ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 25 รุกคืบ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 25 รุกคืบ

สำนักตะวันหาญ

ดินแดนหวงห้ามหลังภูเขา

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ ซ่งหยางก็ค่อย ๆ ก้าวเข้าไป

"ท่านบรรพบุรุษสูงสุด ไม่ทราบว่าท่านเรียกข้ามาด้วยเรื่องใดหรือ"

ซ่งหยางถามด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

"ซ่งหยาง......"

"เจ้าสามารถเพิ่มพูนฐานพลังยุทธ์ไปถึงขอบเขตกึ่งทารกเซียนภายในเวลาเพียง 50 ปี ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าแล้ว อนาคตข้างหน้าช่างมิอาจจำกัดได้จริง ๆ!!"

เมื่อหันหลังให้ซ่งหยาง กู่เจิ้น บรรพบุรุษสูงสุดแห่งสำนักตะวันหาญก็เอ่ยถ้อยคำพูดที่ฟังแล้วเหมือนกับสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่เข้ากับเรื่องที่ถามเลยสักนิด

แต่ในไม่ช้า

กู่เจิ้นก็ไม่ได้ทำท่าทีเสแสร้งต่อไปอีก

เพราะเขารู้

อีกไม่นานนัก ซ่งหยางผู้นี้ก็จะกลายเป็นผู้ที่เขาต้องเงยหน้าขึ้นมองแล้ว

......

เวลาผ่านไป

ประมาณครึ่งชั่วโมงเต็มแล้ว

ซ่งหยางจึงค่อย ๆ ออกมาจากดินแดนหวงห้ามหลังภูเขาของสำนักตะวันหาญอย่างเชื่องช้า

เมื่อออกมาแล้ว

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย

ครุ่นคิดถึงถ้อยคำที่บรรพบุรุษสูงสุดกู่เจิ้นเอ่ยไว้เมื่อครู่

ท่าทีบนใบหน้ายังคงเลือนลางอยู่

"ดินแดนเต๋าอนันต์ เป็นเพียงดินแดนหนึ่งในพันส่วนของมณฑลตงหวงเท่านั้นหรือ"

"สำนักตะวันหาญ......"

"ก็เป็นเพียงแค่สำนักสาขาหนึ่งของนิกายหมื่นอัคคี ซึ่งเป็น 1 ใน 9 ขุมอำนาจชั้นนำขนาดใหญ่ในมณฑลตงหวงเท่านั้น"

เมื่อครั้งแรกที่ซ่งหยางได้ฟังข่าวนี้

เขายังคงไม่ค่อยปักใจเชื่อเท่าไร

เขาไม่เชื่อว่าดินแดนเต๋าอนันต์ที่มีขนาดใหญ่โตในสายตาของเขานั้น จะเป็นเพียงหนึ่งในพันกว่าส่วนของมณฑลตงหวงเท่านั้น

เขาไม่เชื่อว่าสำนักตะวันหาญที่ดูเหมือนยักษ์ใหญ่ในสายตาของเขา

จะเป็นเพียงแค่สำนักสาขาหนึ่งของนิกายหมื่นอัคคีเท่านั้น

ถึงกระนั้น......

แม้ไม่เชื่อ แต่จะมีประโยชน์อะไร

ตามกาลเวลาที่ผ่านไป

ซ่งหยางก็ค่อย ๆ ยอมรับข้อมูลที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน เกี่ยวกับโลกที่กว้างใหญ่นี้อย่างช้า ๆ

"หวังว่า เขาคงจะยังจำความดีของข้าในตอนนี้ได้......"

ที่ดินแดนหวงห้ามหลังภูเขานั้น

กู่เจิ้น บรรพบุรุษสูงสุดแห่งสำนักตะวันหาญค่อย ๆ ส่ายหน้า

เดินออกจากดินแดนหวงห้าม

จ้องมองไปยังทิศทางที่อยู่ไกลโพ้น

ม่านตาหรี่ลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่ทิศทางหนึ่ง

ทิศทางนั้น

คือที่ตั้งของราชวงศ์หลัว และตระกูลหลัว

"ตระกูลหลัว รวมถึงขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังตระกูลหลัว ร้อยปีที่ผ่านมาพวกเจ้าน่าจะพอใจแล้วกระมัง"

หลังจากพึมพำกับตัวเองแล้ว

กู่เจิ้นก็โบกมือ

เรียกให้จ้าวสำนักคนปัจจุบันของสำนักตะวันหาญมา

เริ่มค่อย ๆ สั่งการ

[รวบรวมศิษย์สำนัก 2 ล้านกว่าคน นั่งเรือเหาะอาวุธวิญญาณระดับสูงสุด 200 ลำยกพลออกสำนัก เพื่อทำลายล้างตระกูลหลัว และขุมอำนาจขอบเขตเซียนที่อยู่เบื้องหลังตระกูลหลัว!]

