ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 610 โจมตีตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 610 โจมตีตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์

ไม่เพียงแต่จอมจักรพรรดิแสงอรุณเท่านั้นที่ตื่นเต้นและต้องการตรวจสอบตำแหน่งที่แน่นอนของอาวุธจอมจักรพรรดิ ลัทธิมารห้วงทมิฬ ตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วง และขุมอำนาจอื่น ๆ ก็เช่นกัน

น่าเสียดาย... แม้แต่จอมจักรพรรดิแสงอรุณยังไม่สามารถหาตำแหน่งได้ แล้วพวกเขาจะทำได้อย่างไร

มู่หรงเฉียนเสวี่ยจ้องมองท้องฟ้า รู้สึกถึงพลังอันน่ากลัวนั้น และขมวดคิ้ว

ในช่วงเวลานี้ การปรากฏขึ้นของทัณฑ์อาวุธจอมจักรพรรดิ ทำให้นางรู้สึกแปลกประหลาด

ในขณะเดียวกัน นางก็รู้สึกว่า... ทัณฑ์อาวุธจอมจักรพรรดิที่น่ากลัวนี้ มันเกี่ยวข้องกับกู่หยาง

"ช่วงนี้ข้าคงจะคิดมากไปหน่อย เห็นอะไรก็คิดว่าเกี่ยวกับกู่หยาง"

มู่หรงเฉียนเสวี่ยยิ้มอย่างขมขื่น และส่ายหัวเบา ๆ

กู่หยางแม้จะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็เป็นเพียงขอบเขตจักรพรรดิ เหตุใดจึงเกี่ยวข้องกับอาวุธจอมจักรพรรดิได้?

นางคิดมากเกินไปแล้ว

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ในใจของนาง... กู่หยางกลายเป็นคนที่สามารถทำได้ทุกอย่าง

ต่อมา มู่หรงเฉียนเสวี่ยก็กำจัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว ไม่ได้คิดมาก และจ้องมองดูทัณฑ์สวรรค์

ภายใต้สายตาของยอดฝีมือมากมาย พลังของทัณฑ์สวรรค์ก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ

เพียงแต่... พวกเขาไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน

มีเพียงกู่หยางเท่านั้นที่สามารถเห็นได้

ทัณฑ์สวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวพุ่งลงมาที่กระบี่ตัดสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง ทำให้แสงสว่างบนกระบี่ตัดสวรรค์ยิ่งสว่างไสวมากขึ้นเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตาม ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวของทัณฑ์สวรรค์ มิติและกาลเวลารอบ ๆ กระบี่ตัดสวรรค์ก็แตกสลาย เผยให้เห็นห้วงอากาศสีดำ

"นี่คือทัณฑ์อาวุธจอมจักรพรรดิหรือ? น่ากลัวจริง ๆ"

กู่หยางมีแววตาสั่นไหว และพึมพำกับตัวเอง

พลังอำนาจของทัณฑ์สวรรค์นี้ แม้แต่เขาในตอนนี้ก็ไม่อาจต้านทานได้

เพราะ พลังทำลายล้างของมันได้ก้าวข้ามขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิไปแล้ว

หากเขาใช้พลังทั้งหมด เขามั่นใจว่าสามารถเอาชนะกึ่งจอมจักรพรรดิส่วนใหญ่ได้

แต่ต่อหน้าทัณฑ์สวรรค์ที่มีพลังทำลายล้างเกินกว่าขอบเขตกึ่งจอมจักรพรรดิ เขาก็ยังคงดูเล็กน้อย

ไม่มีทาง... ขอบเขตของเขานั้นเป็นปัญหาใหญ่ และไม่อาจก้าวตามทัน

กล่าวคือ เขาติดอยู่ในวงจร ทุกครั้งที่ขอบเขตของเขาพัฒนาขึ้น เขาจะทำการปรับแต่ง และพลังอำนาจอื่น ๆ ก็จะพุ่งสูงขึ้น ทำให้ขอบเขตของเขาไม่อาจก้าวตามทัน

เมื่อคิดถึงจุดนี้ กู่หยางก็รู้สึกแปลกประหลาดในใจ

ในขณะที่กู่หยางกำลังคิด ทัณฑ์อาวุธจอมจักรพรรดิก็ยิ่งรุนแรงขึ้น

อย่างไรก็ตาม กระบี่ตัดสวรรค์ไม่ได้ทำให้กู่หยางผิดหวัง มันผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้อย่างง่ายดาย และเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง

เจตจำนงแท้เต๋าสวรรค์ที่กู่หยางเข้าใจก็ถูกจารึกไว้ภายใน มันยิ่งลึกซึ้งมากขึ้น

รอจนกระทั่งกระบี่ตัดสวรรค์เปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ มันจะต้องแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ และทำให้ทั้งดินแดนกระบี่ต้องสั่นสะเทือน

"ขอบเขตจักรพรรดิ มีอาวุธจอมจักรพรรดิ ข้าคงจะเป็นคนเดียวกระมัง"

กู่หยางมองดูกระบี่ตัดสวรรค์ที่กำลังเปลี่ยนแปลง และอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

"อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้คงจะต้องใช้เวลาอีกหน่อย ข้าควรจะกลับไปที่ตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ การต่อสู้ครั้งใหญ่... ใกล้เข้ามาแล้ว"

กู่หยางไม่มีแผนจะอยู่ต่อ ร่างกายหายวับไป พลังมิติและกาลเวลาสั่นสะเทือน ร่างของเขาหายตัวไปในทันที

…

ในขณะเดียวกัน เนื่องจากทัณฑ์อาวุธจอมจักรพรรดิสลายไป ยอดฝีมือมากมายจึงเริ่มเคลื่อนไหว ต้องการค้นหาอาวุธจอมจักรพรรดินั้น

"เหอะ เหอะ นี่เป็นโอกาสดี ตอนนี้ขุมอำนาจในดินแดนกระบี่ต่างก็ให้ความสนใจอาวุธจอมจักรพรรดิ การที่พวกเราโจมตีตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์คงจะไม่ดึงดูดความสนใจมากนัก"

กึ่งจอมจักรพรรดิกลืนกินแรกเริ่มและจ้าวตำหนักแห่งตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงต่างหัวเราะเย็นชา

จากนั้น พวกเขาร่ายเวท และเริ่มลงมือทันที

เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหว กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวมากมายก็ปรากฏขึ้นในดินแดนหมื่นลี้ที่ตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ตั้งอยู่ ค่ายกลอันน่ากลัวหลายแห่งเริ่มปรากฏขึ้น ปกคลุมทั้งพื้นที่

ตราบใดที่ค่ายกลนี้ยังไม่ได้ถูกทำลาย แม้แต่ยุงตัวเดียวก็ไม่อาจบินออกไปได้

แน่นอน หากใช้อาวุธจอมจักรพรรดิ คงจะไม่สามารถปิดบังการเคลื่อนไหวได้

นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขาใช้เวลานาน ไม่ได้โจมตีตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ทันที

ท้ายที่สุด ทำแล้วต้องทำให้สำเร็จ

พวกเขาจะไม่ให้ตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์มีโอกาสตอบโต้

"มู่หรงเฉียนเสวี่ย ข้าไม่ได้ตั้งใจจะต่อสู้กับเจ้าจนตาย หากเจ้ายินยอมส่งมอบกู่หยาง ข้าจะถอยทัพ"

จ้าวตำหนักแห่งตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงแสดงพลังอำนาจอันแข็งแกร่งของกึ่งจอมจักรพรรดิระดับ 7 ออกมา มองไปที่ประตูตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ และพูด

คำพูดนี้พอพูดออกมา ยอดฝีมือของลัทธิมารห้วงทมิฬก็มีแววตาเย็นชา แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไร

ชัดเจนว่าตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงไม่ได้ตั้งใจจะเปิดศึกกับตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ พวกเขายังคงมีความกังวล กลัวว่าตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์จะทำลายอาวุธจอมจักรพรรดิ

แน่นอน นี่เป็นสิ่งที่พวกเขากังวลเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดว่ามีอาวุธจอมจักรพรรดิสองชิ้น แม้ว่าตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์จะทำลายอาวุธจอมจักรพรรดิ พวกเขาก็ยังสามารถต้านทานได้

เพียงแต่... ตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงไม่อยากเสี่ยง

หากทำเช่นนี้ สามารถกำจัดกู่หยางได้ ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี

ส่วนตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ ค่อย ๆ กัดกินก็ยังไม่สาย

