ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 196 มีหนึ่งหัว สองแขน สองขาเหมือนกันไม่ใช่หรือ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 196 มีหนึ่งหัว สองแขน สองขาเหมือนกันไม่ใช่หรือ

"นายน้อย"

"หรือว่า เผ่ามนุษย์เลวทรามนี้ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเผ่ามนุษย์เงือกของพวกเราโดยเฉพาะ?"

"เตรียมไว้ให้เผ่าเราโดยเฉพาะ"

มนุษย์เงือกผู้มีเกล็ดสีทองอ่อนปกคลุมทั่วร่าง มีสายเลือดเชื้อพระวงศ์เผ่ามนุษย์เงือกอยู่เล็กน้อย มีฐานพลังยุทธ์ที่ขอบเขตกึ่งเทพ

เดินไปที่ข้าง ๆ นายน้อยของเผ่าตัวเอง ค่อมตัวเล็กน้อย

ใบหน้าฉายรอยยิ้มประจบอย่างห้ามไม่อยู่ พลางพูดด้วยน้ำเสียงลองเชิงว่า

"เป็นเผ่าที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเผ่าเราเช่นนั้นหรือ?"

"พูดได้ดี พูดได้ดีเลยทีเดียว!!!"

"เผ่ามนุษย์นี้ต่ำต้อย เลวทราม อ่อนแอ ไม่สมควรมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้"

"แต่หากมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความรุ่งโรจน์ของเผ่ามนุษย์เงือก..."

"มันก็เป็นเรื่องที่อธิบายได้"

เซิงต้าฉีตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง

รอยยิ้มอันน่าเกลียดบนใบหน้าของมันยิ่งเจิดจ้ากว่าเดิม

หลังจากนั้น มันพูดต่อทันที

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้"

"ก็โจมตีเต็มกำลัง"

"ข้าจะสั่งให้พวกเจ้า ต้องยึดครองมณฑลที่เรียกว่ามณฑลตงหวงนี้ภายในครึ่งเดือน"

"ให้มนุษย์ในมณฑลตงหวง ตรากตรำทำงานเพื่อความรุ่งโรจน์ของเผ่ามนุษย์เงือกพวกเรา"

เมื่อพูดจบ

มนุษย์เงือกที่มีเกล็ดสีทองอ่อนปกคลุมทั่วร่าง มีสายเลือดเชื้อพระวงศ์เผ่ามนุษย์เงือกอยู่เล็กน้อย มีฐานพลังยุทธ์ที่ขอบเขตกึ่งเทพนั้น

ก็คุกเข่าลงทันที ก้มหน้าเล็กน้อย

ด้วยสีหน้าที่เคารพยิ่งนัก กล่าวว่า

"นายน้อยวางใจได้"

"ไม่ต้องถึงครึ่งเดือน ผู้น้อยขอเพียงเวลาหนึ่งอาทิตย์ ก็สามารถเปลี่ยนมณฑลตงหวงให้เป็นของคนอื่นได้แล้ว"

"ให้มณฑลตงหวงกลายเป็นดินแดนของเผ่ามนุษย์เงือกพวกเรา"

"อีกทั้ง..."

"แม้แต่ทั้งทวีปซวนหยวน"

"ผู้น้อยก็จะสามารถยึดครองมันได้ภายในครึ่งปี ผนวกเข้ากับอาณาเขตของเผ่ามนุษย์เงือกให้จงได้"

"ทำให้เผ่ามนุษย์เงือกของเรากลายเป็นเผ่าที่สูงส่งที่สุดในโลก"

"ทำให้เผ่ามนุษย์เงือกพวกเราได้ขึ้นไปอยู่บนยอดโลกในที่สุด!!!"

ไม่นาน มนุษย์เงือกผู้มีสายเลือดราชวงศ์เผ่ามนุษย์เงือกอยู่เล็กน้อยก็จากไป

ส่วนนายน้อยเซิงต้าฉีผู้มีเกล็ดทองคำปกคลุมทั่วร่างของเผ่ามนุษย์เงือก

ในเวลานี้ กำลังหรี่ตาลง

มองไปที่เมืองมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ดวงตาของมันแสดงความโลภล้นออกมาเป็นระลอก

"เผ่ามนุษย์! เผ่ามนุษย์!"

"เผ่าที่อ่อนแอและต่ำต้อย"

"คุณค่าเดียวในการมีชีวิตอยู่ของพวกเจ้า ก็คือการอุทิศชีวิตเพื่อเผ่ามนุษย์เงือกของเรา"

"เพื่อความรุ่งโรจน์ของเผ่ามนุษย์เงือก"

"สิ่งก่อสร้างเช่นนี้ เผ่ามนุษย์เงือกเราก็ยอมรับเอาไว้อย่างเสียไม่ได้แล้ว!!!"

