กำราบภพด้วยระบบกลไกสวรรค์ ตอนที่ 105 ดูเหมือนจะมีโอกาส!
กำราบภพด้วยระบบกลไกสวรรค์ ตอนที่ 105 ดูเหมือนจะมีโอกาส!
กำราบภพด้วยระบบกลไกสวรรค์ ตอนที่ 105 ดูเหมือนจะมีโอกาส!
ราชวงศ์ราชาเทียนหยิน
เป่ยเฉินเหิงกำลังฝึกฝน จู่ ๆ ก็รู้สึกตัว
เขารีบลุกขึ้นยืน เดินออกจากโถงใหญ่ มองไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด สีหน้าเคร่งขรึม แม้จะอยู่ไกลหลายล้านลี้ เขาก็ยังคงสัมผัสได้ถึงรังสีอำนาจที่น่ากลัว
กดทับลงมาบนจิตวิญญาณโดยตรง
“อาวุธจักรพรรดิหรือ”
เป่ยเฉินเหิงพึมพำกับตัวเอง
ราชวงศ์ราชาเทียนหยิน แม้จะไม่มีอาวุธจักรพรรดิ แต่ก็รู้จักอาวุธจักรพรรดิ การที่อาวุธจักรพรรดิปรากฏขึ้น แสดงว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน
ก่อนหน้านี้มีคนวางค่ายกลหน้าประตูหอคอยกลไกสวรรค์ ตอนนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาดกลับมีอาวุธจักรพรรดิปรากฏขึ้น
เป่ยเฉินเหิงดวงตาเป็นประกาย
พึมพำกับตัวเองว่า
“เรื่องราวทั้งสองนี้ คงจะมีส่วนเกี่ยวข้องกัน”
“คนอยู่ที่ใด!”
เป่ยเฉินเหิงตะโกนเสียงดัง
“ฝ่าบาท มีสิ่งใดสั่งการขอรับ”
องครักษ์คนหนึ่งกล่าวด้วยความเคารพ
“ไปสืบหาเรื่องราวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด”
“หากมีข่าว รีบมารายงานข้า!”
“ขอรับ!”
องครักษ์กล่าวรับ ก่อนจะรีบจากไป
…
อีกด้านหนึ่ง
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ
ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือยืนอยู่บนท้องฟ้า ผมยาวสลวย สองมือไพล่หลัง ร่างกายเปล่งประกาย ดวงตาเปิดปิด ปล่อยแสงเย็นออกมา เขายืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อน แต่กลับจ้องมองไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาดอย่างเงียบ ๆ
“เรื่องราวเป็นอย่างไร สืบหาได้ว่ากระไรแล้ว”
ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือเอ่ยขึ้น
เสียงของเขาราบเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
การที่อาวุธจักรพรรดิปรากฏขึ้น ย่อมไม่สามารถปิดบังได้ ไม่นานนัก ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วเผ่ามนุษย์ และแพร่กระจายไปยังโลกแห่งการบำเพ็ญอย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้
ผู้คนมากมายต่างก็จับจ้องไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด
ทุกคนอยากจะรู้ เหตุใดผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาดถึงได้โกรธแค้นเช่นนี้ ถึงกับนำอาวุธจักรพรรดิออกมา
“ข้าน้อยไร้ความสามารถ ข้อมูลไม่ค่อยมาก แต่ข้าน้อยสืบหาจากสายลับในเมืองต้าฮวง รู้ว่าผู้อาวุโสสามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด เคยเดินทางไปยังหอคอยกลไกสวรรค์”
บนท้องฟ้า
ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวอย่างรวดเร็ว
“โอ้?”
ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือมีสีหน้าเปลี่ยนแปลง หันกลับมา มองไปยังชายหนุ่ม กล่าวอย่างแผ่วเบา
“หอคอยกลไกสวรรค์หรือ”
“ใช่ขอรับ!”
ชายหนุ่มตัวสั่น ราวกับแบกภูเขาไว้บนบ่า เหงื่อเย็นไหลออกมา เขารีบกล่าวต่อ
“ผู้อาวุโสสามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด เดินทางออกจากหอคอยกลไกสวรรค์ ดูเหมือนว่าจะส่งข่าวสารบางอย่างกลับไป ไม่นานนัก ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาดก็โกรธแค้น ออกมาจากการบำเพ็ญเพียร พร้อมกับตะโกนชื่อของวังมารสวรรค์ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง”
“จากทิศทางที่เขาจากไป ดูเหมือนว่าจะมุ่งหน้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง”
“เป็นเช่นนั้นหรือ”
ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือหันกลับมาพึมพำ
“ดูเหมือนว่า จะเกิดเรื่องใหญ่ แต่ยังไม่แพร่กระจายออกมา”
“เจ้าจงสืบหาเรื่องราวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง และวังมารสวรรค์!”
