ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 52 ดับสูญ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 52 ดับสูญ

แต่ถึงจะเสียดายแค่ไหน

แต่หากเทียบกับเปลวไฟตะวันทองคำแล้ว

บรรพบุรุษสูงสุดแห่งนิกายหมื่นอัคคีอย่างว่านหวู่นั่น

ก็ถือว่าตายคุ้มค่าแล้ว

เนื่องจากเปลวไฟตะวันทองคำนั่นเป็นเปลวไฟระดับเซียนขั้นสูงสุด มีข่าวลือว่ามันคือไฟแห่งดวงอาทิตย์

หากสามารถขัดเกลาเปลวไฟได้

ระดับพลังกำลังจะสามารถพุ่งขึ้นไปได้อีกหลายเท่า

คิดแบบนี้แล้ว

ความเสียดายในใจของคู่จื้อก็หายไปเกือบครึ่ง

......

นิกายหมื่นอัคคี

กลางอากาศ

คู่จื้อสวมจีวรทรงสง่า ถือลูกประคำชุบพุทธานุภาพเข้มข้น

ด้านหลังของเขา มีพระพุทธเจ้าทองคำมหึมายืนอยู่

กำลังส่องประกายเจิดจ้าระยิบระยับ

ซึ่งถูกบีบอัดขึ้นมาด้วยพลังศรัทธา

กำลังยื่นมือขวาออกมา

เมื่อมือกางออก ตราประทับรูปวัชระหนึ่งอันกำลังกดทับลงไปทางหลัวจิ่วเกออย่างเชื่องช้า

"มารร้าย"

"แม้ว่าพระพุทธองค์ทรงพระเมตตา แต่คนที่หลงผิดไปแล้วอย่างเจ้า ยอมไม่สำนึกบาปกลับตัวเป็นคนดี"

"อาตมา คู่จื้อ จะต้องปราบเจ้าให้ราบคาบไว้ที่นี่"

"กำจัดภัยร้ายออกไปจากโลกมนุษย์!"

คู่จื้อกล่าวด้วยสีหน้าขรึม เอ่ยวาจาเด็ดขาดยิ่ง

ส่วนศิษย์นิกายหมื่นอัคคีที่อยู่ด้านล่าง

พอเห็นฉากนี้แล้ว

ต่างพากันเบิกตากว้าง ท่าทางตื่นเต้นไม่น้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยความเคารพบูชาต่อปรมาจารย์คู่จื้อ

"[ตราประทับมหาพระพุทธเจ้า] จงไป!"

คู่จื้อสูดหายใจเข้าลึก ๆ

ยื่นมือออกมา

กางนิ้วทั้งห้า

เหมือนกับพระพุทธเจ้าทองคำขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังเขา

พร้อมกดลงมาทางทิศทางที่หลัวจิ่วเกออยู่

......

"มารร้าย?"

"พระพุทธเจ้า?"

"กฎเกณฑ์ของโลกนี้ถูกกำหนดโดยเจ้าหรือ?"

"ช่างน่าหัวร่อเสียจริง......"

ได้ยินคำพูดเหล่านั้นแล้ว

หลัวจิ่วเกอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

จ้องมองไปที่คู่จื้อที่ถือลูกประคำตรงหน้า

และมีพระพุทธเจ้าทองคำยักษ์ยืนอยู่ด้านหลัง

ในดวงตาของเขาประกายเย็นชาระยิบระยับขึ้นมา

ก็จริงอยู่......

หัวล้านเป็นพวกน่ารังเกียจที่สุด

พุทธะที่แท้จริง

หลัวจิ่วเกอไม่ได้รังเกียจ

แต่ในโลกนี้ มีสักกี่ชาติที่เรียกได้ว่าเป็นพุทธะที่แท้จริงกัน?

หลัวจิ่วเกอหัวเราะเย็นชาพร้อมส่ายหน้า

ค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น

ในพริบตา

บนฝ่ามือขวาของเขา เปลวไฟสีขาวประหลาดก็ลุกโชนขึ้นมา

ตอนแรก หลัวจิ่วเกออาจยังอยากลอยอยู่บนฟ้า

มองนิกายหมื่นอัคคีด้วยความเหยียดหยาม

เฝ้าดูนิกายหมื่นอัคคีถูกเผาผลาญจนเป็นเถ้าถ่านภายใต้เปลวไฟสีขาว

แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว

เขาจะใช้การกดขี่ข่มเหง

ทำให้นิกายหมื่นอัคคี และเจ้าหัวโล้นที่ยืนอยู่ตรงหน้ารู้ถึงความหวาดกลัว

......

หลังจากหลัวจิ่วเกอยกมือขึ้น

และ [เปลวไฟอสูรกระดูกขาว] ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือขวาของเขา

ภายในนิกายหมื่นอัคคี

ข้าง ๆ คู่จื้อ

เปลวไฟสีขาวประหลาดที่เดิมทีลุกไหม้อย่างเชื่องช้า

ในพริบตานี้ กลับบ้าคลั่งขึ้นมา

เปลวไฟสีขาวกระโดดไปมาอย่างบ้าคลั่ง

ความเร็วในการแผ่กระจายเพิ่มขึ้นทันใด

อุณหภูมิพลันพุ่งสูงขึ้น

ภายใต้การเผาไหม้ของเปลวไฟทั่วทุกทิศทางจนห้วงมิติโดยรอบบิดเบี้ยว......

