ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 163 นี่หรือบรรพบุรุษตระกูลหลัว

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 163 นี่หรือบรรพบุรุษตระกูลหลัว

มณฑลซุยอวิ๋นหรือ?

เป็น 1 ใน 13 มณฑลของทวีปซวนหยวน ได้ชื่อว่าเป็นมณฑลที่ได้รับพรจากเทพแห่งท้องทะเล

นับได้ว่าเป็นมณฑลที่มีตำแหน่งทำเลที่ดีที่สุดในทวีปซวนหยวน

ด้านหลังติดกับทะเลอันกว้างใหญ่

ด้านข้างยังมีมณฑลโหย่วที่เรียกว่าสวรรค์ของสัตว์อสูร หากไม่ยั่วยุก็สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข

รวมถึงมณฑลที่ถูกเรียกว่าเป็นมณฑลที่อ่อนแอที่สุด ล้าหลังที่สุด แห้งแล้งที่สุดในทวีปซวนหยวน

ตามหลักแล้ว หากมณฑลว่านกู่ไม่ไปรนหาที่ตาย

มณฑลนี้ก็ถือได้ว่าปลอดภัยที่สุด

แต่ว่า...

ท้องฟ้านั้นไม่แน่นอน

ชีวิตมีทั้งรุ่งเรืองและสิ้นหวัง

ใครจะคิดว่า มณฑลที่ได้ชื่อว่าได้รับพรจากเทพแห่งท้องทะเลนี้ เพราะสิ่งกีดขวางในท้องทะเลจึงสงบสุขมานาน กลับถูกทำลายในช่วงเวลาเพียงครึ่งเดือน

เมื่อครึ่งเดือนก่อน มณฑลซุยอวิ๋นยังคงสงบสุข แต่เพราะสิ่งมีชีวิตในท้องทะเลลึก ซึ่งก็คือเผ่ามนุษย์เงือกที่ปรากฏตัวขึ้น

ความวุ่นวายก็เกิดขึ้นในมณฑลว่านกู่ตั้งแต่นั้นมา

ในช่วงแรก การปรากฏตัวของเผ่ามนุษย์เงือกยังไม่ส่งผลกระทบมากนักต่อมณฑลว่านกู่

มนุษย์เงือกหรือ?

เป็นเผ่าพันธุ์ในตำนาน

เผ่าสัตว์อสูรในท้องทะเล

ตามประวัติศาสตร์ ผู้คนรู้ว่าเผ่ามนุษย์เงือกมีสติปัญญาเท่ากับมนุษย์

กำเนิดมาพร้อมกับร่างกายที่แข็งแกร่ง และยิ่งไปกว่านั้น เผ่ามนุษย์เงือกไม่บำเพ็ญเพียรเต๋า แต่บำเพ็ญกายา

พวกเขาอยู่ในโลกใต้ทะเลมานาน แทบไม่เคยติดต่อกับมนุษย์บนผืนดิน

แม้ว่าจะปรากฏตัวขึ้นมาในโลกมนุษย์โดยอุบัติเหตุ แต่ก็มักจะหายตัวไปอย่างรวดเร็ว

ดังนั้น ผู้คนในมณฑลว่านกู่ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยต่อการมีอยู่ของเผ่ามนุษย์เงือก

แต่เมื่อเวลาผ่านไป

จำนวนมากมายมหาศาลของเผ่ามนุษย์เงือกเริ่มขึ้นฝั่งเข้ามาในมณฑลว่านกู่

เผ่ามนุษย์เงือกก็ค่อย ๆ เผยคมเขี้ยวอันโหดร้าย

ผู้คนในมณฑลว่านกู่จึงถูกโจมตีอย่างหนัก

จนถึงขณะนี้ มณฑลว่านกู่สูญเสียดินแดนไป 1 ใน 3 แล้ว แถมยังมีแนวโน้มว่ามณฑลว่านกู่อาจจะถูกเผ่ามนุษย์เงือกยึดครองอย่างสิ้นเชิง

ดังนั้น 3 ขุมอำนาจชั้นนำในมณฑลว่านกู่จึงส่งลูกหลานไปยัง 11 มณฑลอื่นในทวีปซวนหยวนเพื่อขอความช่วยเหลือ

มณฑลโหย่วนับเป็นมณฑลสัตว์อสูร

นี่จะไม่ถูกนับแน่นอน

ส่วนตระกูลคังหรือ?

