบุรุษตระกูลหลี่รับเซียนหญิงสองคนแล้ว”

“เซียนก็คือเซียน บรรพบุรุษตระกูลหลี่อายุร้อยกว่าปีแล้ว แต่ร่างกายแข็งแรงกว่าชายวัยกลางคนอายุสามสิบกว่าปีอย่างข้าเสียอีก”

“นั่นสิ ไม่เช่นนั้นเซียนหญิงจะยอมแต่งงานกับเขาได้อย่างไร”

“...”

ในเมืองหลัวซึ่งเป็นเมืองใหญ่ที่สุดใกล้กับคฤหาสน์หลี่ ขณะที่ขบวนแห่เจ้าสาวอันยิ่งใหญ่เดินผ่าน ก็ดึงดูดผู้คนมากมายมาดู

สำหรับคนเมืองหลัวแล้ว การได้ดูบรรพบุรุษตระกูลหลี่รับนางสนมทุ กๆ หนึ่งหรือสองปีนั้น เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่บรรพบุรุษตระกูลหลี่รับนางสนม ตระกูลหลี่จะจัดงานเลี้ยง

นอกจากงานเลี้ยงที่จัดขึ้นเพื่อแขกผู้มีเกียรติแล้ว ตระกูลหลี่ยังจัดงานเลี้ยงริมแม่น้ำหลัว คนเมืองหลัวที่อยากร่วมสนุกก็สามารถไปกินอาหารได้

ครอบครัวยากจนหลายครอบครัวกินอิ่มที่สุดในหนึ่งปี ก็ตอนที่บรรพบุรุษตระกูลหลี่รับนางสนม

ดังนั้น บริเวณรอบ ๆ เมืองหลัว ทุกครั้งที่หลี่ซูรับนางสนม ก็จะมีคนมากมายร่วมยินดี

ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่รอคอยให้หลี่ซูรับนางสนม เพื่อจะได้ไปกินอาหารอร่อย ๆ ในงานเลี้ยง

หลังจากหลี่ซูสร้างฐานสำเร็จ ความถี่ในการรับนางสนมในช่วงหลายปีมานี้ก็เพิ่มมากขึ้น ทำให้คนเมืองหลัวจำนวนมากดีใจเป็นอย่างยิ่ง

.

ในคฤหาสน์หลี่ ประดับประดาด้วยโคมไฟ

ครั้งนี้คนที่เข้ามาคือจางเยวี่ยเอ๋อร์

หลังจากพิธีแต่งงาน ยามค่ำคืนมาเยือน หลี่ซูเข้าไปในห้อง

จางเยวี่ยเอ๋อร์สวมผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยความตื่นเต้น

นางค่อนข้างประหม่า

หลี่ซูเปิดผ้าคลุมหน้า

ใต้ผ้าคลุมหน้าคือหญิงสาวแสนสวย บนใบหน้าเผยความเขินอาย คิ้วโก่งดั่งใบหลิว ดวงตางดงามดั่งดอกบัว

ห้องมืดลง

.

“ท่านพี่ ข้าเหมือนจะตั้งครรภ์แล้ว”

หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน ลู่เหวยเจียก็รู้สึกว่าตนเองเหมือนจะตั้งครรภ์

“ดี!”

หลี่ซูดีใจเป็นอย่างยิ่ง

สำหรับหลี่ซูแล้ว ยิ่งมีลูกหลานมากเท่าไรก็ยิ่งดี

หลี่ซูใช้เวลากับลู่เหวยเจียมากขึ้น

ถึงแม้ว่าเขาจะมีภรรยาหลายคน แต่ก็ไม่เหมือนกับในวังหลวง ที่มีการแย่งชิงอำนาจกัน

ความสัมพันธ์ระหว่างพวกนางค่อนข้างดี

หลังจากหลี่ซูแต่งงานกับ “เซียนหญิง” หลายคน ความแตกต่างระหว่าง “เซียนหญิง” กับภรรยาคนอื่น ๆ ของเขาก็ปรากฏออกมา

