ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 143 ตระกูลถัง

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 143 ตระกูลถัง

เวลาผ่านไป ในพริบตาก็ผ่านไป 3 วัน

ในช่วง 3 วันนี้ มณฑลตงหวงยังคงอยู่ในสภาวะที่ทุกสิ่งทุกอย่างต้องการการฟื้นฟู และตระกูลหลัว เจ้าเหนือหัวคนใหม่ของมณฑลตงหวงยังคงสงบเงียบ อย่างไรก็ตาม วันนี้ดูเหมือนจะแตกต่างจากทุกวัน เนื่องจากหอพันโอสถซึ่งเป็นหนึ่งในขุมพลังชั้นนำของมลฑลว่านกู่ได้ส่งคนมายังมณฑลตงหวงแล้ว

ตามคำสั่งของเหยาจือหัว จ้าวหอพันโอสถ ตระกูลหลัวต้องการอะไร หอพันโอสถก็ต้องตอบสนอง ในช่วงเวลาสำคัญกับสำนักเภสัชนี้ จะดีกว่าหากไม่ทำให้ตระกูลหลัวขุ่นเคือง

แต่... แม้ว่าความคิดของเหยาจือหัวจะดีเพียงใด ผู้ที่ถูกเลือกไปยังตระกูลหลัวในมณฑลตงหวงก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจข้อนี้นัก

"นี่คือมณฑลตงหวงหรือ? สถานที่ที่ถูกยกให้เป็นมณฑลยากจนที่สุด อ่อนแอที่สุด และล้าหลังที่สุดในสิบสามมณฑลของทวีปซวนหยวนหรือ?"

ณ พรมแดนระหว่างมณฑลตงหวงกับมลฑลว่านกู่ ชายหนุ่มที่ใช้หมาป่าเพลิงซึ่งมีเป็นพาหนะ ในขณะนี้กำลังยิ้มเยาะดูถูก

"นายน้อยพูดถูกแล้ว มณฑลตงหวงนี้ได้ชื่อว่าเป็นมณฑลที่อ่อนแอที่สุด ยากจนที่สุด และล้าหลังที่สุดในทวีปซวนหยวน"

นอกรถลาก คนรับใช้ชุดคลุมสีเทาที่ขับเคลื่อนหมาป่าเพลิงขอบเขตอมตะ 7 สวรรค์กำลังยิ้มอย่างพอใจ

"นายน้อย แต่จ้าวหอบอกไว้ว่า..."

ทันใดนั้น คนรับใช้อีกคนในชุดขาวที่ติดตามมาด้วยก็ดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง คนรับใช้ในชุดเทาที่ยิ้มอย่างพอใจก็ตบหน้าเขาอย่างฉับพลัน

"นายน้อยของเรานั้นเป็นบุคคลที่มีเกียรติอย่างยิ่งในหอพันโอสถ จ้าวหอหรือ? แม้แต่คำพูดของจ้าวหอก็ไม่สามารถสั่งนายน้อยได้ เจ้าคิดว่าจ้าวหอมีความสำคัญกว่านายน้อยหรือ?”

คำถามนั้นทำให้ทาสในชุดขาวงุนงง อีกทั้งยังรู้สึกอึดอัดใจ เขาเพียงแต่ต้องการเตือนอีกฝ่ายเท่านั้น เหตุใดต้องถึงกับใช้กำลังกันด้วย?

เรื่องที่ตระกูลของนายน้อยในหอพันโอสถมีความสำคัญอย่างมาก ทุกคนล้วนรู้ดี

แต่ไม่ว่าอย่างไร เหยาจือหัวก็ยังคงเป็นจ้าวหอพันโอสถในปัจจุบัน ควรจะให้เกียรติอีกฝ่ายไม่ใช่หรือ? การต่อต้านจ้าวหออย่างเปิดเผยนั้นดูจะไม่ค่อยเหมาะสมนัก

น่าเสียดายที่คนรับใช้ชุดขาวไม่กล้าพูดอะไรออกมา ด้วยความหยิ่งยโสบนใบหน้าของนายน้อย เขาก็รู้ดีว่าควรพูดอะไรและไม่ควรพูดอะไร

ไม่นานนัก รถลากก็เคลื่อนที่ไปยังทิศทางของตระกูลหลัว หลังจากนั้นอีกประมาณ 3 ชั่วโมง กลุ่มคนเหล่านี้ก็มาถึงป้อมปราการของตระกูลหลัวที่ใหญ่โต

"มณฑลตงหวง ตระกูลหลัว... ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!"

