ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 243 ของขวัญจากรุ่นก่อนหน้า

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 243 ของขวัญจากรุ่นก่อนหน้า

ท้องฟ้าสาง

ณ ตอนนี้ อากาศยังคงเย็นอยู่เล็กน้อย

ทวีปซวนหยวน

บริเวณพรมแดนระหว่างมณฑลตงหวงและมณฑลว่านกู่

เลือดสีแดงสดไหลไปบนพื้นรวมตัวกันเป็นแม่น้ำสายเลือด

ศพของผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนจำนวนมากกองอยู่บนพื้น กลายเป็นภูเขาศพลูกแล้วลูกเล่า

กลิ่นคาวเลือดเข้มข้น......

จนย้อมอากาศให้กลายเป็นสีแดงคล้ำ ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดหวั่น

“ตระกูลถังแห่งหอพันโอสถ ตระกูลหนานกงแห่งมณฑลไป่เหอ”

“นำกองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนนับหมื่นล้านคน โจมตีมณฑลตงหวงของตระกูลหลัวของเรา”

“แต่ตอนนี้ ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงของเราสูญเสียผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนไปไม่ถึงร้อยล้านคน ส่วนกองทัพศัตรูสูญเสียผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนไปไม่น้อยกว่า 3 พันล้านคน”

“หากเป็นไปตามนี้”

“บางที ไม่จำเป็นต้องใช้ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 ที่ท่านบรรพบุรุษมอบให้ ก็สามารถทำให้ 2 ขุมอำนาจนั้นถอยทัพไปได้”

“แถมยังสามารถโต้กลับได้ด้วยซ้ำ!!!”

ที่พรมแดนของมณฑลตงหวง

ในเมืองพรมแดนแห่งเดียว

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบัน ณ ตอนนี้ กำลังหรี่ตาเล็กน้อย มือไพล่หลัง

จ้องมองไปที่กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนของตระกูลถังแห่งหอพันโอสถ และตระกูลหนานกงแห่งมณฑลไป่เหอด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

แม้แต่ในดวงตาที่หรี่ลงนั้นก็ยังปรากฏรอยยิ้มเป็นครั้งคราว

หากเป็นไปตามนี้จริง ๆ

ไม่นาน กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนของตระกูลถังแห่งหอพันโอสถ และตระกูลหนานกงแห่งมณฑลไป่เหอก็จะต้องถอยทัพ

ส่วนตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวง?

ก็จะกวาดล้างพุทธศาสนาในมณฑลซุยอวิ๋นได้ในเวลาอันรวดเร็ว

ควบคุมมณฑลซุยอวิ๋น ที่อยู่ติดพรมแดนของมณฑลตงหวงได้อย่างสมบูรณ์

บางที เมื่อเวลาผ่านไป

เมื่อตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

แม้กระทั่งมณฑลว่านกู่ที่อยู่ติดกับมณฑลตงหวง และมณฑลไป่เหอที่อยู่ติดกับมณฑลว่านกู่ก็จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวง

ถึงตอนนั้น ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงจะได้ครอบครอง 4 มณฑล

แถมที่ตั้งของตระกูลหลัวยังติดทะเล

พูดได้ว่า หากเป็นเช่นนั้น ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงจะมีโอกาสสูงที่จะควบคุมทั้งทวีปซวนหยวน

แม้ในกรณีที่แย่ที่สุด พวกเขาก็สามารถพึ่งพา 4 มณฑล กลายเป็นจ้าวเหนือหัวแห่งทวีปซวนหยวน ไม่มีใครกล้าไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงได้โดยง่าย

เมื่อคิดแบบนี้แล้ว มันช่างรู้สึกดี

......

มณฑลตงหวง

พรมแดน

บนกำแพงเมืองสูงของเมืองพรมแดนแห่งหนึ่ง

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบัน รอยยิ้มในดวงตาของเขาก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

“จ้าวตระกูล”

“ทางมณฑลซุยอวิ๋นส่งจดหมายมา”

“บอกว่ามีเรื่องหนึ่ง ต้องการให้ท่านตัดสินใจ”

ข้างหลังหลัวเหริน

ห้วงมิติบิดเบี้ยวเล็กน้อย

ทันใดนั้น ก็ปรากฏสมาชิกตระกูลหลัวที่มีฐานพลังยุทธ์อยู่ในขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังหลัวเหริน

“ทางมณฑลซุยอวิ๋น?”

“มีเรื่องให้ข้าตัดสินใจ?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้

หลัวเหรินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตามปกติแล้ว ด้วยกองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนนับหมื่นล้านคนของตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงที่แข็งแกร่ง แถมยังมีหลัวจิ่วเกอ บรรพบุรุษสูงสุดของตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงที่ฐานพลังยุทธ์ลึกล้ำเหลือคณานับ คอยคุ้มครองอยู่

มณฑลซุยอวิ๋น?

ผืนดินแห่งนี้ พวกเขาควรจะได้มาโดยง่าย ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

แต่ตอนนี้......

ทางมณฑลซุยอวิ๋น กลับมีเรื่องให้เขาตัดสินใจ

มันจะเป็นเรื่องอะไร?

เมื่อคิดถึงจุดนี้ รอยยิ้มในดวงตาของหลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบันก็พลันหายไป

คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นขึ้น

......

