ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 133 ตัวเลือกของหลัวเหริน

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 133 ตัวเลือกของหลัวเหริน

ภายใต้คำสั่งและการให้ความสำคัญของหลัวเหริน จ้าวตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลหลัว

ผู้บริหารระดับสูงของตระกูลหลัวก็เริ่มลงมือกันอย่างรวดเร็ว

และค่อย ๆ สร้างข่ายตาข่ายที่มองไม่เห็น

ลอยเข้าไปหาเรือเหาะลึกลับนั้นอย่างช้า ๆ

ภายในมณฑลตงหวง

บนเรือเหาะลำนั้นที่บุกเข้ามาในอาณาเขตตระกูลหลัว

หยางซานกง ผู้อาวุโสใหญ่คนปัจจุบันของหอพันโอสถ

ยืนอยู่อย่างสงบ

มือทั้งสองข้างไพล่หลัง

สีหน้าเรียบเฉย

แววตาฉายแววสงสัยระยิบระยับ

"เกิดอะไรขึ้น"

"นี่คืออาณาเขตของตระกูลหลัวที่ว่ากันว่าเป็นจ้าวเหนือหัวคนใหม่ของมณฑลตงหวงอย่างนั้นหรือ"

"มีเมืองขนาดใหญ่มหึมาหนึ่งเมืองตั้งอยู่ในมณฑลตงหวง ทำไมพื้นที่จึงกว้างใหญ่ขนาดนี้"

“แม้กระทั่ง...”

"รู้สึกเหมือนจะเห็นภาพความเจริญรุ่งเรืองอย่างคลุมเครือ?"

หยางซานกง

พึมพำในใจอย่างไม่หยุดหย่อน

มณฑลตงหวง?

ที่นี่คือที่ไหนกัน?

ในทวีปซวนหยวนทั้งหมด รู้กันดี

แม้ว่าเป็นเวลาหลายพันปีก่อน หอพันโอสถ ก็เคยเดินทางมายังมณฑลตงหวงเพื่อขายโอสถ

มณฑลตงหวงนี้ ยากจน ล้าสมัย และอ่อนแอมาก

แต่ทำไม...

ตอนนี้ถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้?

นี่ทำให้หยางซานกงรู้สึกงงงันไปหมด และยังครุ่นคิดปัญหาหนึ่ง

มณฑลตงหวงที่ว่านี้ มันเปลี่ยนแปลงไปแล้วจริง ๆ หรือ?

ไม่ใช่ยากจน ล้าหลัง และอ่อนแอ อย่างที่พวกเขาคิดกันอีกต่อไป???

แต่ความคิดนี้เพิ่งเกิดขึ้น

หยางซานกงก็ปฏิเสธความคิดนี้ไปแล้ว

มณฑลตงหวงเปลี่ยนแปลง นั่นเป็นไปไม่ได้แน่นอน

ทวีปซวนหยวนมีทั้งหมด 13 มณฑล

สิบสามมณฑลนี้อยู่มานานแสนนาน

จากบันทึกในประวัติศาสตร์

พวกที่แย่งชิงความเป็นใหญ่ในทวีปซวนหยวนได้ ก็มีแต่ขุมอำนาจจาก 12 มณฑล

มณฑลตงหวง?

มณฑลนี้ เป็นสถานที่ที่ถูกกีดกันจากใจกลางทวีปซวนหยวนเสมอ

พูดตอนนี้ว่ามณฑลตงหวงจะเปลี่ยนแปลง

แม้กระทั่งจะเทียบชั้นกับ 12 มณฑลอื่น ๆ

ในฐานะผู้อาวุโสใหญ่คนปัจจุบันของหอพันโอสถ หยางซานกง ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไร

"ภาพลวงตา"

"ต้องเป็นภาพลวงตาแน่นอน"

"เพียงแค่สร้างตึกให้ดูดีขึ้นเล็กน้อย"

"วิธีบำเพ็ญเพียร ค่ายกล การหลอมอาวุธ การปรุงโอสถ ยันต์ ตลอดจนความเข้มข้นของปราณวิญญาณ มณฑลตงหวงนี้ไม่มีทางเทียบชั้นกับมณฑลอื่นที่แข็งแกร่งได้แน่"

คิดไปถึงตรงนี้

บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา

ราวกับเข้าใจมณฑลตงหวงแล้ว

"ผู้อาวุโสใหญ่"

"จากข่าวกรอง เมื่อข้ามเมืองขนาดมหึมาอีกสามร้อยกว่าเมืองไปข้างหน้า ก็จะถึงอาณาเขตตระกูลหลัวที่เป็นจ้าวเหนือหัวคนใหม่ของมณฑลตงหวงแล้ว"

"พวกเรา..."

"ยังจะเดินทางต่อไปอีกหรือไม่"

ทันใดนั้น

ด้านหลังหยางซานกง

เฟิงโหย่วถู ศิษย์หลักของหอพันโอสถ ก็เดินเข้ามา

ก้มหน้าเล็กน้อย

ถามออกไป

"ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้องเดินทางต่อ "

"มณฑลตงหวงรึ?"

"ตระกูลหลัวจ้าวเหนือหัวคนใหม่รึ?"

"หอพันโอสถของข้า ต่อให้เผชิญหน้ากับขุมกำลังชั้นนำในหมู่มณฑลว่านกู่ ก็ไม่หวาดกลัว"

"เผชิญหน้ากับตระกูลหลัวครั้งนี้ มีอะไรต้องกลัวกัน?"

