ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 123 อยากอยู่หรือตาย
ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 123 อยากอยู่หรือตาย
ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 123 อยากอยู่หรือตาย
คงเซียง พระภิกษุในดินแดนพุทธแห่งมณฑลหนานหัวร่างกายแน่นิ่ง ก่อนจะตกลงสู่พื้น
ฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้น บรรยากาศในที่นั้น กลับกลายเป็นบรรยากาศที่พิลึกพิลั่นขึ้นในทันที
"ศิษย์พี่...”
"ตายแล้วหรือ?"
บนเรือเหาะ คงฮุ่ย เจ้าอาวาสวัดสมบัติวิญญาณ ใบหน้าค่อย ๆ แสดงอาการไม่สบายใจ
หลังจากได้คุ้นเคยกันในช่วงเวลานี้ เขารู้ว่า หลังจากออกจากวัดสมบัติวิญญาณ ศิษย์พี่ของเขาได้เข้าร่วมดินแดนพุทธในมณฑลหนานหัว กลายเป็นพระภิกษุผู้สูงศักดิ์
ในเรื่องของความเข้าใจและการใช้พุทธศาสนาถือว่าเหนือกว่าภิกษุทั่วไปมากโข
แต่ปัจจุบัน ตัวตนเช่นนี้กลับสิ้นชีพในมือของบรรพบุรุษของตระกูลหลัว หลัวจิ่วเกอ
ศักยภาพของบรรพบุรุษของตระกูลหลัว หลัวจิ่วเกอกลายเป็นที่ประจักษ์
ที่แห่งนั้นเงียบสงบลง
ในอากาศ คงเซียงที่ยืนอยู่บนเรือเหาะใบหน้าซีดเผือด ในดวงตาค่อย ๆ แสดงความสิ้นหวัง
"นี่คือพลังของตระกูลหลัวหรือ?"
"พวกเรา... ดูถูกตระกูลหลัวเกินไป!!"
คงเซียงยิ้มอย่างขมขื่น
เขาไม่มีทางเลือกจึงส่ายหัวแล้วพนมมือ เขาปิดตาและหยุด ไม่พูดอะไรต่อ
หลังจากนั้น บนเรือเหาะนั้น พระภิกษุมากมายที่เห็นการจากไปของคงเซียงและความน่าสะพรึงกลัวของหลัวจิ่วเกอ ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความรู้สึกหวาดกลัวในใจได้
"วิ่ง"
"วิ่งเร็ว"
"เราควรหันหลังกลับและออกจากอาณาเขตตระกูลหลัว"
พระภิกษุคนหนึ่งตะโกน
"จบสิ้นแล้ว..."
"ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว..."
"วันนี้ วัดสมบัติวิญญาณจะถูกทำลายหรือ?"
"เหตุใดผลลัพธ์จึงเป็นเช่นนี้??"
มีพระภิกษุอีกคนหนึ่งเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เขายืนอยู่บนเรือเหาะดูเหมือนไม่รู้จะทำอย่างไร
ส่วนในด้านหลังเรือเหาะ บรรพบุรุษค้างคาวมรกตที่อยู่ในอากาศมีขนาดถึงแสนเมตร ตอนนี้ ดวงตาคู่สีแดงสดก็แสดงความหวาดกลัว
พระภิกษุคงเซียงเป็นผู้ที่น่าสะพรึงกลัวมาก
สามารถปราบค้างคาวมรกตได้ง่ายดาย
แต่ตอนนี้ กลับปรากฏบุคคลลึกลับที่สามารถฆ่าพระภิกษุคงเซียงได้อย่างง่ายดาย
บุคคลนั้นยังเป็นบรรพบุรุษของตระกูลหลัว
หลังจากรู้ข้อมูลเหล่านี้ บรรพบุรุษค้างคาวมรกตก็รู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย
เรื่องนี้มันคืออะไรกัน?
ไม่ใช่ทุกคนบอกว่ามณฑลตงหวงนี้เป็นมณฑลที่ยากจนที่สุด อ่อนแอที่สุด ล้าหลังที่สุดในทวีปซวนหยวนทั้ง 13 มณฑลหรือ?
วัดสมบัติวิญญาณมีพระภิกษุอยู่ นั่นก็ยังพอเข้าใจได้
สุดท้ายแล้ว ในทวีปซวนหยวน อำนาจของพุทธศาสนายังคงแข็งแกร่ง
แต่ตระกูลหลัวที่ไม่มีชื่อเสียงนี้กลับมีอสูรร้ายเช่นนี้คอยคุ้มกันหรือ?
อสูรร้ายนั้นยังฆ่าพระภิกษุได้อย่างง่ายดาย
หากรู้มาก่อนว่ามณฑลตงหวงมีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้อยู่ มันจะบุกเข้ามาหาความตายอยู่หรือไม่?
บรรพบุรุษค้างคาวมรกตใจหายไม่หยุด แต่ไม่มีทางเลือก นั่นคือความจริง
"ต่อไป ข้าจะให้เจ้าจัดการ..."