สั่นสะเทือน......

แม้แต่เริ่มมีท่าทีแตกสลายเป็นชิ้น ๆ แล้ว

"พลังเพิ่มขึ้น?"

"มารร้าย ยังจะขัดขืนอีกหรือ?"

รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงรอบกายแล้ว

ในทันใด คู่จื้อเองก็รู้สึกผมลุกซู่ไปทั้งหัว(?)

แต่อย่างไรเสีย......

ตอนนี้ เขาไม่มีทางถอยแล้ว

ด้านล่าง ศิษย์ทั้งหลายของนิกายหมื่นอัคคีต่างพากันจ้องมองมาที่ 2 คนกลางอากาศ

เปลวไฟตะวันทองคำ

เปลวไฟระดับเซียนที่หาได้ยากยิ่งในโลก

ยังโดนมารร้ายขัดเกลาได้อีก

ดังนั้น ไม่ว่าจะเพื่อชื่อเสียงของตัวเอง หรือเพื่อเปลวไฟตะวันทองคำ

คนผู้นี้

เขาต้องสังหารให้ได้!

......

นิกายหมื่นอัคคี

กลางอากาศ

คู่จื้อสูดหายใจเข้าลึก ๆ

พนมมือทั้งสอง

จนกระทั่งในครู่ต่อมา

เขากลับลืมตาขึ้นทันใด

ในดวงตาฉายแววพุทธานุภาพ ด้านหลังของเขา พระพุทธเจ้าทองคำขนาดใหญ่ที่บีบอัดขึ้นจากพลังศรัทธา

มีร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง

ส่วนตราประทับวัชระในมือของพระพุทธเจ้าทองคำ

พลังยิ่งพุ่งพรวดสูงขึ้นอีกหลายเท่า

"มารร้าย"

"วันนี้ เจ้าตายแน่!"

คู่จื้อคำราม

ยกมือขวาขึ้น พุ่งฉับไปด้านหน้า

จนถึงตอนนี้

เขาขัดเกลาพลังศรัทธาในร่างที่เก็บรวบรวมมานับพันปี

เดิมทีนั้น เขากำลังจะใช้พลังศรัทธาเพื่อก้าวข้ามขอบเขตสันติ

ทำให้พลังของเขาพุ่งสูงขึ้นไปหลายเท่า

เจ็บปวดหรือไม่?

ย่อมต้องเจ็บปวด!

อย่าว่าแต่การระเบิดพลังครั้งนี้จะดูแรงกล้าเลย

แต่สิ่งที่ต้องแลกมานั้น คือพลังศรัทธาที่คู่จื้อรวบรวมมานับพันปี

การเสียสละครั้งนี้ ถือว่ายิ่งใหญ่มาก

แต่หากสามารถสังหารผู้บำเพ็ญเพียรต่อหน้าให้ตายได้

และได้เปลวไฟตะวันทองคำมา

ทำให้นิกายหมื่นอัคคีศรัทธาในพุทธธรรมของเขาอย่างมั่นคง

ทุกอย่างก็จะคุ้มค่า

......

"[ตราประทับมหาพระพุทธเจ้า] ปราบมาร!"

คู่จื้อคำรามเสียงต่ำ

ด้านหลังของเขา พระพุทธเจ้าทองคำร่างใหญ่มโหฬารกำลังส่องแสงเจิดจ้าจับตา

อวลกลิ่นพุทธานุภาพเข้มข้น

หลังจากนั้นยื่นมือขวาออกมา ฝ่ามือก็มีตราประทับวัชระติดอยู่

ซัดเข้าใส่ตำแหน่งหลัวจิ่วเกอ

ดูเหมือนจะต้องการจะกดทันให้แบนราบ

"ถึงเวลาจบสิ้นแล้ว......"

หลัวจิ่วเกอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ในตอนที่ตราประทับนั้นกำลังจะมาถึงตัวเขา

ตรงหน้าของเขา ทันใดนั้นก็ปะทุเปลวไฟสีขาวอันน่าสยดสยองออกมา

เปลวไฟห่อหุ้มตราประทับนั้นไว้

ชั่วพริบตาเดียวก็กลืนกินมันไปจนหมด

ส่วนเปลวไฟสีขาวประหลาดที่อยู่รอบ ๆ

ในชั่วขณะนี้ ได้เข้ามาใกล้ศิษย์นิกายหมื่นอัคคีแล้ว

ในพริบตา

เสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้นต่อเนื่อง

ศิษย์นิกายหมื่นอัคคีบางคน ภายใต้การเผาไหม้ของ [เปลวไฟอสูรกระดูกขาว] ต่างกลายเป็นเถ้าถ่าน สลายหายไปในอากาศ

ผู้บำเพ็ญเพียรนิกายหมื่นอัคคีบางคน

หลังจากเห็นเหตุการณ์นี้แล้ว

ในดวงตาของพวกเขา ล้วนปรากฏความหวาดกลัวและความสิ้นหวังอย่างที่สุด

ยังมีโอกาสรอดอีกหรือ??

