ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 129 ชีวิตใหม่ในโลกจิ๋ว

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 129 ชีวิตใหม่ในโลกจิ๋ว

ณ ถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่

บริเวณนั้นตกอยู่ในความเงียบสงัดอย่างกะทันหัน

พลังกระบี่อันยิ่งใหญ่พุ่งขึ้นทะยานขึ้นท้องฟ้า

กลิ่นอายอันน่าหวาดกลัวของขอบเขตกึ่งเทพก็ค่อย ๆ แพร่กระจายออกมา ทำให้กระทิงเทพโบราณ 100 ตัวรู้สึกเหมือนมีภูเขาหลายลูกกดทับ

พวกมันหายใจไม่ออก

'ขอบเขตกึ่งเทพหรือ?

"เป็นไปได้อย่างไร???"

"มนุษย์ผู้นี้บรรลุขอบเขตกึ่งเทพได้อย่างไร???"

ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณหน้าเปลี่ยนสีในทันที หากเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตกึ่งเทพก็ยังไม่มากนัก

แต่มันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายลึกลับของกฎกระบี่จากพลังกระบี่นั้น

พลังแห่งกฎน่าหวาดกลัวเหลือเกิน

หากมนุษย์ที่อยู่ขอบเขตกึ่งเทพนั้นควบคุมกฎกระบี่ได้จริง แม้ว่าตนเองจะมีฐานพลังยุทธ์เท่ากับมนุษย์คนนั้น ก็อาจถูกฆ่าอย่างง่ายดาย

พลังแห่งกฎนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะจินตนาการได้

ไม่นานนัก เผ่ากระทิงเทพโบราณก็เลือกที่จะยอมจำนน

ศักดิ์ศรีหรือ?

พูดตามตรง ในเมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตราย ศักดิ์ศรีก็สามารถละทิ้งได้

อีกอย่าง มนุษย์คนนั้นมีกระทิงเทพโบราณเป็นพาหนะอยู่แล้วใช่หรือไม่??

ดังนั้น การที่พวกเขายอมจำนนต่อมนุษย์นั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากจะยอมรับ

ในถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่

หลัวจิ่วเกอขึ้นขี่ต้าหวงอีกครั้ง

กระทิงเทพโบราณประมาณ 100 ตัว และกระทิงน้อย 30 ตัว ตอนนี้ พวกมันก็รวมตัวกันอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

"นายท่าน"

"นี่คือกระทิงเทพโบราณทั้งหมดในถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่"

ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณนั้นมีหน้าตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตกึ่งเทพเข้าใจในกฎกระบี่ และถือกระบี่ที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่เหล็กเกรอะสนิม แต่ในสายตาของผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณ นั่นดูเหมือนจะไม่ใช่ของธรรมดา

อาวุธเทพ

ไม่ผิด นั่นต้องเป็นอาวุธเทพอย่างแน่นอน

ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่อาวุธเทพระดับต่ำ มีความเป็นไปได้สูงว่าอยู่เหนือระดับอาวุธเทพระดับต่ำ

แต่อาวุธนั้นเป็นระดับใด ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณก็ไม่แน่ใจ

สิ่งสำคัญคือนายท่านผู้นี้ไม่ธรรมดา

"นี่คือกระทิงเทพโบราณทั้งหมดในถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่หรือ?"

หลัวจิ่วเกอขมวดคิ้ว มองไปที่กระทิงเทพโบราณประมาณ 200 ตัวที่อยู่ตรงหน้า

หลังจากนั้นไม่นาน หลัวจิ่วเกอก็โบกมือ

ทันใดนั้น มีลูกแก้วใสเจิดจรัสล้อมรอบด้วยพลังลึกลับก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

"จากนี้ไป พวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในโลกเล็กนี้ก็แล้วกัน”

"สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ”

"หากไม่จำเป็นก็อย่าเข้าใกล้[ต้นไทรน้ำ] เป็นต้นไม้ที่สูงถึงหลายหมื่นเมตรที่สามารถสร้างแหล่งน้ำได้ไม่จำกัดได้"

"และรากวิญญาณ รากเซียน รากเทพก็อย่าไปยุ่งเกี่ยว"

"ส่วนสิ่งอื่น"

"จะทำอะไรก็ได้ตามสบาย"

หลังจากที่คำพูดจบลง หลัวจิ่วเกอก็โบกมือ ควบคุมลูกแก้วที่ลอยอยู่ในอากาศซึ่งเป็นตัวแทนของโลกใบหนึ่ง ดูดเอากระทิงเทพโบราณ 200 ร้อยตัวเข้าไป

กระทิงเทพโบราณไม่ได้ต่อต้าน

ภายใต้พลังงานนั้น พวกมันถูกนำเข้าไปในโลกจิ๋วนั้น

ในโลกจิ๋ว

"ผู้อาวุโส"

"ที่นี่คือที่ใด?"

