บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 8 เข้าไปในกระโจม

บรรพบุรุษข้ามภพสยบหล้า ตอนที่ 8 เข้าไปในกระโจม

“ผู้อาวุโส คนเหล่านี้ควรจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มาจากแคว้นซื่อฉี ส่วนกลุ่มนั้นน่าจะเป็นคนที่มาจากแคว้นเป่ยเหยียน”

บนเทือกเขาสะบั้นเซียน หญิงสาวรูปโฉมงดงามคนหนึ่งกำลังแนะนำหลี่ซู

หญิงสาวผู้นี้มีนามว่าจางเยวี่ยเอ๋อร์ ตบะอยู่ระดับหลอมปราณขั้นสอง

บิดามารดาของนางเป็นผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณ นางมีรากวิญญาณ แต่รากวิญญาณไม่ได้ดีมากนัก

ดูเหมือนบิดามารดาของนางอยากให้นางสร้างสายสัมพันธ์กับหลี่ซู หลังจากฝากนางไว้กับหลี่ซู พวกเขาก็จากไป

การรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระครั้งนี้มีผู้บำเพ็ญเซียนเดินทางมามากมาย ไม่เพียงแค่ผู้บำเพ็ญอิสระจากแคว้นหวู่ แต่ยังรวมถึงผู้บำเพ็ญอิสระจากอีกสองแคว้นโดยรอบด้วย

ตอนนี้เอง ไม่ไกลออกไปก็มีแสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งเข้ามาใกล้

“มีผู้อาวุโสระดับสร้างฐานมาอีกแล้ว!”

“นั่นผู้อาวุโสไป๋ ผู้อาวุโสไป๋มาหลายครั้งแล้ว”

ผู้บำเพ็ญอิสระบางส่วนจำอีกฝ่ายได้

“ผู้อาวุโส ผู้อาวุโสไป๋เป็นผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานเช่นกัน แต่เขาเป็นผู้บำเพ็ญอิสระ ได้ยินมาว่ารากวิญญาณของผู้อาวุโสไป๋ไม่ได้ดีมากนัก หลายสิบปีก่อนเขาพบเจอโอกาสวาสนา พัฒนาอย่างรวดเร็วจนกระทั่งยี่สิบปีก่อนก็สร้างฐานสำเร็จ”

จางเยวี่ยเอ๋อร์มีความรู้มากมาย แนะนำขึ้นมา

หลี่ซูมองไป ผู้บำเพ็ญที่ทุกคนเรียกว่าผู้อาวุโสไป๋ผู้นี้ดูมีอายุมากกว่าเขามาก

ดูเหมือนตบะของอีกฝ่ายจะไม่เลว

หลังจากเขามาถึง ก็ได้รับการต้อนรับ ผู้บำเพ็ญอิสระหลายคนเข้าไปทักทาย

แต่ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดคือ แม้ผู้อาวุโสไป๋จะเดินทางมาแล้ว แต่ผู้บำเพ็ญหญิงบนเทือกเขาสะบั้นเซียนส่วนใหญ่ยังคงให้ความสนใจหลี่ซู

แม้ว่าต่างก็เป็นผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐาน ทั้งรูปร่างหน้าตาและบุคลิกของหลี่ซูล้วนเหนือกว่าผู้อาวุโสไป๋

ถึงจะเป็นระดับสร้างฐาน แต่หากไม่มีรูปร่างหน้าตาและบุคลิกเช่นหลี่ซู ผู้บำเพ็ญหญิงระดับหลอมปราณหลายคนก็คงไม่ให้ความสนใจมากนัก

.

“ไม่นึกเลยว่าสหายเต๋าก็สนใจเข้าร่วมงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระเช่นกัน ข้าเดินทางมาครั้งนี้เพื่อรับสมัครผู้บำเพ็ญอิสระ ไปป่าไม้ดำล่าสัตว์อสูรร่วมกัน ได้ยินมาว่าสหายเต๋าเป็นศิษย์สำนักเซียนเวหา สนใจไปกับข้าหรือไม่”

หลังจากผู้อาวุโสไป๋เดินทางมาถึง ก็สังเกตเห็นหลี่ซูอย่างรวดเร็ว จึงเอ่ยชวน

หลี่ซูส่ายหน้ากล่าว “ข้าไม่สนใจล่าสัตว์อสูร”

ผู้อาวุโสไป๋เห็นหลี่ซูปฏิเสธ ก็ไม่ได้สนใจมากนัก ประสานมือคารวะแล้วจึงหันไปหาผู้บำเพ็ญอิสระกลุ่มอื่น

สำหรับผู้บำเพ็ญอิสระแล้ว การไปล่าสัตว์อสูรในพื้นที่อันตรายคือวิธีหนึ่งในการเสาะหาทรัพยากรการบำเพ็ญ เพียงแต่วิธีนี้ค่อนข้างอันตราย อาจจะต้องแลกด้วยชีวิต

ป่าไม้ดำอันตรายมาก ผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณเข้าไปก็เสี่ยงอันตราย แต่หากมีผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานนำทาง และทำกิจกรรมบริเวณรอบนอก ไม่แน่ว่าอาจจะได้ผลเก็บเกี่ยวกลับมา

หลี่ซูไม่สนใจแม้แต่นิด

หากเขาจะไป ก็คงไม่ไปกับผู้อาวุโสไป๋ที่เขาไม่ได้รู้จักมาก่อน แต่จะกลับไปสำนักเซียนเวหาเพื่อหาสหายร่วมทาง หรือไม่ก็เดินทางไปคนเดียว

.

