กำราบภพด้วยระบบกลไกลสวรรค์ ตอนที่ 495 เพียงแค่พบนางเท่านั้น
กำราบภพด้วยระบบกลไกลสวรรค์ ตอนที่ 495 เพียงแค่พบนางเท่านั้น
กำราบภพด้วยระบบกลไกลสวรรค์ ตอนที่ 495 เพียงแค่พบนางเท่านั้น
“กำราบหรือ”
หลี่อวิ๋นหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
เขากล่าวอย่างช้า ๆ ว่า “ไม่ถึงขั้นกำราบ แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้จักกันดี ด้วยวิธีการของจักรพรรดินียมโลก บางทีอาจจะเป็นภัยคุกคามต่อยมโลกของโลกแสงนิล”
“แต่ภัยคุกคามนั้นไม่ได้มากนัก”
คำพูดนี้ แม้จะฟังดูไม่น่าพอใจสำหรับจักรพรรดินียมโลก แต่กลับเป็นความจริง
แม้ว่าจักรพรรดินียมโลกจะสามารถจัดการกับยมโลกของโลกแสงนิลได้ แต่พลังอำนาจของทั้งสองฝ่ายต่างกันราวฟ้ากับเหว จักรพรรดินียมโลกหนึ่งหมื่นคนก็ยังไม่ใช่คู่มือของเซียนยืนยงหนึ่งคน
แม้ว่าจะเรียกสังสารวัฏหกวิถีออกมา ก็ไม่ได้มีความหมายมากนัก
เพราะว่า...
สังสารวัฏหกวิถีของจักรพรรดินียมโลก มิใช่สังสารวัฏหกวิถีที่แท้จริง หากเป็นสังสารวัฏหกวิถีดั้งเดิม ไม่ต้องพูดถึงยมโลกของโลกแสงนิล แม้แต่ราชันเซียนหลายคนร่วมมือกัน ก็ยังต้องยอมสยบ
“ดีจริง ๆ!”
หานเจวี๋ยกล่าวอย่างตื่นเต้น
จักรพรรดินียมโลกมีสังสารวัฏหกวิถี แต่กลับไม่ใช่ภัยคุกคามต่อยมโลกของโลกแสงนิล นี่ไม่ใช่ข่าวที่เขาต้องการหรือ
เพียงแค่รู้ตำแหน่งของจักรพรรดินียมโลก การเดินทางครั้งนี้นับว่าประสบความสำเร็จ!
แต่เมื่อกล่าวจบ เขาก็มองเห็นสายตาที่แปลกประหลาดของหลี่อวิ๋น
ทันใดนั้นหานเจวี๋ยก็รู้สึกตัว ในฐานะศัตรูของยมโลก การที่เขากล่าวว่าดีจริง ๆ ในตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่เหมาะสม
เขายิ้มแห้ง ๆ กล่าวด้วยความลำบากใจว่า “ผู้อาวุโสโปรดอย่าเข้าใจผิด ความหมายของผู้น้อยคือ จักรพรรดินียมโลกเป็นภัยคุกคามต่อยมโลกของโลกแสงนิล นับเป็นเรื่องดี”
“เพราะ...”
“ผู้น้อยกับคนอื่น ๆ แม้จะสู้จนตัวตาย ก็ไม่สามารถเป็นภัยคุกคามต่อยมโลกของโลกแสงนิลได้”
“เหอะ เป็นเช่นนั้นหรือ”
หลี่อวิ๋นหัวเราะเบา ๆ ไม่ใส่ใจ
“เป็นความจริง”
หานเจวี๋ยรีบกล่าว
เขาถอนหายใจ ใบหน้าแฝงไปด้วยความเศร้าโศก กล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “น่าเสียดาย ตอนที่จักรพรรดินียมโลกแข็งแกร่งขึ้น เจ้าสัจจะยืนยงกับมหาจักรพรรดิน้ำเต้าพิสุทธิ์ร่วมมือกัน โจมตีจักรพรรดินียมโลก ทำให้จักรพรรดินียมโลกหายสาบสูญไป”
“หากสามารถเชิญจักรพรรดินียมโลกกลับมา อย่างน้อยก็เป็นโอกาสหนึ่งของโลกเซียนปฐพี บางทีอาจจะสามารถบุกโจมตีโลกแสงนิลได้”
“การหาตำแหน่งของจักรพรรดินียมโลกไม่ใช่เรื่องยาก”
หลี่อวิ๋นยื่นมือออกไป หยิบกาน้ำชาขึ้นมา รินน้ำชาลงในถ้วยอย่างช้า ๆ กล่าวว่า “แต่การที่เจ้าต้องการบุกโจมตีโลกแสงนิล แทบจะเป็นไปไม่ได้”
“ตราบใดที่ยังมีโอกาส ผู้น้อยจะไม่ยอมแพ้!”
