ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 83 ยอมจำนนต่อท่านผู้ยิ่งใหญ่

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 83 ยอมจำนนต่อท่านผู้ยิ่งใหญ่

"จะทำอย่างไรดี?"

"คนเหล่านี้สามารถมาถึงที่นี่ได้ ก็แสดงว่ากองทัพผู้บำเพ็ญเพียรกว่าสามสิบล้านคนของข้านั้นย่อมถูกฆ่าไปแล้วแน่นอน”

"พวกเราก็ไม่ใช่คู่มือของพวกเขาเลย"

ในกระโจม

เหอชิง จ้าวตระกูลเหอมีร่างกายมอมแมมอย่างยิ่ง ใบหน้าของเขาก็ค่อย ๆ แสดงความตื่นตระหนกออกมา

"หนีรึ?"

ความคิดนี้ผุดขึ้นในจิตใจของเขา แต่ความคิดนี้ก็ถูกปัดทิ้งออกจากห้วงจิตใจอย่างรวดเร็ว

เพราะตรงหน้าของเขา มีกลิ่นอายผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเซียนกว่า 500 คน

ในการล้อมที่แน่นหนาเช่นนี เขาจะหนีไปได้อย่างไร?

"หากไม่สามารถหนีได้ แล้วยอมจำนนล่ะ?"

ความคิดนี้เกิดขึ้นเช่นกัน

เหอชิงไม่อาจห้ามใจไม่ให้ยิ้มอย่างเชื่องฉ้อได้

ความคิดนี้ดูเหมือนจะเป็นไปได้

หากตระกูลหลัวนั้นทำลายสำนักหมื่นอัคคีเมื่อสิบปีที่แล้วจริง ๆ แล้วตระกูลเหอของพวกเขายอมจำนนต่อตระกูลหลัว เช่นนั้นก็ไม่ถือว่าเสียหน้า

เพียงแต่ หากต้องการยอมจำนน ก็ต้องได้รับการยินยอมจากผู้อาวุโสตระกูลเหอ

มิฉะนั้น เขา จ้าวตระกูล แม้จะต้องการยอมจำนนก็จะถูกตรึงไว้ที่เสาและอับอายตลอดไป

เพียงแต่..

เมื่อเหอชิงหันหลังกลับและมองดูท่าทางของผู้อาวุโสตระกูลเหอ

เขาก็หงอยเหงาในทันที เพราะพวกผู้อาวุโสในตระกูลของเขานั้น หน้าตาล้วนแสดงความหวาดกลัว ดูเหมือนพวกเขากลัวจะเริ่มตาย

พวกเขาเป็นคนขี้ขลาด ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้อาวุโสของตระกูลเหอ กลับกลัวตายเช่นนี้??

เหอชิงหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้งแล้วส่ายหัว

ท่ามกลางสายตามากมาย ใบหน้าของเขาเงียบเชียบ

เขาเดินเข้าไป

"จ้าวตระกูลกำลังจะต่อสู้อย่างกล้าหาญหรือไม่?"

เมื่อเห็นภาพนี้

ผู้อาวุโสตระกูลเหอต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมา แม้กระทั่งปลาบปลื้ม

พวกเขาคิดว่าจ้าวตระกูลจะยอมจำนน ดูเหมือนพวกเขาเข้าใจผิดเกี่ยวกับจ้าวตระกูล

หากจ้าวตระกูลเหอของพวกเขาไม่กลัวตาย ไม่กลัวผู้แข็งแกร่ง และต่อสู้เพื่อเสรีภาพของตนเอง แล้วพวกเขาก็จะไม่กลัวความตายเช่นกัน

เพียงแต่....

ดูเหมือนพระเจ้ากำลังล้อเล่นกับพวกเขา

เหอชิง จ้าวตระกูลเหอที่ดูเหมือนจะเดินไปอย่างกล้าหาญ เขากลับล้มลงกับพื้นอย่างกะทันหัน

ใบหน้าของเขาแนบชิดกับพื้น

ทั่วทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเชื่องฉ้อ

เขาตะโกนขึ้น

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ เหอชิงขอน้อมนำตระกูลเหยอมจำนนต่อตระกูลหลัว"

"ต่อไปนี้ ตระกูลเหอจะปฏิบัติตามบัญชาของท่านผู้ยิ่งใหญ่อย่างไม่มีข้อสงสัย!!"

ในกระโจม

เสียงของเเหอชิง จ้าวตระกูลเหอนั้นดังก้องไปทั่ว

ผู้อาวุโสตระกูลเหอต่างก็ก้มหัวลง ใบหน้าร้อนผ่าว

พวกเขาเข้าใจผิดเกี่ยวกับจ้าวตระกูล

ต่อต้านรึ?

