กำราบภพด้วยระบบกลไกลสวรรค์ ตอนที่ 435 ช่างเป็นข้ออ้างที่ไพเราะยิ่งนัก

กำราบภพด้วยระบบกลไกลสวรรค์ ตอนที่ 435 ช่างเป็นข้ออ้างที่ไพเราะยิ่งนัก

"ช่างเป็นข้ออ้างที่ไพเราะยิ่งนัก!"

ภายในตระกูลฉิน หลายคนต่างหัวเราะเยาะ วิธีการเช่นนี้พวกเขาล้วนเคยใช้มามากมาย

ก่อนที่พวกเขาจะจัดการกับใครสักคน พวกเขาต้องรวบรวมผู้คนให้มากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่สายธรรมะและสายมารต่อสู้กัน คนของสายธรรมะมักจะใช้วิธีการเช่นนี้ พวกเขามักจะอ้างว่าทำเพื่อสวรรค์และปฐพี

ในตอนนี้ ผู้อาวุโสห้าใช้วิธีการเดิม พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเห็นด้วย แต่กลับเย้ยหยันในใจ

ผู้ที่มีอำนาจ ใครบ้างที่ไม่ฉลาดแกมโกง

พวกเขาจะไม่ถูกคำพูดของคนอื่นชักจูง หากพวกเขารู้สึกสะเทือนใจ นั่นหมายความว่าพวกเขาเห็นผลประโยชน์ ในตอนนี้

ผู้อาวุโสห้าต้องการจัดการกับหอคอยกลไกสวรรค์ พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่เห็นผลประโยชน์ แต่กลับเห็นหายนะ

"การขับไล่เสือให้กลืนหมาป่าเป็นวิธีที่ดี แต่ก่อนอื่นเจ้าต้องเป็นนายพรานเสียก่อน"

มีคนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ไม่มีพลังที่เพียงพอ แต่กลับต้องการใช้วิธีการขับไล่เสือให้กลืนหมาป่า ระวังจะถูกไฟคลอก ใครจะรู้ว่าสิ่งที่ถูกเรียกมานั้นเป็นเสือร้ายหรือเป็นสิ่งมีชีวิตอื่น

ในตอนนี้ การมีเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์อยู่เป็นเรื่องดีสำหรับโลกเซียนปฐพี หรือโลกอื่น ๆ เพราะระดับของโลกกำลังเปลี่ยนแปลง

พวกเขาล้วนได้รับผลประโยชน์

หากต้องการจัดการกับเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ แล้วเรียกสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมา ใครจะรู้ว่าหลังจากจัดการกับเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์แล้ว บุคคลผู้นั้นจะมีท่าทีเช่นไรต่อโลกเซียนปฐพี

บางที พวกเขาอาจจะต้องตายไปด้วยกัน

"ไม่จำเป็นต้องพูดไร้สาระ จับเขาไว้ ส่งไปให้เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ บางทีผู้อาวุโสท่านนั้นอาจจะเมตตา ปล่อยตระกูลฉินของพวกเราไป"

"หากพวกเจ้ายังคงนิ่งเฉย ต่อไปอาจจะได้รับผลกระทบ!"

ผู้อาวุโสสามก้าวไปข้างหน้า รอบกายเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อย ทำให้ผู้คนไม่อาจมองตรง ๆ รอบกายเขาเต็มไปด้วยอักขระมากมาย ก่อตัวเป็นตาข่าย ปิดผนึกห้วงมิติทุกทิศทาง

ผู้อาวุโสสามก้าวออกมา แสดงท่าทีว่าต้องการลงมือ บรรยากาศภายในตระกูลฉินก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที ผู้อาวุโสหลายคนต่างถอยห่างออกไป

บางคนต้องการอยู่เฉย ๆ บางคนมองดูอย่างเย็นชา บางคนต้องการลองใช้วิธีการของผู้อาวุโสห้า

แต่คนส่วนใหญ่กลับต้องการลงมือพร้อมกัน จัดการกับผู้อาวุโสห้า

"เจ้าสิบสาม เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า!"