หานเจวี๋ยกล่าวอย่างหนักแน่น น้ำเสียงของเขาดังก้องราวกับเสียงฟ้าร้อง ทำให้ผู้คนรู้สึกตกตะลึง ราวกับว่าในตอนนี้เขากลายเป็นวีรบุรุษที่ยอมสละทุกอย่างเพื่อโลกเซียนปฐพี
“ไม่ปิดบังผู้อาวุโส การที่ผู้น้อยเดินทางมาที่หอคอยกลไกสวรรค์ เพราะได้รับความหวังจากทุกคนในโลกเซียนปฐพี ขุมอำนาจใหญ่หลายแห่งมอบทรัพยากรให้ผู้น้อยมากมาย”
“พวกเขาขอร้องให้ผู้น้อยมาที่หอคอยกลไกสวรรค์ สอบถามว่าเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์มีวิธีใดที่จะชี้แนะพวกเราให้พบกับจักรพรรดินียมโลกหรือไม่”
หานเจวี๋ยกล่าวอย่างจริงใจ
คำพูดนี้เป็นการแก้ต่างที่สมบูรณ์แบบ การที่เขานำสิ่งของระดับเซียนแท้ออกมาเมื่อครู่ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล การที่เขาจะนำสิ่งของอื่น ๆ ออกมา ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
เพราะว่าขุมอำนาจทั้งหมดในโลกเซียนปฐพีฝากความหวังไว้ที่เขา
การที่เขานำสิ่งของระดับเซียนแท้ออกมา เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล
แม้ว่าเขาจะนำสิ่งของระดับยืนยงออกมา ก็สามารถหาข้ออ้างได้ เพียงแค่ไม่บอกว่าสิ่งของเหล่านั้นไม่ใช่ของเขา
เป็นเพียงสิ่งของที่ถูกฝากเอาไว้เท่านั้น
“จักรพรรดินียมโลกหรือ”
หลี่อวิ๋นหัวเราะเบา ๆ หยิบถ้วยชาขึ้นมา จิบเบา ๆ กล่าวอย่างช้า ๆ ว่า “เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยาก ขึ้นอยู่กับความจริงใจของเจ้า”
“ผู้อาวุโส ท่านคิดว่าสิ่งของเหล่านี้สามารถแลกเปลี่ยนกับตำแหน่งของจักรพรรดินียมโลกได้หรือไม่”
หานเจวี๋ยรีบนำสิ่งของระดับเซียนแท้ออกมาสามชิ้น วางไว้บนโต๊ะ
ในสายตาของเขา จักรพรรดินียมโลกมีเพียงระดับตบะระดับเซียนแท้ การแลกเปลี่ยนด้วยสิ่งของระดับเซียนแท้สามชิ้น นับว่ามากเกินพอแล้ว
“ได้”
หลี่อวิ๋นพยักหน้า
เขารับสิ่งของระดับเซียนแท้ทั้งสามชิ้น กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “จักรพรรดินียมโลกอยู่ในโลกนรก”
“โลกนรกหรือ”
หานเจวี๋ยมีสีหน้าสับสน สองคำนี้เขาเพิ่งเคยได้ยิน จึงกล่าวด้วยความไม่เข้าใจว่า “ผู้อาวุโส โลกนรกคือโลกเช่นไร แล้วอยู่ที่ใด”
“โลกนรก ในอดีตราชันผีคนหนึ่งของยมโลก หรือก็คือราชันเซียนในความหมายของพวกเจ้าเป็นคนค้นพบประตูมิติสู่อีกโลกนี้ มีเพียงจักรพรรดินียมโลกเท่านั้นที่สามารถเปิดได้”
“ส่วนคนอื่น ๆ หากต้องการเข้าไป ก็ต้องใช้วิธีอื่น”
หลี่อวิ๋นกล่าวอย่างแผ่วเบา
“เอ่อ…”
หานเจวี๋ยมีสีหน้าลำบากใจ สัญชาตญาณบอกเขาว่าเขาถูกเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์หลอก แต่ถูกหลอกเช่นไร เขากลับไม่สามารถอธิบายได้
“ความหมายของผู้อาวุโสคือ การที่จะเข้าไปในโลกนรกได้ ต้องเป็นเซียนยืนยงอย่างนั้นหรือ”
หานเจวี๋ยหัวเราะแห้ง ๆ พูดพึมพำกับตัวเอง
“ประมาณนั้น”
หลี่อวิ๋นพยักหน้า กล่าวต่อว่า “หากมีวิธีอื่น ก็สามารถเข้าไปได้”
“ขอร้องให้ผู้อาวุโสชี้แนะ”
หานเจวี๋ยกล่าวอย่างเคารพ
หลี่อวิ๋นไม่ได้เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่ยื่นมือออกไป
“นี่...”
