ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 119 มีบุญกรรมร่วมกัน

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 119 มีบุญกรรมร่วมกัน

มณฑลตงหวง พระภิกษุหลายสิบล้านองค์

ภายใต้การนำของปรมาจารย์คงเซียงที่ไม่อาจหยั่งถึงความแข็งแกร่งได้ พระมากมายกำลังขึ้นเรือเหาะมากกว่าร้อยลำ

ค่อย ๆ มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่อาณาเขตตระกูลหลัวตั้งอยู่

ในมณฑลตงหวง

ส่วนอาณาเขตตระกูลหลัวในขณะนี้

กำลังจมดิ่งอยู่ในความเงียบสงบ

อาณาเขตตระกูลหลัว

ในลานที่มีกลิ่นอายโบราณแห่งหนึ่ง

ตอนนี้ หลัวจิ่วเกอกำลังจับกระบี่ยาวที่เปื้อนสนิมไว้ในมือ และเคลื่อนไหวช้า ๆ

สัมผัสได้ว่า

ในขณะนี้ ไม่มีพลังเซียนหลงเหลือแม้แต่น้อยบนตัวเขา

แต่พลังกระบี่ของเขา

ระดับความคมกริบนั้น กลับเปรียบเสมือนมังกรทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สามารถฉีกทำลายห้วงมิตินี้ให้พังทลายได้

"เผ่าค้างคาวมรกต......"

"ปราชัยแล้วหรือ??"

เขาเคลื่อนไหวกระบี่ไปมา

จวบจนครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

หลัวจิ่วเกอ จึงวางกระบี่ในมือไว้ที่เอว

จากนั้น เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง

นั่งสงบนิ่งอยู่ใต้ซุ้มหิน ชงชาให้ตัวเอง

น้ำที่ใช้คือของเหลววิญญาณ

ชาที่ใช้เป็นใบชากระจ่างเต๋าที่เพิ่งเก็บมาใหม่ ๆ

ไฟที่ใช้คือ [เปลวไฟอสูรกระดูกขาว]

ผ่านไปสักพัก

ประมาณ 3 นาที

[ปุ๊ด ๆ]

น้ำชาเดือด

กลิ่นหอมของชาที่ชวนให้ผ่อนคลายจิตใจก็ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา

"วัดสมบัติวิญญาณ?

"พระภิกษุลึกลับ?"

"ปราบเผ่าค้างคาวมรกตได้แล้ว ต่อไปจะมาที่ตระกูลหลัวของข้าใช่หรือไม่?

"จากนั้นก็จะยึดครองมณฑลตงหวงอย่างสิ้นเชิง???"

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

หลัวจิ่วเกอรินชากระจ่างเต๋าให้ตัวเองหนึ่งถ้วย

ยกขึ้นมาที่ปาก

จิบเข้าไปอึกหนึ่ง

จากนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ใบหน้าเผยให้เห็นรอยยิ้มที่จางเลือนลาง

เอ่ยพึมพำ

"หากเป็นเช่นนั้นจริง  เช่นนั้นก็ประหยัดเวลาไปได้ไม่น้อย"

"ถึงวัดสมบัติวิญญาณจะไม่มา สถานการณ์การยึดครองมณฑลตงหวงอย่างสิ้นเชิงก็จะไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด"

"มณฑลตงหวงนี้ สุดท้ายก็จะต้องตกอยู่ในมือของตระกูลหลัวของข้า!!!"

อาณาเขตตระกูลหลัว

ภายในห้องที่ค่อนข้างโล่งห้องหนึ่ง

หลัวเหิงผู้เป็นจ้าวตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลหลัว

ในเวลานี้ นั่งนิ่งอยู่บนตำแหน่งจ้าวตระกูล

มีเอกสารอยู่ในมือ

เอกสารใบนั้น บันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ภายในมณฑลตงหวง

"จาก 7 ขุมอำนาจชั้นนำ เหลือเพียงตระกูลหลัวของข้าและวัดสมบัติวิญญาณ”

"เมื่อวาน เผ่าค้างคาวมรกตโจมตีวัดสมบัติวิญญาณ

"วัดสมบัติวิญญาณกลับปราบเผ่าค้างคาวมรกตได้"

"แม้กระทั่ง ยังขึ้นเรือเหาะมุ่งมาทางตระกูลหลัวของข้า.."