ผู้อาวุโสห้ามองผู้อาวุโสสามอย่างเย้ยหยัน กล่าวอย่างใจเย็น

"หากข้าต้องการจากไป พวกเจ้าไม่มีใครสามารถหยุดข้าได้!"

"เพราะความคิดเช่นนี้ของพวกเจ้า ขุมอำนาจทั้งหมดในโลกเซียนปฐพีจึงกลายเป็นหมากของคนอื่น!"

"ในอนาคต หากเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์หลอมรวมกับโลกที่แข็งแกร่งกว่า โลกเซียนปฐพีก็จะถูกทำลาย พวกเจ้าทุกคนที่อยู่ที่นี่ ล้วนเป็นคนบาปของโลกเซียนปฐพี!"

"แทนที่จะนั่งมองโลกเซียนปฐพีถูกทำลาย สู้ลงมือสักครั้ง ทำลายหอคอยกลไกสวรรค์ คืนความสงบสุขให้กับหมื่นโลกา!"

"จริงหรือ"

พลังอันยิ่งใหญ่แผ่กระจายออกมาจากโถงใหญ่ ผู้ที่มีตบะอ่อนแอต่างถอยหลังไปหลายก้าว รู้สึกราวกับมีภูเขากดทับอยู่บนหน้าอก แม้แต่การหายใจก็ยังยากลำบาก

ผู้นำตระกูลฉินลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ดวงตาคมกริบ ร่างกายสูงใหญ่ ราวกับภูผาโบราณที่พุ่งออกมาจากสายธารแห่งกาลเวลา ปกคลุมทั่วสวรรค์และปฐพี

"ดูเหมือนว่าเจ้าคิดเรื่องนี้มานานแล้ว การแก้แค้นให้กับบรรพบุรุษฉินชางเป็นเรื่องโกหก การจัดการกับหอคอยกลไกสวรรค์เป็นเรื่องจริง!"

"จริงแล้วเป็นเช่นไร"

ผู้อาวุโสห้าไม่สะทกสะท้าน ราวกับก้อนหินในมหาสมุทร เผชิญหน้ากับผู้นำตระกูลฉิน กล่าวอย่างเย็นชา

"ในตอนนี้ โลกเซียนปฐพีหลอมรวมกับโลกอื่น ๆ ระดับของโลกได้เปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว!"

"อย่างน้อยก็สามารถให้กำเนิดบุคคลระดับยืนยงได้ บุคคลเช่นนี้ เป็นอมตะ ไม่อาจตาย สามารถเดินทางไปในปฐมโกลาหลได้ การมีอยู่ของเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ ไม่มีความหมายใด ๆ สำหรับโลกเซียนปฐพี!"

บุคคลระดับมหาจักรพรรดิ มีอายุขัยหลายแสนปี สามารถเดินทางไปในปฐมโกลาหลได้ชั่วคราว ส่วนบุคคลระดับเซียนแท้ สามารถเดินทางไปในปฐมโกลาหลได้อย่างอิสระ

แต่ปฐมโกลาหลนั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต บุคคลระดับเซียนแท้ที่เข้าไปในปฐมโกลาหล อาจจะหลงทาง หากหลงทาง บางทีชั่วชีวิตนี้อาจจะหาทางกลับออกมาไม่ได้

ต้องละสังขารอย่างน่าเศร้าในปฐมโกลาหล

แต่ระดับยืนยงนั้นแตกต่างออกไป พวกเขาอมตะ อายุขัยเป็นเพียงตัวเลข แม้จะหลงทางในปฐมโกลาหลก็ไม่เป็นไร

เพราะพวกเขาไม่อาจตาย เดินทางต่อไปเรื่อย ๆ สักวันหนึ่งก็จะพบกับโลกที่แข็งแกร่ง สามารถตั้งรกรากอยู่ที่นั่น