แน่นอนว่า ยังมีศิษย์นิกายหมื่นอัคคีอีกหลายคน ท่ามกลางความสิ้นหวังที่เปลวไฟสีขาวประหลาดถาโถมเข้ามาไม่หยุด

ได้รีบหมุนตัวหนี

ต้องการหลบหนีไปจากที่นี่

แม้ว่าเปลวไฟจะไล่ล้อมเข้ามาจากทุกทิศทาง แต่ด้านบนกลับไม่มีการป้องกัน

อย่างไรก็ตาม......

พวกเขาจะหนีรอดจริงหรือ??

......

นิกายหมื่นอัคคี

เปลวไฟถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง

ศิษย์นิกายหมื่นอัคคีจำนวนมากกลายเป็นเปลวไฟ พุ่งขึ้นฟ้า

ต้องการผ่านช่องว่างในอากาศ

เพื่อหลบหนี

อย่างไรก็ตาม......

ไม่ทันจะได้ข้ามผ่านอากาศ

ในชั่วพริบตา ก็มีตาข่ายไฟที่ถูกสร้างขึ้นมาจาก [เปลวไฟอสูรกระดูกขาว]

ดูเหมือนจะรออยู่นานแล้ว

ปกคลุมศิษย์นิกายหมื่นอัคคีจำนวนมากที่กำลังจะหนีทางอากาศเอาไว้อย่างมิดชิด

เลือดเนื้อและเปลวไฟสัมผัสกัน เสียงร้องดังขึ้นไม่ขาดสาย

เมื่อเวลาผ่านไป

กลางอากาศ เถ้าถ่านที่ปลิวไปตามสายลมก็มีมากขึ้นอีกมหาศาล

"จบแล้ว......"

"จบสิ้นแล้ว......"

"พวกเราไม่มีทางรอดแล้ว!"

จนถึงตอนนี้

ศิษย์นิกายหมื่นอัคคี ในที่สุดก็ล่มสลาย

นิกายหมื่นอัคคี?

1 ใน 9 ขุมอำนาจชั้นนำแห่งมณฑลตงหวง

ในสายตาพวกเขา เหมือนอสูรกายขนาดใหญ่ ตอนนี้กลับต้องเผชิญชะตากรรมต้องดับสูญ

ผลลัพธ์เช่นนี้

ย่อมไม่มีใครคาดคิด

......

ศิษย์นิกายหมื่นอัคคีล่มสลายแล้ว

ส่วนในอากาศ

หลัวจิ่วเกอที่อยู่ตรงหน้า คู่จื้อ ซึ่งด้านหลังยังมีพระพุทธเจ้าทองคำยักษ์ยืนอยู่

ในชั่วขณะนี้ คู่จื้อก็ตกใจงัน

ความตกใจแสดงออกมาภายนอก ภายในกลับมีความหวาดกลัว

คู่จื้อ แห่งวัดสมบัติวิญญาณ พระภิกษุผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ซึ่งบำเพ็ญเพียรในโลกนี้นับหมื่นปี

ในสายตาคนอื่น เขาเป็นปรมาจารย์ของวัดสมบัติวิญญาณ

ในสายตาคนอื่น

เขาเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครล่วงละเมิดได้

พลังบำเพ็ญเพียรของเขา อยู่ในขอบเขตกึ่งสันติ

ห่างจากขอบเขตที่ 6 ใน 7 ขอบเขตเซียน อย่างขอบเขตสันติเพียงแค่ก้าวเดียว

เขายังเหลืออายุขัยมากมาย

เขายังมีอุดมการณ์ที่จะไปสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธศาสนาที่แท้จริงที่ยังไม่ทันได้ทำให้เป็นจริงด้วยซ้ำ

เขา คู่จื้อ จะมาตายที่นี่ได้อย่างไร??

......

แม้จะไม่อยากยอมรับ

แต่ความจริงกลับโหดร้ายเสมอ

เขาดูน่าเคารพและแผ่รัศมีระยิบระยับออกมา

เปี่ยมไปด้วยพุทธานุภาพจากพระพุทธเจ้าทองคำยักษ์

ภายใต้การกลืนกินของ [เปลวไฟอสูรกระดูกขาว] อันแปลกประหลาด

รัศมีก็ค่อย ๆ แตกออกเป็นชิ้น ๆ

แม้แต่สลายหายไปในอากาศ

ส่วนคู่จื้อ

หลังจากสูญเสียการปกป้องจากพระพุทธเจ้าทองคำยักษ์แล้ว

ทันใดนั้นก็พ่นเลือดสีแดงฉานออกมาคำหนึ่ง

ในดวงตาเผยความสิ้นหวังและความแค้นใจอย่างถึงที่สุด

ภายใต้การเผาไหม้ของเปลวไฟ

เขาก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

ดับสูญไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง