ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 193 ทะลวงผ่านขอบเขตเทพ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 193 ทะลวงผ่านขอบเขตเทพ

เช่นนี้ คงเหวินจึงได้เข้าร่วมเป็นศิษย์ใต้ชายคาของฮุ่ยเจิน

กลายเป็นถึงผู้นำในปัจจุบันของแคว้นพุทธแห่งมณฑลหนานหัว

ส่วนแคว้นพุทธ???

ขุมกำลังอำนาจที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธศาสนานี้ ในขณะนี้กำลังดำเนินการตามแผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงอยู่ห่าง ๆ โดยไม่จุ่มมือ

รอจนกว่ามนุษย์เงือกจะทำให้เมืองเซวียนหมิงล่มสลาย และนำพาความสิ้นหวังที่แท้จริงมาสู่ผู้คน

แคว้นพุทธแห่งมณฑลหนานหัวก็จะได้ส่งกำลังรบไป

เพื่อบดขยี้เผ่ามนุษย์เงือกให้สิ้นซาก

หลังจากนั้น พวกเขาไม่เพียงแต่สามารถเรียกคืนดินแดนจำนวนมหาศาลได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเก็บเกี่ยวผลจากความศรัทธาจากผู้คนธรรมดาจำนวนมหาศาลอีกด้วย

เช่นนี้ จะไม่ดีงามหรือ?

ส่วนที่ว่าผู้คนธรรมดาจะสูญเสียชีวิตไปเท่าไรภายใต้น้ำมือของเผ่ามนุษย์เงือก

หรือหลังจากการเข่นฆ่าของเผ่ามนุษย์เงือกแล้ว

จะเหลือผู้รอดชีวิตอยู่มากน้อยเพียงใด

จุดนี้สำหรับแคว้นพุทธแห่งมณฑลหนานหัว ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่ควรให้ความใส่ใจ

สิ่งที่แคว้นพุทธแห่งมณฑลหนานหัว ขุมกำลังที่ถูกกล่าวขวัญว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพุทธศาสนาแห่งทวีปซวนหยวน ให้ความสนใจ

คือพวกเขาควรจะออกโรงช่วยเหลือผู้คนในจังหวะไหน จึงจะดูดีที่สุด

ทวีปซวนหยวน มณฑลตงหวง อาณาเขตตระกูลหลัว

ภายในห้องที่ดูว่างเปล่าแห่งหนึ่ง

หลัวเหริน ผู้เป็นจ้าวตระกูลหลัวในปัจจุบันกำลังนั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธาน โต๊ะหน้ามีแผนที่โบราณวางอยู่

ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย สีหน้าสงบนิ่งอย่างยิ่ง

"ศาลาห้วงเร้นลับถูกทำลายล้าง?"

"มณฑลเซวียนหมิงตกอยู่ในกำมือศัตรู?"

มองไปยังตำแหน่งที่มณฑลเซวียนหมิงถูกระบุไว้บนแผนที่แล้ว หลัวเหรินค่อย ๆ ยื่นมือหยิบปากกามา

แล้ววาดเครื่องหมายกากบาทใหญ่ ๆ ไว้ตรงตำแหน่งของมณฑลเซวียนหมิง

"มณฑลเซวียนหมิงพ่ายแพ้"

"ต่อไป เผ่ามนุษย์เงือกจะเลือกบุกยึดมณฑลใดเป็นเป้าหมายต่อไปกัน"

ครุ่นคิดแล้ว หลัวเหรินก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

ตามหลักแล้ว

มณฑลตงหวงถูกขนานนามว่าเป็นมณฑลที่อ่อนแอ ล้าหลัง และแห้งแล้งที่สุดใน 13 มณฑล

เผ่ามนุษย์เงือกหลังจากยึดครองมณฑลซุยอวิ๋นได้แล้ว

ควรจะรวมมณฑลตงหวงที่อยู่ติดกันเข้าไปด้วย

แต่เผ่ามนุษย์เงือกไม่เพียงแต่ไม่ทำเช่นนั้น กลับยังเปลี่ยนเส้นทางไปยึดครองมณฑลเซวียนหมิง

นี่ทำให้หลัวเหรินผู้เป็นจ้าวตระกูลหลัวปัจจุบัน

เกิดความสงสัยขึ้นในใจอย่างยิ่ง

แต่พอได้รู้ว่าหลัวฮ่วยผู้อาวุโสปลิดชีพเซิงต้าน๋าน้องชายของเซิงต้าฉี ผู้มีสายเลือดราชวงศ์เผ่ามนุษย์เงือก และยังเป็นรองนายน้อยเผ่า

ความสงสัยในใจของหลัวเหริน

ก็คลี่คลายลง

"ดูเหมือนเป้าหมายต่อไปของเผ่ามนุษย์เงือก จะเป็นตระกูลหลัวแห่งมณฑลตงหวงของข้าสินะ"

ขณะที่หลัวเหรินกำลังหรี่ตาลงเล็กน้อย

ครุ่นคิดอยู่กับคำถามนี้

ห้องที่ดูว่างเปล่าแห่งนี้ มิติก็บิดเบี้ยวไปชั่วขณะ

มีสมาชิกตระกูลหลัวนามสกุลอื่นผู้หนึ่งสวมชุดคลุมสีดำ ฐานพลังยุทธ์อยู่ขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ เดินเข้ามา

คุกเข่าข้างเดียว กล่าวขึ้น

"จ้าวตระกูล"

"กองทัพใหญ่เผ่ามนุษย์เงือกนับหมื่นล้าน กำลังจะบุกเข้ามายังมณฑลตงหวงของเราแล้ว"

"หากไม่เกิดเหตุผิดคาด พวกมันจะเดินทางมาถึงพรมแดนมณฑลตงหวงในสามวัน"

เสียงดังก้องก้อนอยู่ภายในห้องนี้

"กองทัพนับหมื่นล้าน จะบุกเข้ามายังมณฑลตงหวงของพวกเรา?"