ไม่ได้หมายความว่าหนิงเสี่ยวหยู่พวกนางถือตัว หรือภรรยาคนอื่น ๆ แยกตัวจากพวกนาง แต่เพราะโลกนี้แบ่งแยกเซียนกับปุถุชน

ภรรยาคนอื่น ๆ ของหลี่ซูยินดีให้พวกนางเป็นใหญ่

แต่หนิงเสี่ยวหยู่พวกนางไม่สนใจการจัดการเรื่องภายในตระกูล ดังนั้นเรื่องจุกจิกในตระกูลจึงถูกจัดการโดยอนุภรรยาบางส่วนที่นิสัยดีและยุติธรรม

.

การที่หลี่ซูรับเซียนหญิงหลายคนเข้ามาเป็นภรรยาติดต่อกัน กลายเป็นเรื่องเล่าขานในบริเวณเมืองหลัว

หลังจากเสิ่นเสวี่ยเข้ามา หลี่ซูก็ไม่คิดจะรับนางสนมอีกในปีนี้

ภรรยาคนใดตั้งครรภ์ หลี่ซูจะใช้เวลากับนางทุกวัน

แต่ทว่า หลังจากจางเยวี่ยเอ๋อร์ตั้งครรภ์ เสิ่นเสวี่ยกับลู่เหวยเจียกลับไม่ตั้งครรภ์สักที

ผู้หญิงธรรมดาบางคนอาจจะตั้งครรภ์ได้ง่าย ๆ แต่หากเป็นผู้บำเพ็ญเซียน อาจจะต้องใช้เวลามากกว่านี้

หลี่ซูไม่ได้รีบร้อน

หลังจากผ่านไปอีกครึ่งปี ในที่สุดลู่เหวยเจียก็ตั้งครรภ์

ในปีต่อมา จางเยวี่ยเอ๋อร์ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งให้หลี่ซู

“ท่านพี่ มีรากวิญญาณ!”

หลังจากให้กำเนิดบุตร จางเยวี่ยเอ๋อร์ก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะบุตรคนแรกของนางกับหลี่ซูมีรากวิญญาณ

หลี่ซูก็ดีใจเช่นกัน

การกำเนิดของบุตรคนนี้ทำให้ลูกหลานที่มีรากวิญญาณของหลี่ซูเพิ่มขึ้นเป็นสี่คน

หลังจากผ่านไปอีกสองเดือน ลู่เหวยเจียยังไม่ได้ให้กำเนิดบุตร แต่หนิงเสี่ยวหยู่กลับตั้งครรภ์อีกครั้ง

หนิงเสี่ยวหยู่ไม่ได้เป็นกังวล เพราะนางรู้ว่ายิ่งมีลูกมากเท่าไร หลี่ซูก็ยิ่งดีใจ

หลังจากแต่งงานกับหลี่ซูมานาน ขอเพียงหลี่ซูมีความสุข หนิงเสี่ยวหยู่ก็เต็มใจทำ

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากสร้างฐานไม่สำเร็จ หนิงเสี่ยวหยู่ก็อยากมีลูกหลานมากขึ้น

หากเป็นอัจฉริยะที่มีรากวิญญาณดีเยี่ยม และสามารถพัฒนาตบะอย่างรวดเร็ว อายุขัยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องลูกหลาน

ถึงจะสนใจ ก็มักจะเป็นเรื่องหลังจากที่บำเพ็ญถึงระดับหนึ่งแล้ว

แต่ผู้บำเพ็ญเซียนที่สร้างฐานไม่สำเร็จ อายุขัยมีจำกัด ย่อมต้องคิดถึงเรื่องนี้ ลูกหลานในระดับหนึ่งคือการสืบทอดชีวิต

บุตรคนที่สี่ของหนิงเสี่ยวหยู่ในที่สุดก็มีรากวิญญาณ เพียงแต่รากวิญญาณไม่ได้ดีเท่าบุตรคนแรก

หลี่ซูไม่ได้สนใจมากนัก ขอเพียงมีรากวิญญาณก็พอแล้ว

รากวิญญาณของเขาก็ถูกเสริมสร้างขึ้นอีกครั้ง