ส่วนเหตุผลที่กู่เจิ้นไม่เป็นกังวลว่าตนจะรับมือไม่สามารถรับมือกับขุมอำนาจขอบเขตเซียนที่อยู่เบื้องหลังตระกูลหลัว

เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว

เพราะสำนักตะวันหาญสังกัดนิกายหมื่นอัคคี 1 ใน 9 ขุมอำนาจชั้นนำขนาดใหญ่ของมณฑลตงหวง ซึ่งเป็นสำนักสาขาหนึ่งของนิกายนั้น

ภายในดินแดนเต๋าอนันต์นี้

ขุมอำนาจชั้นนำ หรือขุมอำนาจระดับ 1

ล้วนไม่กล้าทำอะไรสำนักตะวันหาญ เพราะมีนิกายหมื่นอัคคีอยู่เบื้องหลัง

ส่วนหากเป็นขุมอำนาจระดับ 2 หรือระดับ 3 ล่ะก็

ถึงแม้กู่เจิ้นจะไม่ได้อ้างอิงชื่อนิกายหลักอย่างนิกายหมื่นอัคคี

ก็ยังสามารถกำจัดขุมอำนาจระดับ 2 หรือแม้แต่ระดับ 3 ในดินแดนเต๋าอนันต์ได้อย่างง่ายดายอยู่ดี

ดังนั้น

เขาจะกลัวอะไรได้

......

ไม่นาน

หลังจากที่บรรพบุรุษสูงสุดกู่เจิ้นแห่งสำนักตะวันหาญสั่งการลงไป

ทั่วทั้งสำนักตะวันหาญก็เริ่มเคลื่อนไหวกันขึ้นมา

เรือเหาะอาวุธวิญญาณระดับสูงสุดอันล้ำค่า 200 ลำล้วนค่อย ๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ

ศิษย์สำนักตะวันหาญกว่า 2 ล้านคนก็ค่อย ๆ ขึ้นเรือเหาะ ตามการบัญชาการของผู้อาวุโสสำนัก

จนกระทั่งเตรียมพร้อมทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว

บรรพบุรุษสูงสุดกู่เจิ้นแห่งสำนักตะวันหาญ จึงได้พาซ่งหยางผู้มีพรสวรรค์ราวปีศาจขึ้นไปด้วย

นั่งอยู่บนเรือเหาะอาวุธวิญญาณระดับสูงสุดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดลำหนึ่ง

ค่อย ๆ มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ราชวงศ์หลัวตั้งอยู่

เทียบกับการเคลื่อนไหวของสำนักตะวันหาญแล้ว

ขณะนี้ที่บริเวณแนวชายแดนของราชวงศ์หลัว

3 ราชวงศ์ใหญ่ที่อยู่ติดกัน

ราชวงศ์หยินเยว่

ราชวงศ์ฉื่อเหยียน

และราชวงศ์ชิงซาน

ทั้งสามราชวงศ์ใหญ่นี้ เหมือนจะมีการเคลื่อนไหวเช่นกัน

มีกองกำลังทหารปกติประมาณ 20 ล้านนาย

และกองทัพที่ประกอบด้วยผู้บำเพ็ญเพียรกว่า 3 ล้านนาย กำลังเคลื่อนพลมารวมกันที่ชายแดนทั้งสามราชวงศ์

และกำลังเคลื่อนทัพมุ่งหน้ามายังแนวชายแดนของราชวงศ์หลัวด้วยความเร็วมหาศาล

เหมือนคลื่นยักษ์ที่ทำลายล้างฟ้าดิแดน

ทั้งเหมือน......

ต้องการทดสอบขีดจำกัดของราชวงศ์หลัว

แต่ในขณะเดียวกัน......

