ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 655 ความหวัง

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 655 ความหวัง

"ฮ่าฮ่าฮ่า ตายซะ! พวกเจ้าจงไปตายให้หมด!"

เมื่อมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดทั้งแปดคนระเบิดตัวเอง พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้สั่นสะเทือนโลกกระบี่ มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดคนหนึ่งก็ได้หัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา

จากนั้น เขาก็โบกฝ่ามือ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้ระเบิดออกมา ทำลายร่างกายของยอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 หกคนที่ล้อมโจมตีเขา แม้แต่ดวงจิตก็ยังถูกทำลายในทันที

หรือแม้แต่...

อาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดทั้งหกชิ้นยังส่งเสียงคร่ำครวญออกมา แสงสว่างมืดมนลง

อาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดแม้จะแข็งแกร่ง แต่ขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 ก็ไม่สามารถแสดงพลังทั้งหมดออกมาได้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้กับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่ใช้อาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุด หวนกลับคืนสู่จุดสูงสุดของพลัง พวกเขายิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้

ดังนั้น เพียงชั่วพริบตา ก็มียอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 หกคนต้องตาย อาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดก็ได้รับบาดเจ็บ

และในเวลานี้ มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดคนนั้นได้อ้าปากขึ้นมา ดูดกลืนปราณโลหิตของยอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 ทั้งหกคนเข้าไป

"ฮ่าฮ่าฮ่า รสชาติของขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 นั้นอร่อยจริง ๆ อร่อยกว่าสิ่งมีชีวิตนับล้าน ๆ ตัว หากสังหารคนพวกนี้ และสังหารสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในทวีปไร้ขอบเขตและท้องฟ้าไร้ขอบเขต พวกเรา... อาจจะมีโอกาสรอดชีวิต"

มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดคนนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ทำให้มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดคนอื่น ๆ มีประกายความโลภในดวงตา

"ท่านบรรพบุรุษ!"

เห็นท่านบรรพบุรุษของตนเองตายไป แถมยังถูกมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดกลืนกิน เหล่ายอดฝีมือของขุมอำนาจทั้งหกต่างก็มีดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธและสิ้นหวัง

"อะไรกัน!"

"นี่... นี่คือพลังอำนาจของมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดหลังจากฟื้นคืนพลังหรือ? พลังอำนาจเช่นนี้... พวกเราจะต้านทานได้อย่างไร!"

"จบสิ้นแล้ว! ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!"

เมื่อยอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 คนอื่น ๆ เห็นเช่นนี้ พวกเขาทั้งหมดต่างก็มีหนังศีรษะชา ตัวสั่นสะท้าน พวกเขารู้สึกหวาดกลัว

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าอาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดที่ท่านกู่หยางหลอมสร้างขึ้นมานั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

ถึงแม้จะต้องเผชิญหน้ากับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่ระเบิดตัวเอง กลับคืนสู่จุดสูงสุด พวกเขาก็ยังคงสามารถถ่วงเวลาเอาไว้ได้ ทำให้มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดไม่สามารถหลุดพ้น

"น่ารังเกียจ!"

จอมจักรพรรดิกระบี่แสงอรุณก็แสดงความร้อนใจออกมา

เขาไม่คิดว่ามหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่กลัวตายเหล่านี้จะบ้าคลั่งถึงขนาดนี้ พวกเขาต่างพากันระเบิดตัวเอง

เผชิญหน้ากับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดสิบคนที่ระเบิดตัวเอง กลับคืนสู่จุดสูงสุด ไม่ต้องพูดถึงเหล่ายอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 แม้แต่เขา... อาจจะต้องตายในเวลาอันสั้น

มหาจอมจักรพรรดิเต๋าสวรรค์ในอดีตก็ไม่ได้เผชิญหน้ากับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดสิบคนที่หวนคืนพลัง

มู่หรงเฉียนเสวี่ยก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป นางรู้สึกกังวล

หวังว่ากู่หยางจะกลับมาเร็ว ๆ

มิฉะนั้น โลกกระบี่จะต้องถูกทำลายล้าง

"หืม! ในที่สุดก็กลัวแล้วหรือ? เด็กน้อย เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถจัดการกับข้าได้จริง ๆ หรือ?"

มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่มีเขาคู่เผยสีหน้าบิดเบี้ยว เยาะเย้ยออกมาอย่างไม่เกรงใจ

จากนั้น มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่มีเขาคู่ก็ได้ใช้พลังอันน่าสะพรึงกลัว ฉวยโอกาสที่มู่หรงเฉียนเสวี่ยกำลังตกใจ บุกฝ่าวงล้อมของอาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดสิบชิ้น บุกโจมตีมู่หรงเฉียนเสวี่ยโดยตรง

สิ่งนี้ ทำให้มู่หรงเฉียนเสวี่ยมีสีหน้าซีดเผือดลงทันที

"พวกมดปลวก! กล้าลงมือกับพวกเรา ในเมื่อเป็นเช่นนี้... จงถูกกลืนกินซะ!"

ณ เวลานี้ มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดคนอื่น ๆ ก็ได้ทำตัวบ้าคลั่ง พวกเขาเริ่มแสดงพลังอำนาจออกมา

เมื่อเห็นเช่นนี้ สิ่งมีชีวิตมากมายในโลกกระบี่ต่างก็แสดงความสิ้นหวังออกมา

หรือว่า...

วันนี้... จะเป็นวันที่โลกกระบี่ถูกทำลายล้าง

หากจอมจักรพรรดิกระบี่แสงอรุณตาย เหล่ายอดฝีมือคนอื่น ๆ ตาย... ใครจะสามารถหยุดยั้งมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่บ้าคลั่งเหล่านี้ได้

ทุกคนต่างก็เข้าใจว่า...

มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดเหล่านี้ หลังจากสังหารจอมจักรพรรดิกระบี่แสงอรุณและเหล่ายอดฝีมือคนอื่น ๆ แล้ว เพื่อที่จะรอดชีวิต พวกเขาจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

แม้ว่าจะต้องกลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกกระบี่...

พวกเขาก็จะไม่ลังเล

มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่ก่อภัยพิบัติแห่งความมืดนั้น... ต่างก็เป็นคนเห็นแก่ตัวและโหดร้ายอย่างมาก

และในขณะที่ใกล้ถึงจุดวิกฤติ...

พลังอำนาจอันน่ากลัวยิ่งก็ได้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในท้องฟ้าไร้ขอบเขต

ในชั่วขณะนั้น...

ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่ง

สิ่งนี้ทำให้ยอดฝีมือมากมายรู้สึกตกใจและสงสัย

แม้แต่ขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9... ก็ยังคงไม่เข้าใจ

แม้แต่มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดและจอมจักรพรรดิกระบี่แสงอรุณ ต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เพราะ... แม้แต่พวกเขา... ก็ยังคงได้รับผลกระทบ

นั่นก็คือ... พลังแห่งมิติและกาลเวลา

พลังมิติและกาลเวลาอันน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ได้ส่งผลกระทบต่อท้องฟ้าไร้ขอบเขตนี้ ทำให้ทุกอย่างหยุดนิ่งลง

แม้ว่าพวกเขา... หากต้องการจะหลุดพ้น ก็ยังคงสามารถหลุดพ้นได้

แต่... พลังที่ต้องใช้...

มากมายอย่างแน่นอน

"พวกขี้ขลาดที่ชอบซ่อนตัวอยู่ในความมืด กล้าทำตัวโอหังเช่นนี้ ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริง ๆ"

ในเวลานี้ เสียงเย็นชาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารก็ดังขึ้นในท้องฟ้า

จากนั้น...

ร่างเงาหนึ่งก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในท้องฟ้าไร้ขอบเขต

พูดให้ถูกต้อง... ก็คือปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของมู่หรงเฉียนเสวี่ย

เมื่อเห็นผู้มาเยือน ยอดฝีมือมากมายในโลกกระบี่ต่างก็เบิกตากว้างเล็กน้อย

ยอดฝีมือและสิ่งมีชีวิตในท้องฟ้าไร้ขอบเขตต่างไม่รู้จักกู่หยาง แต่ในใจของพวกเขาก็เกิดความหวังขึ้นมา

ส่วนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในทวีปไร้ขอบเขต... โดยเฉพาะผู้คนจากขุมอำนาจขนาดใหญ่... ต่างก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

"เป็นท่านกู่หยาง!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ท่านกู่หยางปรากฏตัวขึ้น! หากเป็นท่านกู่หยาง... อาจจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้!"