หลังจากเห็นข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ในเอกสารแล้ว

หลัวเหิง ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะถอนหายใจออกมา

เงยหน้าขึ้นช้า ๆ

หรี่ตามองไปทางวัดสมบัติวิญญาณ เอ่ยพึมพำ

"เผ่าค้างคาวมรกต?”

"วัดสมบัติวิญญาณ?"

"ท้ายที่สุด ทุกอย่างก็มาถึงขั้นนี้เสียแล้วรึ?"

"ยึดครองมณฑลตงหวงอย่างสิ้นเชิง?"

"ไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้ว ฝ่ายที่จะทำได้จริง ๆ นั้นจะเป็นตระกูลหลัวของข้า หรือว่าจะเป็นวัดสมบัติวิญญาณกันแน่???"

หลังจากหัวเราะแห้งแล้งส่ายหัวแล้ว

หลัวเหิง วางเอกสารในมือลงอย่างช้า ๆ

เผ่าค้างคาวมรกต สวามิภักดิ์ต่อวัดสมบัติวิญญาณ ปัจจุบันกลายเป็นสัตว์เทพพิทักษ์ของวัดสมบัติวิญญาณไปแล้ว

ส่วนวัดสมบัติวิญญาณ?

ขุมอำนาจที่ถูกเรียกว่าดินแดนพุทธศาสนาแห่งนี้ในมณฑลตงหวง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าย่อมไม่โอกาสในการยึดมณฑลตงหวงอย่างสิ้นเชิงให้หลุดมือไป

ดังนั้น เมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาผู้เป็นจ้าวตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลหลัวจะสามารถแก้ไขได้แล้ว

ระหว่างขุมอำนาจทั้งสองฝ่าย

ขุมอำนาจใดกันแน่ที่จะสามารถยึดครองมณฑลตงหวงอย่างสิ้นเชิงได้

ยังต้องคอยดูว่า ระหว่างผู้มีกำลังสูงสุดของแต่ละฝ่าย ใครจะเป็นผู้ชในการต่อสู้

ส่วนผู้ชนะหรือ?

ก็จะได้ครอบครองมณฑลตงหวง!

ส่วนผู้แพ้?

ก็จะล่มสลายไปในโลกนี้ และขุมอำนาจก็จะถูกทำลายจนสิ้น!!!

ขณะที่เวลาล่วงไป

ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลงเรื่อย ๆ

ภายนอกอาณาเขตตระกูลหลัว

เรือเหาะร้อยลำของวัดสมบัติวิญญาณนั้น

ในที่สุดก็มาถึงแล้ว

"ตระกูลหลัว?"

"นี่เองหรือคือตระกูลหลัว??"

"สุดท้าย ก็เป็นแค่สิ่งที่ด้อยค่าดุจเดียวกับมดปลวก....."

ในอากาศ

คงเซียงที่นั่งอยู่บนเรือเหาะ

หรี่ตามอง

มองดูสถานที่ที่เรียกว่าตระกูลหลัวนั้น ดวงตาไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะเผยให้เห็นสีหน้าดูแคลนได้

ทว่าในไม่ช้า

รอยดูแคลนเพียงเล็กน้อยนั้น ก็จางหายไป

"ตระกูลหลัว เจ้าผ่านวิกฤตครั้งยิ่งใหญ่นี้มา ยังคงยืนหยัดอยู่ในที่แห่งนี้ได้

"หากเป็นเช่นนี้ เจ้ากับพุทธศาสนาของข้าถือว่ามีบุญกรรมร่วมกัน

"ตอนนี้ ข้าคงเซียง ยินดีต้อนรับเจ้าเข้าสู่พุทธศาสนา”

"ไม่ทราบว่า”

"พวกเจ้าเต็มใจเข้าสู่พุทธศาสนาของข้าหรือไม่???”