ในรถลากหรูหรา ชายหนุ่มชุดคลุมสีน้ำเงินที่ปล่อยผมยาว และผิวพรรณซีดเซียวค่อย ๆ เปิดประตูรถลาก และหรี่ตาลง จ้องมองไปที่ป้อมปราการที่สูงตระหง่านอยู่บนผืนแผ่นดินอย่างเกรียงไกร

ในดวงตาที่เขาหรี่ลงนั้น ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าปรากฏเงาระยิบระยับของความโลภ "มณฑลตงหวงหรือ? ตระกูลหลัวหรือ? ดูเหมือนข้าจะดูถูกพวกเจ้าเล็กน้อย...”

“แต่นั่นก็ไม่สำคัญ ต่อหน้าหอพันโอสถของข้า แม้ตระกูลหลัวจะแข็งแกร่งอยู่บ้าง แล้วมันจะอย่างไร? หรือว่าการสังหารเพียงเสวี่ยถูคนเดียว เจ้าก็คิดว่าสามารถต่อกรกับหอพันโอสถได้แล้วหรือ?”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ ชายหนุ่มก็หัวเราะออกมา ใบหน้าเขายังคงยิ้มเยาะพร้อมกับความโลภ และความเย็นชาบางส่วน บางทีด้วยตำแหน่งที่สูงส่งของเขา เขาอาจจะได้รับผลประโยชน์มากมายจากมณฑลตงหวงก็เป็นได้

ไม่นานนัก รถลากที่ดึงด้วยหมาป่าเพลิงขอบเขตอมตะ 7 สวรรค์นั้นก็เข้าสู่ป้อมปราการ

ณ ตระกูลหลัว ในห้องหนึ่งที่ดูโล่ง หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวในปัจจุบันกำลังนั่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูลด้วยสีหน้าสงบ "ต้องการเจรจากับตระกูลหลัวของข้าหรือ? ผู้ที่มานั้น...”

“เป็นถังหรงหรือ?”

หลังจากมองดูเอกสารตรงหน้า หลัวเหรินก็หรี่ตาลงอีกเล็กน้อย

ถังหรง?

เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่สกุลถังนั้น เขารู้จักดี

ตามข้อมูลแสดงว่าสกุลถังเป็นที่เคารพในหอพันโอสถ แม้ว่าจ้าวสำนักปัจจุบันจะชื่อเหยาจือหัว แต่จากประวัติศาสตร์แล้ว สกุลถัง มีต้นกำเนิดจาก ถังซิวเหวิน ผู้ก่อตั้งหอพันโอสถ

แม้จะมีข่าวลือว่าถังซิวเหวินได้ตายไปแล้ว แต่ถังยวี่ บรรพบุรุษของหอพันโอสถที่เปิดเผยต่อสาธารณะก็ยังเป็นบุคคลที่น่าเกรงขาม

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายหมื่นปีก่อน ถังยวี่มีฐานพลังยุทธ์ขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์ เขาสามารถสังหารผู้บำเพ็ญเพียรในขอบเขตเดียวกันได้อย่างง่ายดาย ณ ขณะนั้นเวลาก็ผ่านไปหลายหมื่นปีแล้ว ใครจะรู้ว่าถังยวี่มีฐานพลังยุทธ์อยู่ในขอบเขตใด

ยิ่งไปกว่านั้น...

จะพูดได้อย่างไรว่าถังซิวเหวินของหอพันโอสถได้จากไปแล้วจริง ๆ?

ใครจะรู้ว่าข้อมูลนั้นเป็นจริงหรือเท็จ?

ดังนั้น ครั้งนี้หอพันโอสถส่งถังหรงมาเจรจากับตระกูลหลัว ก็เป็นไปได้ว่าพวกเขาต้องการใช้พลังของตระกูลถังใช่หรือไม่?

หลังจากนิ่งเงียบไปนาน หลัวเหรินก็ถอนหายใจช้า ๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้น "หอพันโอสถ...”

“ตระกูลถัง...”

“ข้าอยากจะเห็นว่าพวกเจ้าต้องการทำอะไรกันแน่”

“หากเจ้าต้องการเจรจาอย่างจริงใจ ตระกูลหลัวของข้าก็ไม่ขัดข้องที่จะอยู่ร่วมกับหอพันโอสถเป็นการชั่วคราว แต่หากเจ้ามีเจตนาอื่น...”

“ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าจะเสียใจกับการตัดสินใจในครั้งนี้อย่างแน่นอน!”

ณ อาณาเขตของตระกูลหลัว ในห้องที่ดูโล่ง หลัวเหริน จ้าวตระกูลหลัวในปัจจุบันค่อย ๆ ครุ่นคิดบางอย่างในใจขึ้นมา