หานเจวี๋ยกลืนน้ำลายลงคอ พูดพึมพำกับตัวเองว่า “ผู้อาวุโสหมายความว่าอย่างไร”
“อย่างไรหรือ”
“เจ้าคิดว่าโลกนรกเป็นสถานที่ที่เจ้าสามารถเข้าไปได้ง่าย ๆ หรือ เมื่อครู่เจ้าถามถึงตำแหน่งของจักรพรรดินียมโลก ข้าก็บอกเจ้าไปแล้ว ส่วนวิธีการเข้าไปในโลกนรก เป็นคำถามที่สอง”
“ไม่สามารถนำมารวมกันได้”
หลี่อวิ๋นมีสีหน้าเย็นชา กล่าวด้วยความไม่พอใจ
“ข้า...”
หานเจวี๋ยพูดไม่ออก
นี่มันโหดร้ายเกินไปแล้ว
เพียงแค่ตำแหน่งของจักรพรรดินียมโลก เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ก็เอ่ยเพียงคำว่าโลกนรก สองคำนี้มีค่าเท่ากับสิ่งของระดับเซียนแท้สามชิ้นหรือ หรือว่าคำพูดหนึ่งคำมีค่ามากกว่าสิ่งของระดับเซียนแท้หนึ่งชิ้น
หากทำการค้าเช่นนี้คงร่ำรวยมหาศาล
เมื่อคิดถึงการที่ยมโลกจะแข็งแกร่งขึ้น หลังจากพบกับจักรพรรดินียมโลก หานเจวี๋ยจึงอดทนเอาไว้ เพียงแค่พบกับจักรพรรดินียมโลก ทุกอย่างก็จะคุ้มค่า
อย่างน้อย...โลกนรกหนึ่งโลก บวกกับสังสารวัฏหกวิถี
สิ่งเหล่านี้มิใช่สิ่งของระดับเซียนแท้ที่สามารถเทียบเคียงได้
ครั้งนี้ หานเจวี๋ยรีบนำสิ่งของระดับยืนยงออกมาสามชิ้น วางไว้เบื้องหน้าหลี่อวิ๋น ถามอย่างลังเลว่า “ผู้อาวุโส ครั้งนี้ ท่านสามารถบอกวิธีการเข้าไปในโลกนรกได้หรือไม่”
“มูลค่ายังไม่พอ”
หลี่อวิ๋นมองแหวนเก็บของของหานเจวี๋ยแวบหนึ่ง กล่าวอย่างแผ่วเบา
อีกฝ่ายมีไพ่ตายมากน้อยเพียงใด ไม่อาจปิดบังสายตาของเขา เพราะเขารู้ดี ตอนที่หานเจวี๋ยเดินทางมา ซูฉางลั่วได้มอบสิ่งของระดับยืนยงให้หานเจวี๋ยห้าชิ้น และสิ่งของระดับเซียนแท้อีกสิบชิ้น
สิ่งของเหล่านี้ หากไม่รีดออกมา จะสมกับชื่อหอคอยกลไกสวรรค์ได้อย่างไร
“มูลค่ายังไม่พอเช่นนั้นหรือ”
หานเจวี๋ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นำสิ่งของระดับยืนยงอีกสองชิ้น และสิ่งของระดับเซียนแท้อีกเจ็ดชิ้นออกมา วางไว้เบื้องหน้าหลี่อวิ๋น กล่าวอย่างจนใจว่า
“ผู้อาวุโส ตอนนี้พอหรือยัง”
หากมากกว่านี้ เขาก็ไม่มีแล้ว
“ประมาณนี้”
หลี่อวิ๋นเก็บสิ่งของเหล่านั้น โยนแผ่นหยกหนึ่งแผ่นไปยังหานเจวี๋ย กล่าวว่า “ประตูมิติสู่โลกนรกอยู่ที่เศษซากยมโลกที่จักรพรรดินียมโลกสร้างขึ้น”
“อาศัยวิธีการที่บันทึกไว้ในแผ่นหยกนี้ เจ้าสามารถพบนางได้”
“แน่นอนว่า...”
“เพียงแค่พบนางเท่านั้น!”