เหมือนจะร่วมมือกันเพื่อทำลายล้างราชวงศ์หลัวทั้งราชวงศ์

เมื่อราชวงศ์หลัวถูกทำลายล้างแล้ว ดินแดน ผู้คนนับล้าน และทรัพย์สมบัตินานาชนิดที่ราชวงศ์หลัวทิ้งไว้ ก็คงจะถูกแบ่งสรรปันส่วนจนหมดสิ้นโดยสามราชวงศ์ใหญ่นี้

......

แน่นอน ภายในดินแดนเต๋าอนันต์

การที่สามราชวงศ์ใหญ่สามารถตัดสินใจร่วมมือกันได้ในเวลาเดียวกัน

ย่อมต้องมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง

ณ ราชวงศ์หลัว นครจักรพรรดิ

ในห้องที่ดูมืดทึมเล็กน้อยแห่งหนึ่งของอาณาเขตตระกูลหลิน

ใน 4 ตระกูลชั้นนำของราชวงศ์

มี 3 ตระกูลใหญ่ กำลังชุมนุมกันอยู่ที่นี่ เหมือนกำลังปรึกษาหารือกันเรื่องบางอย่าง

"จ้าวตระกูลหลิน ทุกคนรู้กันดีว่าในราชวงศ์หลัวนั้น ตระกูลหลัวเป็นใหญ่"

"การที่ท่านเรียกพวกเราทั้งหมดมาที่นี่อย่างเปิดเผยเช่นนี้"

"ท่านไม่กลัวตระกูลหลัวจะระแวงหรือ"

ในห้อง

ข้างโต๊ะกลม

จ้าวตระกูลไป๋ผู้เป็นหนึ่งใน 4 ตระกูลชั้นนำในปัจจุบัน

ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

ดูเหมือนกำลังตำหนิการกระทำของตระกูลหลิน

"จ้าวตระกูลไป๋"

"ท่านกับข้าต่างก็รู้กันดีอยู่แก่ใจ จะมาปิดบังอะไรกัน"

เห็นได้ชัดว่าแม้จะโดนตำหนิจากจ้าวตระกูลไป๋

จ้าวตระกูลหลินในปัจจุบัน ไม่ได้มีความร้อนรนแม้แต่น้อย

จ้าวตระกูลหลินยังแสดงรอยยิ้มเยือกเย็นออกมาอีก

มองไปยังผู้คนในที่นี้

พลางเอ่ยช้า ๆ ว่า

"ตระกูลหลัวโหดเหี้ยมทารุณ ตอนนั้นตระกูลหลัวก็ยึดครองแผ่นดินมาจากราชวงศ์ต้าเหยียน และตระกูลเกอ"

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราไม่อาจจะเลียนแบบการกระทำของตระกูลหลัวบ้างหรือ"

"อาศัยความโลภของสามราชวงศ์ใหญ่"

"ประกอบกับพลังของพวกเราสามตระกูลใหญ่ เพื่อช่วงชิงและแบ่งสรรแผ่นดินสามส่วน"

"เช่นนี้แล้ว ไม่ดีหรือ"

คำพูดของจ้าวตระกูลหลิน

ทำให้ระยะห่างระหว่างสามตระกูลชั้นนำแคบลงในพริบตา

ใช่แล้ว

จ้าวตระกูลหลินพูดได้ดี

ตระกูลหลัวโหดร้ายอำมหิต

ตอนที่ตระกูลหลัวขึ้นมาครองราชย์ได้ ก็ยึดครองแผ่นดินมาจากตระกูลเกอไม่ใช่หรือ

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

หากพวกเขาสามตระกูลใหญ่ร่วมมือกัน

อาศัยความโลภของสามราชวงศ์ใหญ่ด้านนอก

ประกอบกับพลังของพวกเขาสามตระกูลใหญ่ที่แข็งแกร่ง

ทำลายล้างตระกูลหลัว

ช่วงชิงแผ่นดินราชวงศ์หลัวแบ่งออกเป็นสามส่วน

ไม่ใช่เรื่องดีหรอกหรือ

อย่างไรก็ตาม คนสามัญย่อมเป็นแค่คนสามัญ

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ

ขณะนี้ ด้านนอกห้อง

มีสมาชิกตระกูลหลัวในขอบเขตกลั่นเทพกว่าร้อยคน และขอบเขตทารกเซียนอีกคนหนึ่งกำลังซุ่มซ่อนอยู่ในที่ต่าง ๆ

สอดส่องดูการกระทำทุกอย่างทั้งหมดของสามตระกูลใหญ่เหล่านี้อยู่