หลังจากจัดการกับพระภิกษุที่อยู่ในขอบเขตอมตะระดับสมบูรณ์แบบ
หลัวจิ่วเกอก็ค่อย ๆ เดินไปหาหลัวเหิง หน้าตายิ้มอย่างอ่อนโยน ยื่นมือขวาออกไปตบไหล่อีกฝ่ายแล้วกระซิบเบา ๆ
"ท่านบรรพบุรุษอย่าได้ห่วงไป"
"วันนี้ วัดสมบัติวิญญาณจะต้องล่มสลาย!!!"
หลัวเหิงค่อย ๆ ก้มหัวลง
หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังและเดินจากไปช้า ๆ
คนจากตระกูลหลัวพุ่งตรงเข้าหาเรือเหาะในอากาศนั้น
สำหรับพระภิกษุคงเซียงจากดินแดนพุทธแห่งมณฑลหนานหัว
หลัวจิ่วเกอได้จัดการไปแล้ว
ส่วนพระภิกษุอื่น ๆ ของวัดสมบัติวิญญาณหรือ?
เขาก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเองอีกต่อไป ตระกูลหลัวสามารถยืนหยัดในมณฑลตงหวง และพัฒนามาเป็นเวลานาน
ขุมอำนาจทั้งหมดของพวกเขาได้เกินกว่าวัดสมบัติวิญญาณไปแล้ว
การฆ่าล้างบางกำลังเริ่มต้นขึ้น
พระภิกษุของวัดสมบัติวิญญาณล้มตายภายใต้การโจมตีของผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนของตระกูลหลัว
เรือเหาะร้อยลำแตกสลายไป
ร่างของพระภิกษุตกลงสู่พื้น ฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้น เลือดเดือดพล่านกำลังพุ่งกระเซ็นออกมา
กลิ่นเลือดหนาแน่นค่อย ๆ แพร่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณ
"วิ่ง"
"ใช้โอกาสนี้หนีเร็วเข้า"
"ไม่เช่นนั้น..."
"จะพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในหลบหนี"
ในอากาศ
ค้างคาวมรกตนั้นโบกปีกอย่างเบาบาง และหายไปจากอาณาเขตตระกูลหลัวอย่างเงียบ ๆ
ห่างออกไปประมาณหลายล้านลี้
ค้างคาวมรกตพักอยู่บนยอดเขา
ดวงตาสีแดงสดของมันตอนนี้ยังคงแวววาวด้วยความหวาดกลัว
เพียงมองกลับไปที่ทิศทางของตระกูลหลัว มันก็ถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย
ไม่มีใครตามมาจริงหรือไม่?
หนีรอดแล้วหรือ?
ขณะที่บรรพบุรุษค้างคาวมรกตกำลังจะดีใจที่สามารถหลบหนีไปยังมลฑลโหย่ว และซุ่มซ่อนตัวเพื่อฝึกวิชา ทันใดนั้นก็ปรากฏคนชุดขาว ผมยาวสีขาวออกมาท่ามกลางแสงสว่างต่อหน้ามัน
หลังจากตกตะลึงเล็กน้อย ดวงตาสีแดงของบรรพบุรุษค้างคาวมรกตก็หดเล็กลงเล็กน้อย
หัวใจของมันก็เหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ
"บรรพบุรุษตระกูลหลัว”
"หลัวจิ่วเกอ???"
ไม่มีเสียงใดเปล่งออกมาอีก
บรรพบุรุษค้างคาวมรกตจ้องมองหลัวจิ่วเกอที่อยู่ตรงหน้า
ดวงตากลมโตของมันหดเล็กลง
มันเป็นสัตว์อสูรที่มีความไวต่ออันตราย ดังนั้นจึงสามารถรู้สึกได้อย่างง่ายดาย
บนตัวหลัวจิ่วเกอมีปราณที่น่าสะพรึงกลัวเปล่งออกมา
ตาย
เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
เขาอยากจะหนี อยากจะโบกปีก แม้แต่เผาผลาญแก่นโลหิตเพื่อหนีออกจากที่นี่
ตราบใดที่มันยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ก็ถือว่าคุ้มค่า
เพียงแต่...
ในขณะที่บรรพบุรุษค้างคาวมรกตกำลังจะเผาผลาญแก่นโลหิตเพื่อหนีหายด้วยความเร็ว
ตรงหน้าของเขา หลัวจิ่วเกอค่อย ๆ ยื่นมือออกไปดึงกระบี่ที่เต็มไปด้วยสนิมออกจากเอว แนบไว้ที่อก
ในชั่วพริบตา ปราณกระบี่ที่รุนแรง น่ากลัว ราวกับจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในโลกก็ปรากฏ มันกดทับลงบนบรรพบุรุษค้างคาวมรกตทำให้ไม่สามารถขยับได้
"เจ้าอยากจะอยู่หรือตาย?"