กล่าวจบ
เขาหันหลังกลับ เดินทางไปยังหลังเขา
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด นำอาวุธจักรพรรดิออกไป แถมยังมุ่งหน้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง เรื่องสนุกเช่นนี้ พวกเขา ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ ไม่มีทางพลาด
ด้วยตบะระดับจอมศักดิ์สิทธิ์ของเขาย่อมไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยว
แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือมิได้มีเพียงเขาคนเดียว การเชิญท่านผู้อาวุโสสูงสุดออกมาสักสองสามคน มิใช่เรื่องยาก
เมื่อถึงตอนนั้น
ดูสถานการณ์ค่อยตัดสินใจ
หากมีโอกาสทำลายดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง หรือวังมารสวรรค์
พวกเขาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ ย่อมได้ประโยชน์!
…
ณ สำนักมารเก้าขุมนรก
โถงใหญ่
หยางชิวในชุดคลุมยาวสีดำ นั่งอยู่บนเก้าอี้
ตอนนี้เขาได้กลายเป็นประมุขสำนักมารเก้าขุมนรกแล้ว
เบื้องล่าง
ผู้อาวุโสคนหนึ่งกำลังกล่าวรายงาน
“เรียนประมุขสำนัก เมื่อครู่ สายลับของพวกเราในเมืองต้าฮวงแจ้งมาว่า บนท้องฟ้าเหนือเมืองต้าฮวงปรากฏค่ายกลสังหารขึ้นมาอย่างกะทันหัน...”
“อะไรนะ”
ผู้อาวุโสคนนั้นยังพูดไม่จบ
หยางชิวก็ขัดจังหวะ สีหน้าเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เอ่ยถาม
“เจ้ากล่าวว่า มีคนวางค่ายกลเหนือเมืองต้าฮวง?”
“ใช่ขอรับ”
ผู้อาวุโสท่านนั้นพยักหน้า กล่าวว่า
“จากข่าวสารที่สายลับแจ้งมา ค่ายกลแห่งนี้ น่าจะเป็นระดับราชันศักดิ์สิทธิ์!”
เสียงของเขายิ่งเบาลง
เรื่องที่ประมุขสำนักหยางชิวบรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร ทุกคนต่างก็รู้
เป็นเพราะได้รับคำชี้แนะจากเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์
ตอนนี้ มีคนวางค่ายกลระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ที่นั่น
หยางชิวจะระเบิดโทสะก็เป็นเรื่องปกติ
“ตอนนี้ เป็นอย่างไรบ้าง”
หยางชิวถาม
“ดูเหมือนว่า เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์จะดึงดูดเคราะห์สวรรค์ลงมา ทำลายค่ายกลนั้นไปแล้ว”
ผู้อาวุโสท่านนั้นกล่าวอย่างช้า ๆ
อันที่จริง
ตอนที่เขาได้รับข่าวสารนี้ ก็ไม่อยากจะเชื่อ
เคราะห์สวรรค์ เป็นสิ่งที่ใครก็ตามต้องหลีกเลี่ยง เหตุใดจะควบคุมได้
แต่ตอนนี้
เมืองต้าฮวงรอดชีวิตจากค่ายกลระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ นอกจากคำอธิบายนี้ ก็ไม่มีคำอธิบายใดที่น่าเชื่อถืออีกต่อไป
“สมกับเป็นผู้อาวุโส ยิ่งใหญ่มากกว่าที่ข้าคิด”
หยางชิวฟังจบ ก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ กลับตื่นเต้นยิ่งนัก
เขากล่าวอย่างแผ่วเบา
“เจ้าสามารถสืบหาได้หรือไม่ ใครคือคนที่วางค่ายกล”
“ศิษย์น้องไร้ความสามารถ ไม่สามารถสืบหาได้”
ผู้อาวุโสท่านนั้นกล่าวด้วยความละอายใจ ราวกับกลัวว่าหยางชิวจะโกรธ เขาจึงรีบกล่าวต่อ “แต่ข้าน้อยได้ข่าวมาอีกอย่างหนึ่ง”
“ข่าวสารอันใด”
หยางชิวถามอย่างไม่พอใจ
“ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด นำอาวุธจักรพรรดิออกมาจากการบำเพ็ญเพียร เขาออกจากการบำเพ็ญเพียรแล้วเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง”
ผู้อาวุโสท่านนั้นกล่าวอย่างรวดเร็ว
“ยิ่งไปกว่านั้น มีคนกล่าวว่า ผู้อาวุโสสามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาด เคยเดินทางไปยังหอคอยกลไกสวรรค์”
“อืม??”
หยางชิวได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้าง
สัญชาตญาณบอกเขาว่า
ดูเหมือนว่า...
เรื่องราวนี้
เขาอาจจะได้ประโยชน์!