เขารับผิดชอบมณฑลตงหวง มณฑลว่านกู่ และมณฑลไป่เหอที่อยู่ติดกับมณฑลโหย่ว

"ผู้อาวุโสที่สาม”

"ตระกูลหลัวนี้ สามารถช่วยตระกูลคังแห่งมณฑลว่านกู่ของพวกเราได้จริงหรือ?"

"เจ้าเหนือหัวคนใหม่ของมณฑลตงหวงนี่..."

"เขาจะมีความแข็งแกร่งเหมือนที่ได้ยินมาจริงหรือ???"

ด้านนอกอาณาเขตตระกูลหลัว

คังเฉิง บุตรชายคนเดียวของจ้าวตระกูลคังปัจจุบัน คังเลอซาน และผู้ที่จะเป็นจ้าวตระกูลคังคนต่อไป

ในขณะนี้ ยืนอยู่ด้านนอกอาณาเขตตระกูลหลัว

ใบหน้าแสดงความสงสัยเล็กน้อย รอความเห็นของตระกูลหลัว

มณฑลตงหวงหรือ?

ทุกคนรู้ดี นี่คือมณฑลที่แห้งแล้งที่สุด ล้าหลังที่สุด อ่อนแอที่สุดในทวีปซวนหยวน

ตระกูลหลัวหรือ?

พวกเขาถูกขนานนามว่าเป็นตระกูลที่โชคดีจึงได้ปรากฏตัวขึ้น

แม้แต่สิ่งที่นายน้อยตระกูลคังได้ยินได้เห็นมาตลอดทาง ล้วนเกินจินตนาการของเขา

แต่เขาก็ยังยากจะเชื่อ

มณฑลตงหวงอันแสนธรรมดานี้

ตระกูลหลัวอันแสนธรรมดานี้

จะมีความลึกลับ ความน่าสะพรึงกลัวเหมือนข่าวลือที่ได้ยินจริงหรือ?

"นายน้อย ระวังคำพูดไว้”

"มณฑลตงหวงหรือ?"

"ตระกูลหลัวหรือ?"

"ไม่ว่ามณฑลนี้จะแข็งแกร่งหรือไม่ นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราต้องสนใจ"

"นายน้อย ท่านต้องจดจำไว้เสมอว่าพวกเรามาที่มณฑลตงหวง ตระกูลหลัวเพื่ออะไรกันแน่”

ด้านนอกอาณาเขตตระกูลหลัว

ชายชราสวมเสื้อคลุมสีเทา มีหนวดเคราคล้ายแพะ ปล่อยกลิ่นอายขอบเขตอมตะ 9 สวรรค์ออกมา

ในขณะนี้ เขาเอามือไพล่หลัง ใบหน้าสงบนิ่ง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

แม้ว่าขณะพูด ดวงตาจะผ่านประกายเหยียดหยามตระกูลหลัว แต่ในฐานะผู้นำระดับสูงของตระกูลคัง และเป็นคนที่มีความอดทนพอควร เขาจึงซ่อนประกายเหยียดหยามในดวงตาไว้อย่างรวดเร็ว

"ท่านทั้งสองตามข้ามา"

"นายท่านบอกว่าอยากพบพวกท่าน"

เสียงดังขึ้นอย่างเชื่องช้า

ตรงหน้าทั้งสองคน ปรากฏร่างชายชราสวมเสื้อคลุมสีเทา ร่างกายโค้งงอเล็กน้อย ปล่อยกลิ่นอายความตายออกมา ราวกับว่าเท้าข้างหนึ่งลงโลงศพไปแล้ว

นั่นคือพ่อบ้านหลัวฟูของตระกูลหลัว

เมื่อเห็นดังนี้ นายน้อยตระกูลคังก็คลี่ยิ้มและพูดเบา ๆ

ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลคัง เมื่อได้ยิน พวกเขาก็พากันสบตา หลังจากนั้นก็เดินตามพ่อบ้านหลัวฟูเข้ามาในอาณาเขตตระกูลหลัวอย่างเชื่องช้า

ในอาณาเขตตระกูลหลัว

ปราณวิญญาณและปราณเซียนหนาแน่นมาก

กระทั่งเทียบกับที่อาณาเขตตระกูลคังของพวกเขา ความหนาแน่นของปราณวิญญาณและปราณเซียนก็ต่างกันนับสิบนับร้อยเท่า

ที่นี่ถือได้ว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับการฝึกฝนแล้ว

เพียงแต่ว่า...