กระทิงเทพโบราณที่มีขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์แบบมีสีหน้างงงวย

มันหันไปถามผู้อาวุโสเผ่าที่อยู่ในโลกนี้มากกว่าแสนปี และมีประสบการณ์กว้างขวาง

"ที่นี่คือที่ใดกัน?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณก็ต้องชะงัก

ที่นี่คือที่ใด??

ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณก้มหัวคิด

ไม่นานนัก ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณก็คิดออก

มันรีบเงยหัวขึ้น

ดวงตาเต็มไปด้วยความตะลึง

"ไข่มุกโลก?"

"ไม่ผิด นายท่านเพิ่งเอาออกมา แน่นอนว่าเป็นไข่มุกโลก!!!"

"ไม่อย่างนั้นก็ไม่สามารถอธิบายโลกที่เราอยู่ตอนนี้ได้"

เมื่อคำพูดของผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณตกลง

ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณคนอื่น ๆ ก็มีความสงสัยในสายตาเพิ่มมากขึ้น

"ไข่มุกโลกหรือ?"

"ไข่มุกโลกคืออะไรหรือ?"

"ข้าไม่เคยได้ยินชื่อไข่มุกโลกมาก่อน..."

เห็นได้ชัดว่า ผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว จึงรีบอธิบายต่อไป

"ไข่มุกโลกนั้นมหัศจรรย์มาก"

"การที่ไข่มุกโลกจะเกิดขึ้น มีเงื่อนไขที่เข้มงวดมาก"

"นอกจากต้องเตรียมวัสดุในการสร้างไข่มุกโลกแล้ว ยังต้องสร้างแบบจำลองไข่มุกโลก"

"ต้องใส่ต้นกำเนิดโลกเข้าไปในแบบจำลองไข่มุกโลกด้วย ไข่มุกโลกจึงจะเกิดขึ้น"

แน่นอน...

"เพราะสิ่งนี้เท่ากับการสร้างโลกใหม่ขึ้น มันฝืนธรรมชาติอย่างมาก"

"ดังนั้น อัตราความสำเร็จจึงต่ำมาก"

"ตอนนี้ นายท่านของเราสามารถนำไข่มุกโลกออกมาได้ แสดงให้เห็นว่านายท่านของเราไม่ธรรมดาจริง ๆ"

เมื่อผู้อาวุโสเผ่ากระทิงเทพโบราณพูดจบ กระทิงเทพโบราณ 200 ตัวก็แสดงใบหน้าตะลึงออกมา

"นี่คือไข่มุกโลกหรือ?"

"นายท่านของเราไม่ธรรมดาเช่นนั้นเลยหรือ?"

"หากเป็นจริง การที่เผ่ากระทิงเทพโบราณของเรายอมจำนนต่อนายท่านก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าอับอาย!!!"

กระทิงเทพโบราณทุกตัวในโลกนั้นคิดเช่นนี้

ส่วนกระทิงเทพโบราณน้อยที่จิตใจยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่ก็ค่อย ๆ มีความชื่นชมต่อหลัวจิ่วเกอมากขึ้น

ในโลกจิ๋ว

หลังจากกระทิงเทพโบราณ 200 ตัวชื่นชมหลัวจิ่วเกออย่างคลั่งไคล้ พวกมันก็ค่อย ๆ หันมาให้ความสนใจกับโลกที่มีปราณวิญญาณและปราณเซียนหนาแน่น

ส่วนโลกแห่งความเป็นจริง

ในถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่

หลัวจิ่วเกอนอนอย่างสบายใจบนหลังของกระทิงเทพโบราณต้าหวง

ค้างคาวมรกตก็นอนสบายไม่แพ้กัน

ตอนนี้ มีแต่ต้าหวงเท่านั้นที่แสดงออกถึงความเจ็บปวด

มันเดินออกจากถิ่นทุรกันดานอันยิ่งใหญ่

ตอนนี้ต้าหวงรู้สึกหงุดหงิด

เหตุใดตอนมาที่นี่ถึงต้องทนทุกข์?

ตอนจากไป ก็ต้องทนทุกข์เช่นกันหรือ?

ไม่ใช่ว่ามีค้างคาวมรกตเป็นพาหนะใหม่แล้วหรือ?

ไม่ดีกว่าหรือที่จะนอนบนค้างคาวมรกต และเคลื่อนที่บนท้องฟ้า???

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้มันโกรธที่สุด

สิ่งที่ทำให้ต้าหวงโกรธที่สุดคือท่าทางอวดดีของค้างคาวมรกตบนหลังของมัน

นี่ทำให้มันรู้สึกเหมือนปอดจะระเบิด แต่มันไม่มีทางเลือก เพราะนายท่านยังอยู่ ต้าหวงก็ไม่กล้าทำอะไรล่วงเกิน

ดังนั้นมันจึงต้องเดินไปทางตระกูลหลัวในขณะที่ในใจกำลังก่นด่าค้างคาวมรกต