ส่วนบรรพบุรุษของตระกูลฉิน ระดับตบะใกล้เคียงกับระดับยืนยงมาก บางทีสักวันหนึ่งเขาอาจจะทะลวงผ่านระดับยืนยงได้ เมื่อถึงตอนนั้น เขาสามารถพาตระกูลฉินออกจากโลกเซียนปฐพี หลุดพ้นจากการควบคุมของเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์

"เจ้าหมายความว่ามีใครให้นมก็ไปอยู่กับคนนั้นหรือ"

ผู้นำตระกูลฉินเดินลงมาจากบันไดทีละก้าว เสื้อผ้าของเขาพลิ้วไสว เส้นผมกระจาย ราวกับกระบี่คมกริบ ปล่อยกลิ่นอายอันน่าเกรงขาม บดขยี้ห้วงมิติ

ในตอนนี้ เขาราวกับราชันเทพจุติ มองข้ามหมื่นโลกา ปล่อยกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ ทำให้ผู้คนไม่อาจมองตรง ๆ

"อย่าลืมว่าเดิมทีอายุขัยของเจ้าใกล้จะหมดลงแล้ว สาเหตุที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ หากไม่มีเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์หลอมรวมโลก ตอนนี้เจ้าคงละสังขารไปแล้ว!"

"แล้วเป็นเช่นไรเล่า"

ผู้อาวุโสห้าหรี่ตาลง กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"หากโลกเซียนปฐพีถูกทำลาย ก็ต้องเป็นเพราะเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์!"

"หึหึ!"

ผู้นำตระกูลฉินหัวเราะอย่างเย็นชา กล่าวอย่างแผ่วเบา

"ในหมื่นโลกา ความเสี่ยงและโอกาสมักจะมาพร้อมกัน การที่โลกหลอมรวมกัน ย่อมต้องมีความเสี่ยง สำหรับโลกเซียนปฐพีแล้ว นี่เป็นเพียงบททดสอบเท่านั้น"

"หากไม่สามารถผ่านบททดสอบนี้ได้ ต่อให้เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ไม่ลงมือ สักวันหนึ่งก็อาจจะถูกทำลายจากการต่อสู้ของผู้แข็งแกร่ง"

"คนอย่างเจ้า คิดเพียงแต่จะรอรับผลประโยชน์ มีคุณสมบัติอะไรมาพูดจาเช่นนี้"

คำพูดของผู้นำตระกูลฉิน ผู้คนมากมายต่างเห็นด้วย เพราะตัวอย่างของโลกอินทนิลเร้นลับอยู่ตรงหน้า ในตอนนี้ได้ให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งระดับเซียนแท้แล้ว

ต่อจากนี้ โลกอินทนิลเร้นลับจะเข้าสู่ยุคทอง

หลายสิบล้านปีต่อมา บางทีรากฐานของโลกอินทนิลเร้นลับอาจจะไม่ด้อยไปกว่าโลกเซียนปฐพี นี่คือโอกาสที่เหนือสวรรค์ที่เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์มอบให้กับพวกเขา

ส่วนโอกาสนี้ ก็มาพร้อมกับอันตรายที่เกือบจะทำลายโลก

"ผู้นำตระกูลต้องการลงมือแล้วหรือ"

ผู้อาวุโสห้ามีสีหน้าเย็นชา รอบกายเขาเต็มไปด้วยแสงสว่างมากมาย ก่อตัวเป็นกฎเกณฑ์ฟ้าดิน ปล่อยเสียงดังกึกก้อง ราวกับเสียงโลหะกระทบกัน สั่นสะเทือนทั่วจักรวาล จิตสังหารแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเขาและผู้นำตระกูลฉิน

"ใช่แล้ว"

ผู้นำตระกูลฉินไม่ปิดบัง เขาพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวอย่างเย็นชา

"วันนี้ ข้าจะบอกเจ้าให้รู้ว่าคนเราควรมีความยำเกรง!"