ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 203 รู้หรือไม่ว่า เหตุใดบิดาของเจ้าถึงชอบอยู่ใต้ทะเล

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 203 รู้หรือไม่ว่า เหตุใดบิดาของเจ้าถึงชอบอยู่ใต้ทะเล

"ฆ่า!"

"ฆ่าให้หมด!!"

"อย่าไว้มนุษย์ในเมืองนี้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!!!"

เสียงคำรามดังก้องขึ้นเรื่อย ๆ

กองทัพมนุษย์เงือกราว 4 พันล้านที่เหลือจ้องมองประตูเมืองที่หล่อด้วยเหล็กเซียนทลายลงอย่างสนั่นสะเทือน

ใบหน้าอัปลักษณ์ของพวกเขาเริ่มปรากฏรอยยิ้มแปดเปื้อนด้วยกลิ่นคาวเลือด

"พี่น้องทั้งหลาย"

"ในเมือง มีผู้คนนับไม่ถ้วน รวมถึงญาติของพวกเรา"

"แต่ด้านหน้า"

"คือมนุษย์เงือกนับไม่ถ้วนที่สังหารพี่น้องมนุษย์อย่างพวกเรา!"

"ดังนั้น ไม่ว่าจะเพื่อพวกเรา หรือเพื่อตระกูลหลัว พวกเราก็ไม่อาจถอยหลังได้"

ขณะเอ่ย นายพลชุดเกราะสีทองอร่าม คาดดาบทองคำอยู่ในเมืองแห่งนี้ค่อย ๆ หรี่ตาลง สูดหายใจเข้าลึก

สีหน้าของเขาค่อย ๆ แน่วแน่ขึ้น พร้อมตะโกนเสียงดัง

"สู้ตายเคียงข้างเมือง!!!"

เสียงประกาศดังก้อง กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนราว 500 ล้านภายในเมืองนี้ต่างยกดาบในมือขึ้น สีหน้าแน่วแน่และหดหู่ ร้องเสียงดัง

"สู้ตายเคียงข้างเมือง!!!"

"สู้ตายเคียงข้างเมือง!!!"

"สู้ตายเคียงข้างเมือง!!!"

มักมีคำกล่าวว่าเมื่อมนุษย์หมดหนทางจะถอยหลัง พวกเขาจะปลดปล่อยพลังที่ยิ่งใหญ่ออกมา

ณ เมืองที่ตั้งตระหง่านอยู่พรมแดนมณฑลตงหวง กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนราว 500 ล้านนายก็เป็นเช่นนั้น

ด้านหลังพวกเขา มีผู้คนนับไม่ถ้วน

ด้านหลังพวกเขา มีญาติของพวกเขาด้วย

ถอยหลังหรือ?

พวกเขามีสิทธิ์ถอยหลังหรือ??

เมื่อเผชิญหน้ากับเผ่ามนุษย์เงือกที่โหดเหี้ยมป่าเถื่อน ผู้คนในเมืองแห่งนี้ได้หันหลังให้หน้าผาสูงชันที่ไม่มีทางถอยแล้ว!!!

"มนุษย์ผู้ต่ำต้อยและน่าสมเพช"

"แม้กระทั่งเวลานี้ก็ยังมองไม่เห็นความแตกต่างระหว่างเจ้ากับพวกข้า เผ่ามนุษย์เงือกผู้สูงส่งอีกหรือ???"

ในกองทัพมนุษย์เงือกที่เหลือราว 4 พันล้านนาย

นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก เซิงต้าฉี ที่ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดสีทองและมีเชื้อสายราชวงศ์มนุษย์เงือกกำลังหรี่ตาลง มองไปยังมนุษย์ที่ดูเศร้าสร้อย ประกายตาของมันเต็มไปด้วยความดูถูก

"บุกเข้าไป!"

"ฆ่าล้างมณฑลตงหวง!!!"

เมื่อสิ้นเสียง

มนุษย์เงือกขอบเขตอมตะระดับสูงหลายสิบคนที่ซ่อนตัวอยู่ทุกมุมข้างกายเซิงต้าฉีต่างโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วหายตัวไปจากที่นั่น

หลังจากคำสั่งของเซิงต้าฉี นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก กองทัพมนุษย์เงือกที่เหลือราว 4 พันล้านก็บุกเข้าสู่เมืองนั้นอย่างบ้าคลั่ง

"ค่ายกลประหลาด?"

"ปืนใหญ่พลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัว?"

"ของเช่นนี้ช่างเป็นของที่ดีเสียจริง!!!"

เอ่ยเสียงเบาแล้ว นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก เซิงต้าฉี ก็มีใบหน้าอัปลักษณ์ที่ฉายรอยยิ้มเย็นเยียบ แล้วเดินมุ่งหน้าต่อไป

ร่องรอยห้วงมิติปรากฏขึ้นภายใต้แรงกดดันน่าสะพรึง

ในขณะที่เซิงต้าฉีกำลังจะเหยียบย่างเท้า กำลังจะก้าวไปยังกำแพงเมืองที่หล่อขึ้นอย่างแข็งแกร่ง

ทันใดนั้น พลังวิญญาณที่ดูธรรมดาสามัญแต่สัมผัสได้ต่อเมื่อเข้าใกล้ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา

"เป็นใครกัน???"