อย่างไรก็ตาม กึ่งจอมจักรพรรดิกลืนกินแรกเริ่มและยอดฝีมือของลัทธิมารห้วงทมิฬต่างก็รู้จักนิสัยของมู่หรงเฉียนเสวี่ยดี นางจะไม่ยอมส่งมอบกู่หยางอย่างแน่นอน

ในขณะนั้น เมื่อจ้าวตำหนักแห่งตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงและยอดฝีมือแสดงพลังอำนาจออกมา บวกกับคำประกาศเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ในค่ายกลก็แสดงความหวาดกลัวออกมาทางสายตา

ตายแน่

แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเทพก็ยังมีสีหน้าซีดเผือด รู้สึกขนลุก เพราะรู้ว่าถึงคราววิกฤติแล้ว

ท้ายที่สุด ไม่ต้องพูดถึงทรราชและกึ่งจอมจักรพรรดิมากมาย เพียงแค่การต่อสู้ของทรราชสองคน พลังสะท้อนก็สามารถทำลายพวกเขาได้

ดังนั้น พวกเขารู้ดี ไม่ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ พวกเขาก็คงจะไม่รอด

แน่นอน จากสถานการณ์ตอนนี้ ลัทธิมารห้วงทมิฬและตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงต่างก็ระดมพลทั้งหมด ตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์คงจะต้านทานไม่ไหว

"เจ้าสารเลวพวกนี้มาจริง ๆ"

ภายในตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ ทรราชทั้งสิบคนก็มีสีหน้าบูดบึ้ง

แม้ว่ามู่หรงเฉียนเสวี่ยจะบอกเรื่องนี้กับพวกเขา และพาผู้อาวุโสและศิษย์ที่ต่ำกว่าขอบเขตเทพออกไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังคงมีความหวัง คิดว่าเรื่องนี้อาจจะไม่เกิดขึ้น

ชัดเจนว่าความหวังของพวกเขาพังทลาย

"พูดสิ่งเหล่านี้ไม่มีประโยชน์ มีเพียงการต่อสู้เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายเราก็ไม่ได้ขาดยอดฝีมือ"

มู่หรงเฉียนเสวี่ยมองพวกเขา และพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

คำพูดนี้ทำให้ทรราชทั้งสิบคนต่างมองหน้ากัน และมองไปที่ยอดฝีมือจากทวีปเซียนโบราณด้วยความรู้สึกซับซ้อน

พวกเขาไม่คิดว่า... กู่หยางจะปราบเผ่าเซียนโบราณได้

ตอนที่มู่หรงเฉียนเสวี่ยบอกเรื่องนี้กับพวกเขา พวกเขานึกว่าตัวเองหูฝาด

จนกระทั่งยอดฝีมือของเผ่าเซียนโบราณปรากฏตัวที่ตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ พวกเขาจึงเชื่ออย่างสมบูรณ์

ความเร็วในการพัฒนาของกู่หยาง สิ่งที่เขาทำ... มันน่าเหลือเชื่อจริง ๆ

"คิดจะให้ข้าส่งกู่หยางออกไปหรือ? พวกเจ้าคู่ควรหรือ?"

มู่หรงเฉียนเสวี่ยมีสีหน้าเย็นชา นางก้าวออกมา ปรากฏตัวบนท้องฟ้าเหนือตำหนักเต๋าเซียนสวรรค์ และหัวเราะเย็นชา

เมื่อคำพูดของมู่หรงเฉียนเสวี่ยจบลง หิมะก็เริ่มโปรยปรายลงมา กฎแห่งน้ำแข็งหิมะอันแข็งแกร่งก็ปรากฏขึ้น

ได้ยินคำตอบของมู่หรงเฉียนเสวี่ย สีหน้าของจ้าวตำหนักแห่งตำหนักจอมจักรพรรดิเรือนม่วงก็เย็นชาลงทันที

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เหตุการณ์ที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็เกิดขึ้น

เบื้องหลังมู่หรงเฉียนเสวี่ย เงาร่างมากมายปรากฏขึ้น

ขอบเขตของพวกเขานั้น... อย่างน้อยก็ขอบเขตเทพ!

ในนั้น มีทรราชมากกว่าร้อยคน! แถมยังมีกึ่งจอมจักรพรรดิอีกสิบกว่าคน! กลิ่นอายของพวกเขานั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เมื่อพวกเขาปรากฏตัว โลกก็สั่นสะเทือน กฎมากมายเริ่มปรากฏขึ้น ทำให้มิติเกิดเป็นระลอกคลื่นมากมาย