ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 27 ปัญหาทางจิตใจ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 27 ปัญหาทางจิตใจ

"จัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?"

อาณาเขตตระกูลหลัว

ห้องจ้าวตระกูล

หลัวเหิง หันไปถามผู้อาวุโสที่สามซึ่งมีฐานพลังยุทธ์อยู่ในขอบเขตทารกเซียน 5 สวรรค์ที่ยืนอยู่ข้างกาย

"จ้าวตระกูล"

"ท่านสบายใจเถิด"

"เมื่อหลัวเจ๋อผู้นี้ลงมือ มีครั้งใดที่ทำให้ท่านผิดหวังเล่า?"

"หากไม่มีอันใด ข้าจะขอตัวก่อน"

หลังจากพูดจบ.

ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลหลัว.

หลัวเจ๋อ ผู้มีฐานพลังยุทธ์อยู่ขอบเขตทารกเซียน 5 สวรรค์ก็เดินจากไปอย่างเพลิดเพลิน

ต่อนี้

หลัวเหิงก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างอดไม่ได้

เขายังคงดำเนินการกับงานต่าง ๆ ของตระกูลหลัว และราชวงศ์หลัวที่อยู่ตรงหน้า

บางที ทั่วทั้งตระกูลหลัว

มีแต่หลัวเจ๋อเท่านั้นที่จะพูดกับหลัวเหิง ผู้เป็นจ้าวตระกูลด้วยท่าทีเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม.

ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก

......

ภายในราชวงศ์หลัว

ปัญหาของสามตระกูลใหญ่ได้รับการแก้ไขแล้ว

นอกราชวงศ์หลัว

ราชวงศ์หยินเยว่

ราชวงศ์ฉื่อเหยียน

ราชวงศ์ชิงซาน

กองทัพของสามราชวงศ์ใหญ่ที่รวมตัวอยู่นอกราชวงศ์หลัวก็กำลังเคลื่อนไหว

พวกเขาพยายามเข้าใกล้เรื่อย ๆ

พลางทดสอบขีดจำกัดและพลังที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของราชวงศ์หลัว

"ท่านนายพล"

"ข้างหน้าคือเส้นเขตแดนราชวงศ์หลัว"

"เรา..."

"จะยังเดินหน้าต่อหรือไม่?"

ราชวงศ์หลัว

นอกเส้นเขตแดนประมาณ 10 ลี้

กองทัพของราชวงศ์หยินเยว่ 700 ล้านคน และผู้บำเพ็ญเพียร 500,000 คนก็หยุดลงอย่างกะทันหัน

"เส้นเขตแดนราชวงศ์หลัวอยู่ข้างหน้าเช่นนั้นหรือ?"

"เราจะตั้งค่ายที่นี่ก่อน"

"รอทัพใหญ่ของราชวงศ์ชิงซาน และราชวงศ์ฉื่อเหยียนมาถึง พวกเรา 3 ราชวงศ์จะร่วมมือกัน"

"ถึงตอนนั้น ราชวงศ์หลัวจะต้องล่มสลาย!!"

นายพลที่สวมชุดเกราะสง่างาม ถือดาบสู้รบคมกริบ และมีกลิ่นอายฐานพลังยุทธ์ขอบเขตกลั่นเทพ 7 สวรรค์

ในตอนนี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

บางที เพราะความไม่รู้ หรือเพราะความโลภในใจ

ในสายตาของนายพลนี้ ฐานพลังยุทธ์กลั่นเทพ 7 สวรรค์ของเขาเป็นเหมือนจุดสูงสุดของใบโลกนี้

......

ในทางตรงกันข้ามกับสถานการณ์ที่เริ่มวุ่นวายใกล้ราชวงศ์หลัว

ภายในอาณาเขตตระกูลหลัว

ลานแห่งหนึ่งที่มีกลิ่นอายโบราณ

หลัวจิ่วเกอยังคงนั่งทำสมาธิอยู่บนพื้นดินอย่างสงบ.

ดวงตาของเขาปิดสนิท

ปราณเซียนที่ยิ่งใหญ่กำลังแผ่กระจายออกมา

"ขอบเขตสันติ 8 สวรรค์... ทะลวงผ่าน!!"

เมื่อพูดจบ

ปราณเซียนที่แข็งแกร่งแต่เดิม. ตอนนี้ ก็ขยายตัวออกไปอย่างกะทันหัน

จนกระทั่งทะลวงจุดอุดตันบางจุด

หลัวจิ่วเกอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ฐานพลังยุทธ์ของเขาพุ่งทะยานสูงขึ้นหลายเท่าในขณะนี้

"สุดท้ายก็ทะลวงผ่านได้หรือ?"

เขาพึมพำเบา ๆ

หลัวจิ่วเกอ ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

เขายื่นมือไปตบฝุ่นที่เกาะตามตัว

จากนั้นก็ไพล่มือทั้งสองไว้ข้างหลัง และเดินไปที่สวนวิญญาณขนาด 3 หมู่

ในเหล่าซุ้มหิน

เขานั่งอยู่บนม้านั่งหินอย่างสงบ

ณ เวลานี้ ตรงกับเวลาเที่ยงวัน

แต่เพราะก้อนเมฆบังแสงอาทิตย์ไว้จึงทำให้อากาศเย็นสบาย

"ดูเหมือนว่าความเร็วในการพัฒนาพลังยุทธ์ของข้าจะช้าลงเรื่อย ๆ..."