บนเรือเหาะ

หยางซานกง ผู้อาวุโสใหญ่คนปัจจุบันของหอพันโอสถยืนมือไพล่หลัง

ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มมั่นใจ

มณฑลตงหวง?

ตระกูลหลัวจ้าวเหนือหัวคนใหม่?

มีอะไรต้องกลัวกัน?

ต่อให้ตระกูลหลัวนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ พลังอำนาจของตระกูลหลัวนั้นอาจพอมี

ทว่าหอพันโอสถของพวกเขามายังมณฑลตงหวง ก็ไม่ได้มาเพื่อประกาศสงคราม

โอสถขยะ ถึงแม้ว่าภายในจะมีพิษเล็กน้อย และประสิทธิภาพโอสถไม่เเข็งแกร่งมากนัก

แต่อย่างไรเสีย

ถ้าคิดรวมทุกอย่างแล้ว พวกคนของมณฑลตงหวงก็ถือว่าได้กำไรมหาศาลแล้ว

เพราะโอสถนั้น

ไม่ใช่ว่าใครก็ปรุงได้

ภายในมณฑลตงหวง

เรือเหาะลำพิเศษที่เป็นของขุมอำนาจชั้นนำหอพันโอสถลำนั้น

ยังคงเดินทางอยู่ในอากาศ

แล้วก็ยิ่งผ่านเวลาไป เรือเหาะลำนั้นก็เร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนตระกูลหลัว?

ภายใต้ความสำคัญของหลัวเหริน จ้าวตระกูลคนใหม่

ตระกูลหลัวทั้งหมดก็ลงมือไปแล้ว

"จ้าวตระกูล"

"เรือเหาะจากภายนอกนั้นใกล้เข้ามาแล้ว"

ด้านนอกอาณาเขตตระกูลหลัว

บนยอดเขาแห่งหนึ่ง

หลัวเหริน จ้าวตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลหลัวที่เข้ารับตำแหน่งได้เพียงหนึ่งเดือน

ยืนอยู่ที่นั่นอย่างสงบนิ่ง

มือทั้งสองข้างไพล่หลัง

หรี่ตาลงเล็กน้อย

"ใกล้เข้ามาแล้วหรือ"

ได้ยินคำพูดนี้

หลัวเหรินที่หรี่ตาอยู่ก็ลืมตาขึ้นทันที

ในแววตามีประกายเย็นชาระยิบระยับ

"เตรียมพร้อมหรือยัง"

ทันใดนั้น หลัวเหรินก็ถามขึ้น

"จ้าวตระกูลสบายใจได้"

"ทุกสิ่งทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว"

"ตอนนี้ แค่รอให้พวกผู้รุกรานบุกเข้ามาเอง!"

ข้าง ๆ หลัวเหริน

ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลัวผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำ และมีกลิ่นอายขอบเขตสันติตอบกลับมา

"ดี"

"ถ้าอย่างนั้น"

"ข้าจะได้ดูว่าใครกล้ามาหาเรื่องกับตระกูลหลัว"

"ขุมอำนาจจากมณฑลไป่เหอ?"

"แคว้นพุทธจากมณฑลหนานหัว?"

"หรือว่า ขุมอำนาจจากมณฑลอื่น ๆ ???"

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง

หลัวเหรินก็ส่ายหัว ไม่ไปคิดเรื่องพวกนี้แล้ว

นอกจากเรื่องนี้แล้ว

เขายังคิดถึงว่า

เส้นทางของตระกูลหลัวต่อจากนี้ ควรพัฒนาอย่างเงียบ ๆ สักระยะหนึ่ง

รอจบช่วงพัฒนาแล้วค่อยปรากฏตัวอย่างโอ่อ่าต่อสายตาขุมอำนาจต่าง ๆ ในทวีปซวนหยวน

หรือว่า

ฉวยโอกาสนี้ให้ตระกูลหลัวปรากฏตัวอย่างโอ่อ่าต่อหน้าขุมอำนาจชั้นนำของทวีปซวนหยวนโดยตรง

พร้อมกับอวดพลังอำนาจไปด้วย

ให้ขุมอำนาจต่าง ๆ ในทวีปซวนหยวนรู้ว่า

ตระกูลหลัวของพวกเขานั้นไม่ใช่หมากที่ใครจะมาจับต้องได้ง่าย ๆ

เรือเหาะเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ

ภายในมณฑลตงหวง

ทุกคนในตระกูลหลัวเตรียมพร้อมเป็นที่เรียบร้อย

แค่รอให้พวกผู้บุกรุกจากภายนอกเข้ามาติดกับดักเท่านั้น

ส่วนหลัวจิ่วเกอ บรรพบุรุษผู้มีพลังลึกลับของตระกูลหลัว?

จริง ๆ แล้วเขาก็ออกจากอาณาเขตตระกูลหลัวเช่นกัน

ขี่กระทิงเทพโบราณที่ชอบกินชอบนอน

บนบ่ามีค้างคาวมรกตที่มีแสงระยิบระยับทั่วตัว

อยู่ในมุมไร้ผู้คน

รออย่างเงียบ ๆ ให้เรือเหาะมาถึง

เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเด็กน้อยหลัวเหรินจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร

"เจ้าที่เพิ่งเป็นจ้าวตระกูลหลัวได้เพียงหนึ่งเดือน"

"เผชิญเรื่องแบบนี้ จะเลือกกระทำอย่างเลือดเย็นโหดเหี้ยม สังหารผู้รุกรานทั้งหมด"

"หรือว่า..."

"เลือกไว้ชีวิตผู้รุกราน?"