หลังจากพึมพำแล้ว

นายน้อยเซิงต้าฉีแห่งเผ่ามนุษย์เงือกก็กลับเข้าไปในกระโจม

นั่งพิงอยู่บนเก้าอี้แท่นไม้แดงที่ทำจากไม้จันทน์แดง

ยังเรียกหญิงสาวสองคนที่หน้าตาน่ารักเข้ามา

ใบหน้าเผยแววเพลิดเพลินเต็มที่

มณฑลตงหวง?

ทวีปซวนหยวน?

โลกของเผ่ามนุษย์ช่างวิเศษอะไรเช่นนี้

ก้นบึ้งทะเลลึก??

สถานที่นั้นเป็นที่อยู่ของมนุษย์เงือกได้อย่างไร?

แม้กระทั่งตอนนี้ นายน้อยเซิงต้าฉีของเผ่ามนุษย์เงือกก็ยังคงไม่ค่อยเข้าใจว่า ทำไมบิดาของตนถึงได้อยู่แต่ใต้ทะเลลึก นั่นก็คือสถานที่แห้งแล้งอัตคัดมากที่สุด

แถมยังต้องต่อสู้กับเผ่าอื่น ๆ ทุกวัน เพื่อแย่งชิงอาหารและทรัพยากรต่าง ๆ อีกด้วย

สิ่งที่ทำให้เซิงต้าฉีสงสัยยิ่งกว่านั้นก็คือ

ทำไมบิดาผู้มีพลังลึกล้ำเกินจะประมาณได้ ควบแน่นแก่นเทวะเทพชั้นต่ำได้แล้ว

กลับต้องปิดด่านอยู่ในสถานที่ลับแห่งหนึ่งใต้ทะเลลึกมาหลายหมื่นปีแล้ว โดยไม่เคยออกมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว

"เฮอะ!"

"ช่างเถอะ จะคิดมากไปทำไม?"

"ในเมื่อข้า เซิงต้าฉี ได้รับสายเลือดราชวงศ์เผ่ามนุษย์เงือก เป็นนายน้อยแห่งเผ่ามนุษย์เงือก"

"ข้าจะต่อสู้เพื่อความรุ่งโรจน์ของเผ่ามนุษย์เงือกเอง"

“ทวีปซวนหยวนรึ?”

"เผ่ามนุษย์เงือกของข้าจะต้องได้มันมาครอบครอง!!!"

"ส่วนเผ่ามนุษย์?"

"เผ่าที่อ่อนแอ ต่ำต้อย และด้อยค่านี้ จะได้ส่องประกายแสงอันน้อยนิดของตนเอง เพื่อสร้างความรุ่งโรจน์ให้เผ่ามนุษย์เงือก!!!"

ในกระโจมบริเวณพรมแดนของมณฑลตงหวง

นายน้อยเซิงต้าฉีของเผ่ามนุษย์เงือก

กำลังหรี่ตาลง เพลิดเพลินไปกับช่วงเวลาดี ๆ นี้

ส่วนมนุษย์เงือกผู้มีสายเลือดราชวงศ์เผ่ามนุษย์เงือกอยู่เล็กน้อย มีฐานพลังยุทธ์ขอบเขตกึ่งเทพ

ในเวลานี้ ก็นำกองทัพมหาศาลหนึ่งหมื่นล้านนายของเผ่ามนุษย์เงือก เคลื่อนพลไปสู่เมืองมหึมาแห่งนั้นอย่างช้า ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว...

ต่อหน้านายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก มันพูดว่าจะยึดครองมณฑลตงหวงให้ได้ภายในหนึ่งสัปดาห์

ผนวกมณฑลตงหวงเข้ากับอาณาเขตของเผ่ามนุษย์เงือกทั้งหมด

ดังนั้น กองทัพเผ่ามนุษย์เงือกหนึ่งหมื่นล้านนายจึงต้องเข้าโจมตีมณฑลตงหวงเต็มพิกัด

ส่วนตัวเขาเอง?

แน่นอนว่า ต้องนำกองทัพบุกโจมตี ทำลายกำลังต่อต้านของมณฑลตงหวงให้ราบคาบ

ทำให้เผ่ามนุษย์รู้ซึ้งถึงความต่ำต้อยด้อยค่าของตน

ทำให้เผ่ามนุษย์รู้ว่า เมื่อเทียบกับเผ่ามนุษย์เงือกแล้ว พวกเขาด้อยกว่าแค่ไหน

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

ห่างจากเมืองมหึมาประมาณหนึ่งร้อยลี้ ที่พรมแดนมณฑลตงหวง

มนุษย์เงือกผู้สวมชุดคลุมทองคำที่แย่งมาจากมนุษย์ มีดาบศึกทองคำคาดเอว

กำลังหรี่ตาลง ไพล่มือไว้ด้านหลัง

หันไปถามมนุษย์เงือกขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ที่อยู่ข้าง ๆ

"นายท่าน"

"กองทัพมหาศาลหนึ่งหมื่นล้านนายของเผ่ามนุษย์เงือกของเรา พร้อมจะออกโจมตีเต็มกำลังแล้ว"

"เพียงรอคำสั่งของท่านเท่านั้น!!!"