"ยอดเยี่ยม! มีข่าวลือว่าท่านกู่หยางเป็นเซียนกลับชาติมาเกิด เขาย่อมสามารถกำจัดมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดเหล่านี้ได้"

ณ เวลานี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่รู้จักเรื่องราวในตำนานของกู่หยางต่างก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง พวกเขาวางความหวังทั้งหมดไว้ที่กู่หยาง

"ท่านผู้นำพันธมิตร!"

ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 9 คนอื่น ๆ ที่อยู่ในท้องฟ้าไร้ขอบเขตก็ตื่นเต้นอย่างมาก

ก่อนหน้านี้ พวกเขายังคิดว่าภัยพิบัติแห่งความมืดมาเร็วเกินไป ท่านกู่หยางยังไม่ได้เติบโตอย่างเต็มที่ เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เขาอาจจะไม่สามารถต่อสู้กับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดได้

แต่...

ตอนนี้พวกเขาเปลี่ยนความคิดแล้ว

ท้ายที่สุด...

ไม่ว่าจะเป็นอาวุธจอมจักรพรรดิเต๋าสูงสุดที่กู่หยางหลอมสร้างขึ้นมา หรือพลังมิติและกาลเวลาที่น่าอัศจรรย์... ล้วนแล้วแต่เป็นการพิสูจน์ว่ากู่หยางนั้นไม่ธรรมดา เขาซ่อนไพ่ตายเอาไว้มากมาย

บางที... เขาอาจจะสามารถต่อสู้กับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดสิบคนที่ระเบิดตัวเอง กลับคืนสู่จุดสูงสุดได้

แม้ว่าเรื่องนี้จะเหลือเชื่อมาก ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์สู้กับมหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดสิบคน... ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่น่าเชื่อ

แต่นี่... เป็นความหวังเดียวของพวกเขา

พวกเขาทำได้เพียง... อธิษฐานให้กู่หยางสร้างปาฏิหาริย์

ท้ายที่สุด...

กู่หยางเป็นคนที่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างง่ายดาย

หรือแม้แต่...

เขา... ก็คือปาฏิหาริย์

"กู่หยาง"

จอมจักรพรรดิกระบี่แสงอรุณมองกู่หยางกลับมา เขาก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก

หากมีกู่หยางอยู่... อาจจะยังมีความหวัง

"ท่านพี่"

มู่หรงเฉียนเสวี่ยมองกู่หยางด้วยสายตาที่อ่อนโยน นางรู้สึกโล่งใจ

ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูแบบไหน...

นางเชื่อว่ากู่หยางจะสามารถเอาชนะได้

ภายในตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ ฉื่อเฉียนชิว หวงยิน และหญิงสาวคนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นเต้นอย่างมาก พวกนางรู้สึกโล่งใจ

ในชั่วขณะนี้...

กู่หยาง... ได้กลายเป็นความหวังในใจของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด เป็นความเชื่อมั่น

"กู่หยาง ชาติก่อนของเจ้าอาจจะไร้เทียมทาน มีคุณสมบัติพอที่จะมองมหาจอมจักรพรรดิเป็นเพียงมดปลวก แต่เจ้าในชาตินี้เพียงแค่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ การที่คิดจะเอาชนะพวกข้า... เป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า กู่หยาง เป้าหมายที่พวกข้าออกจากการปิดด่านฝึกตนก็คือการสังหารเจ้าก่อนที่เจ้าจะเติบโตขึ้น! เดิมทีพวกข้ายังคิดว่าเจ้าจะกลัว แต่ในเมื่อเจ้าปรากฏตัวขึ้น... พวกข้าก็ยินดีรับ!"

มหาจอมจักรพรรดิแห่งความมืดที่มีเขาคู่จ้องมองกู่หยางด้วยความร้อนรุ่ม เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ไม่ได้มองกู่หยางอยู่ในสายตาแม้แต่นิดเดียว เขาพุ่งเข้าหาโดยตรง