"เพราะจิตใจหรือไม่?"

หลัวจิ่วเกอคิดอยู่พักหนึ่ง.

ทันใดนั้น

เขาก็โบกมือ

บนซุ้มหิน กาน้ำชาไม้ก็ปรากฏขึ้น

ในกาน้ำชามีของเหลววิญญาณ

เขาโบกมืออีกครั้งก็ปรากฏเปลวเพลิงที่สีเหมือนกระดูก

เปลวไฟนี้คือ 1 ในวัตถุระดับเทพที่หลัวจิ่วเกอซื้อมาจากระบบสินค้าลดราคา

เป็นวัตถุระดับเทพขั้นต่ำ

มีชื่อว่า เปลวเพลิงอสูรกระดูกขาว

ว่ากันว่า มันเป็นเปลวไฟที่เกิดขึ้นหลังจากพิสูจน์ตนเป็นเทพเสร็จสิ้น

มันมีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อจิตวิญญาณของสิ่งมีชีวิต

......

ของเหลววิญญาณในกาน้ำชาไม้เริ่มเดือดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไอร้อนพุ่งขึ้นไปในอากาศ.

"ชากระจ่างเต๋าจะได้ผลหรือไม่?"

"ลองดูก็ไม่เสียหาย"

เขาพึมพำคนเดียว

หลัวจิ่วเกอโบกมืออีกครั้ง

มือขวาของเขาปรากฏใบชาสีเขียวเข้ม

นั่นคือ ชากระจ่างเต๋ารากเซียนระดับสูงสุด

ชากระจ่างเต๋ารากเซียนระดับสูงสุดไม่ควรเติบโตภายในร้อยปีสั้น ๆ นี้

อย่างไรก็ตาม เขาก็ถือว่าโชคดี ในระยะเวลาหนึ่งร้อยปีนี้ ระบบสินค้าลดราคาได้สับเปลี่ยนเป็นเศษเสี้ยวกฎค่ายกลมาครั้งหนึ่ง

มันก็คือกฎค่ายกลที่หลงเหลืออยู่

หลังจากเข้าใจกฎค่ายกล 5% นั้น หลัวจิ่วเกอก็ได้จัดเตรียมค่ายกลเร่งเวลาร้อยเท่าขนาดเล็ก

มันครอบคลุมเพียงลานที่เขาอยู่เท่านั้น

แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น ค่ายกลเร่งเวลาร้อยเท่านี้ก็กินหินวิญญาณมากโข

มันเหมือนกับหลุมลึกที่ไม่มีที่สิ้นสุด

นี่ยังทำให้หลัวจิ่วเกอต้องยุติความคิดที่จะขยายขอบเขตค่ายกลไปยังทั้งตระกูลหลัว

......

ของเหลววิญญาณในกาน้ำชาไม้ยังคงเดือดอยู่

กลิ่นชาก็ค่อย ๆ แผ่กระจายออกมาเมื่อของเหลววิญญาณเดือด

"ดูเหมือนจะใช้ได้แล้ว?"

เขาคลี่ยิ้ม

หลัวจิ่วเกอยื่นมือออกไปรินชาลงในถ้วยชาไม้ที่เตรียมไว้อย่างพิถีพิถัน

เขาเป่าจากนั้นก็ลิ้มรสชา

"อืม..."

"รสชาตินี้ควรจะพูดอย่างไรดี?"

"คราแรกที่จิบในปากจะรู้สึกธรรมดา จากนั้นดูเหมือนจะค่อย ๆ ขม และหลังจากนั้นดูเหมือนจะกลายเป็นรสหวานอ่อน ๆ"

"มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลย"

"แปลกประหลาดมาก"

ในลาน

ภายในซุ้มหิน

หลัวจิ่วเกอค่อย ๆ หุบตาลง

เขาดื่มชา และรับรู้การเปลี่ยนแปลงที่ชากระจ่างเต๋านำมาสู่ตัวเขา

ดูเหมือนว่า ทั้งตัวเขาจะผ่อนคลายลง อารมณ์ก็ดีขึ้นเยอะ

ความรู้สึกหงุดหงิดใจหลังจากพัฒนาฐานพลังยุทธ์ที่ช้าลงในใจก่อนหน้านี้ก็ถูกสยบลงชั่วคราว

......

"มันเป็นเพราะจิตใจจริง ๆ"

"ข้าใจร้อนไปหรือไม่?"

หลัวจิ่วเกอครุ่นคิด

แต่ไม่นาน เขาก็ส่ายหัว และไม่คิดถึงเรื่องเหล่านั้นอีก

ตัวเขาเป็นผู้ที่ข้ามมิติมา

ทั้งยังมีระบบสินค้าลดราคา

ไม่ว่าอย่างไร ในที่สุดเขาก็จะสามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้ได้

เขามองลงไปยังสรรพสิ่งที่อยู่ใต้จุดสูงสุด

ดังนั้น

เหตุใดเขายังต้องคิดมากอีก

นี่จะไม่เป็นการเพิ่มความกังวลใจโดยใช่เหตุหรอกหรือ?