"หากไม่เกิดเหตุผิดคาด จะมาถึงภายในสามวัน?"

ได้ยินเช่นนั้นแล้ว

หลัวเหรินเริ่มแรกทำเพียงโบกมือไล่ และหลังจากสมาชิกตระกูลหลัวนามสกุลอื่นผู้นั้นจากไป

เขาก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

"เผ่ามนุษย์เงือกเลือกมณฑลตงหวงของพวกเราเป็นเป้าหมายในการโจมตีจริง ๆ ด้วยสินะ"

"คิดว่ามณฑลตงหวงของพวกเราอ่อนแอเหมือนเช่นที่กล่าวขวัญกันรึ?"

"หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็รอคอยการมาเยือนของพวกมันอยู่นะ!"

หัวเราะพลางส่ายหน้าแล้ว

หลัวเหรินก็ไม่สนใจเรื่องราวของเผ่ามนุษย์เงือกอีกต่อไป แต่หันไปจัดการเรื่องอื่นแทน

หากเป็นก่อนหน้านี้ เขาอาจจะยังใส่ใจเผ่ามนุษย์เงือกอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ที่ตระกูลหลัวมีท่านบรรพบุรุษประจำอยู่ และได้วิจัยพัฒนาปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่นที่ 1, 2 และ 3 ขึ้น

ซึ่งเสริมกำลังรบโดยรวมให้แก่ตระกูลหลัวและมณฑลตงหวงอย่างมหาศาลแล้ว

เผ่ามนุษย์เงือก...

ความจริงแล้ว มันไม่ค่อยได้รับความสนใจสักเท่าไร

ด้วยฝีมือของบรรพบุรุษ

1,000 เมืองใหญ่ของมณฑลตงหวงแต่ละเมือง มีปืนใหญ่ถล่มฟ้ารุ่นที่ 1 เมืองละ 1,000 กระบอก รุ่นที่ 2 เมืองละ 100 กระบอก และรุ่นที่ 3 เมืองละ 10 กระบอก

บวกกับค่ายกลอันน่าสะพรึงกลัวอีกมากมาย

เผ่ามนุษย์เงือก?

แม้จะมากระทั่งนับหมื่นล้าน แม้แต่เพิ่มอีกเป็นแสนล้าน

การยึดครองมณฑลตงหวงก็ยังเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์

ส่วนในลานโบราณแห่งหนึ่งในอาณาเขตตระกูลหลัว

หลัวจิ่วเกอ ในสามวันนี้นั่งขัดสมาธิอยู่กลางลาน ด้านหน้ามีแก่นเทวะจอมเทพลอยอยู่กลางอากาศ

ร่างกายแผ่กลิ่นอายที่ไร้ความโดดเด่น ดูเหมือนคนธรรมดาทั่วไป

เวลาผ่านไป

ประมาณสามชั่วโมงให้หลัง

ทันใดนั้น หลัวจิ่วเกอลืมตาขึ้น

ภายในร่างกาย แก่นเทวะเทียมก้อนนั้น

ในขณะนี้ กำลังดูดกลืนพลังอย่างบ้าคลั่ง เหมือนต้องการจะเปลี่ยนแปลงจากแก่นเทวะเทียมกลายเป็นแก่นเทวะเทพชั้นต่ำ

"ขอบเขตเทพชั้นต่ำ... ทะลวง!"

พึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา

ร่างของหลัวจิ่วเกอ ทันใดนั้นก็ปะทุพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ราวกับสามารถแยกผืนมิติออกจากกันได้ด้วยกำลังล้วน ๆ

อย่างไรก็ตาม พลังเช่นนี้มิได้คงอยู่นาน

จนกระทั่งแก่นเทวะเทียมในร่างหลัวจิ่วเกอดูดกลืนพลังเทพจนเปลี่ยนแปลงกลายเป็นแก่นเทวะเทพชั้นต่ำ

กลิ่นอายนั้นจึงค่อย ๆ สลายหายไป

"นี่คือขอบเขตเทพชั้นต่ำสินะ"

หลัวจิ่วเกอสัมผัสได้ถึงกำลังมหาศาลในร่างกายที่เหนือกว่าขอบเขตกึ่งเทพหลายเท่านัก

รวมถึงแก่นเทวะเทพชั้นต่ำที่ก่อร่างขึ้นแล้ว

เขาก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

ใบหน้าเผยรอยยิ้มบางเบาออกมา

"ดูเหมือน..."

"โชคจะเข้าข้าง"

"ถึงได้ข้ามขอบเขตเทพชั้นต่ำในเวลาอันสั้น"

กล่าวพึมพำแล้ว

หลัวจิ่วเกอก็ไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินฮัมเพลงไปที่สวนวิญญาณ 3 หมู่ใกล้ ๆ

ด้วยสวนวิญญาณ 3 หมู่มีค่ายกลเร่งเวลาร้อยเท่าผนึกครอบอยู่

ดังนั้น รากสมุนไพร ผลไม้เซียนในสวนล้วนอยู่ในช่วงเก็บเกี่ยว

และยังสะสมฤทธิ์อย่างต่อเนื่อง

เหมือนอยากจะวิวัฒน์ไปสู่ระดับชั้นที่สูงขึ้นอีก