มนุษย์เงือกที่มีเกล็ดสีเขียวปกคลุมร่าง มีพลังยุทธ์ขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ยืนอยู่ข้าง ๆ กล่าวตอบยิ้ม ๆ

"กองทัพหนึ่งหมื่นล้านนายพร้อมแล้วรึ?"

เมื่อได้ยินคำตอบ

มนุษย์เงือกขอบเขตกึ่งเทพเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

มองไปที่เมืองมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ในดินแดนนี้

ใบหน้าอันน่ากลัวของมันเผยรอยยิ้มชุ่มโชกด้วยเลือด

มันสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะออกคำสั่ง

"โจมตี"

"ข้าต้องการให้พวกเจ้ายึดครองมณฑลตงหวงให้ได้ในเวลาอันสั้นที่สุด"

"ทำให้มณฑลตงหวงกลายเป็นดินแดนของเผ่ามนุษย์เงือก"

เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง

พวกมนุษย์เงือกขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ที่อยู่ด้านหลังก็แสดงรอยยิ้มโหดเหี้ยมและเย็นชาพร้อมกันบนใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัว

ก้มศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะหายตัวไปจากที่นั่น

หลังจากที่มนุษย์เงือกขอบเขตกึ่งเทพออกคำสั่งเสร็จแล้ว

กองทัพมหาศาลหนึ่งหมื่นล้านนายของเผ่ามนุษย์เงือกก็เริ่มเคลื่อนทัพเข้าสู่เมืองมหึมานั้นอย่างช้า ๆ แต่น่ากลัว

"ผู้บัญชาการ"

"เผ่ามนุษย์เงือกเริ่มโจมตีแล้ว"

บนกำแพงสูงตระหง่านของเมืองมหึมาแห่งหนึ่งที่พรมแดนมณฑลตงหวง

ผู้บัญชาการที่สวมชุดเกราะอาวุธเซียนระดับสูงสุด

รายงานต่อผู้บัญชาการตรงหน้า

"เริ่มโจมตีแล้วหรือ?"

ได้ยินดังนั้น

ผู้บัญชาการผู้สวมชุดเกราะศึกทองคำ มีดาบศึกทองคำคาดเอวก็สูดหายใจเข้าลึก

หรี่ตาลงเล็กน้อย มองไปยังกองทัพมนุษย์เงือกอันมืดทะมึนตรงหน้า

ที่ดูเหมือนจะมีจำนวนมหาศาลไร้ขีดจำกัด

แม้แต่ผู้บัญชาการเองก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้

กลัวเช่นนั้นหรือ?

ตามตรง ในใจเขาก็ค่อนข้างกลัวอยู่บ้าง

อย่างไรเสีย กองทัพมหาศาลหนึ่งหมื่นล้านนายของเผ่ามนุษย์เงือกกำลังเคลื่อนทัพเข้ามาโจมตีเมืองมหึมาของพวกเขาอย่างช้า ๆ

เผชิญสถานการณ์เช่นนี้ ผู้บัญชาการจะไม่กลัวได้อย่างไร?

แต่ความกลัว ไม่ได้หมายความว่าจะต้องหนีหายไป

"เตรียมพร้อมหรือยัง?"

"ผู้ยิ่งใหญ่เบื้องบนทั้งหลายบอกแล้ว ให้ใช้ค่ายกลสังหารพวกมนุษย์เงือกส่วนหนึ่งก่อน"

"จากนั้น รอจนมนุษย์เงือกเข้ามาใกล้ ค่อยเผยปืนใหญ่ถล่มฟ้าออกมา"

"แล้วยิงทิ้งให้หมด"

"พวกเขายังบอกอีกว่า ไม่ว่าอย่างไร ก็อย่ากลัวว่าจะเสียหินวิญญาณและหินเซียน"

"แม้ว่าจะต้องตาย เงินสงเคราะห์ก็ยังจะจ่ายให้เต็มจำนวน!!!"

เสียงยังคงดังอยู่บนกำแพงสูงชันแห่งนี้

หัวใจของกองทัพผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนอบอุ่นขึ้นมาบ้าง ความกลัวในจิตใจก็ลดลงไปไม่น้อย

มีผู้นำที่ดีเช่นนี้ พวกเขายังจะกลัวอะไรอีกเล่า?

มนุษย์เงือก? ก็แค่มนุษย์เงือกเท่านั้นไม่ใช่หรือ?

มีหนึ่งหัว สองแขน สองขาเหมือนกันไม่ใช่หรือ?

พวกเขามนุษย์จะด้อยกว่ามนุษย์เงือกได้อย่างไร?

พวกเขามนุษย์จะกลายเป็นสัตว์ที่ถูกมนุษย์เงือกเลี้ยงไว้ได้อย่างไร?

ไม่ นั่นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

มนุษย์ต่างหากที่ควรเป็นเจ้าเหนือหัวแห่งโลกใบนี้

ส่วนมนุษย์เงือก?

ก็เป็นแค่เผ่าที่เกิดในก้นบึ้งทะเลลึกเท่านั้น!!!