เซิงต้าฉี นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือกผู้มีเชื้อสายราชวงศ์ สีหน้าเปลี่ยนไปเป็นครั้งแรก

เขาหันกลับมามองชายชราในชุดคลุมขาวเรียบง่าย ผมขาวยาวสยายเหมือนสายน้ำ เอวคาดกระบี่สนิมเขรอะ

เซิงต้าฉีสีหน้าเคร่งขรึมยิ่งขึ้น

เซิงต้าฉีเป็นตัวตนที่เช่นไร?

เขาคือนายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก มีสายเลือดของราชวงศ์มนุษย์เงือกอันเข้มข้น ฐานพลังยุทธ์อยู่ขอบเขตกึ่งเทพ แม้กระทั่งยังตระหนักถึงกฎน้ำ 3 ใน 100 ส่วน กลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับที่น่าสะพรึงกลัว

แต่เหตุใด...

ตัวตนเช่นเขากลับรู้สึกถึงกลิ่นอายความตายจากชายชราผู้นี้

มันเหมือนชายชราผู้นี้สามารถบดขยี้เขาให้ตายได้อย่างง่ายดาย ราวกับกำจัดมดตัวปลวกตัวเล็กตัวหนึ่ง

"มนุษย์ เจ้าเป็นใคร?"

"ทวีปซวนหยวนสมควรเป็นของเผ่ามนุษย์เงือก หากเจ้าไม่ก้าวก่ายแทรกแซง ข้าจะแบ่งทวีปซวนหยวนที่ยึดครองได้กับเจ้า"

"แต่หากเจ้าลงมือ..."

"ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับเผ่ามนุษย์เงือกข้า"

"เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะถูกเผ่ามนุษย์เงือกไล่ล่าจนตาย"

"บิดาของข้าบรรลุขอบเขตเทพ มีพลังที่ลึกลับเหลือประมาณ เขาจะจดชื่อเจ้าลงในรายชื่อต้องสังหาร"

"ดังนั้น..."

"มนุษย์ เจ้าจะตัดสินใจอย่างไร?"

"เลือกที่จะทำเป็นไม่เห็น แล้วแบ่งทวีปซวนหยวนกับเผ่ามนุษย์เงือก"

"หรือว่า ไม่สนใจการมีอยู่ของเผ่ามนุษย์เงือก แล้วสังหารข้าเสียที่นี่???"

พูดจบ ใบหน้าอัปลักษณ์ของเซิงต้าฉีก็ปรากฏรอยยิ้มเย็นชาอีกครั้ง

มนุษย์???

เผ่าพันธุ์นี้ในที่สุดก็ยังคงต่ำต้อยและน่าสมเพช

แม้ว่าชายชราตรงหน้าจะแข็งแกร่ง แต่มันจะเป็นอย่างไร?

บิดาของเขาบรรลุขอบเขตเทพตั้งแต่หลายแสนปีก่อนแล้ว

ในยุคปัจจุบัน แม้จะปิดด่านมาเป็นเวลายาวนาน ไม่ได้ออกมาสู่โลกภายนอก

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

มนุษย์ผู้นี้ก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งไปกว่าบิดาของเขาผู้มีพลังลึกลับยากจะหยั่งถึงได้ใช่หรือไม่???

ดังนั้น...

ทวีปซวนหยวน มณฑลตงหวงนี้ ในท้ายที่สุดก็ต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเผ่ามนุษย์เงือก

พรมเดนมณฑลตงหวง

เซิงต้าฉี นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก ขณะจ้องมองชายชราตรงหน้า ในสายตาของเขาก็ฉายแววดูถูกเหยียดหยาม

ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขา

ส่วนหลัวจิ่วเกอที่ยืนอยู่ตรงหน้าเซิงต้าฉี?

ตอนนี้ หลังจากได้ยินคำพูดหลายประโยคของมนุษย์เงือกผู้มีเกล็ดสีทองปกคลุมร่างกาย ใบหน้าของเขาก็แสดงรอยยิ้มออกมาอย่างอับจนใจ

"บิดาบรรลุขอบเขตเทพแล้ว?"

"แบ่งทวีปซวนหยวน?"

"มนุษย์เงือก พวกเจ้านี่กล้าดีจริง ๆ!!!"

จ้องมองมนุษย์เงือกตรงหน้าที่ยังคงนิ่งเฉยไม่ตื่นเต้น รอยยิ้มอับจนใจบนใบหน้าของหลัวจิ่วเกอตอนนี้ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงเป็นความสงบที่ทำให้รู้สึกหนาวสะท้านในใจ

"มนุษย์เงือก"

"รู้หรือไม่ว่า เหตุใดบิดาของเจ้าถึงชอบอยู่ใต้ทะเล ไม่อยากขึ้นมาบก?"

ทันใดนั้น หลัวจิ่วเกอก็เอ่ยถามมนุษย์เงือกตรงหน้า

ส่วนเซิงต้าฉี นายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก แม้จะไม่เปิดปาก แต่ในที่สุดประกายความคับแคลงใจก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของมัน

ใช่แล้ว!

เหตุใดเผ่ามนุษย์เงือกที่สูงส่ง และทรงพลังถึงต้องดำรงชีวิตอยู่ใต้ทะเล ไม่ยอมขึ้นมาบนบก?

เป็นเพราะสภาพแวดล้อมในการดำรงชีวิตใต้ทะเลดีกว่าหรือ?

ชัดเจนว่าไม่ใช่ หากเช่นนั้น เหตุใดเผ่ามนุษย์เงือกถึงไม่ขึ้นบกมายึดทวีปซวนหยวนนี้ไป???

คำถามเหล่านี้ก็ผุดขึ้นในสมองของเซิงต้าฉี

เพียงแต่...