ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 223 ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่นใหม่

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 223 ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่นใหม่

ทวีปซวนหยวน มณฑลตงหวง ที่อาณาเขตตระกูลหลัว

ภายในห้องที่ดูโล่งกว้างอยู่บ้างแห่งหนึ่ง

หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวคนปัจจุบันกำลังนั่งสงบนิ่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูล

ในตอนนี้ เขาได้เงยหน้าขึ้นเบา ๆ

มองไปทางลานของบรรพบุรุษตระกูลหลัว

ใบหน้าแสดงความกังวลอยู่บ้าง และดูเหมือนจะมีความไม่สงบนิ่งเล็กน้อย

ส่วนหลัวจิ่วเกอ บรรพบุรุษตระกูลหลัวที่พลังลึกลับยากจะหยั่งรู้นั้น

ในตอนนี้ เขากำลังอยู่ที่ลานบ้านที่แสดงถึงความเป็นดั้งเดิมแห่งหนึ่ง หลับตาลงแล้วนั่งขัดสมาธิ

ข้างหน้าเขามีกระถางโอสถ 108 ลูกลอยล่องอยู่ในห้วงมิติ

ด้านล่างกระถางโอสถนั้นมีเปลวไฟอสูรกระดูกขาวปริศนาบางส่วนกำลังลุกโชนค่อย ๆ เผาไหม้อยู่

[ปุ๊ด ๆ]

[ปุ๊ด ๆ]

เสียงเดือดพล่านดังขึ้นเป็นระยะ

เมื่อได้ยินเสียงเช่นนั้นแล้ว หลัวจิ่วเกอก็เบิกตาที่ปิดสนิทนั้นขึ้นทันที

ควบคุมพลังเทพมหาศาลในร่างกาย

ทำให้ของเหลวที่เดือดพล่านในกระถางโอสถ 108 ลูกถูกดึงออกจากกระถางอย่างช้า ๆ แล้วจึงค่อยก่อรูป

เมื่อเวลาผ่านไป

ยามค่ำคืนได้จางหายไป ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น

อากาศรอบกายยังคงเย็นเล็กน้อยอยู่

"ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4... สำเร็จแล้ว!!!"

หลังจากพึมพำเบา ๆ หลัวจิ่วเกอก็ควบคุมพลังเทพมหาศาลภายในร่างกาย

ทำให้ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 ที่ลอยอยู่ในห้วงมิติ มีรูปร่างที่ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น มีความสูงประมาณ 5 เมตร ด้านล่างมีล้อ 4 ล้อ มีสีม่วงทองนั้น

ในเวลานี้ก็ตกลงมาบนพื้นดินอย่างนิ่งสนิท

"ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 นี้ ในที่สุดก็สำเร็จแล้วหรือ?"

หลัวจิ่วเกอค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา

จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน

มองไปที่ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 ที่มีสีม่วงทอง มีความสูงประมาณ 5 เมตร ทั้ง 108 กระบอกที่อยู่ตรงหน้า แม้ว่าภายนอกจะดูคล้ายกับปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 3 อยู่บ้าง

แต่ว่าวัสดุ และพลังทำลายล้างที่มันสามารถปลดปล่อยออกมานั้น

ล้วนแล้วแต่เหนือกว่าปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 3 ไกลลิบ

นอกจากนี้ เนื่องจากฐานพลังยุทธ์ของหลัวจิ่วเกอนั้นได้ถึงขอบเขตเทพชั้นต่ำระดับกลางแล้ว ทำให้มีความเข้าใจเกี่ยวกับขอบเขตเทพไม่น้อย

ดังนั้น หากสามารถใช้ปืนใหญ่ถล่มฟ้า 108 กระบอกได้อย่างคล่องแคล่ว และมีหินวิญญาณ หินเซียนไว้เติมเต็มเพียงพอแล้วละก็

แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทพ ก็ใช่ว่าจะรอด

ถึงแม้จะเป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้หลอมแก่นเทวะเทพชั้นต่ำได้แล้ว และฐานพลังยุทธ์ได้บรรลุถึงขอบเขตเทพชั้นต่ำระดับต้น

หากไม่ระวังตัว ภายใต้การระดมยิงแห่งปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 ถึง 108 กระบอกนี้แล้ว ก็คงจะต้องสิ้นชีพในโลกนี้อย่างแน่นอน

"ช่างเป็นของที่ดีจริง ๆ"

"ปืนใหญ่ถล่มฟ้า 108 กระบอกนี้ ถึงแม้จะใช้เงินทองมากมาย ถึงขนาดที่ว่าการหล่อหลอมปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 เพียงหนึ่งกระบอกจะใช้เงินทองสามารถหล่อหลอมปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 1 ได้ถึงหนึ่งแสนกระบอก"

"แต่เพียงเพราะพลังทำลายเทพแห่งปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4"

"ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว!!!"

หลังจากมองดูปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 ที่มีสีม่วงทอง สูงประมาณ 5 เมตร 108 กระบอกที่ตั้งอยู่บนพื้น บนใบหน้าของเขาก็อดไม่ได้ที่จะผุดรอยยิ้มเบา ๆ ออกมา

เพราะมีปืนใหญ่ถล่มฟ้า 108 กระบอกเหล่านี้ ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงก็ถือว่าได้ไพ่ตายแล้วเช่นกัน

ในฐานะบรรพบุรุษตระกูลหลัว ผู้ที่พลังลึกลับยากจะหยั่งรู้ หลัวจิ่วเกอเองก็อาจจะสามารถสบายใจที่จะออกจากที่นี่ได้แล้ว

"แคว้นพุทธแห่งมณฑลหนานหัว?"

"พุทธศาสนาภายในมณฑลซุยอวิ๋?"

"ยิ่งไปกว่านี้ ผู้ที่ถูกเรียกขานว่าพระอริยะสูงสุดทั้งสามแห่งมณฑลหนานหัวอย่างฮุ่ยหมิง?"

"ดูเหมือนนี่จะเป็นเวลาที่ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงพวกเราควรจะได้รับผลประโยชน์บ้างแล้ว..."

เมื่อคำพูดจบลง หลัวจิ่วเกอก็ส่งแหวนเก็บของใส่ปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่น 4 จำนวน 108 กระบอกนั้นให้กับหลัวเหริน

จากนั้นเขาก็ออกจากที่อาณาเขตตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงอย่างเชื่องช้า

มุ่งหน้าสู่พรมแดนของมณฑลซุยอวิ๋นอย่างต่อเนื่อง

ทวีปซวนหยวน มณฑลว่านกู่ สำนักใหญ่ของหอพันโอสถ

ภายในตำหนักที่มืดอยู่บ้างแห่งหนึ่ง

ถังยวี่ บรรพบุรุษตระกูลถัง ผู้ปกครองตัวจริงของหอพันโอสถ กำลังนั่งสงบนิ่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

"สถานการณ์ล่าสุดของตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงเป็นอย่างไร?"

ทันใดนั้น ถังยวี่ก็เงยหน้าขึ้น

มองไปยังจ้าวซวี่ ผู้นำกองทัพตะวันคลั่ง ผู้ซึ่งคุกเข่าข้างเดียวอยู่ตรงหน้า ท่าทางแสดงความเคารพอย่างสุดซึ้ง แล้วจึงตั้งคำถามเสียงเบา

"นายท่าน"

"ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงได้เคลื่อนพลกองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนหมื่นล้านไปยังพรมแดนมณฑลซุยอวิ๋นเรียบร้อยแล้ว

"เพื่อเปิดศึกครั้งใหญ่กับพุทธศาสนาในมณฑลซุยอวิ๋น"

"ในช่วงหลัง ๆ มานี้ เผ่ามนุษย์เงือกที่หายไปเป็นพันปีก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในมณฑลตงหวงเป็นครั้งคราว"

"ส่วนหลัวจิ่วเกอ บรรพบุรุษตระกูลหลัวผู้มีพลังลึกลับยากจะหยั่งรู้ ผู้ที่คุ้มกันตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงอยู่นั้น"

"ดูเหมือนจะ..."

"ได้ออกจากที่อาณาเขตตระกูลหลัวแล้ว"

"เพื่อไปต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับฮุ่ยหมิง ผู้ที่เป็น 1 ใน 3 พระอริยะสูงสุดแห่งมณฑลหนานหัวที่อยู่ในมณฑลซุยอวิ๋น"

เมื่อพูดจบ จ้าวซวี่ ผู้นำกองทัพตะวันคลั่งผู้นั้นที่คุกเข่าอยู่ในตำหนักก็ก้มหน้าต่ำลงอีกครั้ง

ไม่กล้าสบตาโดยตรงกับถังยวี่ บรรพบุรุษตระกูลถัง ผู้ปกครองตัวจริงแห่งหอพันโอสถ ที่อยู่เบื้องหน้า

"เผ่ามนุษย์เงือกที่หายไปนานกว่าพันปี ได้ปรากฏตัวขึ้นในมณฑลตงหวงอีกครั้งแล้วหรือ?"

"ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงได้เคลื่อนพลกองทัพนับหมื่นล้าน?"

"บรรพบุรุษหลัวจิ่วเกอของตระกูลหลัวนั้น..."

"ออกจากอาณาเขตตระกูลหลัวแล้วด้วยหรือ?"

ในใจกำลังครุ่นคิดอยู่อย่างลับ ๆ

ถังยวี่ บรรพบุรุษตระกูลถังผู้ที่นั่งนิ่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูล สีหน้ายังคงเคร่งขรึมอยู่ตลอด เขาได้โบกมือเป็นสัญญาณให้จ้าวซวี่ ผู้นำกองทัพตะวันคลั่งที่คุกเข่าอยู่ข้างหน้าออกไป

จากนั้นบนใบหน้าของเขาก็ผุดรอยยิ้มเย็นชาขึ้นมา

ในดวงตาก็แวบวาบประกายเย็นเยียบเป็นระยะ ๆ

"ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวง..."

"ระดมกองทัพนับหมื่นล้าน บรรพบุรุษหลัวจิ่วเกอก็ได้ออกจากอาณาเขตตระกูลหลัวแล้ว"

"แม้กระทั่งเผ่ามนุษย์เงือกที่หายไปนานกว่าพันปีก็ยังคอยดึงดูดความสนใจจากตระกูลหลัวไม่ขาดสาย"

"โอกาสครั้งนี้ ช่างเป็นสิ่งที่แสนยากจะมีได้เสียจริง ๆ !"

หลังจากพึมพำเบา ๆ แล้ว

ถังยวี่ก็ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า เดินไปยังดินแดนต้องห้ามบางแห่งของตระกูลถังที่อยู่นอกตำหนัก

เขาจะต้องไปแจ้งให้บรรพบุรุษที่แท้จริงของตระกูลถังได้รู้เรื่องนี้

นั่นก็คือผู้ที่ก่อตั้งหอพันโอสถขึ้นมา แต่กลับปิดด่านมากว่าสิบหมื่นปีแล้ว จนทำให้ผู้คนเข้าใจผิดว่าเขาได้สิ้นชีพไปแล้ว บรรพบุรุษตัวจริงของตระกูลถังที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด...

ถังซิวเหวิน!!!

เหตุใดจึงต้องไปหาบรรพบุรุษตระกูลถังผู้ที่ปิดด่านมากว่าแสนปี และถูกโลกลืมเลือนไปแล้ว?

ไม่มีอะไรมากไปกว่า ก็เพื่อที่จะฉวยโอกาสตอนที่ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงกำลังรับมือกับพุทธคณะแห่งมณฑลซุยอวิ๋นอยู่ แล้วโจมตีตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงอย่างถึงแก่น

ส่วนจะทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไรหรือ?

ก็เพียงเพราะว่าตระกูลหลัวได้สังหารสมาชิกสายตรงของตระกูลถังไปคนหนึ่ง?

สมาชิกสายตรงของตระกูลถังนั้นมีมากมาย

หากเป็นสถานการณ์ปกติ ถึงแม้ตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงจะสังหารสมาชิกตระกูลถังไปสักคน ตระกูลถังก็คงไม่ลงมือกับตระกูลหลัวอย่างง่ายดาย

แต่ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างไปแล้ว

ก่อนหน้านี้ไม่นาน บรรพบุรุษตระกูลถัง และเป็นผู้ปกครองตัวจริงของหอพันโอสถอย่างถังยวี่นั้น ได้ตรวจสอบเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่า "ศาลาโอสถเทพ"

เขาพบว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังนั้นคือตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวง

เมื่อรู้ถึงเรื่องนี้แล้ว

ถังยวี่ก็ตระหนักว่าสงครามระหว่างหอพันโอสถกับตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว

ดังนั้นโอกาสที่หาได้ยากในครั้งนี้

เขาในฐานะหอพันโอสถย่อมปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้อย่างแน่นอน