“ผู้อาวุโส ข้าขอให้ท่านชี้แนะพวกเราสักหน่อยได้หรือไม่”

กลุ่มผู้บำเพ็ญอิสระที่กำลังแลกเปลี่ยนประสบการณ์บำเพ็ญเห็นหลี่ซูเดินมา จึงเอ่ยถาม

พวกเขาพูดคุยกันมานาน แต่ยังไม่ได้ข้อสรุป ผู้บำเพ็ญหญิงคนหนึ่งจึงเอ่ยถามอย่างกล้าหาญ

ชี้แนะ?

ถึงแม้หลี่ซูจะไม่ได้บำเพ็ญด้วยตนเอง แต่เขาก็มีประสบการณ์มากมาย

ตบะที่ได้รับจากระบบ จะมอบประสบการณ์การบำเพ็ญให้เขาด้วย

วิธีการมอบเช่นนี้ทำให้หลี่ซูมีรากฐานที่มั่นคง เหมือนกับเขาบำเพ็ญมาด้วยตนเองเป็นเวลาพันกว่าปี

ไม่เหมือนน้ำที่ไร้ต้นตอ กำแพงที่ไร้ฐานราก

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ประสบการณ์บำเพ็ญของหลี่ซูเทียบเท่ากับประสบการณ์พันกว่าปี

ถึงแม้รากวิญญาณของเขาจะไม่ดี แต่ประสบการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นของจริง

หลี่ซูเห็นผู้บำเพ็ญหญิงหลายคนมองมาที่ตนเองด้วยสายตาเว้าวอน จึงกระแอมกระไอ เริ่มต้นชี้แนะอย่างจริงจัง

“เหวยเจีย รีบไปกันเถอะ”

ลู่เหวยเจียกับสหายอีกสองคนรีบเข้ามา

ไม่นาน รอบ ๆ ตัวหลี่ซูก็มีผู้บำเพ็ญอิสระล้อมวงอยู่มากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นผู้บำเพ็ญหญิง

สิ่งที่หลี่ซูกล่าวออกมานั้นลึกซึ้งแต่เข้าใจง่าย ทำให้ผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ฟังอย่างเพลิดเพลิน

เพราะรากวิญญาณของเขาไม่ดี ประสบการณ์ของเขาจึงเหมาะกับผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ที่รากวิญญาณไม่ได้ดีมากนัก

หลี่ซูไม่ได้ปิดบังว่ารากวิญญาณของเขาไม่ดี

เขาสร้างฐานสำเร็จตอนอายุร้อยปี ใครจะไปคิดว่าเขาเป็นอัจฉริยะ

ดังนั้น ไม่นานผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ต่างฟังอย่างตั้งใจ

ผู้บำเพ็ญหญิงเหล่านี้ต่างจ้องมองหลี่ซูตาไม่กะพริบ

ผู้บำเพ็ญหญิงบางคนมองไปมองมา ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ สายตาดูแปลก ๆ ใบหน้าก็แดงก่ำเป็นครั้งคราว

หลี่ซูกล่าวต่อไปอีกพักหนึ่ง เห็นว่ารอบ ๆ ตัวมีผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ และทุกคนต่างก็ตั้งใจฟัง เขาจึงได้แต่พูดต่อไป

หลังจากผ่านไปอีกครึ่งวัน ท้องฟ้าก็มืดลง ผู้บำเพ็ญอิสระรอบๆ ตัวเขาหลายชั้น

“ใกล้ค่ำแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันเถอะ ให้ผู้อาวุโสได้พักผ่อนก่อน”

จางเยวี่ยเอ๋อร์ยังฟังไม่จุใจ แต่นางก็ช่วยหลี่ซูเอ่ยขึ้น

“ผู้อาวุโสกล่าวได้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก เหมือนท่านชี้ทางสว่างให้กับข้า โปรดรับการคารวะจากข้า!”

ผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่งกล่าวขอบคุณหลี่ซูอย่างซาบซึ้ง ก่อนจะคารวะลงไป

ผู้บำเพ็ญอิสระคนอื่น ๆ ได้สติ ต่างขอบคุณหลี่ซูด้วยวิธีการต่าง ๆ

“ผู้อาวุโส มอบให้ท่าน”

ตอนนี้เอง ผู้บำเพ็ญหญิงคนหนึ่งยัดผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนหนึ่งใส่มือหลี่ซู ก่อนจะวิ่งหนีไปด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ผู้บำเพ็ญอิสระรอบ ๆ ตัวเห็นแล้ว ต่างเผยสีหน้ามีความหมายลึกซึ้งออกมา

ใบหน้าของจางเยวี่ยเอ๋อร์เปลี่ยนสี เพราะการรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระเช่นนี้ ยังมีความหมายแฝงอยู่อย่างหนึ่ง ผู้บำเพ็ญอิสระที่หมดหวังในการสร้างฐาน และอยากหาคู่บำเพ็ญเพียรเพื่อก่อตั้งตระกูลผู้บำเพ็ญเซียน งานรวมตัวเช่นนี้คือโอกาสหนึ่ง

หากผู้บำเพ็ญหญิงมอบผ้าเช็ดหน้าที่ตนเองทำขึ้นให้กับผู้บำเพ็ญชาย ก็เท่ากับว่านางยอมรับผู้บำเพ็ญชายคนนั้น

ในยามค่ำคืน หากผู้บำเพ็ญชายนำผ้าเช็ดหน้าไปยังกระโจมของผู้บำเพ็ญหญิงคนนั้น…ก็จะสมหวัง

ในบางครั้ง ผู้บำเพ็ญเซียนจะไม่สนใจพิธีรีตองมากมายเช่นปุถุชน

ไม่ใช่งานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระทุกครั้งที่จะสมหวัง การรวมตัวหนึ่งครั้ง หากมีคู่สมหวังสักคู่ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

ครั้งนี้ กลับมีผู้บำเพ็ญหญิงมอบผ้าเช็ดหน้าให้หลี่ซูต่อหน้าผู้คนมากมาย

“เหวยเจีย รีบหน่อย”

เห็นว่ามีผู้บำเพ็ญหญิงลงมือแล้ว สหายสองคนที่อยู่ข้าง ๆ ลู่เหวยเจียรีบผลักนาง

ลู่เหวยเจียกัดฟัน ในที่สุดนางก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา ยัดใส่มือหลี่ซู ก่อนจะวิ่งหนีไปด้วยใบหน้าแดงก่ำโดยไม่หันหลังกลับมามอง

มีอีกคนแล้ว!

ผู้บำเพ็ญอิสระรอบ ๆ ตัวอิจฉาจนแทบคลั่ง

ผู้บำเพ็ญหญิงคนแรกที่มอบผ้าเช็ดหน้าให้หลี่ซูก็มีรูปโฉมงดงาม ส่วนลู่เหวยเจียยิ่งอ่อนเยาว์งดงาม ผู้บำเพ็ญชายที่สร้างฐานไม่สำเร็จ และอยากหาคู่บำเพ็ญเพียร อิจฉาจนแทบทนไม่ไหว

แต่อิจฉาไปก็เท่านั้น ใครใช้ให้พวกเขาไม่มีเสน่ห์เช่นหลี่ซู

หลี่ซูไม่เพียงเป็นผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐาน เขายังมีเสน่ห์ดึงดูดสตรีเพศอย่างรุนแรง

พลังแข็งแกร่งอย่างเดียวไม่พอ ผู้อาวุโสไป๋ก็เป็นระดับสร้างฐานเช่นกัน เข้าร่วมงานรวมตัวมาสองครั้งแล้ว แต่กลับไม่มีผู้บำเพ็ญหญิงคนใดมอบผ้าเช็ดหน้าให้เขา

ผู้บำเพ็ญเซียนหญิงบางส่วน แม้จะสร้างฐานไม่สำเร็จ แต่พวกนางก็ไม่ยอมลดตัว

“เยวี่ยเอ๋อร์ นี่หมายความว่าอย่างไร”

หลี่ซูดึงจางเยวี่ยเอ๋อร์มาด้านข้าง ถามขึ้น

เขายังไม่เข้าใจความหมายนี้

จางเยวี่ยเอ๋อร์กำลังลังเลว่าจะมอบผ้าเช็ดหน้าให้หลี่ซูดีหรือไม่ ได้ยินหลี่ซูถาม จึงรีบอธิบายเบา ๆ

“สามารถทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ”

หลี่ซูตะลึงงัน

ที่เขาเดินทางมาร่วมงานรวมตัวของผู้บำเพ็ญอิสระครั้งนี้ ก็เพราะอยากรู้จักกับผู้บำเพ็ญหญิงหลายคน แต่งงานกับ “เซียนหญิง” เพื่อให้กำเนิดลูกหลานที่มีรากวิญญาณมากขึ้น

ไม่นึกเลยว่าเรื่องจะราบรื่นถึงเพียงนี้

ดูเหมือนเขาประเมินเสน่ห์ของตนเองต่ำไป

หากรู้ก่อน ตอนที่เขายังอยู่ระดับหลอมปราณระยะปลาย บางทีเขาอาจจะแต่งงานกับ “เซียนหญิง” เพื่อให้กำเนิดบุตรให้เขาแล้ว

“ผู้อาวุโส…ผู้อาวุโสหากชอบ…เยวี่ยเอ๋อร์ก็ยินดี…”

ตอนนี้เอง จางเยวี่ยเอ๋อร์ข้างกายเอ่ยขึ้นเบา ๆ