พรมแดนของมณฑลตงหวง

ในเมืองขนาดใหญ่พิเศษ

ในห้องที่ใช้จัดการเรื่องต่าง ๆ ของตระกูลหลัว และราชวงศ์หลัวชั่วคราว

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบัน ณ ตอนนี้ กำลังนั่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูล

ในมือของเขากำลังถือจดหมายฉบับหนึ่งไว้

สีหน้าของเขา แม้จะยังคงสงบนิ่ง แต่บรรยากาศในห้องกลับอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ

“ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงของเรา ได้ปลดปล่อยมณฑลซุยอวิ๋น ไม่เพียงไม่ทำร้ายปุถุชนในมณฑลซุยอวิ๋น แถมยังขนส่งอาหารไปจำนวนมาก”

“แต่กลับถูกปุถุชนมากมายในมณฑลซุยอวิ๋นตราหน้าว่า เป็นตระกูลวิถีมาร”

“ส่วนพุทธศาสนาที่ไม่ทำการผลิตใด ๆ ชั่วร้าย และมองผู้คนเป็นเพียงเครื่องมือ”

“กลับถูกเรียกว่า เป็นจ้าวผู้ครองมณฑลซุยอวิ๋น”

“แถม......”

“ยังมีชื่อเสียงที่ดีมากในมณฑลซุยอวิ๋น”

“หึ น่าสนใจ ช่างน่าสนใจยิ่งนัก”

“โลกนี้ คนทำความดี กลับถูกด่าทอแล้วรึ?”

หลังจากพูดไป หลัวเหรินที่นั่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูล สีหน้าสงบนิ่ง ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มที่อ่อนใจ

รอยยิ้มนี้ ดูเหมือนกำลังเยาะเย้ยความไม่รู้ของปุถุชนเหล่านั้นที่ถูกมองเป็นเพียงเครื่องมือ หรือบางทีเขาอาจกำลังเยาะเย้ยความไร้เดียงสาของตนเอง

พูดตามตรง ก่อนวันนี้ หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบัน ในใจเขายังคงมีความรู้สึกดี ๆ กับปุถุชนอยู่

ปฏิบัติต่อปุถุชนด้วยความเมตตา ก็คือการปฏิบัติต่อตนเองด้วยความเมตตา

น้ำสามารถรองรับเรือได้ และยังสามารถพลิกคว่ำเรือได้

แม้โลกนี้จะเย็นชา จะโหดร้าย แต่หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบันก็ยังคงปฏิบัติต่อปุถุชนด้วยความเมตตา ปุถุชนเหล่านั้นก็น่าจะรู้สึกได้

แต่ตอนนี้ หลัวเหรินก็พบว่าเขาคิดผิด

เขาพบว่าความคิดในใจของเขาดูจะผิดพลาดอย่างมาก

ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความเมตตา ก็คือการปฏิบัติต่อตนเองด้วยความเมตตา?

น้ำสามารถรองรับเรือได้ และยังสามารถพลิกคว่ำเรือได้?

บางที ในโลกของปุถุชน หลักการเหล่านี้ยังใช้ได้

แต่ในโลกของผู้บำเพ็ญเพียรที่เย็นชา โหดร้าย เป็นโลกที่ต้องต่อสู้แย่งชิง หลักการเหล่านั้นก็กลายเป็นเรื่องตลก

......

ถอนหายใจเบา ๆ

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบันลุกขึ้นยืน

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปข้างหลัง

มองไปที่ [เมตตา] ที่หลัวเหิง จ้าวตระกูลหลัวคนก่อนหน้ามอบให้เป็นของขวัญ

ใช่แล้ว ของขวัญก็คือ [เมตตา] 2 ตัวอักษร ที่เขียนอยู่บนผืนผ้า

ทันใดนั้น หลัวเหรินก็ชะงักไป

จนกระทั่งถึงตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะเข้าใจว่าเหตุใดรุ่นก่อนหน้าเขา เหตุใดจ้าวตระกูลหลัวคนก่อนหน้าถึงมอบผืนผ้าที่เขียนคำว่า [เมตตา] ให้เขา

ให้เขามีเมตตาในใจหรือ?

ไม่ บางทีความหมายที่แท้จริงที่จ้าวตระกูลหลัวคนก่อนหน้ามอบผืนผ้านี้ให้เขา

คือการทำให้เขาจดจำไว้เสมอว่า ในโลกที่เย็นชาและโหดร้ายนี้ การมีเมตตาต่อผู้อื่นก็คือเรื่องโหดร้ายต่อตนเอง

บางครั้ง ในการแก้ไขปัญหาบางอย่างก็ไม่ควรมีเมตตาแม้แต่น้อย

......

ในห้องที่อึดอัด

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบันถอนหายใจเบา ๆ

จากนั้นก็เรียกสมาชิกตระกูลหลัวที่มีฐานพลังยุทธ์ขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์มา

“สั่งการออกไป”

“ให้ทางมณฑลซุยอวิ๋นนั้น แยกระหว่างผู้นับถือพุทธศาสนากับปุถุชนทั่วไป”

“ส่วนหลังจากแยกระหว่างปุถุชนทั่วไปกับผู้นับถือพุทธศาสนาแล้ว เรื่องต่อไป ข้าคิดว่าเขาน่าจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร!!!”

พูดจบ

หลัวเหรินก็โบกมือด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ส่วนสมาชิกตระกูลหลัวที่มีฐานพลังยุทธ์อยู่ในขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ สวมชุดคลุมสีดำ ก้มหัวลงเล็กน้อย จากนั้น ก็สลายหายไปจากห้องนี้ในชั่วขณะ

“เมตตา......”