รอบ ๆ อาณาเขตตระกูลหลัวกลับมี [วัชพืช] เต็มไปหมด

มันทำลายความรู้สึกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ไปบ้าง

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลคังคิ้วขมวดเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ปรับตัวได้

ส่วนคังเฉิง นายน้อยตระกูลคังที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี แทบไม่เคยฝ่าฟันลมฝนมาก่อน ดวงตาฉายประกายเหยียดหยามเล็กน้อย

"นี่คือตระกูลหลัวหรือ?"

"ไม่สิ จะให้พูดก็คือ นี่คือสถานที่ใดของตระกูลหลัว?"

"ตระกูลจากดินแดนอันป่าเถื่อน แม้แต่ [วัชพืช] ก็ไม่รู้จะทำความสะอาด"

"ชนเผ่าป่าเถื่อนก็คือชนเผ่าป่าเถื่อน!!!"

เขาหัวเราะเยาะเย้ยเบา ๆ

คังเฉิง นายน้อยตระกูลคังไพล่มือไปข้างหลัง ใบหน้าแสดงอาการอวดดี และหยิ่งยโส ท่าทางยิ่งสบายมากขึ้น

เขาคิดว่าเรื่องที่ไล่กองทัพหอพันโอสถออกไป นั่นก็คงจะเป็นเรื่องที่พวกเขาป่าวประกาศออกมาเองกระมัง???

ในขณะที่ความคิดของนายน้อยตระกูลคัง คังเฉิงเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ

กระทั่งยังตั้งข้อสงสัยว่าที่ตระกูลหลัวไล่กองทัพหอพันโอสถออกไปนั้นเป็นการโอ้อวดพลังของตัวเอง

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงลานที่บรรพบุรุษตระกูลหลัว หลัวจิ่วเกออยู่

"ท่านทั้งสองเข้ามาเถอะ"

"นายท่านอยู่ในลานนี้”

พูดจบ ชายชราร่างโค้งงอ ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย พ่อบ้านหลัวฟูก็ค่อย ๆ หายตัวไปจากที่นี้

ส่วนทั้งสองจากตระกูลคัง เมื่อเห็นลานที่ดูทรุดโทรมนี้ ผู้อาวุโสที่สามปัจจุบันของตระกูลคังก็มีสีหน้าฉงนสนเท่ห์มากขึ้น

นายน้อยตระกูลคังเผยใบหน้าที่แสดงความเหยียดหยาม และอวดดี เขาทำตัวไร้ยางอายมากขึ้น

"นี่หรือ?”

"ในฐานะบรรพบุรุษตระกูลหลัว เขากลับอยู่ในกระท่อมเก่า ๆ เช่นนี้หรือ?"

"นี่ไม่เหมาะกับฐานะเกินไปหรือไม่???"

ตระกูลหลัวนี่ก็เป็นตระกูลในมณฑลตงหวงนี่นา

มณฑลตงหวงหรือ?

นี่เป็นมณฑลที่อ่อนแอที่สุด ล้าหลังที่สุด แห้งแล้งที่สุดในทวีปซวนหยวน

เช่นนี้แล้ว ที่บรรพบุรุษตระกูลหลัวอยู่ในลานเก่า ๆ เช่นนี้ก็ถือว่าปกติแล้ว

เขามีท่าทางอวดดี

คังเฉิง นายน้อยตระกูลคังเดินเข้ามาในลาน

ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลคังชายตามองนายน้อยของตัวแวบหนึ่ง ก่อนจะคิ้วขมวดเล็กน้อย เขารู้สึกไม่ดีอย่างประหลาด

นายน้อยมีท่าทีเสียมารยาทเกินไปหรือไม่?

แต่พอคิดกลับกัน ตระกูลหลัวนี่ก็ถือเป็นขุมอำนาจที่ควบคุมมณฑลตงหวงทั้งมณฑล

ต่อให้นายน้อยบ้าคลั่งแค่ไหน ก็คงไม่กล้าทำตัวไม่เข้าหูต่อหน้าบรรพบุรุษตระกูลหลัวที่มีพลังลึกลับคนนี้

เขาส่ายหัวเบา ๆ