ไม่กลัวตายรึ?

มันเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งหมด ขี้ขลาดก็คือขี้ขลาด มันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

จ้าวตระกูลก็นำหน้ายอมจำนนไปแล้ว

พวกผู้อาวุโสเหล่านี้ยังจะสามารถต่อต้านได้อีกหรือ?

มันเป็นไปไม่ได้เลย!!

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่”

"ตระกูลเหอขอยอมจำนน”

"ต่อไปนี้ ตระกูลเหอจะเป็นบริวารของท่าน"

เมื่อผู้อาวุโสตระกูลเหอทั้งหมดยอมจำนน ไม่นานหลังจากนั้น กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรมากกว่าสามสิบล้านคนก็ต่างยอมจำนนต่อตระกูลหลัว

ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านี้ แทบทุกคนยอมจำนนด้วยใจยินยอม

เหตุใดกัน?

หลัก ๆ ยังเป็นเพราะกองทัพผู้บำเพ็ญเพียรกว่าห้าสิบล้านคนที่ตระกูลหลัวนำมา เป็นเหมือนสัตว์ประหลาด

การฆ่ากองทัพผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลเหอก็เหมือนการบีบมดให้ตาย

ทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ค่ายกลนั้นสร้างกระแสน้ำทะลักออกมา สัตว์อสูรที่มีขนาดใหญ่หลายร้อยเมตร แม้แต่พันเมตร และไฟที่ร้อนแรงอย่างยิ่ง ผู้บำเพ็ญเพียรที่สัมผัสจะกลายเป็นเถ้าถ่าน

นี่ทำให้กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลเหอพังทลายลง

แต่ดีที่ผู้อาวุโสตระกูลเหอยอมจำนน

แล้วพวกเขาที่เป็นกองทัพของตระกูลเหอก็ยอมจำนนต่อฝ่ายตรงข้ามได้

แม้แต่...

กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลเหอยังคครุ่นคิดอยู่ หากพวกเขาสามารถเข้าร่วมกับฝ่ายตรงข้ามได้ พวกเขาจะใช้อาวุธล้ำค่า และอาวุธเซียนนั้นได้หรือไม่?

ณ พรมแดนดินแดนเต๋าอนันต์

หลัวเหิง จ้าวตระกูลหลัวกำลังนั่งอยู่อย่างสงบในกระโจมแห่งหนึ่ง

ตรงหน้าของเขาคือผู้บำเพ็ญเพียรที่กำลังคุกเข่า ใบหน้าดูมีความวิตกกังวลเล็กน้อย

"ยอมจำนนแล้วหรือ?”

หลัวเหิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ ตระกูลเหอตัดสินใจเช่นนี้

"ข้าจะต้องฆ่าให้หมดเลยหรือไม่?"

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นก็ถูกหลัวเหิงลบออก

เพราะหากตระกูลหลัวต้องการขยายดินแดนและขยายอำนาจในระยะเวลาอันสั้น การพึ่งพาเพียงกำลังของตระกูลหลัวเองนั้นยังไม่เพียงพอ

อีกทั้งชีวิตของสมาชิกตระกูลหลัวนั้นมีค่า หากยอมรับการยอมจำนนของตระกูลเหอ แล้วใช้กำลังของตระกูลเหอเป็นหน่วยแนวหน้าในการรุกรานดินแดนเต๋าอื่น ๆ

การสูญเสียของตระกูลหลัวจะลดลงหรือไม่?

เมื่อคิดถึงเรื่องที่นี่ หลัวเหิงก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ใบหน้าเผยรอยยิ้มบาง ๆ

เขาช่วยพยุงจ้าวตระกูลเหอขึ้นมา แล้วตบที่บ่าของเขาเบา ๆ แล้วพูดด้วยเสียงต่ำ

"หากเช่นนั้น เราก็เป็นพวกเดียวกันแล้ว"

"ต่อไปนี้...”

"ข้าคงต้องพึ่งตระกูลเหอไม่น้อย!!"

เมื่อเผชิญกับคำพูดของหลัวเหิง จ้าวตระกูลหลัวปัจจุบัน เหอชิงก็รู้สึกตื้นตันบ้าง

เขาลุกขึ้นยืนและพยักหน้า

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่อย่าได้ห่วงไปเลย ต่อไปนี้ชีวิตของคนในตระกูลเหอขึ้นอยู่ตามบัญชาของท่านแล้ว”

"ไม่ว่าจะขึ้นภูเขากระบี่ หรือลงทะเลเพลิง

"ตระกูลเหอก็ย่อมเชื่อฟัง!!"