เสียงดังก้องขึ้น ลอยล่องอยู่โดยรอบ

"พุทธศาสนา?”

"มีบุญกรรมร่วมกับพุทธ?”

"ยินดีต้อนรับข้าเข้าสู่พุทธศาสนา?”

"เจ้าล้อเล่นอะไรกัน??"

"ตระกูลหลัวของข้า ถือเป็นขุมอำนาจชั้นนำในมณฑลตงหวง แม้แต่ในยามวิกฤตก็ยังคงยืนหยัดอยู่ที่แห่งนี้ได้ ไยจะเข้าสู่พุทธศาสนาของเจ้า???"

ได้ยินเสียงแล้ว

ที่อาณาเขตตระกูลหลัว

มีสมาชิกตระกูลหลัวที่มีฐานพลังยุทธ์ขอบเขตสันติ 5 สวรรค์

ค่อย ๆ ก้าวเดินเหยียบห้วงเมฆา จนกระทั่ง มาอยู่ที่ระดับความสูงเดียวกับเรือเหาะร้อยลำ

จึงหัวเราะขึ้นมา

"ถูกต้อง"

"ตระกูลหลัวของข้า"

"จะสวามิภักดิ์ต่อเจ้าหัวล้านได้อย่างไร?

"ยังบอกว่ามีบุญกรรมร่วมกับพุทธอีก?"

"ข้าขอด่าทอ เจ้าหัวล้านนี่ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!!!"

ต่อมา

ยังมีสมาชิกตระกูลหลัวอีกผู้หนึ่งที่มีฐานพลังยุทธ์ขอบเขตสันติ 3 สวรรค์

เหยียบห้วงอากาศ จนกระทั่งลอยอยู่ที่ระดับความสูงเดียวกับเรือเหาะแล้ว ก็หัวเราะเยาะเย้ยขึ้นมาตาม ๆ กัน

"เข้าสู่พุทธศาสนาของเจ้า?"

"ตระกูลหลัวของข้า ไม่ใช่อะไรที่พวกหัวล้านอย่างเจ้าจะมาเป็นผู้ชักได้”

"รีบไสหัวไปซะ!!!"

ทันใดนั้น

คนที่ถือเป็นเสาหลักของตระกูลหลัว นามว่า หลัวยวี่

ในตอนนี้ สวมชุดคลุมสีเขียว

ยืนเหยียบบนกาศ

สายตาหรี่ตามอง สีหน้าสงบนิ่ง มองที่เรือเหาะร้อยลำตรงหน้า ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะเอ่ยปากขึ้นมา

พร้อมกับที่สมาชิกตระกูลหลัวออกมาปรากฏตัว

บรรยากาศ ก็เริ่มเปลี่ยนไปในทันที

"ตระกูลหลัว?”

"นี่เองหรือคือตระกูลหลัว?"

"ข้าคงเซียง ยินดีต้อนรับพวกเจ้าเข้าสู่ดินแดนพุทธศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ ให้พวกเจ้าสามารถรับบุญจากธรรมะแห่งพุทธได้"

"แต่พวกเจ้า กลับมีคำพูดเช่นนี้

"ดูเหมือนว่า หากไม่ได้รับบทเรียนสักครั้ง"

"พวกเจ้าก็คงยากจะได้รับการตระหนักรู้!!!”

ในอากาศ

คงเซียงผู้สวมผ้ากาสาวะ และสีหน้าที่สงบนิ่งมาโดยตลอด ในที่สุดก็ยื่นมือขวาซูบผอมออกมา

กดลงมาที่อาณาเขตตระกูลหลัว